Letter 410

On the 10th I received two letters, one by my own messenger, another from Brutus'. Here the story about the Buthrotians was very different; but that, like many other things, we must put up with. I have sent Eros back sooner than I intended, that there may be someone to pay Hortensius and Ovia, with whom, indeed, he says he had made an appointment for the 15th. It is really shameless of Hortensius, for there is nothing owing to him except on the third instalment, which is due on the 1st of August; and the greater part of that instalment has been paid some time before the proper date. But Eros will see to that on the 15th. In Publilius' case I don't think there ought to be any delay in letting him have a draft for what is owing. But, when you see how much I have yielded my rights in paying up half of a balance of £4,000 in ready money, and now giving a bill for the rest, you may, if you think fit, tell him that he ought to await my convenience, when I have waived so much of my rights. But please, my dear Atticus—see how coaxingly I put it—do transact, regulate, and manage all my affairs while you are in Rome, without waiting for a hint from me. For though I have sufficient outstanding debts to meet my creditors, it often happens that the debtors don't pay at the proper time. If anything of that sort happens, consider nothing so much as my credit. Preserve it not only by raising a fresh loan, but by selling if necessary. Bruto tuae litterae gratae erant. Fui enim apud illum multas horas in Neside, cum paulo ante tuas litteras accepissem. Delectari mihi Tereo videbatur et habere maiorem Accio quam Antonio gratiam. Mihi autem quo laetiora sunt, eo plus stomachi et molestiae est populum Romanum manus suas non in defendenda re publica, sed in plaudendo consumere. Mihi quidem videntur istorum animi incendi etiam ad repraesentandam improbitatem suam. Sed tamen, "dúm modo doleant áliquid, doleant quídlibet." Consilium meum quod ais cotidie magis laudari, non moleste fero, exspectabamque, si quid de eo ad me scriberes. Ego enim in varios sermones incidebam. Quin etiam idcirco trahebam, ut quam diutissime integrum esset. Sed, quoniam furcilla extrudimur, Brundisium cogito. Facilior enim et exploratior devitatio legionum fore videtur quam piratarum, qui apparere dicuntur. Sestius VI Idus exspectabatur, sed non venerat, quod sciam. Cassius cum classicula sua venerat. Ego, cum eum vidissem, V Id. in Pompeianum cogitabam, inde Aeculanum. Nosti reliqua. De Tutia ita putaram. De Aebutio non credo nec tamen curo plus quam tu. Planco et Oppio scripsi equidem, quoniam rogaras, sed, si tibi videbitur, ne necesse habueris reddere. Cum enim tua causa fecerint omnia, vereor, ne meas litteras supervacaneas arbitrentur, Brutus was pleased with your letter. I spent several hours with him at Nesis, just after I received your letter. He seemed to be delighted at the Tereus incident, and to feel more grateful to Accius than to Antonius. For my part the better the news is, the more it annoys and pains me, that the Roman people use their hands not for defending the constitution but for clapping. It seems to me that the Caesarian party is possessed of a positive mania for parading its disloyalty. However, "so they but suffer, be it what it will." You say my plan is daily more commended. I am not sorry, and I am looking forward to anything you may say about it. For I have met with various opinions; and, indeed, for that reason I am hesitating as long as possible before committing myself. But since I am being turned out with a pitchfork, I am thinking of Brundisium. For it seems to me to be more certain and easier to avoid the soldiers than the pirates, who are said to be in evidence. I expected Sestius on the 10th, but he has not come, so far as I know. Cassius has arrived with his little fleet. When I have seen him, I am thinking of going on the 11th to Pompeii, and thence to Aeculanum. You know the rest. About Tutia, that is what I thought. As for Aebutius, I don't believe it; nor do I care any more than you do. I have written of course to Plancus and Oppius, as you asked me: but, if you think better of it, don't hold yourself bound to deliver the letters. For, since they have done it all for your sake, I fear my letters Oppio quidem utique, quem tibi amicissimum cognovi. Verum, ut voles. Tu, quoniam scribis hiematurum te in Epiro, feceris mihi gratum, si ante eo veneris, quam mihi in Italiam te auctore veniendum est. Litteras ad me quam saepissime; si de rebus minus necessariis, aliquem nanctus; sin autem erit quid maius, domo mittito. Ἡρακλείδειον, si Brundisium salvi, adoriemur. "De gloria" misi tibi. Custodies igitur, ut soles, sed notentur eclogarii, quos Salvius bonos auditores nactus in convivio dumtaxat legat. Mihi valde placent, mallem tibi. Etiam atque etiam vale.

