Letter 6: Licet among uarias s temporum difficultates continuis occupationibus implicati uix respirare ualeamus, for of the...

Although entangled amid the various difficulties of the times and scarcely able to draw breath from continual occupations, yet treating without ceasing the care of the entire flock of the Lord for the governance of the apostolic see, which was delegated by the very voice of our Savior to the blessed Peter — and you, being converted, confirm your brethren, and again, Peter, do you love me? Feed my sheep — we neither can nor ought to dissemble what manner of concern constrains us, feeling and saying together with the blessed apostle Paul: Who is weak, and I am not weak? Who is scandalized, and I am not on fire? For thus suddenly a sad, dreadful, and scarcely credible report struck us down, that it confounded, wounded, and afflicted our mind. For it was reported to us that in the regions of Dalmatia certain persons have sown the recurrent tares of the Pelagian plague and that their blasphemy so prevails there that they deceive all simple folk by the insinuation of their deadly madness. That nefarious error is indeed all the more pernicious for creeping in, as it is more cunning in the color of verisimilitude for deceiving. Yet with the Lord providing, the pure truth of the catholic faith stands ready, drawn forth by the concordant judgments of all the fathers, which both exposes the subtle poison of deadly wickedness and confers upon the human race to be saved a medicine composed from the Scriptures. Therefore let not the confusion of things disturb hearts not yet abounding in discernment, until both the hidden wound appears and singular salvation shines forth, because however much the spirit of perdition arms itself with the craft of deception, it is both detected and slain by the holy sword of the principal spirit. Wherefore through your love we admonish all the priests of the Lord there with fraternal affection, that they who with the Lord teaching them fight against new errors should not even receive by hearing the perversity long since condemned throughout the whole world.

DILECTISSINMO FRATRI HONORIO GELASIUS. Licet inter uarias s temporum difficultates continuis occupationibus implicati uix respirare ualeamus, pro sedis tamen apostolicae moderamine 11 Cor. I 12. 18. 14 Gal. 8, 28 1 post caro lacunam indicaui; Thielus in eis quae sequuntur addi wwult docetur 8 huic V, corr. ras. αἱ man. post. ecclesia catholica Car. 7 uirilem V: uirilit « 8 quae scripsi: quam V, qua Thiel 13 sexum V, corr. οἷ: sexus p 22 occurrere zxeL. V 1 ? ων e ce Epist. XCVII 88 — XCVIII 4. 497 totius ouilis dominici curam sine cessatione tractantes, quae beato Petro saluatoris ipsius nostri uoce delegata est: et tu conuersus confirma fratres tuos, et item: Petre, amas me? pasce oues meas!, dissimulare nec possumus mee debemus, quae nostram sollieitudinem forma perstringat, cum beato Paulo apostolo sentientes atque dicentes: quis infir- matur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? ita quippe nos repente tristis horrenda et 2 uix eredibilis confecit opinio, ut mentem nostram confunderet sauciaret affligeret. nuntiatum nobis est enim in regionibus Dalmatiarum quosdam recidiua Pelagianae pestis zizania seminasse tantumque illic eorum praeualere blasphemiam, ut simplices quosque mortiferi furoris insinuatione decipiant. est quidem error ipse nefarius tanto pernieiosior ad subripiendum, quanto ad fallendum uerisimilitudinis colore uersutior: prae stante «tamen» domino adest fidei catholicae pura ueritas concordibus uniuersorum patrum deprompta sententiis, quae et subtile uirus funestae prauitatis exponat et humano generi saluando eonferat de seripturarum confectione medicinam. nullatenus igitur discretione rerum nondum abundantia corda conturbet, donee et occultum uulnus appareat et saluatio singularis eluceat: quoniam quantalibet arte fallaeiae spiritus perditionis armetur, saneto gladio spiritus principalis et dete- gitur et necatur. quapropter per dilectionem «tuam» cunctos ibidem domini sacerdotes fraterno commonemus affectu, ut, qui cum erndiente uos domino contra nouieios pugnetis errores, olim peruersitatem toto orbe damnatam nee ipso 2 Luc. 22, 33 3 Ioh. 21, 17 6 Cor. II 11, 29 l obilis V 2 delegatum V, corr. Bar. 13 tantamque Bar. praeualeret blasphemia V, corr. o* 16 tamen addidi: «sed» praestante p! 17 sententiis Bull. Taur.: sententi* V (man. 1); concordi..sententia p? 18 funestae οἷ: funesta et V 19 confectionem V, corr.o 90 