Pope Innocent I to Unknown.
to ALEXANDRIJM EPI9C0PUM ANTIOCHENIM. I. Qiwd printa seiti's beitli Pelii at Anliotliiuin c.se memorelnr. — II. Qnod not oporteat scciindiim coltstitula Imperalorum ditos to be melropoliliiiins epimopos. — III that Ariattornm bltffci not siltt suscipiendi in suis officiis, qitttmvis b btiplismd, quvd through eos dutur, confirmct Ecclcsia. Innocentius AlevanDuo EPiscoro. Cap. I. — I. Ei onns and lionnr to us a tui Iralerniiale impositus, nece-.sarii iracialus causas indnxii, qm» liiiens or coinmonilorio vestro, so that dal sancii Spii iins grace, respomleie possimus. RevoW vcnies ilaque auctoritalem Nicienaj symdi, which (C.iiii. 0) iina 01 it 11 i 11 m through orbem terrarum menieni explicat sacerdnium, qu;e censuit concerning Aniinchcna ccclesia cuuciis fiilelilius, lest dixerini saeerdoiilnis, to be necessarium cusiodire, qca above dieecesira suain pi;ciliciam the church, not above aliquaiii proNTII I PAP.E 5« \ vinciam c recognoscinius consiiiuiani. from which adverliiniis, n n laui for civilaiis magniiicentia hoceideni atiribuium, quain qund •' prima priini apogtoli the see essc monstreiur, where and nonien received religio Cliristiaua, and qu;e convenliim « Apostolonun at himself liori celeliei liiniiin nieniit (Act. xi), quicque urbis Uom.r sedi nnii cederei, unless that that in Iransitu ineruii, i-ia suscepinui at himself cniisunimaliiinque gauderet (Nicol. I, epist. 8). llaquc arbiiraniur, 1 fraier chnissime, ulsicul meiropolitaiios auclorilaie ordinas siugulari, thus. and c;eieios not without pcrmi-.su conscientiaque tua sinas cpiscopos procreari. ln quibus liunc uioduin rccte servabis, ui lnnge positos liileris dalis ordinari censeas ab liis, who liiioc eus suo lanlum ordiuant arbilralu: vicinos Cap. II. — 2. for (Sicolaus \,ltwc laudat. epist. 52, n. 6) that sciscitaris, iiiiuiii divisis Lmperiali juilieio proyinciis, so that dure meiropoles lianl, thus duo rnclropolilani cpiscopi debeant iiominari; not h to be °lu edii. Conoil. 18. Qii;n alitein was 24, iinnc 29. in edii. Koiii, eiiani epislola: hnic comiininis cuin -uperoi.i iluis apponliur noia, from Cresconio. Ipse Cresconius Breviar. c. 55eam secundum divisionem Alcxainlriiiii liinocoulii eiiislol l 211 invitaliini ul i|isuin litteris suis crebriits recrc.iri'1, ublalain amicitiam colere, el scrupnlis, qmbus mnveliaiui', qliaui primum proposiiis uiilcin to himself elliceie nmi diaiulisse. Orienl ili diceie-i, qu e quiudeciin iirnvinciis constibal, prffiesse deoei-e cnostiiliil. Istnd Auliocbeioc scdis in Oii 'iiietn jus a Nic;ena -ynnilo sei linn llieionyniiiepisi. 01, to Panitnnli. adversns.loanneui Jeio-.ol. vinilieat ei evpliial his vei bi : Tn qni retjnlaa quwris ecclesiusncas, and Nka'ni Cdklilii canoniiius ulens, rcspnnde nlihi, nd Ale.iHiiidrinum eiriscopunt in 1'alti'stina qnid periines? Ni fallnr, Itoc ibi dccermtur, lil Pntiestinm meirop lis Ciw trcasit, cl totiHs Orieiilis Anlioclua. Aul iqilnr ud Ctvsuriensem episcnpum referrc d b cras; aiti, if procnt repclendiini judiciuiit eriit, Aniiich am pvlinn dirtijenda' littertv. where respicit Hierooyiinis to NicaBnos canones 0 and 7. Porro Nieiena -ynodiis Antioclii.iin noli lain Coosliluil, quain consliiiiuim fecognoscil above dioe''csinl suaui, ei.|ue banc pi.erouaiivam ilUesain servari vuli, ll in Heg. n:s. decsl piimi. in iinn (allb, exslat, priinti scdes apnstolica to be. from bnc ioco pei'spiciiiiin is cur IiiiKiceoiius epist. 