Letter 9

Pope Gelasius I to Unknown. blessed Gelasii to episex)pos Orientales, (a.488 seu Sxemplnin rationiB reddendae blessed Gtolasii papae concerning evitanda in communion Acacii, missa to Orientales episcopos. ttin argumentaiiones, qmbiat Orienlales cansam Acacii iueri praeiendebani, *>tttfl<nii dituens, vinnilum excommunicalionis in eum prolaiae insolubile to be osiendii. 1.... after quingentos aniios constituta of Christ eos velle under- ") a omitt. verhi... ) a* tt/ universas teniationes mira prudeniia ei Umganimiiate sufferret, deltcias Jfjnkt ijfemeret, superbiam humiiitate calcarety tanta misericordia animi alacritaie ''ftctret, moxque satians (loco diians) and omitt. laudibus. ) was for vir... decoratus insignibus to so cxcebtum duty not... gravc ■Wi onut. j Alii luxurioso convivio effusoque, moxque nascantur (loco generantur). ) tt among magnos. Mox a* docuerit, maximus vocahitur. ") this numerus habetur in jpluribus and praestantissiniis catalogis, Vatican. •1997 and 1127, Sessor. LXIlf, «aliis; in Cavensi, uno Colbertino and aliquot 'W exemplaribus a. IV m. VUl d. X/X, in Valliccllano A.5 cvini ab*i8 Ana- *»8U codicibus /1. IV m. Vlll d. /X. in Vaticano 1353 «. /// m. VI II d. IX. Dc wpowtionis ejua die when Anastasio couHcntit martyrologium Romanum. (ii. 488 vertere, quum triginta aimorum law *) hominum not may be able abnm ■ .. holy Athanasium therefore not to have been condemned a synodo Or tis; because the see ista not consenserit or holy Johannem Cons tinopolitanimi or holy Flavianum if ea therefore not sentiente sola who damnati are a synodo Orientis, not potae to be damnati; consequens is also without synodo who eadem damnante damnatus may have been damnatus may be. Postremo if no is solius the sentence, what tantopere cupiunt, hanc resolvi? 2.... testimonio Acacii-), where confirmat, Timotheum cat when concerning damnatione Petri retuiisse to utramque jRomam, ub haeretico to have been ordinatum, this is complice insaniae suae; where ( so that because of this majoribus suppliciis subderetur, and so not so that guestris esset, that now praetenditur, holy, quum obiisset, T theo subrogaiidus. who for sceleribus suis, which retulit ejus Aca suppliciis subditus is; uemo moreover to honorem reservatum dig asserit to be suppliciis. emperor Timothei catholici electioni ci pemiisit; iiecesse is therefore, so that sequatur, that that constituit and catholicum a catholicis ordinatum,*) Falsum is therefore, that » ') Testimonium this Acacii in ejusdem epistola to Simplicium (Simpl. S n. ii) invenitur. Unile sicut that to Romam alteruiram hicidatur (infra n. pariter and Constantinopolim) thus this legendum patet complice (for compUeea ') Sequestrtm or sequestre vox jurisconsultis familiaris, idem sonat f positum; sequester autom idem, that mediator or arbiter. Quare in sequesin or tft sequestri constituium to be iiostro loco id to himself vult, so that Petrus quasi 8i sor a Timotheo desiguatus or testamento condictus dicatur. — Moz us additur. qvesiri dicitur constUuius, so that eidein subrogaretur, to whom nunquam com- (a. 488 mimicayit, a quo postulatus ) is longius must relegari. — 8.) 3. if juraverat ) Johannes not himself futurum episeopum, quomodo you mandasti dignum to be, to whom majora committereniur, which to giifemaiionem of the church pertinerent? Supra presbyteriun what is majus to of the church gubemationem unless episcopatus? if juraverat, quomodo boc mandas? and if juraverat, cur illum exposuisti, so that fieret against that juraverat? or if factum is that mandasti, what irasceris, what illum to you dicis pejerasse, quum factum may be, that himself not jnraverat to be factunim; quum you eum this fieri must maudaveris? Apocrisarius was, all things to ipsum pertinebant, all things of the church ipse cnrarit, potior illo among clericos Alexandrinos no habebatur: konore priest was; supra what ei adderetur to gubemationem eeclesiae, what ei amplius adjiceretur unless episcopatus? you therefore «mn the bishop to be voluisti, who eum supra quam was (iiec aliud restabat, unless so that esset ei iscopus) to be must mandasti. 4. Miror moreover, if necessitatem' ) patitur emperor, lest pellat Petrum, and ununi man necessitatem perpeti not potuisse conten- so that fieret that nolebat invitus. for and ipse emperor, quiun necessitatem praetendit, malum to be definit, that necessitate facit, 5. if personam Petri excusandam putatis, probamus noxiam, «wreticam atque damnatam. if m sequestris to have been praetenditis, because of scandalum Timotheo catholico subrogandum; nor Acacii this wripta'*) testantur, who says evideyter, cur may have been exclusus, nor im- where qaum Buccessor jam excuhias supeidefuncti rorpus ngere dicatur, aute mortem electns to have been fere it seems. Quamquam aliis in ecclesiis (conf. mo- "*praev. in Uilari epist. 15 n. 2) and praesertim in Romana ejusmodi electio, qua scopatug quasi /taereditarium compendium putaretur, antiquitus vetita, also under o aynodo Romana anno 465 interdicta was (Hil. epist. 15 c. 3). Quare Gelasius n. 7 recte argumentatur: nor to himself superstiti (Timotlftus) sacerdotem above- inare potuit. ) Timotheus for wrote to papam Simplicium, dicens Petrum oUm in diaconio iamatum,... mandans through Esaiam the bishop, rogans, so that sci iberetur impera- ' PetrOj because latehat in Alexandrina civitate and insidiabatur ecclesfae, so that to '' *quuis deportaretur exsHium (Gelaa. tract I n. 8). Tale juramentum Johauni fautores Petri imponebant, so that from in faith Zacha- "*« Evagrius III, 2 refert. Quam incusationem temere jactiitam Gelasius epi- *> 10 n. 6, 27 n. Graecis exprobat. — which sequuntur verba, from aliqua * epistola ad Johaonem or to pontificem Romanmn data sumpta to be vi- * , niai forte to epistolam of the emperor modo laudatam pertinent. *">TOLAB SOMAN. POHTIP. I. 19 (a. 488 peratoris, who and Timotheo catholico, which statuisset, mansura es ■ promisit, a cujus was Petrus in communion discretus, and S quo poei latus is longius must relegari atque huc pariter and Constantii poliiQ relatus: sicut also testifies Aciicius, a holy Proterio diaconio to have been condemned, and catholicum a catholico creandum pr; stituerit, not Petrum, who was haereticus, tamquam m sequestri ] situm subrogandum; a quo ordinati unless to communion sau Timothei revertissent, jussi are") without dilatione damnari. 