discretione V; corr. Thiel ^ habundantia V 24 tuam add. p? 27 ipso recipere debeatis auditu scripsi; ipso recipere debetis aut V, ipsos (sic «) recipere debeatis auctores TÀtel 438 Gelasius I. ad Honorium episcopum, recipere debeatis auditu. quod 4si» temere putatur esse faciendum, quae non baeresis a maioribus nostris conuenienter extincta rursus prouocare nos audeat et palam nouis resumptis uiribus aperteque confligat? numquidnam licet nobis a uene- randis patribus damnata dissoluere et ab illis excisa nefaria s dogmata retractare? quid est ergo, quod magnopere praeca- uemus, ne cuiuslibet haeresis semel deiecta pernicies ad examen denuo uenire contendat, si, quae antiquitus a nostris maioribus cognita discussa refutata sunt, restauranda nitamur? nonne ipsi nos, quod absit et quod numquam catholica » patietur ecclesia, aduersariis ueritatis uniuersis contra nos resurgendi proponimus exemplum? ubi est, quod scriptum est: terminos patrum tuorum non ítransgredieris, οἷ: interroga patres tuos et adnuntiabunt tibi, et seni- ores tuos et dicent tibi? quid ergo tendimus ultra definita 1’ maiorum aut cur nobis non sufficit, si quid ignorantes discere cupiamus, qualiter ab orthodoxis patribus et senioribus singula quaeque uel uitanda praecepta sunt uel aptanda catholicae ueritati? cur non his probantur esse decreta? numquid aut sapientiores illis sumus aut poterimus firma stabilitate constare * &i ea, quae ab illis constituta sunt, subruamus? an fortasse nescitis hanc haeresim, de qua loquimur, et ab apostolica dudum sede per beatae memoriae Innocentium ac deinde Zosimum, Bonifatium, Caelestinum, Sixtum, Leonem continuis et incessabilibus sententiis fuisse prostratam nec tantum s ecclesiae catholicae legibus sed principum quoque Romanorum eo tenore damnatam, ut nec usquam terrarum uiuendi locum sectatores eius habere sinerentur? quae omnia tam gestis 18 Prou. 22, 98 14 Deut. 32, 7 1 si add. Thiel 3 nobis V, corr. o? | 8 contendat ex contendunt V 9 restaurare adnitamur o? [1 aduersariis er aduersarius V [06 ma- lorum V, corr. Car. 16 et 19 quur V 16 sufficiunt Thiel; ego sustuli wuulgatam post sufficit interpunctionem distinzique post ueritati 20 pote- remus V, corr. o 28 sede o: sed Υ 24 bonifacium V Xystum Thiel 26 ligibus V, corr. « 27 usque iterarum V, corr. o? Epist, XCVIII 5—10. 439 ecclesiae per singulas quasque regiones de eorum prauitate confectis quam censurae publicae sanctionibus edocentur. ecce, 8 quorum libet aures catholicas audire doctrinam, quaestiones accipere, tractare tendicuias et blasphemias patienter admittere, 5 0 si studerent aduersus eos maiorum nostrorum libros respon- saque cognoscere! illie modis omnibus cerneretur nihil esse prorsus, quod «non» et ab istis fuerit uentilatum et ab illis magnifi« ca » ueritate contritum, sicque de eunctis eorum nequitiis refutandis fideles quique redderentur instructi, ut nihil amplius 19 quaereretur. sed si forsitan ineruditos animos quaedam de 9 eorum sensibus proposita commouerunt, ita uenerabilium patrum doctrinis et omnis eorum publicatur insania et, quibus remediis curetur, ostenditur, ut ex his deo praestante praeuisis cuncta, quae de eorum serie texuerunt, et periculosa sectantibus 15 οὐ stulia deprehendentibus esse uideantur, ita ut si quis existimet reluctandum, non tam ueterum sententiis contradictor existat sed humanae saluti catholicaeque doctrinae palam se aperteque profiteatur inimicum. quo magis adtentius peruigil 10 eurà pastorum ἃ sacris gregibus luporum debet arcere 30 gaeuitiam, cum quidquid ouibus sanctis acciderit, detrimenti, praesulum, quod absit, damnet incuriam, sicut a regeneratis agminibus nocentium depulsio bestiarum custodum praemiis perpetuum procurabit augmentum. certe si, ut magis optamus, falsis haec rumoribus sint relata, quantocius desideramus 35 agnoscere, ut qui de membrorum Christi uexatione trepidamus, multo magis de eorum stabilitate laetemur. — Data V. Kal. Aug. Fausto u. c. cons. 9 quorumlibet « — 4 blapsphemias V 7 non add. Labb. 8 magni- fica Car.: magnifi V, magnifici a 18 prante (pro prante) V — 17 sa- lutis V 18 adtentius V: adtentius(que^ Hartel; Thielius adnotat 'hinc excidisse, uidetur comparationis membrum, quo eorum, qui pecora custo- diunt, in arcendis lupis uigilantia exponebatur'. quae quis. credet? 20 cum quidquid TÀiel: numquid quid V, ne si quid o? — 23 procura- uit V, corr. Thiel — ante si del. ut V aptamus V, corr. o 25 qui de V: quid a, unde qui editiones 421 fausto V: Albino Car.; cf. quae exposuit Thiel p. 26 . 440 Gesta de nomine Acaci