Letter 261
About Terentia, I do not recognise your usual consideration for me in
throwing the whole weight of the matter on me. For those are the very
wounds I cannot touch without deep groans. So please spare me, if you
can. For I am not asking you more than you can do. You and you only can
see what is fair. About Rutilia, as you seem to have doubts, write and
let me know as soon as you know, but let that be as soon as possible:
and also whether Clodia survived her son D. Brutus the ex-consul. The
latter you can find out from Marcellus, or at any
de Postumia sciri potest, illud autem de M. Cotta aut de Syro aut de
Satyro.
De hortis etiam atque etiam rogo. Omnibus meis eorumque, quos scio mihi
non defuturos, facultatibus (sed potero meis) enitendum mihi est. Sunt
etiam, quae vendere facile possim. Sed ut non vendam eique usuram
pendam, a quo emero, non plus annum, possum adsequi, quod volo, si tu me
adiuvas. Paratissimi sunt Drusi; cupit enim vendere. Proximos puto
Lamiae; sed abest. Tu tamen, si quid potes, odorare. Ne Silius quidem
quicquam utitur suis et is usuris facillime sustentabitur. Habe tuum
negotium, nec, quid res mea familiaris postulet, quam ego non curo, sed
quid velim, existima.
Latin / Greek Original
nondum videris perspicere quam me nec Antonius commovent nec quicquam iam eius modi possit commovere. de Terentia autem scripsi ad te eis litteris quas dederam pridie. quod me hortaris idque a ceteris desiderari scribis ut dissimulem me tam graviter dolere, possumne magis quam quom totos dies consumo in litteris? quod etsi non dissimulationis sed potius leniendi et sanandi animi causa facio, tamen si mihi minus proficio simulationi certe facio satis. [2] minus multa ad te scripsi, quod exspectabam tuas litteras ad eas quas pridie dederam. exspectabam autem maxime de fano, non nihil etiam de Terentia. velim me facias certiorem proximis litteris Cn. Caepio Serviliae Claudi pater vivone patre suo naufragio perierit an mortuo, item Rutilia vivone C. Cotta filio suo mortua sit an mortuo. pertinent ad eum librum quem de luctu minuendo scripsimus.