vi Idus duas epistulas accepi, unam a meo tabellario, alteram <a> Bruti. de Buthrotiis longe alia fama in his locis fuerat, sed cum aliis multis hoc ferendum. Erotem remisi citius quam constitueram, ut esset qui Hortensio et quia et quibus quidem ait se Idibus constituisse. Hortensius vero impudenter. nihil enim debetur ei nisi ex tertia pensione quae est Kal. Sext.; ex qua pensione ipsa maior pars est ei soluta aliquanto ante diem. sed haec Eros videbit Idibus. de Publilio autem, quod perscribi oportet, moram non puto esse faciendam. sed cum videas quantum de iure nostro decesserimus qui de residuis C_C_C_C_ HS C_C_ praesentia solverimus, reliqua rescribamus, loqui cum eo, si tibi videbitur, poteris eum commodum nostrum exspectare debere, cum tanta sit a nobis iactura facta iuris. [2] sed amabo te, mi Attice, (videsne quam blande?), omnia nostra, quoad eris Romae, ita gerito, regito, gubernato ut nihil a me exspectes. quamquam enim reliqua satis apta sunt ad solvendum, tamen fit saepe ut ii qui debent non respondeant ad tempus. si quid eius modi acciderit, ne quid tibi sit fama mea potius. non modo versura verum etiam venditione, si ita res coget, nos vindicabis. [3] Bruto tuae litterae gratae erant. fui enim apud illum multas horas in Neside, cum paulo ante tuas litteras accepissem. delectari mihi Tereo videbatur et habere maiorem Accio quam Antonio gratiam. mihi autem <quo> laetiora sunt, eo plus stomachi et molestiae est populum Romanum manus suas non in defendenda re publica sed in plaudendo consumere. mihi quidem videntur istorum animi incendi etiam ad repraesentandam improbitatem suam. sed tamen du/m modo doleant a/liquid, doleant qui/dlibet. [4] consilium meum quod ais cotidie magis laudari non moleste fero exspectabamque si quid de eo ad me scriberes. ego enim in varios sermones incidebam. quin etiam idcirco trahebam ut quam diutissime integrum esset. sed quoniam furcilla extrudimur, Brundisium cogito. facilior enim et exploratior devitatio legionum fore videtur quam piratarum qui apparere dicuntur. Sestius vi Idus exspectabatur sed non venerat, quod sciam. Cassius cum classicula sua venerat. ego cum eum vidissem, v id. in Pompeianum cogitabam, inde Aeculanum. Nosti reliqua. de Tutia ita putaram. [5] de Aebutio non credo nec tamen curo plus quam tu. Planco et Oppio scripsi equidem quoniam rogaras, sed, si tibi videbitur, ne necesse habueris reddere. cum enim tua causa fecerint omnia, vereor ne meas litteras supervacaneas arbitrentur. Oppio quidem utique quem tibi amicissimum cognovi. verum ut voles. [6] tu quoniam scribis hiematurum te in Epiro, feceris mihi gratum si ante eo veneris quam mihi in Italiam te auctore veniendum est. litteras ad me quam saepissime; si de rebus minus necessariis, aliquem nactus; sin autem erit quid maius, domo mittito. (Hraklei/deion , si Brundisium salvi, adoriemur. 'de gloria' misi tibi. custodies igitur, ut soles, sed notentur e)klogai\ quas Salvius bonos auditores nactus in convivio dumtaxat legat. mihi valde placent, mallem tibi. etiam atque etiam vale.