From: Unknown sender
To: Unknown recipient (Anastasia, bishops)
Date: ~515-523 AD
Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
BCU
11 Aug.) Indioulus, qui datus est Ennodio et Fortunato episcopis,
Venantio presbytero, Vitali diaoono, et Hilaro notario.
Quomodo in legalione sua ad Anastasium imperatorem se gerere, quid de simgyiis p,
cttusis respondere debeant, praescribit,
1. Cum Dei adjutorio et orationibus apostolorum venientes is
partes Graecianmi, si episcopi voluerint occurrere, in qua decet, eos
veiioratione suscipite. Et si vohierint secessionem *) parare, uolite
spernere, ne judicetur a laicis nullam vos cum ipsis habere veDe
concordiam. Si vero vos ad convivium rogare voluerint, hlanda
excusatione eos decUnate, dicentes: Orate, ut primtm mysticam illam
mcnsam mereamur hahere communem, et func erit nohis ista Jucundiar.
Victuaha vero vel si qua alia otferre voluerint, excepta tamen sub-
vectione, si causa poposcit, nolite suscipere: sed taliter excusate,
niliil deesse dicentes, sperantes etiam, ut anipios suos vobis accom-
modent, ubi sunt et dona et divitiae et caritas et unitas et quid-
quid ad gaudium religiosum certum est pertinere^).
2. Oum ista ordinatione Deo propitio Gonstautinopolim per-
venieiites, ibi secedite, ubi ordinaverit clementissimus iiuperator; et
antequam ipsum videatis, nulli detis ad vos veniendi liceutiam, prae-
ter quos pietas ejus miserit. Postea tamen quam principem videritis,
«) Ed. trihuit et regit.
7 ') G' a' successionem , retinemuB cum b cc secessionem. Qua voce hospitiam
intelligi discimus cx subnoxis initio uum. 2: Jbi secedite, ubi ordimnterit rtewtew'
tissitnus imperntor, Non displiceret tamen subveciionem. Nam et hanc anscipere
Horiuisda iufra permittit. Qua do re rursum epiBt. 49 n. 1 mentem siiam aperit
his verbis: Neque ab his victualia praesumatis acciperCy nisi subvecHomem^ si
poposcerit, et hospitalitatem,
EPISTOLAE 6. 7. 749
si qui orthodoxi et nostrae communionis aut habentes zelum unitatis (a. 515.)
vos videre voluerint, eos sub omni cautela suscipite; per quos forte
et quod agitur deprehendere poteritis. Praesentati itaque imperatori
litteras porrigite cum tali allocutione : Salutat vos pater vester, Deum
quotidie rogans, et confessio7iibus -^ sanctorum apostolorum Petri et Pauii
vesirum reg?ium commendans, ut Deus^ qui vohis iale desiderium dedit,
ut pro causa Ecclesiae mitti et consulere beatitudinem ipsius elegeritis,
ipse et perfectionem bonae tribuat volu?itatis:
3. Et si vohierit, antequam chartas suscipiat, ordinem legatio-
nis agnoscere, his verbis utimini : Jubete scripta suscipere, Si dixerit :
Quid habent chartae? respondetis ^) : Salutes ad pictatem vestram con-
tment, et Deo gratias agu?xi, quia vos sollicitos de unitate cognoscit
Ecclesiae: iegitCj et agnoscetis, Et nullius causae mentionem penitus
faciatis, nisi prius acceptae litterae relegantur. Et post susceptas
litteras et relectas adjicitis: Nam et ad Viialianum famulum vestrum
misit litieras, qui^) accepta a pietaie vestra, sicut ipse scripsit, licentia
suos ad patrem vestrum sancium papam homines desii?iavit. Sed quia
Justuni erat, ut prius ad clementiam vcstram dirigeret, hoc fecit, ut
vobis jubentibus atque ordinaniibus ad eum scripia, quae detulimus,
Deo propiiio perferamm. Si imperator petierit epistolas a nobis ad
Vitalianum directas, sic respondendum est : Non hoc nobis paier vester
sanctus papa praecepit, nec sinc jussione ipsius aliquid possumus facere ;
tamen ut sciaiis simpliciiatem liiterarum, quia nihil aliud habent nisi
preces ad pieiaiem vesiram di?-ecias, ut accommodetis animum vestrum
pro unitate Ecclesiae: jungiie nobiscum personam, qua praesente t?a-
ditae a nobis litierae releganiur, Si vero dixerit imperator eas se
debere legere, respondes^): jam te suggessisse, jussum tibi non fuisse
a sancto papa. Si dixerit: I/oc ianium esi, quod in litteris continetur?
