Letter 143

From: Unknown sender To: Unknown recipient (unknown) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

a. 517 (I. Hormlsclae papae ad Enuodinm et Peregrinnm episeopos. 12 April. Qttid in causa yicopoUtanae ecclesiae tum apud eputcopum Thessalonicentem tm p. K' apud imperatorem ipsis agendum sit, instruii (n. 1 et 2). Ut litteras suat ad Thessalonicensem datas diversis locis publicari faciant, injungit (n. 3). Hormisda Ennodio et Peregrino episcopis. 1. Tn nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, intercedentibus et adjuvantibus sanctis, quid*) agendnm sit de causa Nicopolitaiiae ecclesiae. Primum ubi Thessalonicam T)eo juvante veneritis, episto- las^) nostras, quas in hac causa misimus, episcopo Thessalonicensi tradite, illum ordinem in ejus salutatione servantes, quem scitis a nobis esse mandatum circa eos, qui cum sede apostolica, hoc est Ecclesia catholica, non communicant. Traditis autem epistoUs in- stanter agere debetis, ut se ab ejus ecclesiae concussione suspeudat: rationem reddentes, quia non potuit reversus ad communionem et ad corpus Ecclesiae cum illis, qui necdum reversi sunt, quidquam habere conjunctum, nos non solvere a praedecessoribus nostris con- cessa privilegia, si ipse ecclesiastica instituta non deserat. Gerte redeat ad unitatem, et nos cum eo insistemus, ut omnia privil^ar quaecunque consecuta est a sede apostolica ecclesia ejus, inviolata serventur. Dicitis etiam, aperte illuin ostendere inimicum se esae fidei, si insequitur eos, quos viderit ad catholicam communionem reverti. 2. Quodsi potueritis causam ibi Deo propitio componere, scri- strahendi Epirum a corpore provincianan , quae vicario Thessalonieenti ptBreb^ui^ committendique vices apostolicae sedis per eam provinciam episcopo NicopoHimA: atque hoc privilegium a Gregorio lib. 6 Ind. 14 epist. 8 episcopis Epiri «»• firmatum est. EPISTOLAE 33 — 35. 809 ptis ad episcopum Nicopolitanum'^), quid vestra promoverit operaa. 617. nantiate. Si vero obstinatus fuerit nec ab insecutione ejus cessare voluerit, secundum litteras, quas ad clementissimum imperatorem misimus^ apud principem causam ecclesiae Nicopolitanae sic agitis, cp. 37. ut dicatis: Alcyson episcopus Nicopolitanus satisfecit Ecclesiae catholi- cae, susceptus est et ad communionem reductus, Hujus successor Jo- hannes episcopus, et Deum ante oculos hahens et de salute sua cogitans ei praedecessoris sui honum exemplum sequens, condemnatis haereticis vel transgressoribus ad sedem beati Petri apostoii misit, et susceptus esL Huic nunc Thessalonicensis episcopus insidiatur et eum concutit, cantraria his quae fecit ab eo exigere volens. Hinc pater vester et omnes orthodoxi rogant, ut jussionibus vestris removeatur ab eo ista molestia: ne videatur hominibus propter hoc illum persecutionem pati, quia ad communionem sedis apostolicae rediit; et qui exspectant per vos unitatem fieri, aliud incipiant credere, si pietatem vestram viderint hoc*) dissimuiare, hoc negligenter accipere, 3. Visum est nobis expedire, ut litteras, quas ad Thessaloni- censem in causa Nicopolitana direximus, quolibet ordine prudentia vestra diversis [in locis] faciat publicari , magnopere tamen in civi- tate Thessalonicensium^ quia hoc facto et a persecutione nostrorum potest cessari, et ad ipsius, si correxerit, credimus pertinere salutem.