From: Avitus, bishop of Vienne
To: Victorius, bishop
Date: ~498 AD
Context: Avitus responds to a query about an incestuous marriage between relatives, confirming that canon law forbids it.
Bishop Avitus to Bishop Victorius.
It speaks well of your proven and outstanding devotion that you consider my counsel worth seeking on matters that fall within your own episcopal jurisdiction. In doing this, as I said, you display not uncertainty but affection. Regarding the offense you have described in your letter, I believe you are right to be troubled. What layman, let alone a bishop, would fail to recognize that a marriage between close relatives is a grave stain? Even though our pastoral concern rightly grieves at this necessity, we must deal with the matter firmly — for canon law and apostolic tradition alike prohibit such unions.
Avitus episcopus Victorio episcopo.
Probatae summaeque pietatis est, ut de causis ad pontificium vestrum pertinen-
tibus meum quoque consilium consulendum esse ducatis. Quod facere vos, ut dixi, non
ambiguitatis animo, sed dilectionis ostenditis. Quapropter contra culpam, quam litteris
indicastis, arbitror vos merito moveri, Quis enim vel laicus non advertat non sine
grandi macula fieri de affinitatis propinquitate coniugium? Vnde licet sollicitudini
nostrae iustissimus dolor de necessitate ipsius districtionis incumbat, salubriter tamen
exasperatur in temporaneis, quem salvari cupimus in aeternis. Oportet ergo hominem
maritum duarum scilicet germanarum non inrevocabili anathemate percuti, sed pro-
positis observationibus interim ab ecclesia sequestrari. Et quia indicatis laboriosum
ipsum ante multos iam annos illicitam secundae uxoris copulam fuisse sortitum, suffi-
ciat impune baiulatum longo tempore crimen incesti. Nil hic quasi timore divortii
dubitetis, Merito censetur separatio legitima, ubi extitit coniunctio criminosa. Vtris-
que ergo, si videtur, dum in tam infelici obstinatione persistunt, votum excommuni-
cationis indicite, donec a consortio criminali publica paenitentiae professione desciscant.
Et tunc miserentibus vobis ad timoris ex correctione exemplum gratiam reconciliationis
accipiant. Ego certe sinceritati vestrae quod rationabile credidi, quia tanti habuistis
iubere, suggessi. Auctoritatis vestrae est errantium compunctione perspecta severi-
tatis ordinem temperare. Quos tamen aestimo, si veraciter compunguntur, supra
scriptis condicionibus parituros.
◆
From:Avitus, bishop of Vienne
To:Victorius, bishop
Date:~498 AD
Context:Avitus responds to a query about an incestuous marriage between relatives, confirming that canon law forbids it.
Bishop Avitus to Bishop Victorius.
It speaks well of your proven and outstanding devotion that you consider my counsel worth seeking on matters that fall within your own episcopal jurisdiction. In doing this, as I said, you display not uncertainty but affection. Regarding the offense you have described in your letter, I believe you are right to be troubled. What layman, let alone a bishop, would fail to recognize that a marriage between close relatives is a grave stain? Even though our pastoral concern rightly grieves at this necessity, we must deal with the matter firmly — for canon law and apostolic tradition alike prohibit such unions.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.