Letter 229

Marcus Tullius CiceroTitus Pomponius Atticus|c. -47 AD|Cicero|AI-assisted

I have given this letter to some one else's messengers, who are in
a hurry. That is why it is short; also because I am just going to
send my own. Tullia came to me on the 12th of June and told me of all
your attention and kindness to her and delivered three letters. I
however have not derived the pleasure from her goodness, kindness and
affection, which I ought to derive from a matchless daughter, nay, my
grief exceeds all bounds when I think that such a fine character should
be involved in such a

nullo ipsius delicto summa culpa mea. Itaque a te neque consolationem
iam, qua cupere te uti video, nec consilium, quod capi nullum potest,
exspecto, teque omnia cum superioribus saepe litteris tam proximis
temptasse intellego.

Ep. XVIIa

I am thinking of sending my son with Sallustius to Caesar. As for
Tullia, I see no reason for keeping her with me any longer when both of
us are in such sorrow: so I am going to send her back to her mother, as
soon as she herself will allow me. In return for the letter which you
wrote in a consolatory style, please consider that I have made the only
answer, which, as you yourself know, was possible.

You tell me Oppius has had a talk with you: and what you say agrees
well enough with my suspicions of him. But I feel sure that party
can never be convinced that their actions can possibly win my approval,
whatever I may say. However, I will be as moderate as I can: though,
what difference it makes to me, if I do incur their enmity, I cannot
conceive.

Caesar's followers.

I see you have a good reason for not being able to come to me: and
I am very sorry that is so. There is no news that Caesar has left
Alexandria; and it is well known that no one at all has left that place
since the 15th of March, and that he has despatched no letters since
the 13th of December. So you see it was quite untrue about the letter
dated Febr. 9,

quod inane esset, etiamsi verum esset, non verum esse. L. Terentium
discessisse ex Africa scimus Paestumque venisse. Quid is adferat aut
quo modo exierit, aut quid in Africa fiat, scire velim. Dicitur enim
per Nasidium emissus esse. Id quale sit, velim, si inveneris, ad me
scribas. De HS X̅, ut scribis, faciam. Vale.

XVII Kal. Quinctiles.

Latin / Greek Original

[1] non meo vitio fit hoc quidem tempore (ante enim est peccatum) ut me ista epistula nihil consoletur. nam et exigue scripta est et suspiciones magnas habet non esse ab illo; quas animadvertisse te existimo. de obviam itione ita faciam ut suades. neque enim ulla de adventu eius opinio est neque si qui ex Asia veniunt quicquam auditum esse dicunt de pace; cuius ego spe in hanc fraudem incidi. nihil video quod sperandum putem, nunc praesertim cum ea plaga in Asia sit accepta, in Illyrico, in Cassiano negotio, in ipsa Alexandrea, in urbe, (in) Italia. ego vero etiam si rediturus ille est qui adhuc bellum gerere dicitur tamen ante reditum eius negotium confectum iri puto. fuisse ut eam peterem ab illo, et eo minus quod huius consili iam ne socium quidem habeo quemquam. qui in Asia sunt rerum exitum exspectant, Achaici etiam Fufio spem deprecationis adferunt. Horum et timor idem fuit primo qui meus et constitutum; mora Alexandrina causam illorum correxit, meam evertit. [3] quam ob rem idem a te nunc peto quod superioribus litteris, ut, si quid in perditis rebus dispiceres quod mihi putares faciendum, me moneres. si recipior ab his, quod vides non fieri, tamen quoad bellum erit quid agam aut ubi sim non reperio; sin iactor, eo minus. itaque tuas litteras exspecto easque ut ad me sine dubitatione scribas rogo. [4] quod suades ut ad Quintum scribam de his litteris, facerem, si me quicquam istae litterae delectarent. etsi quidam scripsit ad me his verbis, 'ego ut in his malis Patris sum non invitus; essem libentius, si frater tuus ea de te loqueretur quae ego audire vellem.' quod ais illum ad te scribere me sibi nullas litteras remittere, semel ab ipso accepi. ad eas Cephalioni dedi qui multos mensis tempestatibus retentus est. Quintum filium ad me acerbissime scripsisse iam ante ad te scripsi. extremum est quod te orem, si putas rectum esse et a te suscipi posse, cum Camillo communices ut Terentiam moneatis de testamento. tempora monent ut videat ut satis faciat quibus debeat. auditum ex Philotimo est eam scelerate quaedam facere. credibile vix est, sed certe, si quid est quod fieri possit, providendum est. de omnibus rebus velim ad me scribas et maxime quid sentias de ea in qua tuo consilio egeo etiam si nihil excogitas. id enim mihi erit pro desperato. iii Non. Iun.

Related Letters