Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -46 AD|Cicero|AI-assisted
I want it to be a shrine, and that idea cannot be rooted out of my mind.
I am anxious to avoid its being taken for a tomb, not so much on account
of the legal penalty as to get as near to deification as possible. That
would be possible, if it were in the actual house where she died; but,
as I have often said, I am afraid of its changing hands. Wherever I
build it in the open, I think I can contrive that posterity shall
respect its sanctity. You must put up with these foolish fancies of
mine, for such I confess they are; for there is no one, not even myself,
with whom I talk so freely as with you. But, if you approve of the
project, the place and
placet, lege, quaeso, legem mihique eam mitte. Si quid in mentem veniet,
quo modo eam effugere possimus, utemur.
Ad Brutum si quid scribes, nisi alienum putabis, obiurgato eum, quod in
Cumano esse noluerit propter eam causam, quam tibi dixit. Cogitanti enim
mihi nihil tam videtur potuisse facere rustice. Et, si tibi placebit sic
agere de fano, ut coepimus, velim cohortere et exacuas Cluatium. Nam,
etiamsi alio loco placebit, illius nobis opera consilioque utendum puto.
Tu ad villam fortasse cras.
ego hic vel sine Sicca (Tironi enim melius est) facillime possem esse ut in malis sed, quom scribas videndum mihi esse ne opprimar, ex quo intellegam te certum diem illius profectionis non habere, putavi esse commodius me istuc venire; quod idem video tibi placere. cras igitur in Siccae suburbano. Inde, quem ad modum suades, puto me in Ficulensi fore. [2] quibus de rebus ad me scripsisti, quoniam ipse venio, coram videbimus. tuam quidem et in agendis nostris rebus et in consiliis ineundis mihique dandis in ipsis litteris quas mittis benevolentiam, diligentiam, prudentiam mirifice diligo. tu tamen si quid cum Silio, vel illo ipso die quo ad Siccam venturus ero, certiorem me velim facias, et maxime cuius loci detractionem fieri velit. quod enim scribis 'extremi,' vide ne is ipse locus sit cuius causa de tota re, ut scis, est a nobis cogitatum. Hirti epistulam tibi misi et recentem et benevole scriptam.
◆
I want it to be a shrine, and that idea cannot be rooted out of my mind. I am anxious to avoid its being taken for a tomb, not so much on account of the legal penalty as to get as near to deification as possible. That would be possible, if it were in the actual house where she died; but, as I have often said, I am afraid of its changing hands. Wherever I build it in the open, I think I can contrive that posterity shall respect its sanctity. You must put up with these foolish fancies of mine, for such I confess they are; for there is no one, not even myself, with whom I talk so freely as with you. But, if you approve of the project, the place and
placet, lege, quaeso, legem mihique eam mitte. Si quid in mentem veniet, quo modo eam effugere possimus, utemur.
Ad Brutum si quid scribes, nisi alienum putabis, obiurgato eum, quod in Cumano esse noluerit propter eam causam, quam tibi dixit. Cogitanti enim mihi nihil tam videtur potuisse facere rustice. Et, si tibi placebit sic agere de fano, ut coepimus, velim cohortere et exacuas Cluatium. Nam, etiamsi alio loco placebit, illius nobis opera consilioque utendum puto. Tu ad villam fortasse cras.
Latin / Greek Original
ego hic vel sine Sicca (Tironi enim melius est) facillime possem esse ut in malis sed, quom scribas videndum mihi esse ne opprimar, ex quo intellegam te certum diem illius profectionis non habere, putavi esse commodius me istuc venire; quod idem video tibi placere. cras igitur in Siccae suburbano. Inde, quem ad modum suades, puto me in Ficulensi fore. [2] quibus de rebus ad me scripsisti, quoniam ipse venio, coram videbimus. tuam quidem et in agendis nostris rebus et in consiliis ineundis mihique dandis in ipsis litteris quas mittis benevolentiam, diligentiam, prudentiam mirifice diligo. tu tamen si quid cum Silio, vel illo ipso die quo ad Siccam venturus ero, certiorem me velim facias, et maxime cuius loci detractionem fieri velit. quod enim scribis 'extremi,' vide ne is ipse locus sit cuius causa de tota re, ut scis, est a nobis cogitatum. Hirti epistulam tibi misi et recentem et benevole scriptam.