Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -51 AD|Cicero|AI-assisted
Tiresome indisposition, from which I have recovered, as there was no
fever with my ailment, and also my awaiting Pomptinus, of whom so far no
news has reached me, have detained me now twelve days at Brundisium: but
I am looking for an opportunity to sail. I scarcely imagine that you are
in town; but, if you are, please give your closest attention to
Roma acceperam litteras Milonem meum queri per litteras iniuriam meam,
quod Philotimus socius esset in bonis suis. Id ego ita fieri volui de C.
Duroni sententia, quem et amicissimum Miloni perspexeram et talem virum,
qualem tu iudicas, cognoram. Eius autem consilium meumque hoc fuerat,
primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus
mancipiis, quae permulta secum habet, spoliaret, deinde ut Faustae, cui
cautum ille esse voluisset, ratum esset. Erat etiam illud, ut ipsi nos,
si quid servari posset, quam facillime servaremus. Nunc rem totam
perspicias velim; nobis enim scribuntur saepe maiora. Si ille queritur,
si scribit ad amicos, si idem Fausta vult, Philotimus, ut ego ei coram
dixeram, mihique ille receperat, ne sit invito Milone in bonis. Nihil
nobis fuerat tanti. Sin haec leviora sunt, tu iudicabis. Loquere cum
Duronio. Scripsi etiam ad Camillum, ad Lamiam eoque magis, quod non
confidebam Romae te esse. Summa erit haec. Statues, ut ex fide, fama
reque mea videbitur.
me et incommoda valetudo, (e) qua iam emerseram utpote cum sine febri laborassem, et Pomptini exspectatio de quo adhuc ne rumor quidem venerat, tenebat duodecimum iam diem Brundisi; sed cursum exspectabamus. [2] tu si modo es Romae (vix enim puto), sin es, hoc vehementer animadvertas velim. Roma acceperam litteras Milonem meum queri per litteras iniuriam meam quod Philotimus socius esset in bonis suis. id ego ita fieri volui de C. Duroni sententia quem et amicissimum Miloni perspexeram et talem virum qualem tu iudicas cognoram. eius autem consilium meumque hoc fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis quae permulta secum habet spoliaret, deinde ut Faustae .quoi cautum ille esse voluisset ratum esset. erat etiam illud ut ipsi nos si quid servari posset quam facillime servaremus. nunc rem totam perspicias velim; nobis enim scribuntur saepe maiora. si ille queritur, si scribit ad amicos, si idem Fausta vult, Philotimus, ut ego ei coram dixeram mihique ille receperat, ne sit invito Milone in bonis. nihil nobis fuerat tanti. sin haec leviora sunt, tu iudicabis. loquere cum Duronio. scripsi etiam ad Camillum, (ad Caelium), ad Lamiam eoque magis quod non confidebam Romae te esse. summa erit haec. statues ut ex fide, fama reque mea videbitur.
◆
Tiresome indisposition, from which I have recovered, as there was no fever with my ailment, and also my awaiting Pomptinus, of whom so far no news has reached me, have detained me now twelve days at Brundisium: but I am looking for an opportunity to sail. I scarcely imagine that you are in town; but, if you are, please give your closest attention to
Roma acceperam litteras Milonem meum queri per litteras iniuriam meam, quod Philotimus socius esset in bonis suis. Id ego ita fieri volui de C. Duroni sententia, quem et amicissimum Miloni perspexeram et talem virum, qualem tu iudicas, cognoram. Eius autem consilium meumque hoc fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis, quae permulta secum habet, spoliaret, deinde ut Faustae, cui cautum ille esse voluisset, ratum esset. Erat etiam illud, ut ipsi nos, si quid servari posset, quam facillime servaremus. Nunc rem totam perspicias velim; nobis enim scribuntur saepe maiora. Si ille queritur, si scribit ad amicos, si idem Fausta vult, Philotimus, ut ego ei coram dixeram, mihique ille receperat, ne sit invito Milone in bonis. Nihil nobis fuerat tanti. Sin haec leviora sunt, tu iudicabis. Loquere cum Duronio. Scripsi etiam ad Camillum, ad Lamiam eoque magis, quod non confidebam Romae te esse. Summa erit haec. Statues, ut ex fide, fama reque mea videbitur.
Latin / Greek Original
me et incommoda valetudo, (e) qua iam emerseram utpote cum sine febri laborassem, et Pomptini exspectatio de quo adhuc ne rumor quidem venerat, tenebat duodecimum iam diem Brundisi; sed cursum exspectabamus. [2] tu si modo es Romae (vix enim puto), sin es, hoc vehementer animadvertas velim. Roma acceperam litteras Milonem meum queri per litteras iniuriam meam quod Philotimus socius esset in bonis suis. id ego ita fieri volui de C. Duroni sententia quem et amicissimum Miloni perspexeram et talem virum qualem tu iudicas cognoram. eius autem consilium meumque hoc fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis quae permulta secum habet spoliaret, deinde ut Faustae .quoi cautum ille esse voluisset ratum esset. erat etiam illud ut ipsi nos si quid servari posset quam facillime servaremus. nunc rem totam perspicias velim; nobis enim scribuntur saepe maiora. si ille queritur, si scribit ad amicos, si idem Fausta vult, Philotimus, ut ego ei coram dixeram mihique ille receperat, ne sit invito Milone in bonis. nihil nobis fuerat tanti. sin haec leviora sunt, tu iudicabis. loquere cum Duronio. scripsi etiam ad Camillum, (ad Caelium), ad Lamiam eoque magis quod non confidebam Romae te esse. summa erit haec. statues ut ex fide, fama reque mea videbitur.