6. who if dicitur postea fuissc correctus, interim this ipso in err hactenus jacuisse monstratur, nor debuisse catholicis praefici *®) p errorem, a quibus is concerning errore correctus. and so venia dig: fuerat, not honore; and especially al) haereticis ordinatus nullam i scopalis dignitatis prorsus habere substantiam. that if negatar, testimonio vincuntur Acacii and rerum ratione monstrabitur; q quum Timotheus haereticus when suis complicibus damnaretur, comes ejus was, and when eodem usque in ejus finem perdurans Timothei may be sequacibus institutus. Quaerendum finally if ua to diem obitus sui ancto Timotheo communicavit; that if fad not is, among eos erit without dubio, quos emperor said a cammtmi catholici Timothei discrepantes, unless to ejtis communion intra d menses gratiamque remeassent, in perpetuum to be damnatos. 7. Ridendum moreover, that quidam ab eodem Timotheo cat lico Petrum asserunt ordinatum. for vivus illum himself supersi nuUatenus ordinavit, to cujus nunquam communion prorsus cessit, whom poposcit, so that dictum is, also longius relegari;: to himself superstiti sacerdotem superordinare potuerit: ipsi viderint illum mortuus ordinavit. at the time moreover, quo Petrus invasit e< siam, holy Timotheus in Alexandria not was nor himself exsta pontificem, sicut dictum is, poterat ordinare; but rather Petrus fande oninia agens, superstite Timotheo legitimo sacerdote ejaj patus to himself ausus is name imponere. nor this quilibet catkc then fecerunt, who utique all when Timotheo sentiebant ei< communicabant, but unus complex insaniae Petri, sicut now testa Acacius. *) nor for poterant catholici, who Timotheo haeret natujH to be, Timotheus to Simplicium wrote (Gelaa. tract. I n. 8), and im Simplicius epist. 12 n. 1 (Liberatus breviar. c. 16), and this also Acadiia te«ta esso dicitur. •) SciHcet imperialibuB edictis; conf. Felicis II cpist. 1 n. 9. Paolo aiite« omiserunt ei caiholicum a caih. cr, praesi. ' ) this indeed the sentence canouibus prorsus consentanea saepissimeaftf sulibua Romanis producta is; conf. Simplicii epist. 18 n. 3 (not. 8), Felic. 11 «P» 1 n. 9, 2 n. 4, 15 n. 3, al. — in sequentibus notantur epistGlae Acacii to So licium (Simpl. ep. 8), and Zenonis to universos epiBCOpos and dericoe Aegyf (conf. Felic. II ep. 1 n. 8, 2 n. 4). Ibidem loco vincuniur aptius legereior wMiit» ") Scil. in epistola to Simplic. (Simpl. ep. 8 n. 2). not commimicaverant, who Timotheo catholico communicabant, su- (a.488 peretite and eo catholico, whom nossent legitimum sacerdotem-, or ' superducere alium or haereticum consecrare. from which apparet eum ab kereticis ordinatum, and therefore catholicae of the church praesidere not JHWse: because prorsus this abominandum nefandumque judicetur, so that qm diu in perfidia volutaverit fidelium cervicibus imponatur. that if admittitur, can and concerning aliis haeresibus passim similiter quicunque pennitti, that nuUa unquam exempla, nuUae regulae, nullae Jeges ecclesiasticae patiuntur imponi. 8. but, inquis, eum fvusse correctum. Interim, so that supra jam dictom is, this ipso haereticum to have been monstrabis. who etiamsi damnata haeresi himself to faith catholicam dicitur contulisse, subdi debuit catholicis, a quibus correctus is, not praeesse. not is for discipulufl supra magistrum, satisque was, so that correctionis suae subjectus praeberet exemplum, iion after diutumum errorem lougamque diam, a quibus emendatus is correctusque, ilominari. Tum then quaero, what erroris damnaverit, what rectae confessionis elegcrit, and quam petit* ) to be falsam quamve veracem ficlem. who if definitam at Calchedonem faith and catholicam sequitur, cur to them conununicat, who duarum naturarum in in Christ nuUateuus recipiunt truth? cur Dioscorum, cur Timotheum haereticum recitari f acit? cup quicunque inde veniunt, synodo Calchedonensi adversa defenfait, quibus Petrus without dubitatione comraunicat? if moreover more Wium faith veram to be pronuntiat, apparet satis, quam concerning suo may be wrofe conversus. 9. but not miror correctum dici, quum in sua perversitate through- eat, when not constat, and a quo or correctus may have been or receptes. Siquidem of the church regula vetusque traditio* ) nota may be every- • : ab to the bishop for provinciae suae, id is secundae of the see anti8tiie, eum or discuti or recipi convenisset. who however Alexandrinus tttigtes, etiamsi pravitate damnata eum recipiendum to be judicaret, n prius this faceret, quam to sedera apostolicara retulisset. ' ) ") Malim pelierii, or rather praedicaverit or professus may have been. Abtohfi for, jam FeUx epist. 14 n. 3 extulerat, Petrus no ratione po- "■ Ane apostolieae of the see assensu, qua fuerat mandante secltisus, sicut concerning recipienw ttHiftf forma veierum iestatur antisiitum. — liec Petri, idem epist. 15 n. 3 re19* (a. Docent this catholici gesta Tiiiiothei aliorumque exempla mult who acceptis libellis haereticorum, in quibus veterem himself dai profitentur errorem, not prius receptionem their in communion confirmant quam to hanc the see satisfacientium gesta dirigi atque hinc poscerent, sicut factum is, must firmari. Quaer quam, who istum discusserit, quisve susceperit, quisve reconcilia who to communion catholicam intrare permiserit. where in taceo, because this all things poenitentis are, utpote and haeretici haereticis ordinati: whom without ambiguo and constat errasse, who perhibetur to be correctus •, alia is for venia under terrore laps alia spbntaneae pravitatis electio. if Acacius hunc recipit. jure, qua regula? quum nor pontificii**) ipsius esset this facerc to me voluerit this referre: immo to whom, lest id faceret, saepi contradictum is, and magnopere delegatum, so that eum longius al xandria faceret sacerdotali and catholic vice nostra suggestion pelli. Gur praesumpsit which vetui, and which are injuncta cah 10. An emperor illum discussit atque suscepit? Constat rim illum ecclesiasticis regulis not receptum: ab ecclesiastica regula receptio ejus every aliena is. that if dixeris: but in ior catholic e$t\ salva pace ipsius dixerimus, son *) is, not petit, puteiur legitima provenisse purgatio, whom rion secundum morem veierw stolica the see, which ligavit, absolvit. Quam exceptiouem quum Gelasius saep proferat (conf. epist. 