Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -46 AD|Cicero|AI-assisted
I could be very comfortable here considering my troubles even without
Sicca—for Tiro is better; but, as you tell me to look out that I'm not
caught, by which I am to understand you can't fix a day for the
departure I mentioned, I thought the best thing would be to go to Rome.
That I see is your opinion too. So to-morrow I shall go to Sicca's
suburban place. Then I think I will stay at your place at Ficulea, as
you suggest. The matters you have mentioned we will investigate
together, as I am coming. Your kindness, diligence and good sense both
in managing my affairs and in forming plans and suggesting them in your
letters, goes to my heart wonderfully. However, if you do anything with
Silius, even on the very day of my arrival at Sicca's place, please let
me know, especially which part he wants to withdraw. You say "the far
end." Take care that is not the very bit which, as you know, set me
thinking about the thing at all. I am sending you a letter of Hirtius',
which has just come. It is kindly expressed.
Egnatius mihi scripsit. is si quid tecum Jocutus erit (commodissime enim per eum agi potest) ad me scribes, et id agendum puto. nam cum Silio non video confici posse. Piliae et Atticae salutem. haec ad te mea manu. vide, quaeso, quid agendum sit. Publilia ad me scripsit matrem suam, cum Publilio loqueretur , ad me cum illo venturam et se una, si ego paterer. orat multis et supplicibus verbis ut liceat et ut sibi rescribam. res quam molesta sit vides. rescripsi mi etiam gravius esse quam tum cum illi dixissem me solum esse velle; qua re nolle me hoc tempore eam ad me venire. putabam si nihil rescripsissem illam cum matre venturam; nunc non puto. apparebat enim illas litteras non esse ipsius. illud autem quod fore video ipsum volo vitare ne illae ad me veniant, et una est vitatio ut ego <avolem>. nollem, sed necesse est. te hoc nunc rogo ut explores ad quam diem hic ita possim esse ut ne opprimar. ages, ut scribis, temperate. [2] Ciceroni velim hoc proponas, ita tamen, si tibi non iniquum videbitur, ut sumptus huius peregrinationis quibus, si Romae esset domumque conduceret, quod facere cogitabat, facile contentus futurus erat, accommodet ad mercedes Argileti et Aventini, et cum ei proposueris, ipse velim reliqua moderere quem ad modum ex iis mercedibus suppeditemus ei quod opus sit. praestabo nec Bibulum nec Acidinum nec Messallam, quos Athenis futuros audio maiores sumptus facturos quam quod ex eis mercedibus recipietur. itaque velim videas primum conductores qui sint et quanti, deinde ut sint qui ad diem solvant et quid viatici, quid instrumenti satis sit. iumento certe Athenis nihil opus est. quibus autem in via utatur domi sunt plura quam opus erat, quod etiam tu animadvertis.
◆
I could be very comfortable here considering my troubles even without Sicca—for Tiro is better; but, as you tell me to look out that I'm not caught, by which I am to understand you can't fix a day for the departure I mentioned, I thought the best thing would be to go to Rome. That I see is your opinion too. So to-morrow I shall go to Sicca's suburban place. Then I think I will stay at your place at Ficulea, as you suggest. The matters you have mentioned we will investigate together, as I am coming. Your kindness, diligence and good sense both in managing my affairs and in forming plans and suggesting them in your letters, goes to my heart wonderfully. However, if you do anything with Silius, even on the very day of my arrival at Sicca's place, please let me know, especially which part he wants to withdraw. You say "the far end." Take care that is not the very bit which, as you know, set me thinking about the thing at all. I am sending you a letter of Hirtius', which has just come. It is kindly expressed.
Latin / Greek Original
Egnatius mihi scripsit. is si quid tecum Jocutus erit (commodissime enim per eum agi potest) ad me scribes, et id agendum puto. nam cum Silio non video confici posse. Piliae et Atticae salutem. haec ad te mea manu. vide, quaeso, quid agendum sit. Publilia ad me scripsit matrem suam, cum Publilio loqueretur , ad me cum illo venturam et se una, si ego paterer. orat multis et supplicibus verbis ut liceat et ut sibi rescribam. res quam molesta sit vides. rescripsi mi etiam gravius esse quam tum cum illi dixissem me solum esse velle; qua re nolle me hoc tempore eam ad me venire. putabam si nihil rescripsissem illam cum matre venturam; nunc non puto. apparebat enim illas litteras non esse ipsius. illud autem quod fore video ipsum volo vitare ne illae ad me veniant, et una est vitatio ut ego <avolem>. nollem, sed necesse est. te hoc nunc rogo ut explores ad quam diem hic ita possim esse ut ne opprimar. ages, ut scribis, temperate. [2] Ciceroni velim hoc proponas, ita tamen, si tibi non iniquum videbitur, ut sumptus huius peregrinationis quibus, si Romae esset domumque conduceret, quod facere cogitabat, facile contentus futurus erat, accommodet ad mercedes Argileti et Aventini, et cum ei proposueris, ipse velim reliqua moderere quem ad modum ex iis mercedibus suppeditemus ei quod opus sit. praestabo nec Bibulum nec Acidinum nec Messallam, quos Athenis futuros audio maiores sumptus facturos quam quod ex eis mercedibus recipietur. itaque velim videas primum conductores qui sint et quanti, deinde ut sint qui ad diem solvant et quid viatici, quid instrumenti satis sit. iumento certe Athenis nihil opus est. quibus autem in via utatur domi sunt plura quam opus erat, quod etiam tu animadvertis.