Letter 4060

From: Gregory the Great, Pope, in Rome To: Eulogius, Bishop of Alexandria Date: ~594 AD Context: Gregory observes that both he and Eulogius are bound by a special bond of charity; from one side he mourns the troubles of the Eastern church, and from the other he rejoices in its successes. Gregory to his most holy and most dear brother Eulogius, bishop of Alexandria. The bond that unites the great sees of Rome and Alexandria is ancient and deep, and I feel it in both the joys and the sorrows of the church in your part of the world. When I hear of difficulties in the Eastern church — and there are many — I mourn them as I would mourn difficulties in my own province. When I hear of the faith advancing, of souls converted, of the church strengthened — I rejoice as if these things had happened here. This is what communion means: not merely agreement on doctrinal formulas, but genuine participation in each other's life. The church of Alexandria and the church of Rome are not two separate things that happen to believe the same things; they are one thing, expressed in different places. I ask you to pray for me and for the church in the West, which faces its own extraordinary difficulties. I will continue to pray for you and for the East. May God keep us both in his service. Gregory

AD EULOGIUM EPISCOPUM. Speciali charitatis vinculo ambos ips0s cons{ringi ob- servat : hinc dolenti congemiscit ; ac ne illius dolo- rem augeat, reticet mala qu a Langobard:s palitur. Miratur quod epistole adversus Joannis Constanti- nopolitani superbiam non respouderit. Mutua millit munera. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Mater et custvs bonorum omnium charitas, que multorum corda uniendo constringit, absentem non #e$limat eum quem oculis mentis habet presentem. In bujus ergo radice cum, frater charissime, tenca- mur, nibil sibi in nobis corporalis absentia, nihil poteril regionum vindicare longinquilas ; quippe quia sCilicet longe a nobis non Sumus qui unum $Sumus. Hance autem esse nobis cum cxteris ſratribus coimmu- nem $Semper optamus. Est tamen aliquid quod nos erga Alexandrinam Ecclesjiam quadam peculiaritale constringit, et in cjus amore proniores existere spe- ciali quodammodo lege compellit. Nam sicut omni- bus liquet quod heatus evangelista * Marcus a sancto muni filio Sabiniano. diacono responsa Ecclesiz- in urbe regia facienti scripta nostra transmisimus, 4 que vesire ſraternitati dirigere debuisset. Quz $i susce- pistis, miramur cur nobis ad ea minime respondislis. Et ideo quia cavendum est ne cujuslibet superbia scandalum Ecclesiis introducat, necesse e:t ut, ea- dem scripta $ublititer relegentes, 0::ni $studio et tota intentione que ad honorem vestrum et pacem Ecclesiz pertinent conservelis. Omnipotens autem Deus, qui pielatis 8uz gralia 8acerdotalem vobis animum et charitalem contulit, in $UO vos $ervitio prolegat, atque ab omni adyer- Silate interius exteriusque custodiat, et converli ad $e errantium animas vestra propitius pradicatione concedal. Latorem autem prxesentium Isidorum diaconum communem filium cum ea qua oportuit charitale suscepimus, * benedictionem nobis $8ancti Marci evangelistz deferentem. Et vos quidem, bon vitz merito resplendentes, ea quz paradiso vicina sunt bene olentia nobis ligna transmisistis. Nos vero quia videlicet peccatores Sumus, ab Occidente vobis ligna iransmisimus, quz, construendis aptly navibus, no- sIre mentis tumultum $ignantia, in marinis semper fNluctibus agitantur : el quidem transmiltere ma;ora voluimus, f ged hzc navis angusta non recepit Mense Augusto, indictione 14. EPISTULA LXI. AD CAST'RIUM NOTARIUN. Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit trans- D Quod in pallii usu olim 8ervatum juraverint Raven- missus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli prasidere vi- dear propter magisirum, et vos sedi magistri propter discipuium. Ad hanc aulem unitatem cordium etiam vesirze sanclitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salu- briter $equi instituta cognoscimus, et Semper ad ma- Eeist. LX. — * Hinc apos(Glica nominalur s8edes, vt supra notavimus, epist. 