Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -46 AD|Cicero|AI-assisted
I am not at all annoyed that Hirtius wrote to you about me in a
sympathetic tone (he was acting kindly), and still less at your not
sending his letter to me, in which you were acting even more kindly. The
reason why I want your copyists to circulate the book he sent me about
Cato, is that their abuse may enhance Cato's reputation.
You say you are negotiating through Mustela. He is a very suitable
person and very devoted to me since the affair of Pontianus. So get
something settled. But what is wanted except an opening for a purchaser?
And that could be got through any of the heirs. But I think Mustela will
manage that, if you ask him. You will have provided me not only with the
very place I want for my purpose, but a place to grow old in besides.
For Silius' and Drusus' places don't seem to me quite fit for a
paterfamilias. Why, I should have to spend whole days in the country
house. So I prefer the others, Otho's first and then Clodia's. If
nothing comes of it, then we must play a trick on Drusus or fall back on
the place at Tusculum.
Quod domi te inclusisti, ratione fecisti; sed, quaeso, confice et te
vacuum redde nobis. Ego hinc, ut scripsi antea, postridie Idus Lanuvi,
deinde postridie in Tusculano. Contudi enim animum et fortasse vici, si
modo permansero. Scies igitur fortasse eras, summum perendie.
Sed quid est, quaeso? Philotimus nec Carteiae Pompeium teneri (qua de re
litterarum ad Clodium Patavinum missarum exemplum mihi Oppius et Balbus
miserant, se id factum arbitrari) bellumque narrat reliquum satis
magnum. Solet omnino esse Fulviniaster. Sed tamen, si quid habes. Volo
etiam de naufragio Caniniano scire quid sit.
Ego hic duo magna συντάγματα absolvi; nullo enim alio modo a miseria
quasi aberrare possum. Tu mihi, etiamsi nihil erit, quod scribas, quod
fore ita video, tamen id ipsum scribas velim, te nihil habuisse, quod
scriberes, dum modo ne his verbis.
qualis futura sit Caesaris vituperatio contra laudationem meam perspexi ex eo libro quem Hirtius ad me misit; in quo conligit vitia Catonis sed cum maximis laudibus meis. itaque misi librum ad Muscam ut tuis librariis daret. volo enim eum divulgari; quod quo facilius fiat imperabis tuis. [2] Sumbouleutiko\n saepe conor. nihil reperio et quidem mecum habeo et )Aristote/louj et Qeopo/mpou libros pro\j )Ale/candron . sed quid simile? illi et quae ipsis honesta essent scribebant et grata Alexandro. ecquid tu eius modi reperis? mihi quidem nihil in mentem venit. quod scribis te vereri ne et gratia et auctoritas nostra hoc meo maerore minuatur, ego quid homines aut reprehendant aut postulent nescio. ne doleam? qui potest? ne iaceam? quis umquam minus? dum tua me domus levabat, quis a me exclusus? quis venit qui offenderet? Asturam sum a te profectus. legere isti laeti qui me reprehendunt tam multa non possunt quam ego scripsi. quam bene, nihil ad rem, sed genus scribendi id fuit quod nemo abiecto animo facere posset. triginta dies in hortis fui. quis aut congressum meum aut facilitatem sermonis desideravit? nunc ipsum ea lego, ea scribo ut ii qui mecum sunt difficilius otium ferant quam ego laborem. [3] si quis requirit cur Romae non sim: quia discessus est; cur non sim in iis meis praediolis quae sunt huius temporis: quia frequentiam illam non facile ferrem. ibi sum igitur ubi is qui optimas Baias habebat quotannis hoc tempus consumere solebat. cum Romam venero, nec vultu nec oratione reprehendar. hilaritatem illam qua hanc tristitiam temporum condiebam in perpetuum amisi, constantia et firmitas nec animi nec orationis requiretur. [4] de hortis Scapulanis hoc videtur effici posse, aliud tua gratia, aliud nostra, ut praeconi subiciantur. id nisi fit, excludemur. sin ad tabulam venimus, vincemus facultates Othonis nostra cupiditate. nam quod ad me de Lentulo scribis, non est in eo . Faberiana modo res certa sit tuque enitare, quod facis, quod volumus consequemur. [5] quod quaeris quam diu hic: paucos dies. sed certum non habeo. simul ac constituero, ad te scribam, et tu ad me quam diu in suburbano sis futurus. quo die ego ad te haec misi, de Pilia et Attica mihi quoque eadem quae scribis et scribuntur et nuntiantur.
