Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -51 AD|Cicero|AI-assisted
I got a bundle of letters from Rome without one from you. Supposing you
are well and in town, I imagine the fault was Philotimus’ and not yours.
This letter is dictated as I sit in my carriage on my road to the camp,
from which I am distant two days’ journey. In a few days’ time I have
trusty messengers: so I reserve myself for that time. I should like you
to hear the news from others; but I can’t help saying that I am
conducting myself in the province with such restraint that not a
halfpenny is spent on any of us. For that I have to thank the conduct of
the legates, tribunes and praetors. For all of them take a surprising
pride in maintaining my good name. Our friend Lepta is wonderful. I am
in a hurry now, and will write everything in a few days’ time. The
younger Deiotarus, who was styled king by the Senate, has taken the two
boys to his court. So long
secum in regnum. Dum in aestivis nos essemus, illum pueris locum esse
bellissimum duximus.
Sestius ad me scripsit, quae tecum esset de mea domestica et maxima cura
locutus, et quid tibi esset visum. Amabo te, incumbe in eam rem et ad me
scribe, quid et possit, et tu censeas. Idem scripsit Hortensium de
proroganda nostra provincia dixisse nescio quid. Mihi in Cumano
diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat. Si quicquam
me amas, hunc locum muni. Dici non potest, quam invitus a vobis adsim;
et simul hanc gloriam iustitiae et abstinentiae fore inlustriorem spero,
si cito decesserimus, id quod Scaevolae contigit, qui solos novem menses
Asiae praefuit.
Appius noster, cum me adventare videret, profectus est Tarsum usque
Laodicea. Ibi forum agit, cum ego sim in provincia. Quam eius iniuriam
non insector. Satis enim habeo negotii in sanandis vulneribus, quae sunt
imposita provinciae; quod do operam ut faciam quam minima cum illius
contumelia. Sed hoc Bruto nostro velim dicas, illum fecisse non belle,
qui adventu meo, quam longissime potuerit, discesserit.
accepi Roma sine epistula tua fasciculum litterarum; in quo, si modo valuisti et Romae fuisti, Philotimi duco esse culpam, non tuam. haud epistulam dictavi sedens in raeda, cum in castra proficiscerer a quibus aberam bidui. paucis diebus habebam certos homines quibus darem litteras. itaque eo me servavi. [2] nos tamen, etsi hoc te ex aliis audire malo, sic in provincia nos gerimus, quod ad abstinentiam attinet, ut nullus terruncius insumatur in quemquam. id fit etiam et legatorum et tribunorum et praefectorum diligentia; nam omnes mirifice sumphilodoxousin gloriae meae. Lepta noster mirificus est. sed nunc propero. perscribam ad te paucis diebus omnia. [3] Cicerones nostros Deiotarus filius, qui rex ab senatu appellatus est, secum in regnum. dum in aestivis nos essemus, illum pueris locum esse bellissimum duximus. [4] Sestius ad me scripsit quae tecum esset de mea domestica et maxima cura locutus et quid tibi esset visum. amabo te, incumbe in eam rem et ad me scribe quid et possit et tu censeas. idem scripsit Hortensium de proroganda nostra provincia dixisse nescio quid. mihi in Cumano diligentissime se ut annui essemus defensurum receperat. si quicquam me amas, hunc locum muni. dici non potest quam invitus a vobis absim; et simul hanc gloriam iustitiae et abstinentiae fore inlustriorem spero si cito decesserimus, id quod Scaevolae contigit qui solos novem mensis Asiae praefuit. [6] Appius noster cum me adventare videret, profectus est Tarsum usque Laodicea. ibi forum agit, cum ego sim in provincia. quam eius iniuriam non insector. satis enim habeo negoti in sanandis vulneribus quae sunt imposita provinciae; quod do operam ut faciam quam minima cum illius contumelia. sed hoc Bruto nostro velim dicas, illum fecisse non belle qui adventu meo quam longissime potuerit discesserit.