26 n. 5, 27 n. 3, 4, 5, tract. lY n. 13), simul duas alias addit, Bcilicet: because apostolic sedi jujcta canones dehetur summa JudieH (epist. 10 n. 9, 26 n. 5), and secundae of the see atUistitem nor expellere quisqwmi vocare without primae of the see assensu or potuit or debuit (Gel. tract. II n. 8, tra n. 13). — Qjiae then memorantur gesta Timothei, conf Simplicii ep. i 26 n. 5: Satis constat, Acacium nuUum pontificium habuisse the sentence of the see mp cae (al. the sentence s. a. condemned) without uHa ejus notione solvendi. Similiter 27 n. 4 ipsum nor examinandi or recipiendi eum (Petrum) habuisse pontifieii (conf also ep. 27 n. 3 and 5, tract. IV n. 13). Ac revera correctionem no N postea consultus against editos approbavit. — Idem paulo after cathoUc nostra, where editi cathoHco jure nostra. Chtisliani imperatores for aeterna life pontificibus egerent, ei pontifices for i «ii of the church: that to 'religiouem competit, discere ei couveuit uou (a. 488 docere; has privilegia potestatis suae, which administraudis publicis ~ ' rebm divinitus consecutus is; and ejus beueficiis uon ingratus against dispositionem coelestis of the order nil usurpet. to priests for God voluit, which of the church disponenda are, pertiuere, not to saeculi potestates: which if fideles are of the church suae and sacerdotibus voluit • eaae subjectas. not to himself vindicet alieuum jus, and ministerium, that alteri deputatum is: lest against eum tendat abrupte, a quo all things constituta are, and against illius beneficia puguare videatur, a quo propriam consecutus is potestatem. not legibus publicis, uon a potestatibus saeculi, but a pontificibus and sacerdotibus omnipoteus D«us Christianae religionis dominos and priests voluit ordiuari, and discuti recipique concerning errore remeantes. Imperatores Christiani subdere debent exsecutiones suas ecclesiasticis praesulibus, uou praeferre. no therefore nor certa discussio is, nor mauere can ista susceptio ejus, whom the church suis legibus uec ordiue competeuti nor discussit entirely nor commuuione restituit. Ideoque rather errori ejus communicavit Acaciu s catholicamque faith ei prostituit, quam ilium to communion catholicam revocavit; cujus for uon «t ordinata receptio, sequitur, so that iu errore permanserit. 11. Acaciiun also a nostra eommimioue submovimus, lest through eum also we Petro no of the church regula discusso atque suscepto tt therefore in pristino errore duranti commmiicasse diguosceremur. QuoDiodo moreover not reus citatur Acacius conmiuuicaudo ei, whom reWil to be condemned? Numquid from eodem foraminc manat aqua duicis hxQ. .n. mara? for quum*') dicat apostolus: if quac destruxi, hacc cadcm Gal.2,lH. ffdedifico, praevaricatorem me constituo] quum this iuquam dicat taute apostolus, you judicate, utrum praevaricator uou may be Acacius, V that before danmavit, suo after ore laudavit. £x ore tuo, inquit, ' P aheris, and from ore tuo condcmnaberis: peace " ), paxy and not is Ezhch. P*c/ peace is for love concerning corde puro and conscicntia bona ct in faith h ' ficta, what horum in Petro, what horum docetiu* to be iu Acacio? 1,5. fflc not legitima nec ecclesiastica regula discussus atque susceptus sua permanet pravitate, this permaueuti iu pravitate fit complex, 'iwa postquam eum professus is ipse condemned. '«8tti airtu rerum imperialibus dispositionibus uterentur. — Duo quippe are, epist. I2n. 2infert, quibus principaliter mundus this regitur: authority sacrata pontificum gcH» p9testas etc, — in sequ. Blanch. reWiionis the Lord mutavit. ' Simili argumentationc and iisdem scripturae sacrae locis utitur Gelasius nn»t. 26 n. 4 and in Felicis 11 epist. 14 u. 3 and 5. (a.488 12. but ) necessitaie, iuquit, imperiali communicamt Petro Ac cius. this ipsum sufficit, because that necessitate dicitur perpetratui . pravum to be monstratum is. Viderit Acacius or who ista pronm tiat, utrum imperatorem catholicum profiteatur hujus pravitatis vsH ' ctorem. we ista concerning catholico imperatore not we believe, utpol cujus sacra-®) retinemus, iu quibus catholicam faith and Calchedo- "'''' nensis synodi detinitionem himself tenere testifies. Atque therefore also ab eodem postuhimus, liaereticos must depelli; pessimeque concerning eo more that sentit, who id eum or nolle or not to do posse praetendit: quum nor Divinitati may be aliquid praeferendum; and impium may be which to God pertiuent, prompta not exsequi voluntate. we, inquam, ista concerning imperatore not we believe; bsit for so that against this that palam profitetur, coiitra decus imperii catholicam faith impugnare dicatur. Impugnat moreover, that absit if quemquam in hoe that inimicum is catholicae of the church, necessitate compellat. this ipao moreover, sicut dictum is, constat to be perversum, that dicitur neceflsitate conimitti. but this concerning imperatore viderint, who ista praeten* dunt; we auteui also in hac parte of the emperor' ) sacra recitamQS| quibus all things himself emperor when Acacii consilio fecisse promit and item Acacii scripta depromimus, which laudant imperatorem ista facientem. Nemo that patitur necessitate, coUaudat, nemo suo consilio necessitatem to himself poscit inferri. if necessitate did, fatetor malum to be that did; nolens for not voleus did; not for voluntate facit, that necessitate facit; malum moreover fatetur, that nollet fieri, if necessitate iion premeretur. if maliun is, that necessitate facit, cur id laude prosequiturV cur to aliorum perditionem praedicator rei ejus exsistit, quam committit invitus?