Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -44 AD|Cicero|AI-assisted
At last a messenger from my son, and upon my word a letter written in
first class style. That itself shows some advance, and other people send
most favourable reports too. Leonides, however, still sticks to his "at
present," while Herodes bestows the highest praise. Indeed, in this
respect I gladly allow myself even to be hoodwinked, and am not sorry to
be credulous. I should like you to let me know if Statius has written
anything that concerns me.
I tell you what, this place is lovely, and certainly it is retired and
free from overlookers, if you want to write. But somehow or other
there's no place like home. So my feet are carrying me back to
Tusculum. And after all the tameness of this bit of coast would
probably soon cloy on one. Besides, I am afraid of rain, if our
_Prognostics_ are right, for the frogs are holding forth. Please
let me know where Brutus is and when I can see him.
vi Kalend. accepi a Dolabella litteras. quarum exemplum tibi misi. in quibus erat omnia se fecisse quae tu velles. statim ei rescripsi et multis verbis gratias egi. sed tamen ne miraretur cur idem iterum facerem, hoc causae sumpsi quod ex te ipso coram antea nihil potuissem cognoscere. sed quid multa? litteras hoc exemplo dedi: CICERO DOLABELLAE COS. SVO. [2] antea cum litteris Attici nostri de tua summa liberalitate summoque erga se beneficio certior factus essem cumque tu ipse etiam ad me scripsisses te fecisse ea quae nos voluissemus, egi tibi gratias per litteras iis verbis ut intellegeres nihil te mihi gratius facere potuisse. postea vero quam ipse Atticus ad me venit in Tusculanum huius unius rei causa tibi ut apud me gratias ageret, cuius eximiam quandam et admirabilem in causa Buthrotia voluntatem et singularem erga se amorem perspexisset, teneri non potui quin tibi apertius illud idem his litteris declararem. ex omnibus enim, mi Dolabella, studiis in me et officiis quae summa sunt hoc scito mihi et amplissimum videri et gratissimum esse quod perfeceris ut Atticus intellegeret quantum ego te, quantum tu me amares. quod reliquum est, Buthrotiam a et causam et civitatem, quamquam a te constituta est (beneficia autem nostra tueri solemus), tamen velim receptam in fidem tuam a meque etiam atque etiam tibi commendatam auctoritate et auxilio tuo tectam velis esse. satis erit in perpetuum Buthrotiis praesidi magnaque cura et sollicitudine Atticum et me liberaris, si hoc honoris mei causa susceperis ut eos semper a te defensos velis. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo. [4] his litteris scriptis me ad sunta/ceij dedi; quae quidem vereor ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint. ita sum mete/wroj et magnis cogitationibus impeditus.
◆
At last a messenger from my son, and upon my word a letter written in first class style. That itself shows some advance, and other people send most favourable reports too. Leonides, however, still sticks to his "at present," while Herodes bestows the highest praise. Indeed, in this respect I gladly allow myself even to be hoodwinked, and am not sorry to be credulous. I should like you to let me know if Statius has written anything that concerns me.
I tell you what, this place is lovely, and certainly it is retired and free from overlookers, if you want to write. But somehow or other there's no place like home. So my feet are carrying me back to Tusculum. And after all the tameness of this bit of coast would probably soon cloy on one. Besides, I am afraid of rain, if our _Prognostics_ are right, for the frogs are holding forth. Please let me know where Brutus is and when I can see him.
Latin / Greek Original
vi Kalend. accepi a Dolabella litteras. quarum exemplum tibi misi. in quibus erat omnia se fecisse quae tu velles. statim ei rescripsi et multis verbis gratias egi. sed tamen ne miraretur cur idem iterum facerem, hoc causae sumpsi quod ex te ipso coram antea nihil potuissem cognoscere. sed quid multa? litteras hoc exemplo dedi: CICERO DOLABELLAE COS. SVO. [2] antea cum litteris Attici nostri de tua summa liberalitate summoque erga se beneficio certior factus essem cumque tu ipse etiam ad me scripsisses te fecisse ea quae nos voluissemus, egi tibi gratias per litteras iis verbis ut intellegeres nihil te mihi gratius facere potuisse. postea vero quam ipse Atticus ad me venit in Tusculanum huius unius rei causa tibi ut apud me gratias ageret, cuius eximiam quandam et admirabilem in causa Buthrotia voluntatem et singularem erga se amorem perspexisset, teneri non potui quin tibi apertius illud idem his litteris declararem. ex omnibus enim, mi Dolabella, studiis in me et officiis quae summa sunt hoc scito mihi et amplissimum videri et gratissimum esse quod perfeceris ut Atticus intellegeret quantum ego te, quantum tu me amares. quod reliquum est, Buthrotiam a et causam et civitatem, quamquam a te constituta est (beneficia autem nostra tueri solemus), tamen velim receptam in fidem tuam a meque etiam atque etiam tibi commendatam auctoritate et auxilio tuo tectam velis esse. satis erit in perpetuum Buthrotiis praesidi magnaque cura et sollicitudine Atticum et me liberaris, si hoc honoris mei causa susceperis ut eos semper a te defensos velis. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo. [4] his litteris scriptis me ad sunta/ceij dedi; quae quidem vereor ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint. ita sum mete/wroj et magnis cogitationibus impeditus.