possunt enim et mandatis alia nuniiari; tunc respondes: Absit a con-
scientia nosira! Nobis non esi talis consuetudo: nos pro Dei causa
I
venimus, ei in Deum commissuri sumus? Simplex est sancii papae
legatio, et omnibus noia ipsa ejus peiitio, ipsae preces: ut consiituta
•*) b cc respondete ... adjicite, ac sic subinde verba similia pro arbitrio mu-
tant. — Mox ed. quod vos ... cognoscunt; deinde O^ legitis agnoscitis.
Anastasius, ut Theophanes pag. 137 et 138 narrat (ed. Bonn. 247 sq.), a Vitaliano
pacem impetravit ea conditione , ut coucilium , quo accederet Romanus antistes,
celebraretur: tuncque eidem duci sacram, qua Hormisda ad synodum Heracleae
habendam vocarctur, dare compulsus est.
^a. 515.) patrum non corrumpantur, ut haeretici de ecclesiis remaveaniur; jrw-
ier isia legaUo nosira nihU coniinei.
4. Si dixerit: Inde ei ad synodtan invitavi sanctum papam^ itfst
quid est ambiguum, ioUeretur de medio; respondendum est: Agima
Deo gratias et pietaii vestrae, quia hunc vos affecium et animum habere
cognoscimus, ut ea quae a patribus consiituta sunt generalitas servd:
quia tunc vera et sancia unitas poiest esse inter ecclesias Ckristi, u
vos"^) Deo adjuvante hoc, quod decessores vestri Marcianus et Leo cuAo-
dienmt, elegeritis esse servandum. Si ille dixerit: Et quae swU tstOt
quae dicis? respondes: Ut synodus Calchedonensis ei epistoiae sancti
Leonis papae, quae scripiae sunt contra haereiicos Nesiorium ei Evt^
cheiem et Dioscorum, nullatenus corrumpantur. Si dixerit: Nos syno-
dum Calchedonensem et epistolas papae Leonis et recepimus et tenam;
vos mox gratias agite et pectus ejus osculamini dicentes: Maio
cognovimus Deum nobis esse propitium, quando facere tatia festinatis;
quia isia est fides catholica, isia esi, quam praedicaverunt apostoli, stnc
qua nullus poiest esse orthodoxus: ista debet sacerdotum generaiitas
tenere et praedicando servare. Si dixerit: Orthodoxi sunt episcopi, A
constitutis patrum non recedunt; respondes: Ergo si consiiiula patnm
servantur, et in nullo corrumpitur, quod in sancia Calchedonensi synoio
firmatum est; quae causa est, tantum inter ecclesias pariium istarum este
discordiae? Vel quae causa facit, in uno Orientis episcopos non conse^
iire^)? Si dixerit: Quieii erant episcopi, nulla inter ipsos discordia versa-
batur: decessor sanctipapae animos eorum missis litteris excitavit etadamr
fusionem sollicitando^) perduxit; respondendum: Litteras, quas sandae
memoriae papa Symmachus destinavii, prae manibus habemus; si extra
haec quae pieias vestra dixit, hoc est: ,,Calchedonense concilinm
sequor, epistolas papae Leonis admitto'^, aliud^^) gwdquam am'
iineni nisi exhortaiionem ut ista serveniur; verum est, quia per ipsum est
generata confusio! At si hoc continetur in litteris, quod ei paier vester
sperat et pieias vesira consentit, quid^^) ille fecit, quid in eo videatvr
esse culpabile? His adjicite preces et lacrymas rogantes: Domme
imperator, considerate Deum, poniie anie oculos vestros futurum eju$
judicium, Sancii paires, qui ista constittiertmi , beati apostoli Pttri
fidem secuti sunt, per quam aedificata esi Ecclesia Christi.
') b cc excitandam et omitt. papae. Symmachi epistolam 13 bic memonn
prope indubitatum est.