* from which apparet, not necessitatis but voluutatis to be, that facit, quum utiqne it pleases, quum laudat, quum prae ceteris retro pontificibus to be piomulgat: quippe who says, now Alexandrinam the church respirare, d spiritalis aiimoniae vbertate satiari' concerning quo before dixerat ), qumn expulsus esset, laetari when patrCy id is when Timotheo catholico, corda fideiiumj id is ))Iebis suae. Postremo ipse videat, if imperatorem ' ) also that, Acaciimi soluminodo ab imperatore coactum Petro commonieasse, persaepe Graeci obtendebant and refutabant pontifices; conf. Gelas. epist. 3n. 7 and 13, 26 n. 8, 11, 13 iil. Felix II epist. 1 n. 8, 2 n. 4. — Mox editi Mt ait eum or nolle. •. posse fvae sentit. ") concerning his indeed Zenonis and Acacii litteris conferatur Gelasii epist. S6 b. 8 and notitia epist. Felicis II not exstaiit. n. VIII and IX. dicatiacere cuncta which mala suut; when which cuni necessitate (a. 488 himself lolerare praetendit, mala to be profitetur and not to do voluntate "' '' pronuntiat. in tautum therefore this mala are so that not vellet liaec ftcere, if necessitas not urgeret: at we that magnopere prae- cat, not necessitate but voluntate to do demonstratur. if moreover t errasse consentiimt, thus remedium quaerunt, petant ordine suo femedimn, aeqniescant curari vulnera sua. Nunquam aegrotus meAeo conditiones suae curationis opponit; proinde vulnera sua, immo jnae of the church every suis excessibus intulerunt, so that possint veram iwipere sanitatem, sinant ciurari patientcr, ea ipsa utique, which iidem male commissa to be not abnuunt. 13. but popuius, inquit, Alexandrinus this magnis desideriis poMavit, nor Petrum sihi patitur uUa ratione subduci. what »), if peteret the people Alexandrinus idololatriam must parari? what for isterest, utrum haereticus an profanus of the church catholicae permittatur imponi? what if alterius haeresis cujuslibet man to himself praesulem poscat adhiberi? who for did this concerning aliqua haeresi, can and concerning alia, if id delectat, expetere. if among hominum mores aliqmd perpetrari tentaretur against leges publicas, nullatenus id good emperor annueret: against God poscentibus acquiescit? if prava cupienidbus annuendum is, where is imperialis authority? where moderatio? where legum gubematio? if against catholicam faith and ecclesiasticam regulam petentibus concedendum is that pet itur, quomodo catholic emperor )? Ac through this, lest fiat against hominum Toluntatem, fiat against God? lest corripiantur utiliter improba, immo lethalia concipientes lest corrigkntur, insana molientes pereant in aetemum? nor boni of the emperor is nor catholici of the prince, nbimet poscentibus inimica concedere; immo and ipsis ), concerning quibus agitur, and onmi reipublicae and saluti ejus and regno, which against Deam simt not cessisse, salutare is. 14. but not are, inquis, nor bonis moribus nor ftdei' ) rectae coniraria. Quomodo not are bonis moribus noxia, perfidum parriddii socium, comitem haereticomm atque danmatum, rerum administratorem poscere divinamm, whom praefici nefas esset or not deeebat nor publicae dignitati? Quomodo not religioni contrarium is, haereticum danmatumque, ab haereti is falsum name sacerdotis indeptum ), catholicae of the faith velle praesidere? s>) Siiniliter ejusmodi popuU, who praotendebatur, motum Golasiue sugillat epist. 3 n. 15, 12 n. 10. • Editi imperaior pemditai lest fiat etc. rather supplorem may have been or dicatur, T¥ liftdem verbis Felix II epist. 2 n. 4 utitur, from which simul nostra iUic correctio probator. (a. 488 15. Scd' " ) correcttis is, iiiquis, and this all voluerunt, a "~ correctus is, and a quibus cognoscitur approbatus, who taudeni siut, diligeuti examinatioue videamus. Ipsi certe, quos pariter eodem testamiui ab errore correctos. Restat, so that complices ejiis -— liou dubium may be: quibus legibus therefore their for quolibet testific--- must admitti; quos par crimeu iiivolvit? 16. but, inquis, who also Timotheo catholico communicare v ' bantur, now Petro communicantes, concerning eodem simitia poposc Smit therefore isti commuuionis catholicae praevaricatione notab who, so that dicitur, a catliolici Timothei in communion, quam to ©jus • que obituiii servaverimt, after illius transitum in consortium isM reciderunt, to whom nunquam Timotheus catholic communicasse nt: stratur. and so a Timothei cathplici, immo a catholic communi delapsi are. Ecce quomodo Petnis correctus is and probatus, or a complicibus suis or a praevaricatoribus catholicae comi nionis dicitur postulatus antistes. 17. but Timotheus, inquis, catholic therefore Petro not comm cavit, because episcopatum illo vivente praesumpserat. if because of scopatum, suffecerat Timotheo, Petrum to have been submotum; that s tem ei not communicabat, not was episcopatus cause but haer communion for to faith pertinet; for if because of houorem, c«*- or laico communicare potuisset, if in illo faith recta mansis Cur ab eo ordinati to faith catholicam regulariter jussi ) are J cipi? where ostenditur, illiun communionis catholicae not to have been. I? inde if correctus is Petrus, cur ab eo cathoUci, quicunque are T' in Alexandria or through Aegyptum, remansere discreti? Cur ei nocommunicant illi catholici, who usque in diem vitae suae catholioc communicavere Timotheo, indeque vere catholici are, because in eadem commmiione without iilla ejus temeratione perdurant? therefore evidenter apparet, because ei communicant illi tantummodo and eum sib: praesulem poposcerunt, who ejus, so that dictum is, or antiquae ) sun complices pravitatis, or a in communion catholic deviantes in eju consortium transienmt, atque therefore incusabiliter also caiholicc persequuntur. 18. Audivimus assidue and certa relatione cognoscimus who eidei '®) Simili Graeconmi objectioni similiter obviat Gelaaius epist. 3 n. 11, 18 n. 26 n. 6. '®) Scilicet Zenonis litteris a Felice epist. 1 n. 9 memoratis. Qoibus condx ipse Felix in Acaeii cause epist. 14 n. 5 spondens, himself provisurum rationabiliter cuncta convenerintj so that their, quos ordinavit or haptizavit Acacius, sdha confessio catholic... nihil pereat: similiter Gelasius epist. 3 n. 6. ' ) Malim antiquitus for antitbesi sequentis verbi transierunt, — Similiter«< persecutione of the bishops catholicorum memorat Gelasius epist. 26 n. 8, 27 n. 8, 1 1. — Mox editi cognovimus... who against faith... perspicumtur.

