Letter 92

From: Unknown sender To: Unknown recipient (Celer) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

Filius uester magnificus uir lustinianus res conuenientes fidei suae faciens basilicam sanctorum apostolorum, in qua desiderat et beati Laurentii martyris reliquias esse, constituit: sperat per paruitatem nostram, ut praedictorum sanctorum reliquias celeriter concedatis. habuit quidem petitio praedicti 2 uiri secundum morem Graecorum et nos e contra consue- tudinem sedis apostolicae exposuimus. accepit rationem. et quia talis feruor est fidei eius, qui mereatur quicquid de apostolica sede depoposcerit, et tale est, quod sperat, unde omnis 18 Constantinopolim V 218. Bat. ut ep. 216. Edd. Car. I* 524; Bar. ad a. 519, 93; Collect, Concil; Thiel 873. 28 meretur F, correxi 29 ade ex tlrc corr, V 678 Suggestio Germani etc. ad Honnisdani • po8tea<quam> hic defecerunt adsignati ab omnibus nihil pacificum cogitare, ad beatitudinem uestram cucurrerunt sperantes subripere et per litteras uestrae sedis suas intentiones 6 confirmare. isti de sua prouincia episcopos accusant, inter quos est Faternus Tomitanae ciuitatis antistes. petitiones obtulerunt et coacti piissimi principis et domni Uitaliani magistri militum iussione frequenter ad audientiam causae conuenimus, non quasi uolentes in his negotiis nos occupare, quia nobis sunt ante oculos beatitudinis uestrae praecepta, quibus praecepistis, ut causae tantum, ubi ueneramus, intenti nuUis aliis negotiis misceremur, sed sperantes posse intenti- 7 ones eorum pacari ad hoc descendimus. et quia nobis diu laborantibus et illis nuUam suscipientibus rationem nihil proficiebat, in quo tendebamus, clementissimus imperator in conuentu publico, ubi et nos interesse iussit, Paternum praedictum episcopum et magnificum uirum Uitalianum reduxit ad gratiam; accusatores quoque eius suo praecepit episcopo supplicare. monachi uero cum similiter ad concordiam quaere- rentur, fuga lapsi maluerunt de ciuitate disceCde>re quam ad 8 concordiam peruenire. magnopere praedicti monachi ad Italiam uenientes aliquanta capitula proponere habent, inter quae et *unum de trinitate crucifixum' continetur, sperantes ita confirmari ex auctoritate beatitudinis uestrae. sicut et in aliis litteris significauimus, et modo hoc dicimus, ut nuUa nouitas a sede apostolica scribatur, quia et nos ante impera- 9 torem et ante senatum hoc indicauimus dicentes: *extra synodos quattuor, extra epistolas papae Leonis nec dicimus nec admittimus ; quicquid non continetur in praedictis synodis aut quod non est scriptum a papa Leone, non suscipimus, quia si uoluerit domnus noster qualemuis nouitatem scribere, peius erit istud initium quam illud, quod factum est per 1 quam addidi liiDC disce.sserunt Bar. 3 subrepere p 5 tho- mitane V 10 ubi V: cui Bar. 12 paccari V 15 interesse iuseit scnpsi: interiuseit esse V, interfuimus Car. 19 discere F, carr. o or Epiflt. ccxvii 6 — ccxvm 2. 679 Eutychetem. suf&cere debet ecclesiae, quod per LX annos ab Eutjcbete usque modo sustinuit". nobis quod uisum est, 10 scripsimus; in uestra potestate est deliberare, quod uobis deus imperauerit, quoniam hoc illi nituntur asserere eo modo sibi satisfacere cupientes, ut ita profiteamur et dicamus unum de trinitate passum esse, quod nec patres nec synodi dixernnt. ista ideo per singula exposuimus, ne illorumll subtilitas glorietur in nostra simplicitate : propter istas nouas suas intentiones Uitaliano magnifico uiro subripuerunt et talia uindicare et pro talibus rebus contra nos, quaecumque potuit, impedimenta afferre, cuius immutationem omnis nobiscum deflet ecclesia. quapropter rogamus, ut consueta cautela etl2 qua solet domnus noster uigilantia cogitetis, et quomodo suscipiendi sint, qui a nobis taliter recesserunt et a nostra ftienint communione seiuncti, et quid eis respondeatur uel quomodo eorum capitula repellantur, quia eos omnes Gonstan- tinopolitana catholica exhorret ecclesia. Data III, Kal. lulias Constantinopoli.