") b cc quid ilie fecit? quid enim in eo; moxque omiti Petri.
Si imperator dixerit: Quod me vultis per^^) secuiimem facere, (a,. bi6.)
hdbeo: ecce mihi communicate, qui synodum Calchedonensem recipio ei
epistolas papae Leonis amplector; nunc communicate mihi! responden-
dum est: Quo ordine pietas vestra communicari sibi desiderat? Nec
nos praedicantem ista pietatem vestram vitamusj quod scimus Deum
itmere, et gaudemus, quia gratum vobis^^) estpatrum constituta servare.
Fiducialiter ergo rogamus, ul per vos in unitatem revertatur Ecclesia.
Scianl omnes episcopi voluntatem vestramy et quia synodum Calchedo-
nensem et epistolas papae Leonis servatis vel sedis apostolicae constituta.
Si dixerit: Q^o ordine facienda sunt haec, se debere cognoscere; ite-
teram preces adhibete^ cum humilitate dicentes: Pater vester scripsit
episcopis generaliter, jungite his litteris sacras vestras, signiftcantes hoc
vos vindicare^^), quod et sedes apostolica praedicat: ut tunc qui sunt
orthodoxi, de unitate sedis apostolicae minime separentur, et qui his
sunt contrarii cognoscantur. Quibus ordinatis, paratus est pater vester
etiam, si opus fuerit, suam accommodare praesentiam, et quidquid ex-
pedit, servatis patrum constitutis pro integritate Ecclesiae non negare.
5. Si dixerit imperator: Bene ista, suscipite iterum^^) nostrae
civitatis episcopum! itermn preces adjmigite^ humiliter dicentes: Do-
mine imperator, pacem venimus cum Dei adjutorio vobis adnitentibus et
praestantibus facere, et intentionem sopire in civiiate vestra. De duabus
est personis intentio: ista causa proprium cursum habei. Generalitas
episcoporum primitus ordineiur, fiai una communio catholica: et sequenii
ioco de istis, vel si qui sunt alii exira ecclesias suas, iunc diligentius
potest causa cognosci. Si dixerit imperator: De Macedonio dicitis,
intelligo subtiliiaiem vestram: haereticus est, nuila raiione revocari po-
test; respondes: Nos, domine imperator, nullum personaliter indicamus.
Et si pietas vestra considerat, magis pro anima vestra et opinione lo-
quimur, ut sit discussio, ei si haereiicus est, judicio cognoscatur, et^^)
non sub opinione orihodoxi injuste dicaiur oppressus.
") G* a* quid me vuUix persecutionem facere ab eo, b cc per locutionem (al.
prosecutionem j per solutionem) facere habete. Nostra lectio ab archetypo viic
secedit.
*') G* a* nobis, moxque se dehere cognoscere, ubi b c c ostendere oportere,
et paulo antea vel apostolica constituta.
'*) a* judicare. Lectionem vindicare subjecta inferius n. 9 Hormisdae verba
confirmant. Mox in vulgatis et tunc, ubi restituendum curavimus ut tunc.
'^) b cc interim ... jungite ... contentionem, Proprium autem est Hormisdae
sicat Gelasii vocabulum intentio, quod litigium et controversiam apud eum so-
nat. Controversia illa inter Macedonium, quem Anastasius regiae urbis sede
ezpnlerat, et l^otheum, quem idem imperator in ejus locum suffici curaverat,
intercedebat.
*') b cc et. Hoc autem sibi vult totus ille locus: Pro anfma vestra et opi-
nione loquimur, seu, animae opinioni ac famae vestrae consuHtnuSy quum petimusy
ut sit discussiOj qua discussione utrum haereticus sit cognoscatur, ac non Jam syb ea
(ji. 515.) Si dixerit imperator: Quid vultis, modo dicile: de synodo Culc^^^^
donensi dicelis ei de epistolis papae Leonis? Ecce qui^"') est civitCM-iis
episcopus, ad ista consentit! respoiidenduin est: Si ista custodit, in
examinatione causae eum juvare plus poterunt; ei quia servo vts^iro
Vitaliano magistro militum talem dedistis licentiam, ut, si sperare^ a
beatissimo papa, ut pro catisis talibus, apud eum discussionem^^) caus^:^^^
his personis, quihus de loco potest esse inlentio, integra universa ^«^.
