Letter 10051

From: Gregory the Great, Pope, in Rome To: Leontius, ex-consul Date: ~600 AD Context: Gregory writes that he has never sought protection for anyone that was not justified by justice, and defends his advocacy for people in legal cases. Gregory to Leontius, ex-consul. I want to address a concern that I understand you have raised: that I might advocate for people regardless of whether their case is just. My position is clear, and I want you to know it: I never seek protection for anyone unless justice is on their side. The apostolic see does not put its weight behind unjust causes, however well-connected the person asking for support may be. When I write letters of commendation and advocacy, it is because I believe — having as best I can examined the situation — that justice supports the person I am commending. If I have written on behalf of someone whose cause turns out to be unjust, I want to know this. It means I was given bad information or made an error of judgment, and I would rather know and correct it than continue in error. On your own case: I believe justice supports you. My advocacy for you rests on that belief. Gregory

AD LEONTIUM EXCONSULEM. Se nulli unquam protectionem, nisi ſavente justitia, postulasze. Etsi in rebus pubiicis ſraudem ſecerit Libertinus, subslantiam ejus cad: uizze, non li- bertatem. Iram in vindictum malorum 8equi deber rationem animi, non preire. Gregorius Leontio exconsuli * Cantionis et exemplar Libertini ad me 8tuduit- gloria vestra [ransmittere , quatenus mihi ostenderet cum qua obligatione vel mente LOQ7Y Þ ad prefe- clurz dignitatem idem Libertinus accesserit. Qua a glorios0 ſratre meo Palatino Patricio, vel consiliario meo viro magnifico Theodoro relecta, mihi subtiliter insinuata est, atque exsecrabilis et mihi et cunctis apparvit, qui cognoscere © valuerunt. Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epislolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut D protectionem vestram, ſavente juslitia, preslarelis. genere sinl securi, jla ut ei cui rens ſuerit criminosus. de zatisſactione conveniat. (Juod 8t sacramenta quis conrictus ſuerit violasse, reus perjurii non 80{um @ communione Ecclesia vel omnium clericorum, rerum etiam et a catholicorum convivio separetur. Nola 1bt. agi de homicidis, adulteris et furibus. GUSSANV. _ EeisT. LI. - © In Excusis detracta est copulalivs et, quz lamen in omnibus Mss. reperitur. In plur. Mss. legitur cautiones. Retinvimus cautionts, ul ellan | babent Norm. et Colbert., propler ita que? Seyquun- tur, in is/a causa cautions. ; nullis Mss. preetor, ab aliis oreſectus appellatur. © Recent, voluerunt. | 4 ne of Et quia de eodem Libertino tota simul provincia A Domno imperatori taceo. Nam si mihi constare p0- gratias reſerebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales eausas habverit , neque unquam proſessus Sum, nec hactenus sSubtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis cau- sis quid pro 8e alleget nescio , unum hoc tamen be- ne atque conslanter novi, quia et si quam in rebus publicis ſraudem ſecit, substantia ejus c#di debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi cxduntur, ut laceam quod ownipotens Deus offenditur, vt taceam quod vesira opinio vebementer gravatur, piissimi ta- men imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Ro- manorum dislat, quia 4 reges gentium domini servo- rum sunt, imperator vere Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agilis, prius qui- dem sServala juslitia, deinde cuslodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est : Quod tibi non vis fieri, pide ne ipse alleri ſeceris (Tob. 1v, 16). El per semetipsam Veritas dicit : Que rultis ut ſaciant vobis homines, et vos eadem ſacite illis (Matth, vii, 42). Liberiatem ergo eorum qui vobis in discussio- nem commissi Sunt ut vesiram $pecialiter altendere debetis ; et si ipsi a majoribus vestris injuriari liber- talem vesiram non yultis, subjectoruin vestrorum honorandso libertalem *©- custodite. Scimus enim qui dixi4 : Celum et terra transibunt, rerba aulem mea non fransibunt (Yatth. xx1iv, 55), Cujus quia verba non lranseun!, sed per omnia implentur, metnamus quod - iterum dicit : In qua mensura mensi ſueritis, f in ca tuisset quia juslas causas de $uis rationibus habe. rent , et prius per epistolas vos pulsare habui, et si auditus minime ſuissem, serenissimo Domno impe- ratori suggererem. Sed quia mibi de eorum rationi- bus nibil constat, ideo, sicut dixi, et vobis et pii«sj- mo principi hactenus nihil dico. Turpe est enim me hoe deſendere quod prius mihi non constiterit ju- stum esse, quia