19, n. I, Aniiocbenos «postelica! of the see condisctputos vocel. C linin loai. I llisl. Kccl. paa. S23. Scil is Iiinucenlii ficus saliem arijtiiiiotiio is, llhfl rcccns fnissc scfiptilm illiul, that for Antiocbcno coiieilio ab ApoSlolis celeb:uo pr;cilicius bishop lamlavit; aiico |iie. speinenilaii, uon to be qiiain that for imaginilnis from co pronilit.vicioritatcin: iion quo caiion that Aposinlis vcrc ailjudiceitir. but iuo liou iccenlior s.eciilo IV, to be vcrisimililer credatur. I Corb. ms., frutrcs cltarissimi, nt sicul melropolitantis ordinat: nicnilose. s' Nicolaus I, epist. al. 42, n. 9, bunc Inciim to scdcm stiam accomiuoilans ila loquiliir: Omnilim lilique who Ecdesiam faciunt ciiru conslriiiiiimnr, iitque omiiium (Torre oltMts) ipiornm nosnwxiiiia citra exspeclal, nosirum pnvcipue debent promereri jwticiiun, scnt Innocentiits nd Atexandrum, elc. and epist. al. I, append. i, where ipsa reitilit Inilocentil verba, iliferl: Eiqo because totius we Ecctesive cura prtVslotattir. l'.\ ijiio scqniiilr. nl Nicolnis bic vcrbuiu e.\spcr. ctal. for eo qtiod Villgo sonat, Imc esl \)riiprirstola'hr, ' ilictmi: csse i.tdlexci it. to us tainen pcrMiasiini esi, that this autiqiio more pingi for speclal, lest<- alind to himself Vclle isliul you exspccial, nisl to ic pcrtinet. Qu.c inlorpreiatio ipsi Nicolai scopo longe npiior fni-scl. II Edili. ni-s. coll. Ilispan. etlsid., iioii verevisttm; INicolaus 1 el cndiees coll. Hadr., not efqo risuin; corrigiiniur ope Dion\si.ini excmplari; fregli. tn qno cx-i ii noii isere i'is»m. Ab liac liitioccotii scntentia dissfinal. quoil Cbalccdonensis synoilns can. COosliluit, »1 if riliitii.s uliijito ub imperatoria anrlOriiaic iiiiiociiia is, or tleinccps innorata fncril, civiles el pnblicas (urinas cccle.iaslicarnm qtt ■qneparxeciatnm order sequttliir. Tamnin ailversus co-, qni prtvter Ccclesiaslicn stalula facicitles lilterarilin itiipcrialiiun aucioiiiaie in duo proeinciam nnaln dititlnnl, thus so that from lioc facto duo melropolilani to be v.derintnr m una pnMntia, eadem syiiodus to whom. 12, ilcccrnit, ui who lircc deinccps tenlaveiil, giadus piopiii ainissione inulcteiur. S49 EPISTOLiE and DEt.RETA. 550 vere visumesl to niobilitaiem nccessitaiuin inunda- ' ceterasque bujusntodi pesles, because their laicos narum of God Eeclesiain commutari; honoresque or conveisos to Oi.muiuin, suli imagiite d pceiiiiciiiia; divisiones perpeli, quas pio suis causis laciendas duac sancli Spii itus saiiculic.uioiie through m.iiins ini|uisixerit Iinperator. therefore secundiiiu piisiiiimn provintionem su-cipiiuus, not videlur clcru oeoiiiin ciiiu cianiin morem metropolitanus episeopbs cenveuil sacerdolii or ministerii cujuspiam suscipi delicie 5. Cyprios sanc asscris olim Ariana? impietatis poesse e permittimus, that tiliu.ue in noniine Pati is and tentia latigatos not lenuisse Nicoanos canones Fiiii el Spirilus sancli pcrfieitur, nor sanctuin Spiri- (5 and (?) in ordinaudis to himself to the bishops, ct usque adbiic tuui cos b.ibeie from illo bapiismale illisque my1<- 1 iis haheie pi.rsiiiiipium, so that suo arbiiratu ordineni, uearbilramur: since cuin a eatholica lide eoium niinein consuletites. Quocirca persuademus ei-, so that auctores desciscerent, perfcciioneiu Spiriius, qnam ciireut jnxla canonum (blem b catliolicam sapere, acccperant, aiuiseruiii. Nee dare ejus pleuitudiiiein alque iimim ciiiii cderis senlire provinciis, utappossunt, qu;c