ventur, Si imperator dixerit: Sine episcopo dehet^^) esse civitas mc*^ 2
Hoc vohis placet, ut uhi ego maneo^ episcopus non sit? respoudendi^xn :
Praediximus, duarum persofiarum intentionem esse in ista civitate. (>e€o^
ad canones pertinet , jam ante suggessimus: canones solvere, in relk^io.
nem committere est, Multa sunt remedia, mulia inventa, per quae pi^tas
vestra sine communione esse non possit, et integer judiciorum f(^Kma
servetur, Si dixerit: Quae sunt ista remedia? respondes: Nonanodts
noviter inchoata'-^): suspensa causa de aliis episcopis, persona, quae
consentit ' confessioni pietatis vestrae et constitutis sedis apostolicae,
opinione, qua orthodoxus vulgo creditur, dicatur injuste oppressus. Quac iHaesint
causae, ob quas Anastasius Maccdonium expelli jusserit, explicant Evagrius III,
32 et 44 et Theodorus lector lib. 2 (edit. Vales. p. 562). Quod autem Anasta-
aius epist. 1 scribit, se propter dubilaliones quasdam, quae de ortkodoxa religione
in Scythiae partibus videntur esse commotaCy concilium convocandum duxisBe, ttOH-
uihil confirmat opinionem Evagrii 1. c. Ul , 44. Ibi enim ob hanc causam pra^'
ter alias Macedonium expulsum putat, quod quum imperator in hynmo Timg^^
has voces adjicere voluisset Qui crucifixus es pro nobis, gravissima seditio ^^'
orta est, cujus auctor ac princeps Macedonius habcbatur. Quippe propter Yx<^
unum additamentum dubitationes commotas fuisse inferiuB manifestum fiet.
^') b cc ecce qui ille est istius civitatis ... si ita custodit, — Episcopus i^*^
est Timotheus , qui Theodoro lectore lib. 2 teste quum perrezisset ad mona»'*^
rium Studitarum, ut illic praefectum ordinaret, et ille negaret se ab eo of ^^'
nationem suscipere posse, qui Calchedonensem synodum anathemate damna^^^
tunc dixit ei: Anathema sit omnibus, qui aversantur aut anaihemntiiant tynwi^^^
Calchedonensem ! Moxque propter hanc professiouem ab imperatore accersL'*^
et correptus, dictum negavit reclamans: Anathema omnibus, qui synodum Cali-^^
donensem suscipiunt! Ita ille ad horam fidem mutabat, et pro tempore pBitL^^^
crat Calchedonensem synodum vel suscipero vel damnare. •
i^) b cc discussione. Post verba ui pro causis taUbus subintelligi cominc
potest per canones fieri debet, Vide concilium Sardicense can. 6.
^'•^) G* a^ habet, quod cum b cc correximus. Mox b oc irreligionem.
'*) b cc inventa, Novissimum ea de re erat et insigne ezemplum
ris in Urbcm missi, donec Symmachi et Laureutii de sede Bomana contenc^— ^'
tium controversiae finis impositus fuit. Antiquius erat ezemplum, quod j^ »^'
tunius Donatista apud Augustinum epist. 44 n. 8 narrabat, sdlicet vn ipsa
matis novitate majores suos quum cogitarent culpam CaecUiani, ne sckUma fierei,
que modo velle sopire, dedisse quemdam interventorem populo euae comMmtiitndi er^
Carthaginem constituto, Interventor autcm scu visitator dicebatur, qni
regeliat episcopo destitutam vel cujus episcopus ab officio 8amiii0iiii
HiyuBmodi interventorum meminit Codex Afric. eccl. c. 74.
im usque ad evetitum corjnUionis ieneat locum Constantinopolitani (a. 515.)
^dotis.