37 lib. rv, nunc lib. v, 39. GUsSANV. 4 Siznficat epistolam 45 lib. v, uhi de Joanunis Cons'tantinop. superbia conqueritur. His 1n!tem $erj- nales viri graves ac fideles, id Ravenne 5er- vandum. Gregorius Castorio notario. Vir magnificus, domnus Andreas, crebro mihi imminet de usu pallii secundum antiquam consuetu- | dinem in Ravennati Ecclesia restituendo. Et ci quia Joannes episcopus mihi seripserit quod in lita- niis Solemnibus consuetudo ſuit ejusdem Eccle:-i? ptis non responderat Eulogius, vel quia vocem cecu- menici benignius interpretabatur, vel quia tutius arbitrabatur ab illis contentionibns abstinere. { Ita cum omnibus Vatic., Norm., etc. veteres Ed., ubi recent. habent navis angustia, 844. 844. $alutig $. At- quau- come 3ie In 1quz SUSCE- dietis. perbia it, ea. dio et acem gralia ntulit, adver- ri ad atione ;0nuUm \rilale Marci Raven- - Wiki Suelu- | Q@cut- tutus iv, 's Ed., ball TEC WE TTY => epis20P0s uti pallio. Hujus Ecclesiz diaconus Adeo- A datus, cum me pro eadem causa foriiter rogaret, jurejurando $atisfecit quia quater in anno uti in lita- niis pallio ejusdem loci episcopi solebant. Pra dicius autem domnus Andreas in epistolis $snis dicit quia, prter Qnadragesimam , omni tempore Ravennas episcopus in litaniis pallio utebatur. Et ipsas asser it litanias 8olemnes, quas non erubescit dicere quoti- dianas. Unde omnino miratus $um. Sed tuna expe- rientia nullius personam, nullins verba consideret ; $0lum Dei timorem et rectitudinem ante oculos h1- beat et $enjores personas, ct ejusdem Ecclesiz ar- chidiaconum, quem non 8uspicor pro alierius ho- nore perjurare, et alios antiquiores, qui in $Acris ordinibus ante Joannis episcopi tempora ſuerant, requirat, vel $i qui maturiores 8unt extra $acros ordines; et veniant ante corpus sancti Apollinaris, et lacto ejus sepulcro -jurent que consuetudo ante Joannis episcopi tempora ſnerit, quia, 8icut . scis, idem vir multum presumptor exslitit, et multa 8ibi per superbiam conabatur arrogare. YZ8g Et quid- quid a ſidelibus viris et gravibus juratum ſuerit, $e- cundum indicutum qui subler'annexus est hoe volu- mus in eadem Ecelesia conservari. Sed vide ne negligenter agas, ne quis fidem tuam aut devotio- nem tuam in hac causa corrumpat, zelum eaim tunmn $cio. Age sollicite, ita tamen ut praedicta Ec- clesia contra justitiam non gravetur, $ed usvs qui ante Joannis episcopi tempora exstitil ej conservVe- - tur, Personas autem non duas, vel tres ad salisſa- ciendum tibi, sed quantas antiquiores et graviores inveneris require, ut neque quod usus ſuit antiquior eidem Ecclesia: denegemus, neque quod novo ausu appetitum est concedamus. Sed omnia age blande el dulciter, ut ct actio tua districta sit, et lingua mills. Spatam quz illic dimissa es, sicut jam pridem 8cri- psimus, tecum revoca, ct hoc quod tibi filius noster Boniſacius diaconus, et vir magvilicus Maurentius chartwlarius scripsitl, sollicite altende. Juro ego per Pairem, et Filium, et Spirilum $an- ctum, inseparabilem divine pulenlize Trinitatem, et hoc corpus beati Apollinaris martyris, me pro nul- lius favore personZ#, neque commodo aliquo inter- veniente leslaii., Sed hoc <cio, et per memetipsum cognovi, quia ante lempora Joannis quondam epi- Scopi Ravennas episcopus , Prazsenie apocrisiario sedis aposlolice illo atque ilio, iis atque illis diebus, consuetudinem utendi pallio babuit, et non cognovi quia hoc latenler, vel absente apocrisiario usurpasset. (Cf..-Joan., Diac. |. 1v, n. 6.) Eersr, LXIL | AF. 75, ind. 4]. — © In Norm., Col- bert. et tribus Vatic. A, D, E, sancti Leucii, In Vlic. B, 8@ncit Laurentii, | © [1 {fine juxtla alias Eilit. legitur "data mense A!- gui, indiclone 4. Quod unicus tantum Cud. e Va- lic. exiihel, quatuvr ali:s lacentibus, imo omnihiis, quibus usi Sumus, Si unus excipiatur Colbert., in fo $46