Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -56 AD|Cicero|AI-assisted
Come now, do you really imagine I prefer my things to be read and
criticized by anyone but you? Then why did I send them to anyone else
first? The man I sent them to was very pressing and I had not a copy.
Anything else? Well, yes—though I keep mouthing the pill instead of
swallowing it—I was a bit ashamed of my palinode. But good-bye to
honesty, straightforwardness and uprightness! You would hardly believe
the treachery of our leaders, as they want to be and would be, if they
had any honour. I knew full well how they had taken me in, abandoned me
and cast me off. Still I resolved to stick to them in politics. But they
have proved the same as ever: and at last I have come to my senses under
your guidance. You will say your advice applied exclusively to my
actions and did not include writing too. The fact is, I
imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos,
qui etiam tum, cum misereri mei debent, non desinunt invidere. Sed tamen
modici fuimus ὑποθέσει, ut scripsi. Erimus uberiores, si et ille
libenter accipiet, et ii subringentur, qui villam me moleste ferunt
habere, quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum
negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse. Sed quid ad
hoc, si, quibus sententiis dixi, quod et ipsi probarent, laetati sunt
tamen me contra Pompei voluntatem dixisse? Finis sit. Quoniam, qui nihil
possunt, ii me nolunt amare, demus operam, ut ab iis, qui possunt,
diligamur. Dices: “Vellem iam pridem.” Scio te voluisse et me asinum
germanum fuisse. Sed iam tempus est me ipsum a me amari, quando ab illis
nullo modo possum.
Domum meam quod crebro invisis est mihi valde gratum. Viaticum Crassipes
praeripit. Tu “de via recta in hortos.” Videtur commodius ad te:
postridie scilicet; quid enim tua? Sed viderimus. Bibliothecam mihi tui
pinxerunt constructione et sillybis. Eos velim laudes.
ain tu? me existimas ab ullo malle mea legi probarique quam a te? cur igitur cuiquam misi prius? Urgebar ab eo ad quem misi, et non habebam exemplar. quid? etiam (dudum enim circumrodo quod devorandum est) subturpicula mihi videbatur esse palinoidia. sed valeant recta, vera, honesta consilia. non est credibile quae sit perfidia in istis principibus, ut volunt esse et ut essent si quicquam haberent fidei. senseram noram inductus, relictus, proiectus ab iis. tamen hoc eram animo ut cum iis in re publica consentirem. idem erant qui fuerant. vix aliquando te auctore resipui. dices ea te monuisse, suasisse a quae facerem, non etiam ut scriberem. ego me hercule mihi necessitatem volui imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos qui etiam tum cum misereri mei debent non desinunt invidere. sed tamen modici fuimus hupothesei, ut scripsi. erimus uberiores si et ille libenter accipiet, et ii subringentur qui villam me moleste ferunt habere quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse. sed quid ad hoc, si, quibus sententiis dixi quod et ipsi probarent, laetati sunt tamen me contra Pompei voluntatem dixisse? finis sit. quoniam qui nihil possunt ii me nolunt amare, demus operam ut ab iis qui a possunt diligamur. dices "vellem iam pridem." scio te voluisse et me Usinum germanum fuisse. sed iam tempus est me ipsum a me amari, quando ab illis nullo modo possum. domum meam quod crebro invisis est mihi valde gratum. viaticum Crassipes praeripit. tu de via recta in hortos. videtur commodius ad te; postridie scilicet; quid enim tua? sed viderimus. bibliothecam mihi tui pinxerunt constructione et sittybis. Eos velim laudes.
◆
Come now, do you really imagine I prefer my things to be read and criticized by anyone but you? Then why did I send them to anyone else first? The man I sent them to was very pressing and I had not a copy. Anything else? Well, yes—though I keep mouthing the pill instead of swallowing it—I was a bit ashamed of my palinode. But good-bye to honesty, straightforwardness and uprightness! You would hardly believe the treachery of our leaders, as they want to be and would be, if they had any honour. I knew full well how they had taken me in, abandoned me and cast me off. Still I resolved to stick to them in politics. But they have proved the same as ever: and at last I have come to my senses under your guidance. You will say your advice applied exclusively to my actions and did not include writing too. The fact is, I
imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos, qui etiam tum, cum misereri mei debent, non desinunt invidere. Sed tamen modici fuimus ὑποθέσει, ut scripsi. Erimus uberiores, si et ille libenter accipiet, et ii subringentur, qui villam me moleste ferunt habere, quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse. Sed quid ad hoc, si, quibus sententiis dixi, quod et ipsi probarent, laetati sunt tamen me contra Pompei voluntatem dixisse? Finis sit. Quoniam, qui nihil possunt, ii me nolunt amare, demus operam, ut ab iis, qui possunt, diligamur. Dices: “Vellem iam pridem.” Scio te voluisse et me asinum germanum fuisse. Sed iam tempus est me ipsum a me amari, quando ab illis nullo modo possum.
Domum meam quod crebro invisis est mihi valde gratum. Viaticum Crassipes praeripit. Tu “de via recta in hortos.” Videtur commodius ad te: postridie scilicet; quid enim tua? Sed viderimus. Bibliothecam mihi tui pinxerunt constructione et sillybis. Eos velim laudes.
Latin / Greek Original
ain tu? me existimas ab ullo malle mea legi probarique quam a te? cur igitur cuiquam misi prius? Urgebar ab eo ad quem misi, et non habebam exemplar. quid? etiam (dudum enim circumrodo quod devorandum est) subturpicula mihi videbatur esse palinoidia. sed valeant recta, vera, honesta consilia. non est credibile quae sit perfidia in istis principibus, ut volunt esse et ut essent si quicquam haberent fidei. senseram noram inductus, relictus, proiectus ab iis. tamen hoc eram animo ut cum iis in re publica consentirem. idem erant qui fuerant. vix aliquando te auctore resipui. dices ea te monuisse, suasisse a quae facerem, non etiam ut scriberem. ego me hercule mihi necessitatem volui imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos qui etiam tum cum misereri mei debent non desinunt invidere. sed tamen modici fuimus hupothesei, ut scripsi. erimus uberiores si et ille libenter accipiet, et ii subringentur qui villam me moleste ferunt habere quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse. sed quid ad hoc, si, quibus sententiis dixi quod et ipsi probarent, laetati sunt tamen me contra Pompei voluntatem dixisse? finis sit. quoniam qui nihil possunt ii me nolunt amare, demus operam ut ab iis qui a possunt diligamur. dices "vellem iam pridem." scio te voluisse et me Usinum germanum fuisse. sed iam tempus est me ipsum a me amari, quando ab illis nullo modo possum. domum meam quod crebro invisis est mihi valde gratum. viaticum Crassipes praeripit. tu de via recta in hortos. videtur commodius ad te; postridie scilicet; quid enim tua? sed viderimus. bibliothecam mihi tui pinxerunt constructione et sittybis. Eos velim laudes.