Letter 95

I reached Beneventum on the 11th of May. There I received the note which you said in your last letter had been despatched. I answered that letter on the day I received it from Pontius’ villa at Trebula. And indeed two letters of yours reached me at Beneventum, one of them handed to me by Funisulanus in the early morning, and the other by my secretary Tullius. I am very grateful to you for your trouble about my first and most important commission. But your departure from Rome lessens my quidem labor, non quo—, sed inopia cogimur eo contenti esse. De illo altero, quem scribis tibi visum esse non alienum, vereor, adduci ut nostra possit, et tu ais δυσδιάγνωστον esse. Equidem sum facilis, sed tu aberis, et me absente res habebit mei rationem? Nam posset aliquid, si utervis nostrum adesset, agente Servilia Servio fieri probabile. Nunc, si iam res placeat, agendi tamen viam non video. Nunc venio ad eam epistulam, quam accepi a Tullio. De Marcello fecisti diligenter. Igitur, senatus consultum si erit factum, scribes ad me; si minus, rem tamen conficies; mihi enim attribui oportebit, item Bibulo. Sed non dubito, quin senatus consultum expeditum sit, in quo praesertim sit compendium populi. De Torquato probe. De Masone et Ligure, cum venerint. De illo, quod Chaerippus (quoniam hic quoque πρόσνευσιν sustulisti), o provincia! etiamne hic mihi curandus est? curandus autem hactenus, ne quid ad senatum “consule!” aut “numera!” Nam de ceteris—sed tamen commode, quod cum Scrofa. De Pomptino recte scribis. Est enim ita, ut, si ante Kal. Iunias Brundisi futurus sit, minus urguendi fuerint M. Anneius et L. Tullius. Quae de Sicinio audisti, ea mihi probantur, modo ne illa exceptio in aliquem incurrat bene de nobis meritum. Sed considerabimus., rem enim probo. De hope. As regards the man you mention, I am slipping into your view, not that——but for want of a better we are compelled to be satisfied with him. As for the other man who, you say, appears a not unlikely candidate, I fear my daughter could not be persuaded, and, as you add, there is not a pin to choose between them. For myself I am reasonable; but you will be away, and will any account be taken of me in my absence? For, if either of us were on the spot, a good face might be put on the matter with Servius through the agency of Servilia. Now, even if it were a thing I favoured, I see no way of bringing it to pass. Now I come to that letter which I received from Tullius. You have been very energetic about Marcellus: so, if a decree should be passed, please inform me: but, if not, try to carry the matter through: a grant ought to be made to me and to Bibulus. But I am confident that the decree will be passed especially as it saves the people’s pocket. That is fine about Torquatus. As for Maso and Ligur, we can wait till they come. As to Chaerippus’ request, since you have given me no tip on the matter——hang the province! Must I trouble about him too? Well, I must take enough trouble to prevent any debate on the matter or count out in the House. As for others——however you do well to have spoken with Scrofa. As to Pomptinus you are right. It comes to this, if Pomptinus will be at Brundisium before June, M. Anneius and L. Tullius need not hurry out of Rome. As to your news from Sicinius, I am satisfied, provided this restriction does not apply to anyone who has obliged me. But I will think it over, as the plan pleases me. I will let you know nostro itinere quod statuero, de quinque praefectis quid Pompeius facturus sit, cum ex ipso cognoro, faciam, ut scias. De Oppio bene curasti, quod ei de ¯DCCC¯ exposuisti, idque, quoniam Philotimum habes, perfice et cognosce rationem et, ut agam amplius, si me amas, priusquam proficiscaris, effice. Magna me cura levaris. Habes ad omnia. Etsi paene praeterii chartam tibi deesse. Mea captio est, si quidem eius inopia minus multa ad me scribis. Tu vero aufer ducentos; etsi meam in eo parsimoniam huius paginae contractio significat. Dumtaxat rumores, vel etiam si qua certa habes de Caesare, exspecto. Litteras et aliis et Pomptino de omnibus rebus diligenter dabis.

Beneventum veni a. d. v Idus Majas. ibi accepi eas litteras quas tu superioribus litteris significaveras te dedisse; ad quas ego eo ipso die dederam ex Trebulano a Pontio. ac binas quidem tuas Beneventi accepi quarum alteras Funisulanus multo mane mihi dedit, alteras scriba Tullius. gratissima est mihi tua cura de illo meo primo et maximo mandato; sed tua profectio spem meam debilitat. ac +me ille illud labat+, non quo —, sed inopia cogimur eo contenti esse. de illo altero quem scribis tibi visum esse non alienum, vereor adduci ut nostra possit, et tu ais dusdiagnoston esse. equidem sum facilis, sed tu aberis et me absente res (haerebit). habebis mei rationem. nam posset aliquid, si utervis nostrum adesset, agente Servilia Servio fieri probabile. nunc si iam res placeat, agendi tamen viam non video. [2] nunc venio ad eam epistulam quam accepi a Tullio. de Marcello fecisti diligenter. igitur senatus consultum si erit factum, scribes ad me; si minus, rem tamen conficies; mihi enim attribui oportebit, item Bibulo. sed non dubito quin senatus consultum expeditum sit in quo praesertim sit compendium populi. de Torquato probe. de Masone et Ligure, cum venerint. de illo quod Chaerippus (quoniam hic quoque 'prosneusin sustulisti), o provincia! etiamne hic mihi curandus est? curandus autem hactenus ne qutd ad senatum 'consule!' aut 'numera!' nam de ceteris — sed tamen commode, quod cum Scrofa. de Pomptino recte scribis. est enim ita ut, si ante Kal. Iunias Brundisi futurus sit, minus urgendi fuerint M'. Anneius et (L. )Tullius. [3] quae de Sicinio audisti ea mihi probantur, modo ne illa exceptio in aliquem incurrat bene de nobis meritum sed considerabimus, rem enim probo. de nostro itinere quod statuero, de quinque praefectis quid Pompeius facturus sit cum ex ipso cognoro faciam ut scias. de Oppio bene curasti quod ei de d_c_c_c_ exposuisti idque, quoniam Philotimum habes, perfice et cognosce rationem et ut agam planius, si me amas, prius quam proficiscaris effice. Magna me cura levaris. [4] habes ad omnia. etsi paene praeterii chartam tibi deesse. mea captio est, si quidem eius inopia minus multa ad me scribis. tu vero aufer ducentos; etsi meam in eo parsimoniam huius paginae contractio significat. dum acta et rumores vel etiam si qua certa babes de Caesare exspecto. Litteras et aliis et Pomptino de omnibus rebus diligenter dabis.