especially in ordiiialionibiis opeiatur, pareat holy Spiriius gralia ipsos qumjue so that all quain through iiripieialis suae perfidiam pulius, qu > m ' liEcle-ias guhernari. dem dixerim, perdiderunl. who lieii ootest, uleorum i. Cap. III. — Arianos prtclerea (t, q. i, c, 75), profanos sacerdoles dignos Cbrisii honoribus e arbi- " Iia mss. At in vulgaiis, nominari. Illc repciiil verliinn fulem: ra tamcn lep-lilin lll seqiieniibiis etlil. relenla esl. Ncque vero bic concerning liib' agiiur, but concerning disciplina canonum rrgiilis insiituiaet miiversa' Erdesiie usu recepta. Horlatuf Iuiiocniiiis Cyprios so that curenl sapere jtixla ratliolicam caiioimni iiiiclligeiniaiii. not Alcxandei lanimii, but el successores ejns Cypriorum episcoporiini oidinaiiones to himself ftrrogaruiit: but feclamaruut coiisiantcr Cypiii. concerning linc contiovrsia exsiai EplteMmc «■ynodi aciio 7, in qoa ciiiii Zeno Carii Cypri cpiscopos dixlMet. A sanctis Apo tnlis ninnquam posaunl 061611(1611', that adf, ei.ti AntiochenUs el ordinarerit, or communicaverii uimiunm in nlcc ttfttiiMlbnis Qtttiiam holy syildrfus said: Memor sii saiu ta ynodus canonis (s< il. t>) un - cturum patm: in Niccea of those gathered, who eonservd uuicuiqne pfisciim digiiilatem. Vide cl qite aiuecediinl and quaeoiiscqiiuiilur. Ilnc aiilein in ncgn lio loHHcemius-, Cyprii ci Ephcsin > synodns iu eo couseiiiionl, that nrancs veliul Nicanos cauoncs scrv.iri. N-que hticlof fuii Inrioce; lios Cypfiis, ulab Antioehfutl piicsule ciiliiiaii sip.ileicillid', ni-i qoatemis ix A ixaiidri lide pio rnio poneiiat illns silii hor jus against priscum morem usurpasse. Calur, that qiiaiMlaiu Citlttllica: fulci SpPCletH brftl himself ffint; iia i'l lnc i|iunl qiiaiiulaio pi;c sc lert | ce inlciiiia' iniagiiiciii, pirnitniliie iiimqo iicociipaiur. Ncc inniieriio bifroceiitttis iiii|M'S,iioiiciii mamfs, qua obm hcreliii cnrncii liilclilms siainn socialiaotiir, inuiqinem pceititrniiir Kpperfavil: because nimirilni isia iiopnsiliii ip;iiiiiI;iiii li.alieliil |HT'iiiicnti:r pii.lc-siniiein.Oinciici \iigns'intn lih. Ui.pl. i omra Dmialisi. c. "i.ippo-iic:ul n letn liiiius p.tptfrati: Manii imp >iitiri xi noit adliiln retnr ub lurrcsi V'iinnlititt.i, tniuqit in rxlrn omtttnt culpain cs.ic judicnrentnr. Prvpler churiliim nnlan capttlitlhtteM, qcod cst itiir.tiiiitim donum Sp runn.wii.ll, >i)ir quo iioii v.:len! tul stllnltth qitarumiitti' alin ititttia m hOilitlie faeiint, iirantir, /.(nctieis cottettk impnnilin. \ lucc inanu nnposiiin rcm pceiiin-nli.i' n in halicl;al, boe csl vesliiioi sonles, crebra jcjunia. aluisquc luciuusa' pceuilentuc lalmres and appaiatus, qinlnis sutijiciebaiitur, because Hdelint» coetu scgrrgati, to euunlcni nonnisi after longatti satisB factinnem admiHeliaitlui'. \Ui]VtS fgittff pceiiilenli.e adlimbint o iliimtiixat and iin i"o eral. Porrn hxreticorum to the church redeuiitium duo genera Siiicius, Innocenlius ac Vigiiius papa di-iinguiini: tiiium ciniiiii ijui apnd harreticns, pira Niivaliano-, Donaiisias aul Atianos bapii?..iti adEcYlesiaui himself rcciponi; alleriiiu coiinn, nui ba|ilisnm in Erclesia catbolica suscento ab haerciicis illis rel;iptizaii sc |iciiiiiscriinl. Eiiiirisqtie quulciii manu.s iinposiiiiiiiciu pricarilniiii, scil qihi» in pritois pftnilenlia' imaginciii pr;e himself fcrai lanluiii, in poslrniMs rcm exhibeat. I>e primis Siricius epist. 