Letter 184

From: Unknown sender To: Unknown recipient (Dioscorus, bishops) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

8CU Suggestio Germani et Johannis episcoponim, Feliois et Dioscori ^- ^^^ ^ diaconorum et Blandi presbyteri. Causam ordinalionis ecclesiae Antiochenae post mulios lahores finiiam esse; in Paterni Tomitani antistitis a Sci/t?iis monachis accusati causa quid actum sity significant (n. 1 — 3). Denique rogant, ut confirmet papa, quod ipsi monachis illis unum de Trinitate crucifixum dici volentibus opposuerunt (n. 4 c/ .5). 1. Cum Dei misericordia, quo ordine et qua eautela communi- cavimus in ecclesia Constantinopolitana; jam in aliis litteris perei). 64. servum vestrum Pullionem directis vestra beatitudo cognovit. Et similiter in aliis litteris non semel sed secundo, qualia aemuli liomi- ep. 75. nes religionis tentant, significare curavimus: ut nihil sit^) aut actum aut cogitandum fieri, quod lateat beatitudinem vcstram. Stat no- biscum cum Dei adjutorio, quidquid in Constantinopolitana ecclesia est ordinatum. Non titubant gaudia spiritualia, quae celebrarunt et celebrant catholici. 2. Causa Antiochenae ecclesiae ordinationis non nobis solos labores fecit sed grandes tribulationes : quia homines festinantes im- pedimentum facere generali unitati, diversis modis diversa impedi- menta fecerunt. Nostra erat propositio de his, qui se suspenderant de anathemate, in praedicta ecclesia ordinare sacerdotem. Non pro- posuerunt ante oculos suos futurum judicium, palam dicentes : Omnes, qui sedi apostolicae communicabant , Nestoriani sunt; et magis illis non debere credere^), qui raodo videntur ad communionem sedis ®) Forte qiiis inspectis tot epistolis sequentibus, quac eodem consule /// Calendas Julii notantur, et hanc pariter /// Cal. Julii consignandam suBpicetur, maxime quum facilis sit unius litterulae mutatio. Ad Iiaec Dioscorus in hac epistola Faulum Antiochenum antistitem electum nuntiat, quem in sequenti qaum ipse tum ceteri legati post protracta pene in ires menses certamina electum Bcribunt; quum ex epistola 64 certum sit, eos feria secunda majoris hebdomadju), hoc est Martii 15 die, Constantinopolim advenissc. Verum hoc movere non de- het, quum certamina iUa ant€ adventum suum coepisse in eadem epistola 64 n. 3 aperte significent. Sed quod in epistola sequenti n. 4 de monachorum, qid aHquanta capitula proponere habeni, in Italiam adventu Bese Hormisdam in aHis litteris jam admonuisse ajunt, hic /// Calendas Junias retinendum esse ommno persuadet. Nullas enim habemus alias, in quibus id antea denuntietur. 76 ') b cc sit actum aut cogUalum facicndum, Illud cogitandum fieri hoc sonat: aut quod cogitun debeat ut faciendum. a. 519. iipostolicae revocati. Post multas afflictiones et pene in tres menses apartibus^) protracta certamina, piissimus imperator sua auctoritate Paulum nomine presbyterum de ecclesia Constantinopolitana elegit episcopimi fieri in ecclesia Antiocbena, dicens inter alia et hoc testi- monium de ipso , quia duobus annis in Antiocbia positus non medio- criter resistebat Severo haeretico; similia et omnes catholici conso- nabant. Omnia tamen ista de persona praedicti imperator se pro- misit ad vestram beatitudinem relaturum. 3. Harmn tamen tribulationum provisore^ et socii et unitatis*) ecclesiarum impedimenta monacbi de Scythia fuerunt, qui postea hic defecerunt; assignati ab omnibus nihil pacificum cogitare, ad beatitudinem vestram cucurrermit, sperantes subrepere et per litte- ras vestrae sedis suas intentiones confirmare. Isti de sua provincia episcopos accusant, inter quos est Paternus Tomitanae civitatis an- tistes. Petitioues obtulerunt, et coacti piisimi principis et domini Vitaliani magistri militum jussione, frequenter ad audientiam causae convenimus, non quasi volentes nos in his negotiis occupare: quia nobis sunt ante oculos beatitudinis vestrae praecepta, quibus prae- cepistis, ut causae tantum cui veneramus intenti, nullis aliis negotiis miscercmur; sed sperantes posse intentiones eorum pacari, ad hoc descendimus. Et quia nobis diu laborantibus et illis nullam susci- pientibus rationem, iiihil proficiebat in**) quo tendebamus, clemen- tissimus imperator in conventu publico, ubi et nos interfuimus, Patemum praedictum episcopum et magnificum vinim Vitahanum reduxit^)" ad gratiam: accusatores quoque ejus suo praecepit episcopo supplicare. Monachi vero quum simiUter ad concordiam quaerereu- tur, fuga lapsi maluerunt de civitate discedere, quam ad concordiam pervenire. Piiuhis vero ordinatus est in locum Severi, quem quum imperator ob haeretica» illius praedicationes comprehendi jussisset, ab anno superiori mense Septembri ex Antiochena sede fugisse Evagrius IV, 4 tradit. EPISTOLAE 70. 77. 873 4. Magnopere') praedicti mouaclii ad Italiain veuientes, ali-a. 519. laiita capitula propouere habent, inter quae et unum de Trmtaieoit.iou.j 'ucifixum continetur: sperantes ita confimiari ex auctoritate beati- idinis vestrae. Sicut et in aliis litteris significavimus, et modo hoc icimus^ ut nuUa novitas a sede apostolica scribatur; quia et nos ate imperatorem et ante senatum haec indicavimus, dicentes: xtra synodos quatuor^), extra epistolas papae Leonis nec dicimus nec imittimus, quidquid non continetur in praedictis synodis; aut quod 7n est scriptum a papa Leone, non suscipimus: quia si voluerit domi- \is noster qualcmvis novitatem scribere, pejus erit istud initium^) quam ^ud, quod factum est per Eutychetem, Sufficere debet Ecclesiae, quod ?r sexaginta '") annos ab Eutychete usque modo sustinuit. Nobis quod isum est scripsimus; in vestra potestate est deliberare, quod vobis •eus imperaverit: quoiiiam haec illi nituntur asserere, eo modo sibi itisfacere cupientes , lit ita profiteamur et dicamus unum de Trinitate 7ssum esse, quod uec patres nec synodi dixerunt. 5. Ista ideo per singula exposuimus, ne illorum subtilitas glo- etur in nostra simplicitate propter istas novas suas intentiones. italiano magnifico viro subrepserunt, ut et talia vindicaret^*) et ro talibus rebus contra nos quaecunque potuit impedimenta afferret; ijus immutationem omnis nobiscum deflet Ecclesia. Quapropter ro- Mnus, ut consueta cautela et qua solet dominus noster vigilantia, )gitetis, et quomodo suspendendi sint, qui a nobis taliter recesse- int et a nostra communione fuerunt sejuncti, et quid eis respon- »atur, vel quomodo eorum capituhi repellantur; quia eos omnes onstantinopolitana catholica exhorret ecclesia. Data III Calendas ilias Constantinopoli.