Letter 319

The morning's letter I answered yesterday at once, now I am answering yours of the evening. I would rather Brutus had asked me to Rome. It Et aequius erat, cum illi iter instaret et subitum et longum, et me hercule nunc, cum ita simus adfecti, ut non possimus plane simul vivere (intellegis enim profecto, in quo maxime posita sit συμβίωσις), facile patiebar nos potius Romae una esse quam in Tusculano. Libri ad Varronem non morabantur, sunt enim detexti, ut vidisti; tantum librariorum menda tolluntur. De quibus libris scis me dubitasse, sed tu videris. Item, quos Bruto mittimus, in manibus habent librarii. Mea mandata, ut scribis, explica. Quamquam ista retentione omnes ait uti Trebatius; quid tu istos putas? Nosti domum. Quare confice εὐαγώγως. Incredibile est, quam ego ista non curem. Omni tibi adseveratione adfirmo, quod mihi credas velim, mihi maiori offensioni esse quam delectationi possessiunculas meas. Magis enim doleo me non habere, cui tradam, quam gaudeo habere, qui utar. Atque illud Trebatius se tibi dixisse narrabat; tu autem veritus es fortasse, ne ego invitus audirem. Fuit id quidem humanitatis, sed, mihi crede, iam ista non curo. Quare da te in sermonem et perseca et confice, et ita cum Polla loquere, ut te cum illo Scaeva loqui would have been fairer, as he is on the point of a sudden long journey, and upon my soul I should have much preferred that we should meet in Rome rather than in my house at Tusculum, now that the state of our feelings prevents us from living together at all, for of course you understand what constitutes good company. There is no delay about the books dedicated to Varro. They are finished, as you have seen; there is only the correction of the copyists' mistakes. About those books you know I have had some hesitation, but you must look to it. The copyists have in hand, too, those I am dedicating to Brutus. Carry out my instructions as you say. However what about that abatement? Trebatius says everybody is taking advantage of it. What do you suppose my debtors will do? You know the gang. So settle the matter accommodatingly. You would never believe how little I care about such things. I give you my solemn word for it, and I hope you will believe me, that the little I have causes me more annoyance than pleasure. For I am more grieved at having no one to leave it to than pleased at having enough for my own enjoyment. Trebatius tells me he told you so; but perhaps you feared I should be sorry at the news. That was certainly kind of you; but, believe me, I don't care about such things now. So get you to your conferences, hack away at it and finish the business; and in talking with Polla consider you are talking with that fellow Scaeva, and putes, nec existimes eos, qui non debita consectari soleant, quod debeatur, remissuros. De die tantum videto et id ipsum bono modo.

dic mihi, placetne tibi primum edere iniussu meo? hoc ne Hermodorus quidem faciebat, is qui Platonis libros solitus est divulgare, ex quo ' lo/goisin (Ermo/dwroj .' quid? illud rectumne existimas quoiquam <ante quam> Bruto, cui te auctore prosfwnw= ? scripsit enim Balbus ad me se a te quintum 'de finibus' librum descripsisse; in quo non sane multa mutavi sed tamen quaedam. tu autem commode feceris si reliquos continueris, ne et a)dio/rqwta habeat Balbus et e(wla Brutus. sed haec hactenus, ne videar peri\ mikra\ spouda/zein . etsi nunc quidem maxima mihi sunt haec; quid est enim aliud? Varroni quidem quae scripsi te auctore ita propero mittere ut iam Romam miserim describenda. ea si voles, statim habebis. scripsi enim ad librarios ut fieret tuis, si tu velles, describendi potestas. ea vero continebis quoad ipse te videam; quod diligentissime facere soles cum a me tibi dictum est. [2] quo modo autem fugit me tibi dicere? mirifice Caerellia studio videlicet philosophiae flagrans describit a tuis istos ipsos 'de finibus' habet. ego autem tibi confirmo (possum falli ut homo) a meis eam non habere; numquam enim ab oculis meis afuerunt. tantum porro aberat ut binos scriberent; vix singulos confecerunt. tuorum tamen ego nullum delictum arbitror itemque te volo existimare; a me enim praetermissum est ut dicerem me eos exire nondum velle. Hui, quam diu de nugis! de re enim nihil habeo quod loquar. [3] de Dolabella tibi adsentior. coheredes, ut scribis, in Tusculano. de Caesaris adventu scripsit ad me Balbus non ante Kal. Sextilis. de Attica optime, quod levius ac lenius et quod fert eu)ko/lwj . [4] quod autem de illa nostra cogitatione scribis in qua nihil tibi cedo, ea quae novi valde probo, hominem, domum, facultates. quod caput est, ipsum non novi sed audio laudabilia, de Scrofa etiam proxime. accedit, si quid hoc ad rem, eu)gene/steroj est etiam quam pater. coram igitur et quidem propenso animo ad probandum. accedit enim quod patrem, ut scire te puto plus etiam quam non modo tu sed quam ipse scit, amo idque et merito et iam diu.