Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -45 AD|Cicero|AI-assisted
What am I to make of this? Hermogenes Clodius tells me that Andromenes
said he saw my son at Corcyra. For I supposed you had heard of it. Then
didn't he give any letter even to him? Or perhaps he didn't see him. You
must let me know, please.
What answer am I to give you about Varro? You have the four parchment
rolls: and whatever you do I shall approve. It is not that "I fear the
Trojans." Why should I? But I am more afraid how he may regard it.
However, as you undertake the matter, I shall sleep in peace.
About the abatement I have answered your careful letter. You must get
the matter over, and that too without any hesitation or refusal. That
ought to be and must be done.
de Varrone non sine causa quid tibi placeat tam diligenter exquiro. occurrunt mihi quaedam. sed ea coram. te autem a)smenai/tata intexui faciamque id crebrius. proximis enim tuis litteris primum te id non nolle cognovi. [2] de Marcello scripserat ad me Cassius antea, ta\ kata\ me/roj Servius. O rem acerbam! ad prima redeo. scripta nostra nusquam malo esse quam apud te, sed ea tum foras dari cum utrique nostrum videbitur. ego et librarios tuos culpa libero neque te accuso et tamen aliud quiddam ad te scripseram, Caerelliam quaedam <habere quae nisi a te> habere non potuerit. Balbo quidem intellegebam sat faciendum fuisse, tantum nolebam aut obsoletum Bruto aut Balbo incohatum dari. Varroni, simul ac te videro, si tibi videbitur, mittam. quid autem dubitarim, cum videro te, scies . [4] attributos quod appellas valde probe. te de praedio Oviae exerceri moleste fero. de Bruto nostro perodiosum, sed vita fert. mulieres autem vix satis humane quae inimico animo ferant, cum <in> utraque officio pareat. Tullium scribam nihil fuit quod appellares; nam tibi mandassem si fuisset. nihil enim est apud eum positum nomine voti, sed est quiddam apud illum meum. id ego in hanc rem statui conferre. itaque et ego recte tibi dixi ubi esset, et tibi ille recte negavit. sed hoc quoque ipsum continuo adoriamur. Lucum hominibus non sane probo quod est desertior, sed habet eu)logi/an . verum hoc quoque ut censueris, quippe qui omnia. ego, ut constitui, adero, atque utinam tu quoque eodem die! sin quid (multa enim), utique postridie. etenim coheredes a quis sine te opprimi militia est . alteris iam litteris nihil ad me <de> Attica. sed id quidem in optima spe pono; illud accuso non te sed illam, ne salutem quidem. at tu et illi et Piliae plurimam, nec me tamen irasci indicaris. epistulam Caesaris misi, si minus legisses.
◆
What am I to make of this? Hermogenes Clodius tells me that Andromenes said he saw my son at Corcyra. For I supposed you had heard of it. Then didn't he give any letter even to him? Or perhaps he didn't see him. You must let me know, please.
What answer am I to give you about Varro? You have the four parchment rolls: and whatever you do I shall approve. It is not that "I fear the Trojans." Why should I? But I am more afraid how he may regard it. However, as you undertake the matter, I shall sleep in peace.
About the abatement I have answered your careful letter. You must get the matter over, and that too without any hesitation or refusal. That ought to be and must be done.
Latin / Greek Original
de Varrone non sine causa quid tibi placeat tam diligenter exquiro. occurrunt mihi quaedam. sed ea coram. te autem a)smenai/tata intexui faciamque id crebrius. proximis enim tuis litteris primum te id non nolle cognovi. [2] de Marcello scripserat ad me Cassius antea, ta\ kata\ me/roj Servius. O rem acerbam! ad prima redeo. scripta nostra nusquam malo esse quam apud te, sed ea tum foras dari cum utrique nostrum videbitur. ego et librarios tuos culpa libero neque te accuso et tamen aliud quiddam ad te scripseram, Caerelliam quaedam <habere quae nisi a te> habere non potuerit. Balbo quidem intellegebam sat faciendum fuisse, tantum nolebam aut obsoletum Bruto aut Balbo incohatum dari. Varroni, simul ac te videro, si tibi videbitur, mittam. quid autem dubitarim, cum videro te, scies . [4] attributos quod appellas valde probe. te de praedio Oviae exerceri moleste fero. de Bruto nostro perodiosum, sed vita fert. mulieres autem vix satis humane quae inimico animo ferant, cum <in> utraque officio pareat. Tullium scribam nihil fuit quod appellares; nam tibi mandassem si fuisset. nihil enim est apud eum positum nomine voti, sed est quiddam apud illum meum. id ego in hanc rem statui conferre. itaque et ego recte tibi dixi ubi esset, et tibi ille recte negavit. sed hoc quoque ipsum continuo adoriamur. Lucum hominibus non sane probo quod est desertior, sed habet eu)logi/an . verum hoc quoque ut censueris, quippe qui omnia. ego, ut constitui, adero, atque utinam tu quoque eodem die! sin quid (multa enim), utique postridie. etenim coheredes a quis sine te opprimi militia est . alteris iam litteris nihil ad me <de> Attica. sed id quidem in optima spe pono; illud accuso non te sed illam, ne salutem quidem. at tu et illi et Piliae plurimam, nec me tamen irasci indicaris. epistulam Caesaris misi, si minus legisses.