Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -45 AD|Cicero|AI-assisted
I have received a letter of consolation from Caesar, posted on the last
of April at Hispalis. I did not understand what the proposals for
improving the city are; and I should much like to know. I am not
displeased that Torquatus is satisfied with my attentions, and I shall
not cease to increase them. To the speech for Ligarius I cannot add
anything now about Tubero's wife and step-daughter, since the
speech is widely circulated, and I do not wish to offend Tubero; for he
is most touchy. You certainly had a good audience. Though I am happy
enough here, I am longing to see you; so I shall come as arranged. I
think you have met my brother; so I am anxious to know what happened.
About my reputation I don't care a straw; though I did once write to you
foolishly that there was nothing better; for it is not worth bothering
about. And see what deep philosophy there is in this other sentiment of
mine, "In all one's life one ought not to stray a nail's breadth from
the straight path of conscience." Do you think I am engaged in
philosophical treatises for nothing? I should be sorry for you to
distress yourself about a mere nothing. Now I come back to my point. Do
you suppose I care for anything in the whole matter, except that I
should not be untrue to it. I am striving, it seems then, to
maintain my position in the law courts. God forbid! Would I could bear
my private sorrow as easily as I despise them. But do
Putas autem me voluisse aliquid, quod perfectum non sit? Non licet
scilicet sententiam suam, sed tamen, quae tum acta sunt, non possum non
probare, et tamen non curare pulchre possum, sicuti facio. Sed nimium
multa de nugis.
commodum discesserat Hilarus librarius iv Kal., cui dederam litteras ad te, quom venit tabellarius cum tuis litteris pridie datis; in quibus illud mihi gratissimum fuit quod Attica nostra rogat te ne tristis sis, quodque tu a)ki/nduna esse scribis. [2] Ligarianam, ut video, praeclare auctoritas tua commendavit. scripsit enim ad me Balbus et Oppius mirifice se probare ob eamque causam ad Caesarem eam se oratiunculam misisse. hoc igitur idem tu mihi antea scripseras. [3] in Varrone ista causa me non moveret ne viderer file/ndocoj (sic enim constitueram neminem includere in dialogos eorum qui viverent); sed quia <scribis> et desiderari a Varrone et magni illum aestimare, eos confeci et absolvi nescio quam bene, sed ita accurate ut nihil posset supra, academicam omnem quaestionem libris quattuor. in eis quae erant contra a)katalhyi/an praeclare conlecta ab Antiocho, Varroni dedi. ad ea ipse respondeo; tu es tertius in sermone nostro. si Cottam et Varronem fecissem inter se disputantis, <ut> a te proximis litteris admoneor, meum kwfo\n pro/swpon esset. [4] hoc in antiquis personis suaviter fit, ut et Heraclides in multis et nos <in> vi 'de re publica' libris fecimus. sunt etiam 'de oratore' nostri tres mihi vehementer probati. in eis quoque eae personae sunt ut mihi tacendum fuerit. Crassus enim loquitur, Antonius, Catulus senex, C. Iulius frater Catuli, Cotta, Sulpicius. puero me hic sermo inducitur, ut nullae esse possent partes meae. quae autem his temporibus scripsi )Aristote/leion morem habent in quo ita sermo inducitur ceterorum ut penes ipsum sit principatus. ita confeci quinque libros peri\ telw=n ut Epicurea L. Torquato, Stoica M. Catoni, peripathtika\ M. Pisoni darem. )Azhlotu/phton id fore putaram quod omnes illi decesserant. haec 'academica,' ut scis, cum Catulo, Lucullo, Hortensio contuleram. sane in personas non cadebant; erant enim logikw/tera quam ut illi de iis somniasse umquam viderentur. itaque ut legi tuas de Varrone, tamquam e(/rmaion adripui. aptius esse nihil potuit ad id philosophiae genus quo ille maxime mihi delectari videtur, easque partis ut non sim consecutus ut superior mea causa videatur. sunt enim vehementer piqana\ Antiochia; quae diligenter a me expressa acumen habent Antiochi, nitorem orationis nostrum si modo is est aliquis in nobis. sed tu dandosne putes hos libros Varroni <etiam> atque etiam videbis. mihi quaedam occurrunt; sed ea coram.