1, n. -i, ic loqiiiiuf: Quos noscum Novuiiams aliisque hmettcis, Sicul esl in t.yn do (Nicria i tVhStiitlllmt, prr iiihhii lioticnt solnm rcptifiniiiis Spintiif cplscopitli mttttus-imposttione Cnlliolicoruin concen ui sociunius. fte iisdem lursimi episl. 4. c. 8, lisecliabel: l't venientes a b\ovmmnis vrl MrniteiiSibus through ninniis htrptJiitirihem mscipiuntur. Al ab Iiib itlioR ilistiilgne. il s HlltlH Milijrcia nientem iiinocemius no-tcr epist. i, n. Il.cxplicai, nbi pariter pi;i'cipil. L'i veuietites a i\ovtuiauis or Motitemtbiis through mamlr. impOsiliouein siiscipiantnr': snl excepiionem explicatiorem sabjicil in litmc umd, precler eos, who if forle a to us tut illos Irauseuntes rebuptizati i.unl: lu if resrptscefites cl fuiham suam cngjItinles redire lnaluerin', under loiigu jnrn.tentin: kttitfactione admilleiuti suni. Priiin 'gitursuscii iebatilursuA iniiigine pasiiiteutia' • because iiiaiiiisiUis ilnpiiiclialiir to iiccipiemliitii Siiiriluni sanctutii, thus Ui ntill a ptci ilciiiuc -alisf.niio sripicrcdtr. Al alii nflti jun under iniagmr, scd snb rc ip-a | oe iicdia' ailuiiticlianiur; qtna noiinisi under longa ptrnit. utitr satisfnclioiir, qu;C iuiposiiionftii itianus cxci|iiebai, cis i imiiiiii.io mdiilgrbatnr. Dupliccm illatll iuanus iui, osiiiniiein aperle distiligtteirS Vi ilins papa cpil. , to ('rrlnluruni (-eii iu corrupte in vulgatis ci i <-inn li rin r to Elliriitlin), n.4, cxplicalionriu nnslrain ilttlstfal el cotilii inal, obi ilc iisqui irliiptizaii smii parlrr ediD cil: Qitorinii tiinien icconcilintio not pcr illum imposi lioncin iiiniiiis, qna' through iiivocitticiieiii snnrti Spatttts CipratUr, but pcr illnii. qna piriutcntic fnirt s acputth iur rl stincUr c.itimumoiii* rcsiiiuiio ptr/icilttr. ' l.xeiupla coll. Iladf. prnmtttimus. Il.iii. s Hioo. Cllin alii-' coiliciluis sci ijiiis, Itnn eiliii-, pcru.illiiniis. Quutl lilinc not pcniiinit lliiinicnlins, ipiia nillla SlllirSt lirc S-ilas, prn itccessilnt, rl rruudio, pciitulli pos-c siq.ra cpi-t. I(j, n. 9 ct III, (aiciiii. ' in vulgalis, qitum through fidcm. Contiiinitis a mss. a!ei particula through. this noialur, liaielicorum liilcm jurr peilidiain \o. u i, t|iii a llt liil.ifidn llb. cotura Const. n. 21 nliscitai, rjttidijitiii pnri.r faith umu.i esl, pcrfulia tton fnirr, esti * Httcspdctii that Donatisia', qtiilius clcilcattts bouor tcrvandtis promiltebatur, at AtiguslinUtl) S. 1NN0CENTII I PAP.E 552 tremur, r|uorum laicos imperfectos, nt dixi, to. ancti A -Uhl a beatis Apostolis iradiia, in_egravellentserv.iic Spirims percipiendam grace when pcenilentiae imagine recipiamus? Gravitas iiaque uia bac atl noiilixm coepiscoporum, or through synodum, if can, vcl through harum recilat oium f.iciat pervenire: ul qua; ipse so necessario percontaius es, ei we so eliinate respondimus, comniuni omnium consensu siudioque serveniur. EPISTCLA XXV *. from Diony-in Exiguo. I. h Dc pucis osculo dundo after confecta mysleria. - — II. Dc nominibus untc preciin sncerdotis not recitundis. — III. Qnod not dcb:anl bi plizali unless tib to the bishop consignuri. — IV. that rite every sttbb:ilo jejunelur. — • V. concerning fcrmcnto, that civitatis tunium,.,.., v,,..,.. Tj bere servan; nor superduci or iniroduci alimiid, presbyicns tlirigatnr. — VI. concerning energumcnis bt pit> zatis. — VII. concerning pccnitentibus. — VIII. concerning episloDoniini sacerdoies, no divcrsilas, no varictas in ipsis ordinibtis elconsecralionibus babereiur. but duni unusquisque not qund traditum is, but that to himself visum may have been, lioc tesiimat to be tenendum, inde diversa iu iliversis locis or ecclesiis or teneri, or celebrari videntur; ac fit scandalum populis, who dmn nescinnt tradiliones antiqnasliumana praesumplione corruptas, puient to himself or the churches not convenire, auidab Aposiolis or apo -tolicis virisconliarietitem induciani (Disl. 5, c. 11 ). 