◆
I got a bundle of letters from Rome without one from you. Supposing you are well and in town, I imagine the fault was Philotimus’ and not yours. This letter is dictated as I sit in my carriage on my road to the camp, from which I am distant two days’ journey. In a few days’ time I have trusty messengers: so I reserve myself for that time. I should like you to hear the news from others; but I can’t help saying that I am conducting myself in the province with such restraint that not a halfpenny is spent on any of us. For that I have to thank the conduct of the legates, tribunes and praetors. For all of them take a surprising pride in maintaining my good name. Our friend Lepta is wonderful. I am in a hurry now, and will write everything in a few days’ time. The younger Deiotarus, who was styled king by the Senate, has taken the two boys to his court. So long
secum in regnum. Dum in aestivis nos essemus, illum pueris locum esse bellissimum duximus.
Sestius ad me scripsit, quae tecum esset de mea domestica et maxima cura locutus, et quid tibi esset visum. Amabo te, incumbe in eam rem et ad me scribe, quid et possit, et tu censeas. Idem scripsit Hortensium de proroganda nostra provincia dixisse nescio quid. Mihi in Cumano diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat. Si quicquam me amas, hunc locum muni. Dici non potest, quam invitus a vobis adsim; et simul hanc gloriam iustitiae et abstinentiae fore inlustriorem spero, si cito decesserimus, id quod Scaevolae contigit, qui solos novem menses Asiae praefuit.
Appius noster, cum me adventare videret, profectus est Tarsum usque Laodicea. Ibi forum agit, cum ego sim in provincia. Quam eius iniuriam non insector. Satis enim habeo negotii in sanandis vulneribus, quae sunt imposita provinciae; quod do operam ut faciam quam minima cum illius contumelia. Sed hoc Bruto nostro velim dicas, illum fecisse non belle, qui adventu meo, quam longissime potuerit, discesserit.
Latin / Greek Original
accepi Roma sine epistula tua fasciculum litterarum; in quo, si modo valuisti et Romae fuisti, Philotimi duco esse culpam, non tuam. haud epistulam dictavi sedens in raeda, cum in castra proficiscerer a quibus aberam bidui. paucis diebus habebam certos homines quibus darem litteras. itaque eo me servavi. [2] nos tamen, etsi hoc te ex aliis audire malo, sic in provincia nos gerimus, quod ad abstinentiam attinet, ut nullus terruncius insumatur in quemquam. id fit etiam et legatorum et tribunorum et praefectorum diligentia; nam omnes mirifice sumphilodoxousin gloriae meae. Lepta noster mirificus est. sed nunc propero. perscribam ad te paucis diebus omnia. [3] Cicerones nostros Deiotarus filius, qui rex ab senatu appellatus est, secum in regnum. dum in aestivis nos essemus, illum pueris locum esse bellissimum duximus. [4] Sestius ad me scripsit quae tecum esset de mea domestica et maxima cura locutus et quid tibi esset visum. amabo te, incumbe in eam rem et ad me scribe quid et possit et tu censeas. idem scripsit Hortensium de proroganda nostra provincia dixisse nescio quid. mihi in Cumano diligentissime se ut annui essemus defensurum receperat. si quicquam me amas, hunc locum muni. dici non potest quam invitus a vobis absim; et simul hanc gloriam iustitiae et abstinentiae fore inlustriorem spero si cito decesserimus, id quod Scaevolae contigit qui solos novem mensis Asiae praefuit. [6] Appius noster cum me adventare videret, profectus est Tarsum usque Laodicea. ibi forum agit, cum ego sim in provincia. quam eius iniuriam non insector. satis enim habeo negoti in sanandis vulneribus quae sunt imposita provinciae; quod do operam ut faciam quam minima cum illius contumelia. sed hoc Bruto nostro velim dicas, illum fecisse non belle qui adventu meo quam longissime potuerit discesserit.