Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -58 AD|Cicero|AI-assisted
I changed my mind about the proposed journey to Epirus when I saw my
hope growing less and less and finally vanishing, and have not moved
from Thessalonica, where I proposed to stay till you should send me some
news of what you mentioned on Pompey’s authority in your last letter,
that my case might come before the House after the elections. And so,
now the elections are over and I get no news from you, I shall take that
as equivalent to your writing and saying that nothing has come of it,
nor shall I regret that the hope which buoyed me up has not lasted long.
As for the movement that appeared to be in my favour, which you said you
foresaw, new arrivals here assure me that it won’t come off. The only
hope left is in the tribunes elect: and if I wait till that is settled,
you will have no right to regard me as a traitor to my own cause and to
my friends’ wishes.
Quod me saepe accusas, cur hunc meum casum tam graviter feram, debes
ignoscere, cum ita me adflictum videas, ut neminem umquam nec videris
nec audieris. Nam, quod scribis te audire me etiam mentis errore ex
dolore adfici, mihi vero mens integra est. Atque utinam tam in periculo
fuisset! cum ego iis, quibus meam salutem carissimam esse arbitrabar,
inimicissimis crudelissimisque usus sum; qui, ut me paulum inclinari
timore viderunt, sic impulerunt, ut omni suo scelere et perfidia
abuterentur ad exitium meum. Nunc, quoniam est Cyzicum nobis eundum, quo
rarius ad me litterae perferentur, hoc velim diligentius omnia, quae
putaris me scire opus esse, perscribas. Quintum fratrem meum fac
diligas; quem ego miser si incolumem relinquo, non me totum perisse
arbitrabor.
Data Nonis Sextilibus.
quod ad te scripseram me in Epiro futurum, postea quam extenuari spem nostram et evanescere vidi, mutavi consilium nec me Thessalonica commovi, ubi esse statueram quoad aliquid ad me de eo scriberes, quod proximis litteris scripseras fore uti secundum comitia aliquid de nobis in senatu ageretur; id tibi Pompeium dixisse. qua de re quoniam comitia habita sunt tuque nihil ad me scribis, proinde habebo ac si scripsisses nihil esse neque (me) temporis non longinqui spe ductum esse moleste feram. quem autem motum te videre scripseras qui nobis utilis fore videretur, eum nuntiant qui veniunt nullum fore. in tribunis pl. designatis reliqua spes est. quam si exspectaro, non erit quod putes me causae meae, voluntati meorum defuisse. [2] quod me saepe accusas cur hunc meum casum tam graviter feram, debes ignoscere, cum ita me adflictum videas ut neminem umquam nec videris nec audieris. nam quod scribis te audire me etiam mentis errore ex dolore adfici, mihi vero mens integra est. atque utinam tam in periculo fuisset! cum ego iis quibus meam salutem carissimam esse arbitrabar inimicissimis crudelissimisque usus sum; qui, ut me paulum inclinari timore viderunt, sic impulerunt ut omni suo scelere et perfidia abuterentur ad exitium meum. nunc quoniam est Cyzicum nobis eundum, quo rarius ad me litterae perferentur, hoc velim diligentius omnia quae putaris me scire opus esse perscribas. Quintum fratrem meum fac diligas; quem ego miser si incolumem relinquo, non me totum perisse arbitrabor. data Nonis Sextilibus.
◆
I changed my mind about the proposed journey to Epirus when I saw my hope growing less and less and finally vanishing, and have not moved from Thessalonica, where I proposed to stay till you should send me some news of what you mentioned on Pompey’s authority in your last letter, that my case might come before the House after the elections. And so, now the elections are over and I get no news from you, I shall take that as equivalent to your writing and saying that nothing has come of it, nor shall I regret that the hope which buoyed me up has not lasted long. As for the movement that appeared to be in my favour, which you said you foresaw, new arrivals here assure me that it won’t come off. The only hope left is in the tribunes elect: and if I wait till that is settled, you will have no right to regard me as a traitor to my own cause and to my friends’ wishes.
Quod me saepe accusas, cur hunc meum casum tam graviter feram, debes ignoscere, cum ita me adflictum videas, ut neminem umquam nec videris nec audieris. Nam, quod scribis te audire me etiam mentis errore ex dolore adfici, mihi vero mens integra est. Atque utinam tam in periculo fuisset! cum ego iis, quibus meam salutem carissimam esse arbitrabar, inimicissimis crudelissimisque usus sum; qui, ut me paulum inclinari timore viderunt, sic impulerunt, ut omni suo scelere et perfidia abuterentur ad exitium meum. Nunc, quoniam est Cyzicum nobis eundum, quo rarius ad me litterae perferentur, hoc velim diligentius omnia, quae putaris me scire opus esse, perscribas. Quintum fratrem meum fac diligas; quem ego miser si incolumem relinquo, non me totum perisse arbitrabor.
Data Nonis Sextilibus.
Latin / Greek Original
quod ad te scripseram me in Epiro futurum, postea quam extenuari spem nostram et evanescere vidi, mutavi consilium nec me Thessalonica commovi, ubi esse statueram quoad aliquid ad me de eo scriberes, quod proximis litteris scripseras fore uti secundum comitia aliquid de nobis in senatu ageretur; id tibi Pompeium dixisse. qua de re quoniam comitia habita sunt tuque nihil ad me scribis, proinde habebo ac si scripsisses nihil esse neque (me) temporis non longinqui spe ductum esse moleste feram. quem autem motum te videre scripseras qui nobis utilis fore videretur, eum nuntiant qui veniunt nullum fore. in tribunis pl. designatis reliqua spes est. quam si exspectaro, non erit quod putes me causae meae, voluntati meorum defuisse. [2] quod me saepe accusas cur hunc meum casum tam graviter feram, debes ignoscere, cum ita me adflictum videas ut neminem umquam nec videris nec audieris. nam quod scribis te audire me etiam mentis errore ex dolore adfici, mihi vero mens integra est. atque utinam tam in periculo fuisset! cum ego iis quibus meam salutem carissimam esse arbitrabar inimicissimis crudelissimisque usus sum; qui, ut me paulum inclinari timore viderunt, sic impulerunt ut omni suo scelere et perfidia abuterentur ad exitium meum. nunc quoniam est Cyzicum nobis eundum, quo rarius ad me litterae perferentur, hoc velim diligentius omnia quae putaris me scire opus esse perscribas. Quintum fratrem meum fac diligas; quem ego miser si incolumem relinquo, non me totum perisse arbitrabor. data Nonis Sextilibus.