2. Qnis eniin nesciat or not advertat, id that a principe Aposioloium Petro Romanx Eccle. ic tradiiiini esl, ac now usque cuslodilur, ab to all dela S. Jncubi aposloli i/i qua for infinnis orarc pra'- cipitur. from ms. Colbertino 932. I. Vl pacein in the church peractis mysteriis communicaturi to himself invicem tradant. — II. so that nomina offerenlium not prius, but intra nnjsteriu recilentur. — III. concerning consignandis infitnlibus; sotis concerning eonsecrato olco liccre dare to the bishops. — IV. concerning fcrmcmo in die holy PaschtB, his tanlum saccrdolibus, qni intrn urbcm are. trttdi must. — V. Dc jejunio stibbnti. — VI concerning bis who posl bapiismiim a dcemonio corripiuntur. — VII. concerning pceuitentibus who modus circu diem sanclum Puschoe leneri debeal. — VIII. so that quoil auctorilaiem not babeal, ant alinnde accipere videalur exempluin? praesenim ciim sii manifcsinm, inomiiem lialiam, Galiias, Hispanias, Africam aiquc Siciliam, and insulas e interjacenies, millum insiituisse the churches, unless ens qnos veiierabilis apostolns P.trus ani cjii« successores constituerint sacerdoies. or leganl, if in bis provinciis other Aposlnlorum invenitnr, ant legiiur docuisse. who if not legnnt, because i iii-,11:1111 inveniuiit, oportel eos boc sequi, that the church Romana cuslodil, a qua eos principium accepis--e not dubiuni esl, lest dnm peiegrinis assertiombus siudent, caput instiiutionum videantur oiniitere. 5. S.Tpe dileciionem liiam to Urbem venisse, ac oleitm sanclum not solum sacerdotibus, but and omniC nobiscum in the church coiiveni>se, not dubium esl, bus C.hrislianis, in sua suorumque inccssittttc tingerc liceut. — IX. Vl pantitentibits oleuin ittnclum, sicut ct alia sacramentu, pceiiilcnlitv lempare iton conccdatiir. Innocentius Decentio to the bishop Eiignbino c greeting. 1. if (Ico p. 4, c 67) iiislituta ecclesiastica, so that and qiiem morem or in conseciaiiilis niysleriis, or in caeieris agendis arcanis teneat, cognovisse. Qiiod siilficere f to iiiformationem ecclesix lure', or reformalionein, if prrecessores tni mimis aliquid or aliler tenuerunt, salis certum babercnius, unless concerning aliqnibus consiilendos we to be duxisepisl. 185, n. 44, objiciunl: if therefore oportet ul nas lur. VI. concerning inunguendis infinnis r.,.. _i c i__.- _-._■...... - i. — i„.. _\.o. f extra Ecclesium and adversus the church to have been pceniieul, quomodo after istum poenitenliam at eos clerici or eliiim of the bishop permi neinus? Quibns respondel Aitgustinus: this not fierei, quoni nn rerera, that falendum is, fieri not deberei, unless ptcis ipsius compensutione siinirctur. Fieri auieni not deberet, because i.lnisii bonoribus not suntdigni, who reprebensionis experles llllil suot. Epistolain banc exbilicni Corbeiense exemplar sa:- culo sex o exaraium, ei Code. a QucSnello vnlgaius, Uihis codex Colb., Capuano. Alii proha» nol_c, Egtib.no. in exeniplis Dmii. nbi legilnr Eugubtno, addiiur saluiem, that and in vulgaiis indc expvessniii csl. J Gorb. ms. when unn Colb. iiul Apostolis. Tnni when i sdem alii lies, or tipostolicis ip>is, nnn ruis. Dcinde iinus Colb., contraria el not utenda ind cttt. Jain supra epist. 