◆
I am not at all annoyed that Hirtius wrote to you about me in a sympathetic tone (he was acting kindly), and still less at your not sending his letter to me, in which you were acting even more kindly. The reason why I want your copyists to circulate the book he sent me about Cato, is that their abuse may enhance Cato's reputation.
You say you are negotiating through Mustela. He is a very suitable person and very devoted to me since the affair of Pontianus. So get something settled. But what is wanted except an opening for a purchaser? And that could be got through any of the heirs. But I think Mustela will manage that, if you ask him. You will have provided me not only with the very place I want for my purpose, but a place to grow old in besides. For Silius' and Drusus' places don't seem to me quite fit for a paterfamilias. Why, I should have to spend whole days in the country house. So I prefer the others, Otho's first and then Clodia's. If nothing comes of it, then we must play a trick on Drusus or fall back on the place at Tusculum.
Quod domi te inclusisti, ratione fecisti; sed, quaeso, confice et te vacuum redde nobis. Ego hinc, ut scripsi antea, postridie Idus Lanuvi, deinde postridie in Tusculano. Contudi enim animum et fortasse vici, si modo permansero. Scies igitur fortasse eras, summum perendie.
Sed quid est, quaeso? Philotimus nec Carteiae Pompeium teneri (qua de re litterarum ad Clodium Patavinum missarum exemplum mihi Oppius et Balbus miserant, se id factum arbitrari) bellumque narrat reliquum satis magnum. Solet omnino esse Fulviniaster. Sed tamen, si quid habes. Volo etiam de naufragio Caniniano scire quid sit.
Ego hic duo magna συντάγματα absolvi; nullo enim alio modo a miseria quasi aberrare possum. Tu mihi, etiamsi nihil erit, quod scribas, quod fore ita video, tamen id ipsum scribas velim, te nihil habuisse, quod scriberes, dum modo ne his verbis.
Latin / Greek Original
qualis futura sit Caesaris vituperatio contra laudationem meam perspexi ex eo libro quem Hirtius ad me misit; in quo conligit vitia Catonis sed cum maximis laudibus meis. itaque misi librum ad Muscam ut tuis librariis daret. volo enim eum divulgari; quod quo facilius fiat imperabis tuis. [2] Sumbouleutiko\n saepe conor. nihil reperio et quidem mecum habeo et )Aristote/louj et Qeopo/mpou libros pro\j )Ale/candron . sed quid simile? illi et quae ipsis honesta essent scribebant et grata Alexandro. ecquid tu eius modi reperis? mihi quidem nihil in mentem venit. quod scribis te vereri ne et gratia et auctoritas nostra hoc meo maerore minuatur, ego quid homines aut reprehendant aut postulent nescio. ne doleam? qui potest? ne iaceam? quis umquam minus? dum tua me domus levabat, quis a me exclusus? quis venit qui offenderet? Asturam sum a te profectus. legere isti laeti qui me reprehendunt tam multa non possunt quam ego scripsi. quam bene, nihil ad rem, sed genus scribendi id fuit quod nemo abiecto animo facere posset. triginta dies in hortis fui. quis aut congressum meum aut facilitatem sermonis desideravit? nunc ipsum ea lego, ea scribo ut ii qui mecum sunt difficilius otium ferant quam ego laborem. [3] si quis requirit cur Romae non sim: quia discessus est; cur non sim in iis meis praediolis quae sunt huius temporis: quia frequentiam illam non facile ferrem. ibi sum igitur ubi is qui optimas Baias habebat quotannis hoc tempus consumere solebat. cum Romam venero, nec vultu nec oratione reprehendar. hilaritatem illam qua hanc tristitiam temporum condiebam in perpetuum amisi, constantia et firmitas nec animi nec orationis requiretur. [4] de hortis Scapulanis hoc videtur effici posse, aliud tua gratia, aliud nostra, ut praeconi subiciantur. id nisi fit, excludemur. sin ad tabulam venimus, vincemus facultates Othonis nostra cupiditate. nam quod ad me de Lentulo scribis, non est in eo . Faberiana modo res certa sit tuque enitare, quod facis, quod volumus consequemur. [5] quod quaeris quam diu hic: paucos dies. sed certum non habeo. simul ac constituero, ad te scribam, et tu ad me quam diu in suburbano sis futurus. quo die ego ad te haec misi, de Pilia et Attica mihi quoque eadem quae scribis et scribuntur et nuntiantur.