Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -49 AD|Cicero|AI-assisted
I count Dionysius your man rather than mine: for, though I was well
acquainted with his character, I held to your opinion of him rather
than to my own. The fellow has paid no respect even to your frequent
certificates of character, but has become arrogant in what he takes
for a fall in my fortune, though so far as human wit can avail, I will
steer my course onward with some skill. I never failed Dionysius in
respect or service, or in a good word for the despicable cad. Nay,
I preferred to have my opinion criticized by Quintus and people in
general rather than omit to praise the fellow; and, sooner than seek
another master for my boys, I took pains to give them private lessons
myself. Good God, what a letter I sent him: how full of respect and
affection! You would think that I was sending for Dicaearchus or
Aristoxenus and not for an arch-chatter-box useless as a teacher. He
has a good memory: he shall have reason to say that mine is better. He
answered the
cuius causam non reciperem. Semper enim: "Si potero, si ante suscepta
causa non impediar." Numquam reo cuiquam tam humili, tam sordido, tam
nocenti, tam alieno tam praecise negavi, quam hic mihi plane sine ulla
exceptione praecidit. Nihil cognovi ingratius; in quo vitio nihil mali
non inest. Sed de hoc nimis multa.
Ego navem paravi. Tuas litteras tamen exspecto, ut sciam, quid
respondeant consultationi meae. Sulmone C. Atium Paelignum aperuisse
Antonio portas, cum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde
effugisse scis, Gnaeum ire Brundisium, desertum Domitium. Confecta
res est.
Domitium _is added by Lipsius_.
Dionysius quidem tuus potius quam noster, cuius ego cum satis cognossem mores tuo tamen potius stabam iudicio quam meo, ne tui quidem testimoni quod ei saepe apud me dederas veritus superbum se praebuit in fortuna quam putavit nostram fore; cuius fortunae nos, quantum humano consilio effici poterit, motum ratione quadam gubernabimus. cui qui noster honos, quod obsequium, quae etiam ad ceteros contempti cuiusdam hominis commendatio defuit? ut meum iudicium reprehendi a Quinto fratre vulgoque ab omnibus mallem quam illum non efferre me laudibus Ciceronesque nostros meo potius labore subdoceri quam me alium iis magistrum quaerere; ad quem ego quas litteras, di immortales, miseram, quantum honoris significantis, quantum amoris! Dicaearchum me hercule aut Aristoxenum diceres arcessi, non unum hominem omnium loquacissimum et minime aptum ad docendum. [2] sed est memoria bona. me dicet esse meliore. quibus litteris ita respondit ut ego nemini cuius causam non reciperem. semper enim, 'si potero, si ante suscepta causa non impediar.' numquam reo cuiquam tam humili, tam sordido, tam nocenti, tam alieno tam praecise negavi quam hic mihi plane nulla exceptione praecidit. nihil cognovi ingratius; in quo vitio nihil mali non inest. sed de hoc nimis multa. [3] ego navem paravi. tuas litteras tamen exspecto, ut sciam quid respondeant consultationi meae. Sulmone C. Atium Paelignum aperuisse Antonio portas, cum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde effugisse +scis Gnaeum ire Brundisium desertum+. confecta res est.
◆
I count Dionysius your man rather than mine: for, though I was well acquainted with his character, I held to your opinion of him rather than to my own. The fellow has paid no respect even to your frequent certificates of character, but has become arrogant in what he takes for a fall in my fortune, though so far as human wit can avail, I will steer my course onward with some skill. I never failed Dionysius in respect or service, or in a good word for the despicable cad. Nay, I preferred to have my opinion criticized by Quintus and people in general rather than omit to praise the fellow; and, sooner than seek another master for my boys, I took pains to give them private lessons myself. Good God, what a letter I sent him: how full of respect and affection! You would think that I was sending for Dicaearchus or Aristoxenus and not for an arch-chatter-box useless as a teacher. He has a good memory: he shall have reason to say that mine is better. He answered the
cuius causam non reciperem. Semper enim: "Si potero, si ante suscepta causa non impediar." Numquam reo cuiquam tam humili, tam sordido, tam nocenti, tam alieno tam praecise negavi, quam hic mihi plane sine ulla exceptione praecidit. Nihil cognovi ingratius; in quo vitio nihil mali non inest. Sed de hoc nimis multa.
Ego navem paravi. Tuas litteras tamen exspecto, ut sciam, quid respondeant consultationi meae. Sulmone C. Atium Paelignum aperuisse Antonio portas, cum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde effugisse scis, Gnaeum ire Brundisium, desertum Domitium. Confecta res est.
Domitium _is added by Lipsius_.
Latin / Greek Original
Dionysius quidem tuus potius quam noster, cuius ego cum satis cognossem mores tuo tamen potius stabam iudicio quam meo, ne tui quidem testimoni quod ei saepe apud me dederas veritus superbum se praebuit in fortuna quam putavit nostram fore; cuius fortunae nos, quantum humano consilio effici poterit, motum ratione quadam gubernabimus. cui qui noster honos, quod obsequium, quae etiam ad ceteros contempti cuiusdam hominis commendatio defuit? ut meum iudicium reprehendi a Quinto fratre vulgoque ab omnibus mallem quam illum non efferre me laudibus Ciceronesque nostros meo potius labore subdoceri quam me alium iis magistrum quaerere; ad quem ego quas litteras, di immortales, miseram, quantum honoris significantis, quantum amoris! Dicaearchum me hercule aut Aristoxenum diceres arcessi, non unum hominem omnium loquacissimum et minime aptum ad docendum. [2] sed est memoria bona. me dicet esse meliore. quibus litteris ita respondit ut ego nemini cuius causam non reciperem. semper enim, 'si potero, si ante suscepta causa non impediar.' numquam reo cuiquam tam humili, tam sordido, tam nocenti, tam alieno tam praecise negavi quam hic mihi plane nulla exceptione praecidit. nihil cognovi ingratius; in quo vitio nihil mali non inest. sed de hoc nimis multa. [3] ego navem paravi. tuas litteras tamen exspecto, ut sciam quid respondeant consultationi meae. Sulmone C. Atium Paelignum aperuisse Antonio portas, cum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde effugisse +scis Gnaeum ire Brundisium desertum+. confecta res est.