Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -44 AD|Cicero|AI-assisted
Two days ago I sent you a fairly long letter: now I answer your last. I
wish to heaven Brutus were at Astura. You speak of the wild conduct of
the Caesareans. Did you expect anything else? For my part I look for
worse. When I read a speech about "so great a man, so illustrious a
citizen," it is more than I can bear, though now such talk is an
absurdity. But take note, the habit of wild public speaking is so
fostered nowadays, that, though eternal glory will be the portion of
those friends of ours, who will be held not merely heroes but gods, they
will not escape dislike or even danger. However, they have the great
consolation of being
maximi et clarissimi facti, nobis quae, qui interfecto rege liberi non
sumus? Sed haec fortuna viderit, quoniam ratio non gubernat.
De Cicerone quae scribis, iucunda mihi sunt; velim sint prospera. Quod
curae tibi est, ut ei suppeditetur ad usum et cultum copiose, per mihi
gratum est, idque ut facias, te etiam atque etiam rogo. De Buthrotiis et
tu recte cogitas, et ego non dimitto istam curam. Suscipiam omnem etiam
actionem, quam video cotidie faciliorem. De Cluviano, quoniam in re mea
me ipsum diligentia vincis, res ad centena perducitur. Ruina rem non
fecit deteriorem, haud scio an etiam fructuosiorem.
Hic mecum Balbus, Hirtius, Pansa. Modo venit Octavius et quidem in
proximam villam Philippi mihi totus deditus. Lentulus Spinther hodie
apud me. Cras mane vadit.
nudius tertius dedi ad te epistulam longiorem; nunc ad ea quae proxime. velim me hercule Asturae Brutus. )Akolasi/an istorum scribis. an censebas aliter? equidem etiam maiora exspecto. quom [equidem] contionem lego 'de tanto viro, de clarissimo civi,' ferre non queo. etsi ista iam ad risum. sed memento, sic alitur consuetudo perditarum contionum ut nostri illi non heroes sed di futuri quidem in gloria sempiterna sint, sed non sine invidia, ne sine periculo quidem. verum illis magna consolatio conscientia maximi et clarissimi facti, nobis quae? qui interfecto rege liberi non sumus. sed haec fortuna viderit, quoniam ratio non gubernat. [2] de Cicerone quae scribis iucunda mihi sunt; velim sint prospera. quod curae tibi est ut ei suppeditetur ad usum et cultum copiose per mihi gratum est, idque ut facias te etiam <atque etiam> rogo. de Buthrotiis et tu recte cogitas et ego non dimitto istam curam. suscipiam omnem etiam actionem quam video cotidie faciliorem. de Cluviano, quoniam in re mea me ipsum diligentia vincis, res ad centena perducitur. ruina rem non fecit deteriorem, haud scio an etiam fructuosiorem. hic mecum Balbus, Hirtius, Pansa. modo venit Octavius et quidem in proximam villam Philippi mihi totus deditus; Lentulus Spinther hodie apud me; cras mane vadit.
◆
Two days ago I sent you a fairly long letter: now I answer your last. I wish to heaven Brutus were at Astura. You speak of the wild conduct of the Caesareans. Did you expect anything else? For my part I look for worse. When I read a speech about "so great a man, so illustrious a citizen," it is more than I can bear, though now such talk is an absurdity. But take note, the habit of wild public speaking is so fostered nowadays, that, though eternal glory will be the portion of those friends of ours, who will be held not merely heroes but gods, they will not escape dislike or even danger. However, they have the great consolation of being
maximi et clarissimi facti, nobis quae, qui interfecto rege liberi non sumus? Sed haec fortuna viderit, quoniam ratio non gubernat.
De Cicerone quae scribis, iucunda mihi sunt; velim sint prospera. Quod curae tibi est, ut ei suppeditetur ad usum et cultum copiose, per mihi gratum est, idque ut facias, te etiam atque etiam rogo. De Buthrotiis et tu recte cogitas, et ego non dimitto istam curam. Suscipiam omnem etiam actionem, quam video cotidie faciliorem. De Cluviano, quoniam in re mea me ipsum diligentia vincis, res ad centena perducitur. Ruina rem non fecit deteriorem, haud scio an etiam fructuosiorem.
Hic mecum Balbus, Hirtius, Pansa. Modo venit Octavius et quidem in proximam villam Philippi mihi totus deditus. Lentulus Spinther hodie apud me. Cras mane vadit.
Latin / Greek Original
nudius tertius dedi ad te epistulam longiorem; nunc ad ea quae proxime. velim me hercule Asturae Brutus. )Akolasi/an istorum scribis. an censebas aliter? equidem etiam maiora exspecto. quom [equidem] contionem lego 'de tanto viro, de clarissimo civi,' ferre non queo. etsi ista iam ad risum. sed memento, sic alitur consuetudo perditarum contionum ut nostri illi non heroes sed di futuri quidem in gloria sempiterna sint, sed non sine invidia, ne sine periculo quidem. verum illis magna consolatio conscientia maximi et clarissimi facti, nobis quae? qui interfecto rege liberi non sumus. sed haec fortuna viderit, quoniam ratio non gubernat. [2] de Cicerone quae scribis iucunda mihi sunt; velim sint prospera. quod curae tibi est ut ei suppeditetur ad usum et cultum copiose per mihi gratum est, idque ut facias te etiam <atque etiam> rogo. de Buthrotiis et tu recte cogitas et ego non dimitto istam curam. suscipiam omnem etiam actionem quam video cotidie faciliorem. de Cluviano, quoniam in re mea me ipsum diligentia vincis, res ad centena perducitur. ruina rem non fecit deteriorem, haud scio an etiam fructuosiorem. hic mecum Balbus, Hirtius, Pansa. modo venit Octavius et quidem in proximam villam Philippi mihi totus deditus; Lentulus Spinther hodie apud me; cras mane vadit.