◆
I have received a letter of consolation from Caesar, posted on the last of April at Hispalis. I did not understand what the proposals for improving the city are; and I should much like to know. I am not displeased that Torquatus is satisfied with my attentions, and I shall not cease to increase them. To the speech for Ligarius I cannot add anything now about Tubero's wife and step-daughter, since the speech is widely circulated, and I do not wish to offend Tubero; for he is most touchy. You certainly had a good audience. Though I am happy enough here, I am longing to see you; so I shall come as arranged. I think you have met my brother; so I am anxious to know what happened.
About my reputation I don't care a straw; though I did once write to you foolishly that there was nothing better; for it is not worth bothering about. And see what deep philosophy there is in this other sentiment of mine, "In all one's life one ought not to stray a nail's breadth from the straight path of conscience." Do you think I am engaged in philosophical treatises for nothing? I should be sorry for you to distress yourself about a mere nothing. Now I come back to my point. Do you suppose I care for anything in the whole matter, except that I should not be untrue to it. I am striving, it seems then, to maintain my position in the law courts. God forbid! Would I could bear my private sorrow as easily as I despise them. But do
Putas autem me voluisse aliquid, quod perfectum non sit? Non licet scilicet sententiam suam, sed tamen, quae tum acta sunt, non possum non probare, et tamen non curare pulchre possum, sicuti facio. Sed nimium multa de nugis.
Latin / Greek Original
commodum discesserat Hilarus librarius iv Kal., cui dederam litteras ad te, quom venit tabellarius cum tuis litteris pridie datis; in quibus illud mihi gratissimum fuit quod Attica nostra rogat te ne tristis sis, quodque tu a)ki/nduna esse scribis. [2] Ligarianam, ut video, praeclare auctoritas tua commendavit. scripsit enim ad me Balbus et Oppius mirifice se probare ob eamque causam ad Caesarem eam se oratiunculam misisse. hoc igitur idem tu mihi antea scripseras. [3] in Varrone ista causa me non moveret ne viderer file/ndocoj (sic enim constitueram neminem includere in dialogos eorum qui viverent); sed quia <scribis> et desiderari a Varrone et magni illum aestimare, eos confeci et absolvi nescio quam bene, sed ita accurate ut nihil posset supra, academicam omnem quaestionem libris quattuor. in eis quae erant contra a)katalhyi/an praeclare conlecta ab Antiocho, Varroni dedi. ad ea ipse respondeo; tu es tertius in sermone nostro. si Cottam et Varronem fecissem inter se disputantis, <ut> a te proximis litteris admoneor, meum kwfo\n pro/swpon esset. [4] hoc in antiquis personis suaviter fit, ut et Heraclides in multis et nos <in> vi 'de re publica' libris fecimus. sunt etiam 'de oratore' nostri tres mihi vehementer probati. in eis quoque eae personae sunt ut mihi tacendum fuerit. Crassus enim loquitur, Antonius, Catulus senex, C. Iulius frater Catuli, Cotta, Sulpicius. puero me hic sermo inducitur, ut nullae esse possent partes meae. quae autem his temporibus scripsi )Aristote/leion morem habent in quo ita sermo inducitur ceterorum ut penes ipsum sit principatus. ita confeci quinque libros peri\ telw=n ut Epicurea L. Torquato, Stoica M. Catoni, peripathtika\ M. Pisoni darem. )Azhlotu/phton id fore putaram quod omnes illi decesserant. haec 'academica,' ut scis, cum Catulo, Lucullo, Hortensio contuleram. sane in personas non cadebant; erant enim logikw/tera quam ut illi de iis somniasse umquam viderentur. itaque ut legi tuas de Varrone, tamquam e(/rmaion adripui. aptius esse nihil potuit ad id philosophiae genus quo ille maxime mihi delectari videtur, easque partis ut non sim consecutus ut superior mea causa videatur. sunt enim vehementer piqana\ Antiochia; quae diligenter a me expressa acumen habent Antiochi, nitorem orationis nostrum si modo is est aliquis in nobis. sed tu dandosne putes hos libros Varroni <etiam> atque etiam videbis. mihi quaedam occurrunt; sed ea coram.