6. [Si cum Dei adjutorio episcopi voluerint se accommodare sedi
tolicae, habetis textum libelli ex^') scrinio ecclesiae editum,
i quem debeant profiteri. Si tamen contra alios episcopos catho-
fuerint datae petitiones, magnopere contra illos, qui sine vere-
[ia Galchedonensem synodum anathematizant et epistolas non
liunt sancti Leonis papae, petitiones suscipite, causa^'-') tamen
?dis apostolicae reservata judicio: ut et spem de audientia detis,
imen vobis debita reservetur auctoritas. Si tamen imperator
lissimus totum se promiserit esse facturum, tantum ut nostram
sentiam accommodemus, niodis omnibus prius cum^^) sacra ipsius
episcopos vel epistolam nostram, uno de vestris perferente, per
incias.una cum personis, quas imperator deputaverit, destinate:
ic eum servare Calchedonense concilium et epistolas sancti Leo-
3apae omnibus innotescat. Quibus ita procedentibus, ad nos in
sti signo, ut adventum procuremus, scripta dirigite.
7. Praeterea est consuetudo^^), per episcopum Constantinopoli-
m omnes imperatori episcopos praesentari. Si hoc illorum cal-
1 tractatus invenerit, volentium^'') formam legationis agnoscere,
tun Timotheo, qui modo videtur Constantinopolitanam gubeniare
^siam, imperatorem videatis; sic fficite: ut si ante agnoveritis
a ad imperatorem ingrediamini, ista disponi per aliquos, nec-
praesentati dicite'®): Mandata talia nohis dedit et praccepta pater
Hs vestrae, ut sine aliquo episcoporum vestram clementiam videa-
Ergo agite, donec se ab hac consuetudine ipse removerit.
i si omnino noluerit, aut si captiose contigerit ut ante impera-
^ inopinate Timotheum videatis, ita suggerite: Praecipiat pietas
€z nobis dare secretum, ut causas, pro quibus missi su?nus, expona-
Si dixerit: Dicite ecce ante ips\im! respondetis: Non injuriam
nns, sed quod ad causas perlinet, intimafmis: etiam et ipsius continet
•ic nostra personam, et suggestionibus nostris praesens esse non
fi€ds vel pro catholicis. lufra n. 8, iv idem rcpetitur: adversus episcopos, qui
cuti sunt catholicos.
^ G* cum sacra ipsbts p. e. vel per epistolam nostram uno de vestris perfe-
!> ifel provincias. b cc mutarunt: sacram i. p. e, et per epistolam vestram uno
• perfcrente, per provincias, Nostra lectio vix ab archetypo recedit.
^118: episcopi in regiam civitatem, sictU dictum est, venientes, cujuslibet fuerini
cesis, prae omnibus bealissimum archiepiscopum Constantinopoleos et patriarcham
on(, et ita per eum ad nosiram ingrediantur tranqmliitalem. Vide et Novell. 6 c. 3.
tPtSTOLAE ROMAN. PONTIK. 1. 48
{ii.b\6.)po(esi. Et uulla ratioue eo i^raeseute aliquid allegetiS; sed egr&Bo
ordiuem^') delegatiouis exserit«.
8. Item Capitala sin^amm oaiuarom.
I. Ut saucta syuodus Calchedoueusis et epistolae sancti Leonis
papae serveutur. Ad^^) quae clemeutissimus imperator consentiens,
dobot pietatis suae sacra geueralia ad uuiversos episcopos destinare.
iu quibus siguificet supradicta se et credere et vindicare.
II. Couseutieutes etiam episcopi iu ecclesia praesente plebe
Christiaua haec praedicare debeut^^): amplecti se sanctam fidem
Calchedoueusem et epistolas sanctissimi Leouis papae^ quas sciipsit
coutra haereticos Nestorium et Eutychetem et Dioscorom aed et
coutra sequaces eorum, l^motheum Aelurum, Petrum, vel contra eos,
qui iu ipsa causa teueutur obuoxii^ simul etiam ct Aqiciumy qni
quoudam C^oustautiuopolitauae ecclesiae fuit episcopus^ sed et Petrom
etiam Autiocheuum auathematizautes cum sociis eorum. Haec mann
propria praeseutibus electis venerabilibus viris scribentes^ faciant
secuudum textum libelli, quem per uotarios^®) nostros edidimus.
III. lu exsilium deportatos pro causa ecclesiastica ad andieu
tiam sedis apostolicae revocaudos^ ut judicium et vera examinatio
de his possit haberi: ita ut causa eoriun inquisitioni integra reser-
vetiu*. Si qui vero sauctae sedi apostolicae communicantes , catho-
licam fidem praedicautes atque sequentes, fugati sunt vel in exsilio
detiueutur, hos justum est aute omuia revocari.