ego homines propter justitiam diligo non autem justitiam propter homines postpono. Ita ergo age, gloriose (ili, ut in actione commigsa prius illum habeas placatum qui continet omyia, ae deinde serenissimi principis utilitatem cum omni Sollicitudine impleas. Nam et in ejus actione, a quo tibi commissa est, esse negligentem non $Sine peccato B existimo. Sed quia, omnipotente Deo largiente, idonea est vestra Sapientia, et rationes vigilanter 2c Subliliter exquirere, et Creatoris vobis judicium per mansueludinem placare, quoties ira animum invadit, mentem edoma, vince te ipsum. Difſer tempus ſuro- ris, et cum. tranquiila mens ſuerit, quod placet Þ ju- dica. Ira enim in vindictam malorum sequi debet rationem animi, non preire, ut quasi ancilla justitie post tergum veniat, et non lasciva ante faciem pro- rumpat. Aliquando vero ostendenda est, et non exhibenda; aliquando exhibenda est, sed nunquam sequenda. Quanilo enim in exsecutione juslitize pla- cala mente irascimur, iracundiam et non sequimur, et exhibemus. Ira enim aue animum perturbat, quanta consideratione cavenda est monstralur. De metiel1r robis (Matth. vu, 2). Quid autem gloria C qua scriptum est : Sit omnis homo velox ad audien- vestra existimat quia si superbe, $si crudeliter agi- mus, despeecto Deo nobis hominem placamns? Nullo modo. Nam ipse qui despicitur eum contra nos quem despecto Deo placare volumus irritat. Curemus ergo per omnia 5 placere Deo qui potens est etiam iratos homines ad mansuetudinem reducere. Nam, sicut dixi, etiam mansueti homines indignante Deo ad iracundiam provocantur. Si autem dicitur quia 8ine verberibus atque terro- ribus ſraudes publicz inveniri non possunt, hoe ad- miltere poleram, $i in ratiociniorum causa domnus Leontius non venisset. Nam verum est quia illi s0- lent manibus excedere, qui in $sensu et lingua defi- ciunt; de qua re $2 mihi vestra gloria non valet dun:, tardus autem ad loquendum, et tardus ad iram. Ira enim viri justifiam Dei non operatur (Jac. 1, 19), Hine rursum scriplun est :. Quis potest habitare cum homine, cujus spiritus ſacilis est ad irascendum (Prov. xXYMIl, 14)? Hinc iterum dicitur : Noli esse cum ho- mine iracundo, neque ambules cum viro ſurios0, ne forte discas semilas ejus, et sumas 8candalum anime txe (Prov. xxn, 24). Contra hanc in laude patien- liz scriptum est : Melior est vir qui vincit iram, quaint qui capit civitalem magnam. llinc David personam in $e infirmorum $umens, ait : Turbatus est pre ira oculus meus (Prov. xv1, 32). Atque ex ipsa turbatione quid sequatur adjunxit : Inveteravi inter omnes ini- micos meos (Pal. v1, 8). Ex ira quippe cum turbatus excusare. Nam vel quz audilis, vel quid dicitis, $ub- D fuerit oculus cordis, inter inimicos nostros ad vetus Uliter exquirens, inveni quia YQGO homines sine causa c2ditis, qui auxihanlte Deo verbis agere omnia poteslis. De causis vero eorum quos discutitis, verum fa- teor quia multa audiens que nunquam ante cognovi, vehemenler erubesco. Unde et vobis et pijssimo 4 [dem repetitar epist. 38 lib. x1, nunc. liv. xt epis1. 31. ius, oratione 41, idem afticmat : "Kio ut» Devbipuy &pyetv, 6k Gt oberrov, xot T6 piv &periic vnepoxt, 76 38 ruxng nhcovetia. Vides, lector, Sanctum Gregorium hic loqui de regibus barbaris, qui subditos quasi servos habent, patris appellatione spteta. Optime idem Themistius, oratione 5, ad fi- nem : Toe 3 werrtpe utv Texaxwovvn, Guog 3t SromotrAY, xi Taov 38 pilox pnuetiax, Oeia 3t jovh 1 TOY matpos Statem deducimur, quia inter malignos $piritus ad velusti hominis similitadinem revocamur. Cum igi tur iram, quz cor permovet, sacra eloquia tot testi- moniis detestentur, perpendamus JOS1J qua inten- tione debemus hoc vitium fugere, quod, Deo judice, in testimonio illius toties reprobatur. imo uix. Juslitia facit esse patrem, ira dominum, cau- ponem avaritia ; s0la. vero patris appellatio divina ex. Gussaxv. Vaticanis, Remig., Norm., Reg., etc. 8 Ed., placore Deum. 2 a” Oe as Ht as os. 1109 EPISTOLARUM LIB. X. — INDICT. II. — EPIST. LIVY. 4110 Alia quoque occurrit opinio, quia alii pre aliis A gravaniur ; el quibusdam, quz ex principali jussioue expensa Sunt, Mminime repulaniur. Quod $i verum Sit, nesCi0. Si lamen ita esl, hoc omnino facere et pro limore #lerni judicii, et pro ipsius humanz con- ziderationis ratione minime debelis. Ecce, gloriose (ili, amore Dei tuoque provocalus, euncla que Sensi, cuncla que audivi, breviter indi- -eavi. Sapientis autem viri est, et breviler audila la- tius pensare, et quzeque Deo displicent in celeritale corrigere. Omnipotens Deus celesti vos gratiz pro» tectione circumdet, ut hic vos et a pravis aclibus, et