Letter 155

Marcus Tullius CiceroTitus Pomponius Atticus|c. -49 AD|Cicero|AI-assisted

What disgrace, and therefore what misery! For I feel disgrace to be
the crown of misery, or indeed the only real misery. Pompey treated
Caesar as his _protégé_, began suddenly to fear him, declined terms of
peace, made no preparation for war, quitted Rome, lost Picenum by his
own fault, got himself blocked in Apulia, went off to Greece without a
word, leaving us in ignorance of a plan so important and unusual. Then
all of a sudden Domitius' letter to Pompey and Pompey's letter to the
consuls. It seemed to me that the Right had flashed upon his gaze, and
that he, the old heroic Pompey, cried:

"What subtle craft they will let them devise,
And work their wiliest in my despite.
The right is on my side."

A fragment of Euripides parodied by Aristophanes, _Acharnians_,
659-661.

At ille tibi πολλὰ χαίρειν τᾷ καλᾷ dicens pergit Brundisium. Domitium
autem aiunt re audita et eos, qui una essent, se tradidisse. O rem
lugubrem! Itaque intercludor dolore, quo minus ad te plura scribam.
Tuas litteras exspecto.

Latin / Greek Original

O rem turpem et ea re miseram! sic enim sentio, id demum aut potius id solum esse miserum quod turpe sit. aluerat Caesarem; eundem repente timere coeperat, condicionem pacis nullam probarat, nihil ad bellum pararat, urbem reliquerat, Picenum amiserat culpa, in Apuliam se compegerat, ibat in Graeciam, omnis nos aprosphonetous, expertis sui tanti, tam inusitati consili relinquebat. [2] ecce subito litterae Domiti ad illum, ipsius ad consules. fulsisse mihi videbatur to kalon ad oculos eius et exclamasse ille vir qui esse debuit, pros tauth' ho ti chre kai palamasthon kai pant' ep' emoi tektainesthon: to gar eu met' emou. at ille tibi polla chairein toi kaloi dicens pergit Brundisium. Domitium autem aiunt re audita et eos qui una essent se tradidisse. O rem lugubrem! itaque intercludor dolore quo (minus) ad te plura scribam. tuas litteras exspecto.

Related Letters