Beati Gelasii ad episex)pos Orientales, (a.488 seu Sxemplnin rationiB reddendae beati Gtolasii papae de evitanda communione Acacii, missa ad Orientales episcopos. ^ttin argumentaiiones , qmbiat Orienlales cansam Acacii iueri praeiendebani, *>tttfl<nii dituens, vinnilum excommunicalionis in eum prolaiae insolubile esse osiendii. 1. . . . Post quingentos aniios constituta Christi eos velle sub- ") a omitt. verhi. . . ) a* tt/ universas teniationes mira prudeniia ei Umganimiiate sufferret, deltcias Jfjnkt ijfemeret, superbiam humiiitate calcarety tanta misericordia animi alacritaie ^''ftctret, moxque satians (loco diians) et omitt. laudibus. ) ^ Fuit enim vir . . . decoratus insignibus ad tam cxcebtum officium non . . . gravc ■Wi onut. j Alii luxurioso convivio effusoque, moxque nascantur (loco generantur). ) tt inter magnos. Mox a* docuerit, maximus vocahitur. ") Hic numerus habetur in jpluribus et praestantissiniis catalogis, Vatican. ^•1997 et 1127, Sessor. LXIlf, «aliis; in Cavensi, uno Colbertino et aliquot ^^^^'W exemplaribus a. IV m. VUl d. X/X, in Valliccllano A.5 cvini ab*i8 Ana- *»8U codicibus /1. IV m. Vlll d. /X. in Vaticano 1353 «. /// m. VI II d. IX. Dc wpowtionis ejua die cum Anastasio couHcntit martyrologium Romanum. (ii. 488 vertere, quum triginta aimorum lex *) hominum non possit abnm ■^ . . Sanctum Athanasium ideo non fuisse damnatum a synodo Or tis; quia sedes ista non consenserit^ vel sanctum Johannem Cons tinopolitanimi vel sanctum Flavianum Si ea ergo non sentiente sola^ qui damnati sunt a synodo Orientis, non potae esse damnati; consequens est^ etiam sine synodo qui eadem damnante damnatus fuerit^ damnatus sit. Postremo si nulla est solius sententia, quid tantopere cupiunt, hanc resolvi? 2. ... testimonio Acacii-), ubi confirmat, Timotheum cat cum de damnatione Petri retuiisse ad utramque jRomam, ub haeretico fuisse ordinatum, hoc est complice insaniae suae; ubi ( ut propter hoc majoribus suppliciis subderetur, itaque non ut m^ guestris esset, quod nunc praetenditur, sancto, quum obiisset, T theo subrogaiidus. Qui pro sceleribus suis, quae retulit ejus Aca suppliciis subditus est; uemo autem ad honorem reservatum dig asserit esse suppliciis. Imperator Timothei catholici electioni ci pemiisit; iiecesse est igitur, ut sequatur, quod ille constituit et catholicum a catholicis ordinatum,*) Falsum est ergo, quod » ') Testimonium hoc Acacii in ejusdem epistola ad Simplicium (Simpl. S n. ii) invenitur. Unile sicut illud ad Romam alteruiram hicidatur (infra n. pariter et Constantinopolim) ^ ita hic legendum patet complice (pro compUeea ') Sequestrtm vel sequestre^ vox jurisconsultis familiaris, idem sonat f positum ; sequester autom idem , quod mediator vel arbiter. Quare in sequesin vel tft sequestri constituium esse iiostro loco id sibi vult, ut Petrus quasi 8i sor a Timotheo desiguatus vel testamento condictus dicatur. — Moz ^us additur. qvesiri dicitur constUuius, ut eidein subrogaretur, cui nunquam com- (a. 488 mimicayit, ^ a quo postulatus ^) est longius debere relegari. — 8 .) 3. Si juraverat^) Johannes non se futurum episeopum, quo- modo tu mandasti dignum esse, cui majora committereniur, quae ad giifemaiionem ecclesiae pertinerent? Supra presbyteriun quid est ma- jus ad ecclesiae gubemationem nisi episcopatus ? Si juraverat, quo- modo boc mandas? Et si juraverat, cur illum exposuisti, ut fieret contra quod juraverat? Aut si factum est quod mandasti, quid ira- sceris, quid illum tibi dicis pejerasse, quum factum sit, quod se non jnraverat esse factunim; quum tu eum hoc fieri debere maudaveris ? Apocrisarius erat, omnia ad ipsum pertinebant, omnia ecclesiae ipse cnrarit, potior illo inter clericos Alexandrinos nullus habebatur: konore presbyter erat; supra quid ei adderetur ad gubemationem eeclesiae, quid ei amplius adjiceretur nisi episcopatus? Tu igitur «mn episcopum esse voluisti, qui eum supra quam erat (iiec aliud restabat, nisi ut esset ei^iscopus) esse debere mandasti. 4. Miror autem, si necessitatem'^) patitur imperator, ne pellat Petrum, et ununi hominem necessitatem perpeti non potuisse conten- ^ ut fieret quod nolebat invitus. Nam et ipse imperator, quiun necessitatem praetendit, malum esse definit, quod necessitate facit, 5. Si personam Petri excusandam putatis, probamus noxiam, «wreticam atque damnatam. Si m sequestris fuisse praetenditis, propter scandalum Timotheo catholico subrogandum ; nec Acacii hoc wripta'*) testantur, qui dicit evideyter, cur fuerit exclusus, nec im- ^^ Ubi qaum Buccessor jam excuhias supei- defuncti rorpus ngere dicatur, aute ^ mortem electns fuisse fere videtur. Quamquam aliis in ecclesiis (conf. mo- "*praev. in Uilari epist. 15 n. 2) et praesertim in Romana ejusmodi electio, qua ^scopatug quasi /taereditarium compendium putaretur, antiquitus vetita, etiam sub ^o aynodo Romana anno 465 interdicta erat (Hil. epist. 15 c. 3). Quare Gelasius ^ n. 7 recte argumentatur: nec sibi superstiti (Timotlftus) sacerdotem super- ^inare potuit. ) Timotheus enim scripsit ad papam Simplicium, dicens Petrum oUm in diaconio ^ iamatum, . . . mandans per Esaiam episcopum , rogans , ut sci^iberetur impera- '^^ PetrOj quia latehat in Alexandrina civitate et insidiabatur ecclesfae , ut ad ''^*quuis deportaretur exsHium (Gelaa. tract I n. 8). ^ Tale juramentum Johauni fautores Petri imponebant, ut ex fide Zacha- "*« Evagrius III, 2 refert. Quam incusationem temere jactiitam Gelasius epi- *>^ 10 n. 6, 27 n. 2 Graecis exprobat. — Quae sequuntur verba, ex aliqua *^ epistola^ad Johaonem vel ad pontificem Romanmn data sumpta esse vi- ^*^, niai forte ad epistolam imperatoris modo laudatam pertinent. *">TOLAB SOMAN. POHTIP. I. 19 (a. 488 peratoris, qui et Timotheo catholico, quae statuisset, mansura es ■^ promisit, a cujus fuit Petrus communione discretus, et S quo poei latus est longius debere relegari atque huc pariter et Constantii poliiQ relatus: sicut etiam testatur Aciicius, a sancto Proterio diaconio fuisse damnatum, et catholicum a catholico creandum pr; stituerit, non Petrum, qui erat haereticus, tamquam m sequestri ] situm subrogandum; a quo ordinati nisi ad communionem sau Timothei revertissent, jussi sunt") sine dilatione damnari. 