Letter 321

Marcus Tullius CiceroTitus Pomponius Atticus|c. -45 AD|Cicero|AI-assisted

About Andromenes I thought exactly what you say, for you would have
known and told me. However, you have written such a lot about Brutus
that you say nothing of yourself. But when do you think he is coming?
For I shall come to Rome on the 14th. What I meant to say in my letter
to

(sed, quoniam tu te legisse scribis, fui fortasse ἀσαφέστερος), me ex
tuis litteris intellexisse nolle eum me quasi prosequendi sui causa
Romam nunc venire. Sed, quoniam iam adest meus adventus, fac, quaeso, ne
quid eum Idus impediant, quo minus suo commodo in Tusculano sit. Nec
enim ad tabulam eum desideraturus eram (in tali enim negotio cur tu unus
non satis es?), sed ad testamentum volebam, quod iam malo alio die, ne
ob eam causam Romam venisse videar. Scripsi igitur ad Brutum iam illud,
quod putassem, Idibus nihil opus esse. Velim ergo totum hoc ita
gubernes, ut ne minima quidem re ulla Bruti commodum impediamus.

Sed quid est tandem, quod perhorrescas, quia tuo periculo iubeam libros
dari Varroni? Etiam nunc si dubitas, fac, ut sciamus. Nihil est enim
illis elegantius. Volo Varronem, praesertim cum ille desideret; sed est,
ut scis,

"δεινὸς ἀνήρ· τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο."

Ita mihi saepe occurrit vultus eius querentis fortasse vel hoc, meas
partis in iis libris copiosius defensas esse quam suas, quod me hercule
non esse intelleges, si quando in Epirum veneris. Nam nunc Alexionis
epistulis cedimus. Sed tamen ego non despero probatum iri Varroni, et
id, quoniam impensam fecimus in macrocolla, facile patior teneri. Sed,
etiam atque etiam dico, tuo periculo fiet. Quare, si addubitas, ad
Brutum transeamus; est enim is quoque Antiochius.

Brutus was that I had gathered from your note that he did not wish me to
come to Rome now just to pay my respects to him—but, as you say you have
read the letter, perhaps I was not quite clear. However, as I am just on
the point of coming, please see that my presence on the 15th does not
prevent his coming to Tusculum at his convenience. For I shall not want
him at the auction—surely in such a business you alone will be enough:
but I do want him when I make my will. That I would rather postpone for
another day now, so as not to seem to have come to Rome expressly for
that purpose. So I have written to Brutus now that I shall not want him,
as I had thought, on the 15th. I should like you to look after all this
and see that we don't inconvenience Brutus in the least.

But what on earth is the reason why you are so frightened at my bidding
you send the books to Varro on your own responsibility? Even now, if you
have any doubts, let me know. Nothing could be more finished than they
are. I want Varro, especially as he desires it: but, as you know, he is
"a fearsome man; the blameless he would blame." I often picture him to
myself complaining of this perhaps, that my side in the books is more
fully defended than his own, though I assure you, if ever you come to
Epirus, I will convince you it is not. For at present I have to give way
to Alexio's letters. However, I don't despair of winning Varro's
approval; and, as I have gone to the expense of a large paper copy, I
should like to stick to my plan. But I repeat again, it must be on your
responsibility. So, if you have doubts, let us change to Brutus: he is
also a

O Academiam volaticam et sui similem! modo huc, modo illuc. Sed, quaeso,
epistula mea ad Varronem valdene tibi placuit? Male mi sit, si umquam
quicquam tam enitar. Ergo ne Tironi quidem dictavi, qui totas περιοχὰς
persequi solet, sed Spintharo syllabatim.

Latin / Greek Original

ante meridianis tuis litteris heri statim rescripsi; nunc respondeo vespertinis. Brutus mallem me arcesseret. et aequius erat, cum illi iter instaret et subitum et longum, et me hercule nunc, cum ita simus adfecti ut non possimus plane simul vivere (intellegis enim profecto in quo maxime posita sit sumbi/wsij ), facile patiebar nos potius Romae una esse quam in Tusculano. [2] libri ad Varronem non morabantur, sunt enim deffecti , ut vidisti; tantum librariorum menda tolluntur. de quibus libris scis me dubitasse, sed tu videris. item quos Bruto mittimus in manibus habent librarii. [3] mea mandata, scribis, explica. quamquam ista retentione omnis ait uti Trebatius; quid tu istos putas? Nosti domum. qua re confice eu)gagw/gwj . incredibile est quam ego ista non curem. omni tibi adseveratione adfirmo, quod mihi credas velim, mihi maiori offensioni esse quam delectationi possessiunculas meas. magis enim doleo me non habere quoi tradam quam habere qui utar <laetor>. atque illud Trebatius se tibi dixisse narrabat; tu autem veritus es fortasse ne ego invitus audirem. fuit id quidem humanitatis, sed, mihi crede, iam ista non curo. qua re da te in sermonem et perseca et confice et ita cum Polla loquere ut te cum illo Scaeva loqui putes nec existimes eos qui non debita consectari soleant quod debeatur remissuros. de die tantum videto et id ipsum bono modo.

Related Letters