IV. Praetereaque^*) legatis iuter reliqua injunximus^ ut si ton-
tigerit libellos porrigi adversus eos episcopos, qui persecuti sunt
catholicos, de his judicium sedi apostolicae reservetur, ut circa eos
veueraudorum patnira possiut coustituta servari , per quae aedificatio
geueralitati proveuiat ^^) .
IK Exemplum libelli per Ennodiom et Fortnnatom epifloopos, Veiiantiini
presbytemm, Vitalem diaconum et Hilamm notariuiii.
I. Prima salus est, regulam rectae fidei custodire, et a constitutis
") Ita G' ot consentiunt quae supra n. 3; b cc deUgaHoms tejctuml
'•*) G' a* atque, b cc ntque ... deheat, Restitucndum esse ad quae non nega-
bit, qui in vcterum codicum loctione pcregrinus non eat, maxime si recolnerit
illud consentire ad aHquid stili esse Hormisdae, quippe qui jam dixit nom. 5:
Ecce qui est civitatis episcopus ad ista consentit,
>^) b cc dcheant. In sequentibus eae censendae sunt notari epistolae a Leone
post mortem Proterii, cujus Timotheus et Petrus auctores exstitcrunt, in gfm-
tiam Alexandrinae ccclesiae et Calchedonensis synodi conscriptae, puta 146 seqq.
•'") Ita G' a'; b cc notarium nostrwn ... inquisitione integre,
^') a' b cc Practcrca quac, quod corrigendum duximus. Ea hic Honniada.
quae legatis supcrius n. G praecipit, commemorat.
^') Hic statim adjungitur iu nostro Avellano fol. 70** Kjcempium HMi per
Ennodium ctc: Qnaro idom Btatim hic subjicere libuit.
EPISTOLAE 7. 8. 755
patrum nuUatenus dcyiare. Et quia non pot^ Domini nostri Jesu (a. 516.)
Christi praetermitti sententia dicentis: Tu es Peirus, et super ^^«^Jg^i?*
peiram aediftcaho Ecclesiam meam^^)\ haec quae dicta sunt rerum
probantur eifectibuH^ quia in sede apostolica immaculata est semper
catholica servata religio. De hac ergo spe et fide separari minime
cupientes et patrum sequentes in omnibus constituta^ anathematiza-
mus omnes haereses, praecipue Nestorium haereticum; qui quondam
Constantinopolitanae fuit urbis episcopus^ damnatum in concilio Ephe-
sino a Coelestino papa urbis Romae et a sancto Cyrillo Alexandrinae
civitatis antistite. Una cum isto^^) anathematizantes Eutychen et
Dioscorum Alexandrinum, in sancta synodo^ quam sequimur et am-
plectimur^ Calchedonensi damnatos. His Timotheum adjicientes par-
ricidam, Aelurum cognomento^ et discipulum quoque ipsius atque
sequacem vel Petrum vel Acacium, qui in eorum communionis socie-
tatepermanserint; quia quorum se communioni miscuit; ipsorum simi-
lem meruit in damnatione sententiam. Petrum nihilominus Antioche-
num damnantes cum sequaeibus suis et omnium suprascriptorum.
n. Quapropter suscipimus et probamus ^^) epistolas beati Leonis
papae universas, quas de religione Christiana conscripsit. Unde,
sicut praediximus, sequentes in omnibus apostolicam sedem et prae-
dicantes ejus omnia constituta^ spero, ut in una communione vobis-
cum, quam sedes apostolica praedicat, esse merear, in qua est in- .
tegra et verax Christianae religionis soliditas. Promittentes etiam
sequestratos a communione Ecclesiae catholicae, id est, non con-
sentientes sedi apostolicae, eorum nomina inter sacra non esse reci-
tanda mysteria. Hanc autem professionem meam manu propria sub-
scripsi; et tibi Hormisdae, sancto et venerabili papae urbis Romae,
obtuli die XV Calendas Aprilis, Agapito viro clarissimo consule.
◆
From:Unknown sender
To:Unknown recipient (Anastasia, bishops)
Date:~515-523 AD
Context:Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.