6. Qui si dicitur postea fuissc correctus, interim hoc ipso in err hactenus jacuisse monstratur, nec debuisse catholicis praefici *®) p errorem, a quibus est de errore correctus. Itaque venia dig: fuerat, non honore; et maxime al) haereticis ordinatus nullam i scopalis dignitatis prorsus habere substantiam. Quod si negatar, testimonio vincuntur Acacii et rerum ratione monstrabitur; q quum Timotheus haereticus cum suis complicibus damnaretur, comes ejus fuit, et cum eodem usque in ejus finem perdurans Timothei sit sequacibus institutus. Quaerendum denique^ si ua ad diem obitus sui ^ancto Timotheo communicavit; quod si fad non est, inter eos erit sine dubio, quos imperator dixit a cammtmi catholici Timothei discrepantes, nisi ad ejtis communionem intra d menses gratiamque remeassent, in perpetuum esse damnatos. 7. Ridendum autem, quod quidam ab eodem Timotheo cat lico Petrum asserunt ordinatum. Nam vivus illum se supersi nuUatenus ordinavit, ad cujus nunquam communionem prorsus cessit, quem poposcit, ut dictum est, etiam longius relegari; : sibi superstiti sacerdotem superordinare potuerit: ipsi viderint^ illum mortuus ordinavit. Tempore autem, quo Petrus invasit e<^ siam, sanctus Timotheus in Alexandria non erat^ nec se exsta pontificem, sicut dictum est, poterat ordinare ; sed potius Petrus fande oninia agens, superstite Timotheo legitimo sacerdote^ ejaj patus sibi ausus est nomen imponere. Nec hoc quilibet catkc tunc fecerunt, qui utique omnes cum Timotheo sentiebant ei< communicabant, sed unus complex insaniae Petri, sicut iam testa Acacius. ^*) Nec enim poterant catholici, qui Timotheo haeret natujH esse, Timotheus ad Simplicium scripsit (Gelaa. tract. I n. 8), et im Simplicius epist. 12 n. 1 (Liberatus breviar. c. 16) , et hic etiam Acadiia te«ta esso dicitur. •) SciHcet imperialibuB edictis; conf. Felicis II cpist. 1 n. 9. Paolo aiite«^ omiserunt ei caiholicum a caih. cr, praesi. '^) Haec quidem sententia canouibus prorsus consentanea saepissimeaftf sulibua Romanis producta est; conf. Simplicii epist. 18 n. 3 (not. 8), Felic. 11 «P» 1 n. 9, 2 n. 4, 15 n. 3, al. — In sequentibus notantur epistGlae Acacii ad So licium (Simpl. ep. 8), et Zenonis ad universos epiBCOpos et dericoe Aegyf (conf. Felic. II ep. 1 n. 8, 2 n. 4). Ibidem loco vincuniur aptius legereior wMiit» ") Scil. in epistola ad Simplic. (Simpl. ep. 8 n. 2). non commimicaverant, qui Timotheo catholico communicabant, su- (a.488 peretite et eo catholico, quem nossent legitimum sacerdotem-, vel '^ superducere alium vel haereticum consecrare. Unde apparet eum ab kereticis ordinatum, et ideo catholicae ecclesiae praesidere non JHWse: quia prorsus hoc abominandum nefandumque judicetur, ut qm diu in perfidia volutaverit^ fidelium cervicibus imponatur. Quod si admittitur, potest et de aliis haeresibus passim similiter quicun- que pennitti, quod nuUa unquam exempla , nuUae regulae , nullae Jeges ecclesiasticae patiuntur imponi. 8. Sed, inquis, eum fvusse correctum. Interim, ut supra jam dictom est, hoc ipso haereticum fuisse monstrabis. Qui etiamsi damnata haeresi se ad fidem catholicam dicitur contulisse, subdi de- buit catholicis, a quibus correctus est, non praeesse. Non est enim discipulufl supra magistrum, satisque erat, ut correctionis suae sub- jectus praeberet exemplum, iion post diutumum errorem lougamque p^diam, a quibus emendatus est correctusque , ilominari. Tum deinde quaero, quid erroris damnaverit, quid rectae confessionis ele- gcrit, et quam petit*^) esse falsam quamve veracem ficlem. Qui si definitam apud Calchedonem fidem et catholicam sequitur, cur eis conununicat, qui duarum naturarum in Christo nuUateuus recipiunt veritatem? cur Dioscorum, cur Timotheum haereticum recitari f acit ? cup quicunque inde veniunt, synodo Calchedonensi adversa defen- fait, quibus Petrus sine dubitatione comraunicat ? Si autem magis Wium fidem veram esse pronuntiat, apparet satis, quam de suo sit ^wrofe conversus. 9. Sed non miror correctum dici, quum in sua perversitate per- ^eat, quando non constat, et a quo vel correctus fuerit vel rece- ptes. Siquidem Ecclesiae regula vetusque traditio*^) nota sit omni- •^: ab episcopo enim provinciae suae, id est secundae sedis anti- 8tiie, eum vel discuti vel recipi convenisset. Qui tamen Alexandrinus ^tttigtes, etiamsi pravitate damnata eum recipiendum esse judicaret, ^n prius hoc faceret, quam ad sedera apostolicara retulisset. '^) ") Malim pelierii, aut potius praedicaverit vel professus fuerit. ^ Abtohfi enim, jam FeUx epist. 14 n. 3 extulerat, Petrus nulla ratione po- "■ Ane apostolieae sedis assensu, qua fuerat mandante secltisus, sicut de recipien- w ttHiftf forma veierum iestatur antisiitum. — liec Petri, idem epist. 15 n. 3 re- 19* (a. 488 Docent hoc catholici gesta Tiiiiothei aliorumque exempla mult qui acceptis libellis haereticorum, in quibus veterem se dai profitentur errorem, non prius receptionem eorum communione confirmant^ quam ad hanc sedem satisfacientium gesta dirigi atque hinc poscerent, sicut factum est, debere firmari. Quaer quam, quis istum discusserit, quisve susceperit, quisve reconcilia quis ad communionem catholicam intrare permiserit. Ubi in taceo, quia haec omnia poenitentis sunt, utpote et haeretici haereticis ordinati: quem sine ambiguo et constat errasse, qui perhibetur esse correctus •, alia est enim venia sub terrore laps alia spbntaneae pravitatis electio. Si Acacius hunc recipit. jure, qua regula? quum nec pontificii**) ipsius esset hoc facerc ad me voluerit haec referre: immo cui, ne id faceret, saepi contradictum est, et magnopere delegatum, ut eum longius al xandria faceret sacerdotali et catholica vice nostra suggestion pelli. Gur praesumpsit quae vetui, et quae sunt injuncta cah 10. An imperator illum discussit atque suscepit? Constat rim illum ecclesiasticis regulis non receptum : ab ecclesiastica regula receptio ejus omnis aliena est. Quod si dixeris: Sed in ior catholicus e$t\ salva pace ipsius dixerimus, filius^*) est, non petit, puteiur legitima provenisse purgatio, quem rion secundum morem veierw stolica sedes, quae ligavit, absolvit. Quam exceptiouem quum Gelasius saep proferat (conf. epist. 