Letter 245

B.C. _46_] As to Caelius, please see that there is nothing lacking in the gold. I know nothing about that. But anyhow there is loss enough in the exchange. If there is anything wrong with the gold on the top of that—but what's the use of my talking? You will see to it. There is a specimen of Hegesias' style, of which Varro approves. Now I come to Venio ad Tyrannionem. Ain tu? verum hoc fuit, sine me? At ego quotiens, cum essem otiosus, sine te tamen nolui? Quo modo hoc ergo lues? Uno scilicet, si mihi librum miseris; quod ut facias, etiam atque etiam rogo. Etsi me non magis liber ipse delectabit, quam tua admiratio delectavit. Amo enim πάντα φιλειδήμονα teque istam tam tenuem θεωρίαν tam valde admiratum esse gaudeo. Etsi tua quidem sunt eius modi omnia. Scire enim vis; quo uno animus alitur. Sed, quaeso, quid ex ista acuta et gravi refertur ad τέλος? Sed longa oratio est, et tu occupatus es in meo fortasse aliquo negotio. Et pro isto asso sole, quo tu abusus es in nostro pratulo, a te nitidum solem unctumque repetemus. Sed ad prima redeo. Librum, si me amas, mitte. Tuus est enim profecto, quoniam quidem est missus ad te. "What, so much leisure from your own affairs" that you have found time to read the _Orator_ too. Bravo! I am pleased to hear it, and shall be still more pleased if you will get your copyists to alter Eupolis to Aristophanes not only in your own copy but in others too. Caesar seemed to me to be amused mihi irridere visus est "quaeso" illud tuum, quod erat et εὐπινὲς et urbanum. Ita porro te sine cura esse iussit, ut mihi quidem dubitationem omnem tolleret. Atticam doleo tam diu; sed, quoniam iam sine horrore est, spero esse, ut volumus.

de Caelio tu quaeres, ut scribis; ego nihil novi. noscenda autem est natura, non facultas modo. de Hortensio et Verginio tu, si quid dubitabis. etsi quod magis placeat, ego quantum aspicio, non facile inveneris. Cum mustela, quem ad modum scribis, cum venerit Crispus. ad avium scripsi ut ea quae bene nosset de auro Pisoni demonstraret. tibi enim sane adsentior et istud nimium diu duci et omnia nunc undique contrahenda. te quidem nihil agere, nihil cogitare aliud nisi quod ad me pertineat facile perspicio meisque negotiis impediri cupiditatem tuam ad me veniendi. sed mecum esse te puto, non solum quod meam rem agis verum etiam quod videre videor quo modo agas. neque enim ulla hora tui mihi est operis ignota.