26 n. 5, 27 n. 3, 4, 5, tract. lY n. 13), simul duas alias addit, Bcilicet: quia apostolicae sedi jujcta canones dehetur summa JudieH (epist. 10 n. 9, 26 n. 5), et secundae sedis atUistitem nec expellere quisqwmi vocare sine primae sedis assensu vel potuit vel debuit (Gel. tract. II n. 8, tra n. 13). — Qjiae deinde memorantur gesta Timothei, conf Simplicii ep. i 26 n. 5: Satis constat, Acacium nuUum pontificium habuisse sententiam sedis mp cae (al. sententia s. a. damnatum) sine uHa ejus notione solvendi. Similiter 27 n. 4 ipsum nec examinandi aut recipiendi eum (Petrum) habuisse pontifieii (conf etiam ep. 27 n. 3 et 5, tract. IV n. 13). Ac revera correctionem no N^ postea consultus contra editos approbavit. — Idem paulo post cathoUc nostra, ubi editi cathoHco jure nostra. Chtisliani imperatores pro aeterna vita pontificibus egerent, ei pontifices pro i «ii Ecclesiae: quod ad 'religiouem competit, discere ei couveuit uou (a. 488 docere; habet privilegia potestatis suae, quae administraudis publicis ~ ' rebm divinitus consecutus est; et ejus beueficiis uon ingratus contra dispositionem coelestis ordinis nil usurpet. Ad sacerdotes enim Deus voluit, quae Ecclesiae disponenda sunt, pertiuere, non ad saeculi potestates: quae si fideles sunt^ Ecclesiae suae et sacerdotibus voluit • eaae subjectas. Non sibi vindicet alieuum jus, et ministerium, quod alteri deputatum est: ne contra eum tendat abrupte, a quo omnia constituta sunt, et contra illius beneficia puguare videatur, a quo propriam consecutus est potestatem. Non legibus publicis, uon a potestatibus saeculi, sed a pontificibus et sacerdotibus omnipoteus D«us Christianae religionis dominos et sacerdotes voluit ordiuari, et discuti recipique de errore remeantes. Imperatores Christiani sub- dere debent exsecutiones suas ecclesiasticis praesulibus, uou prae- ferre. Nulla ergo nec certa discussio est, nec mauere potest ista susceptio ejus, quem Ecclesia suis legibus uec ordiue competeuti nec discussit omnino nec commuuione restituit. Ideoque potius er- rori ejus communicavit Acaciu^s catholicamque fidem ei prostituit, quam ilium ad communionem catholicam revocavit; cujus enim uon «t ordinata receptio, sequitur, ut iu errore permanserit. 11. Acaciiun quoque a nostra eommimioue submovimus, ne per eum etiam nos Petro nulla Ecclesiae regula discusso atque suscepto tt ideo in pristino errore duranti commmiicasse diguosceremur. Quo- Diodo autem non reus citatur Acacius^ conmiuuicaudo ei, quem re- Wil esse damnatum? Numquid ex eodem foraminc manat aqua duicis hxQ.^.n. ^mara? Nam quum*') dicat apostolus: Si quac destruxi, hacc cadcm Gal.2,lH. ffdedifico, praevaricatorem me constituo] quum haec iuquam dicat tau- te apostolus, vos judicate, utrum praevaricator uou sit Acacius, V^ quod ante danmavit, suo post ore laudavit. £x ore tuo, inquit, ^^^' P^^aheris, et ex ore tuo condcmnaberis: Pax^"^), paxy et non est Ezhch. P*c/ Pax est enim caritas de corde puro et conscicntia bona ct fide ^h^^' ^ ficta, Quid horum in Petro, quid horum docetiu* esse iu Acacio? 1,5. fflc non legitima nec^ecclesiastica regula discussus atque susceptus ^ sua permanet pravitate, hic permaueuti iu pravitate fit complex, ^'iwa postquam eum professus est ipse damnatum. '«8tti airtu rerum imperialibus dispositionibus uterentur. — Duo quippe sunt, epist. I2n. 2infert, quibus principaliter mundus hic regitur: auctoritas sacrata pontificum ^ ^gcH» p9testas etc, — In sequ. Blanch. reWiionis Dominus mutavit. '^ Simili argumentationc et iisdem scripturae sacrae locis utitur Gelasius ^ nn»t. 26 n. 4 et in Felicis 11 epist. 14 u. 3 et 5. (a.488 12. Sed^^) necessitaie, iuquit, imperiali communicamt Petro Ac^ ^^ cius. Hoc ipsum sufficit, quia quod necessitate dicitur perpetratui^^. pravum esse monstratum est. Viderit Acacius vel qui ista pronm^^^ tiat, utrum imperatorem catholicum profiteatur hujus pravitatis vsH^^'^ ctorem. Nos ista de catholico imperatore non credimus, utpol^^^ cujus sacra-®) retinemus, iu quibus catholicam fidem et Calchedo-^"''''^ nensis synodi detinitionem se tenere testatur. Atque ideo etiam ab eodem postuhimus, liaereticos debere depelli; pessimeque de eo ma- gis ille sentit, qui id eum aut nolle aut non facere posse praetendit: quum nec Divinitati sit aliquid praeferendum; et impium sit^ quae ad Deum pertiuent, prompta non exsequi voluntate. Nos, inquam, ista de imperatore non credimus; ^bsit enim^ ut contra hoc^ quod palam profitetur, coiitra decus imperii catholicam fidem impugnare dicatur. Impugnat autem, quod absit^ si quemquam in hoe^ quod inimicum est catholicae Ecclesiae, necessitate compellat. Hoc ipao autem, sicut dictum est, constat esse perversum, quod dicitur necefl- sitate conimitti. Sed haec de imperatore viderint, qui ista praeten* dunt; nos auteui etiam in hac parte imperatoris'^^) sacra recitamQS| quibus omnia se imperator cum Acacii consilio fecisse promit^ et item Acacii scripta depromimus, quae laudant imperatorem ista fa- cientem. Nemo quod patitur necessitate, coUaudat, nemo suo con- silio necessitatem sibi poscit inferri. Si necessitate fecit, fatetor malum esse quod fecit; nolens enim non voleus fecit; non enim voluntate facit, quod necessitate facit; malum autem fatetur, quod nollet fieri, si necessitate iion premeretur. Si maliun est, quod ne- cessitate facit, cur id laude prosequiturV cur ad aliorum perditio- nem praedicator rei ejus exsistit, quam committit invitus?* Unde apparet, non necessitatis sed voluutatis esse, quod facit, quum utiqne placet, quum laudat, quum prae ceteris retro pontificibus esse pio- mulgat: quippe qui dicit, nunc Alexandrinam ecclesiam respirare, d spiritalis aiimoniae vbertate satiari'^ de quo ante dixerat^^), qumn ex- pulsus esset, laetari cum patrCy id est cum Timotheo catholico, corda fideiiumj id est ))Iebis suae. Postremo ipse videat, si imperatorem '^) Etiam illud , Acaciimi soluminodo ab imperatore coactum Petro commo- nieasse, persaepe Graeci obtendebant et refutabant pontifices; conf. Gelas. epist. 3n. 7 et 13, 26 n. 8, 11, 13 iil. Felix II epist. 1 n. 8, 2 n. 4. — Mox editi ^Mt ait eum aut nolle . • . posse fvae sentit. ") De his quidem Zenonis et Acacii litteris conferatur Gelasii epist. S6 b. 8 et notitia epist. Felicis II non exstaiit. n. VIII et IX. dicatiacere cuncta quae mala suut; quando quae cuni necessitate (a. 488 se lolerare praetendit, mala esse profitetur et non facere voluntate "' '' pronuntiat. In tautum ergo haec mala sunt^ ut non vellet liaec ftcere, si necessitas non urgeret: apud nos quod magnopere prae- ^cat, non necessitate sed voluntate facere demonstratur. Si autem ^t errasse consentiimt, sic remedium quaerunt , petant ordine suo femedimn, aeqniescant curari vulnera sua. Nunquam aegrotus me- Aeo conditiones suae curationis opponit; proinde vulnera sua, immo jnae Ecclesiae omni suis excessibus intulerunt, ut possint veram iwipere sanitatem, sinant ciurari patientcr, ea ipsa utique, quae iidem male commissa esse non abnuunt. 13. Sed popuius, inquit, Alexandrinus hoc magnis desideriis po- Mavit, nec Petrum sihi patitur uUa ratione subduci. Quid^»), si pe- teret populus Alexandrinus idololatriam debere parari? Quid enim isterest, utrum haereticus an profanus ecclesiae catholicae permit- tatur imponi? Quid si alterius haeresis cujuslibet hominem sibi praesulem poscat adhiberi? Qui enim fecit hoc de aliqua haeresi, potest et de alia, si id delectat, expetere. Si inter hominum mores aliqmd perpetrari tentaretur contra leges publicas , nullatenus id bonus imperator annueret: contra Deum poscentibus acquiescit? Si prava cupienidbus annuendum est, ubi est imperialis auctoritas? ubi moderatio? ubi legum gubematio? Si contra catholicam fidem et ecclesiasticam regulam petentibus concedendum est quod pet^itur, quomodo catholicus imperator^^)? Ac per hoc, ne fiat contra homi- num Toluntatem, fiat contra Deum ? ne corripiantur utiliter improba, immo lethalia concipientes ne corrigkntur, insana molientes pereant in aetemum? Nec boni imperatoris est nec catholici principis, nbimet poscentibus inimica concedere; immo et ipsis^^), de quibus agitur, et onmi reipublicae et saluti ejus et regno, quae contra Deam simt non cessisse, salutare est. 14. Sed non sunt, inquis, nec bonis moribus nec ftdei'^^) rectae coniraria. Quomodo non sunt bonis moribus noxia, perfidum parri- ddii socium, comitem haereticomm atque danmatum, rerum admini- stratorem poscere divinamm, quem praefici nefas esset vel non de- eebat nec publicae dignitati? Quomodo non religioni contrarium est, haereticum danmatumque, ab haereti^is falsum nomen sacerdotis indeptum^), catholicae fidei velle praesidere? s>) Siiniliter ejusmodi popuU, qui praotendebatur , motum Golasiue sugillat epist. 3 n. 15, 12 n. 10. •^ Editi imperaior pemditai ne fiat etc. Potius supplorem fuerit vel dicatur, T¥^ liftdem verbis Felix II epist. 2 n. 4 utitur, unde simul nostra iUic correctio probator. (a. 488 15. Scd'^"^) correcttis est, iiiquis, et hoc omnes voluerunt, a "~ ^ correctus est, et a quibus cognoscitur approbatus, Qui taudeni siut, diligeuti examinatioue videamus. Ipsi certe, quos pariter eodem testamiui ab errore correctos. Restat, ut complices ejiis -— ^ liou dubium sit : quibus legibus igitur eorum pro quolibet testific--- debet admitti; quos par crimeu iiivolvit? 16. Sed, inquis, qui etiam Timotheo catholico communicare v ' bantur, nunc Petro communicantes, de eodem simitia poposc Smit ergo isti commuuionis catholicae praevaricatione notab qui, ut dicitur, a catliolici Timothei communione, quam ad ©jus • que obituiii servaverimt, post illius transitum in consortium isM reciderunt, cui nunquam Timotheus catholicus communicasse nt: stratur. Itaque a Timothei cathplici, immo a catholica communi^ delapsi sunt. Ecce quomodo Petnis correctus est et probatus, vel a complicibus suis vel a praevaricatoribus catholicae comi nionis dicitur postulatus antistes. 17. Sed Timotheus, inquis, catholicus ideo Petro non comm cavit, quia episcopatum illo vivente praesumpserat. Si propter scopatum, suffecerat Timotheo, Petrum fuisse submotum; quod s tem ei non communicabat, non erat episcopatus causa sed haer^^ Communio enim ad fidem pertinet; nam si propter houorem, c«*- vel laico communicare potuisset, si in illo fides recta mansis^ Cur ab eo ordinati ad fidem catholicam regulariter jussi^^) sunt J cipi? Ubi ostenditur, illiun communionis catholicae non fuisse. I? inde si correctus est Petrus, cur ab eo cathoUci, quicunque sunt T' in Alexandria vel per Aegyptum, remansere discreti? Cur ei no- communicant illi catholici, qui usque in diem vitae suae catholioc communicavere Timotheo, indeque vere catholici sunt, quia in ea- dem commmiione sine iilla ejus temeratione perdurant? Ergo evi- denter apparet, quia ei communicant illi tantummodo et eum sib: praesulem poposcerunt, qui ejus, ut dictum est, vel antiquae ^) sun complices pravitatis, vel a communione catholica deviantes in eju consortium transienmt, atque ideo incusabiliter etiam caiholicc persequuntur. 18. Audivimus assidue et certa relatione cognoscimus^ qui eidei '®) Simili Graeconmi objectioni similiter obviat Gelaaius epist. 3 n. 11, 18 n. 26 n. 6. '®) Scilicet Zenonis litteris a Felice epist. 1 n. 9 memoratis. Qoibus condx ipse Felix in Acaeii causa epist. 14 n. 5 spondens, se provisurum rationabiliter^ cuncta convenerintj ut eorum, quos ordinavit vel haptizavit Acacius, sdha confessio catholica ... nihil pereat: similiter Gelasius epist. 3 n. 6. '^) Malim antiquitus pro antitbesi sequentis verbi transierunt, — Similiter«< persecutione episcoporum catholicorum memorat Gelasius epist. 26 n. 8, 27 n. 8, 1 1 . — Mox editi cognovimus . . . qui contra fidem . . . perspicumtur.