17, n. 9, Inn centuiii audivinius couimendaiiiem regulas veteres, quas ub Apo.tolis or apostolicis viris tradittis Ecclesiu liomana custodit. L Supple lerrasqne. IMariuS iis qoi una lidei comneciion collectiones DionysiiExi«ui, lladriani I llis|ia " munione ac societaie cuin Giliis copiilabantur, libium 1 1 _k |L. _-. _-.-_«.v.-tl_i..--- ..--.-•«/... -.../-. _-l.v L_- ■• >-..-. _J ■ «. i-aal .'. _..-....,., i.. _, ■,,....,,-n n _.]... tft • na and lsidori. A Dionysiu appellalur epistolu regula ris, aique omiiibus Innocenlii decrelis under limlis ocio, id esi i, ii, eic, to vm pra-ponilur. Eam laudanl tacito indeed Ionoeeiitii in the name of conciliuin llispalen-e ii aimo 6i9 liabiium c. 7, Parisiense vi ann. 829, lib. 2, c. 27; illo aiuein appellaio Isidorus Hispal. lib. ii OHic. eccl. c 26, Meldeuse comilium iniii. 845 c. 44, and Nicolans 1, epist. alias 2, appeod. 2. for subnexis lilulis, who from Dionysianis alque codicis a Qicsnello \ulgati exeinplaribus dcscribuntnr lios c\bibet veius codex Corbeiensis. 1. concerning peace quuliler it> the church dure must. II. concerning nommibus recian. 111. concerning signandts infunlibus. IV. concerning fermento. V. be baplixatis who postea a dcemonio vexande Synodis scribens, when iisdem Germani_e priina; and secunde, Britanniarumque episcopos recensel. llis if adjung niiiii' varia. Illyrici proviucia>, qaas Innoceniius episi. 15, n. 2, suam in eas viceni linfo coiumiileiis recensei, diceceseon, quse to Koni.umm paiii.ircliaimii attinent, satis accurala babebilur euumeratio. from ecclesiis autein al> this \iapa noini(iati_i, not desunt who excipiendam censeani Lugdunensem, quam neqiie a Petro ne.pie a succi-ssoribus ejns primum sacerdoiem suum accepisse arbiirantur. Scd opmionishujusauclor, a quoimmPoiinus priuius cjusdem eeclesiiB pra-sul or ordinatus or inissus may be, to himself incouiperiuin to be alibi fatetur. ' Verbum arbitrarer in priscis edit concil. so that in mss. bic additur. Bba EPISTOL/E and ses.Qiiilms idcireorespondemiis, not quori lealiqua \ ignorarccredamus, but ui majori aucloritalevel tuos insiituas, or if who a Romanoe Ecclesice insiilulioniIius crrant, or commoneas, or indicare not difieras, nt scire valeamus who sint, «f n i aui uovitatcs inducunt, or alterius ecclesix, quam Romance, existimani consueiudinem to be servandam. CkfI. — 4. peace igilur asseris anle confecta niysteria quosdam populis imperarc (concerning consec. dist.2, c. 9), or to himself among himself sacerdoies iradere, when after all things, qux aperire nnn ricbco, peace may be Cap. II. — 5. concerning nominibus vero (concerning consecr. p disi. i, c. uli.) recitandis, antequam precem sacerJiistino mariyreapolog. 2,to Antoninum Pium, icstc, i|i>:uu oblalionem antecedebat. Precibus finitis, inqnil, iiiutuis we oscnlis sttliititmus. then ei, qni frairibns prtvesi, offertur panu ei poculmn aquw and vini. Ritiiiii illinn Laodieena synodus can. 19 iia enuntial: Posleaquam dederit bishop prcsbyteris osculum of peace, lunc laici pace.n to himself Iribiient, etita holy cclebrabiiitr oblniio. in Mozarabum Missali to Domiuicam Adventus peace anie Illalioneni, seu ui loquimur prsefaliunem, indicenda atque oflerenda pnpulis piacscribilur, ul apli sint sncrosnnclis mysleriis of God interesse, Eadem ratione in quibusdam aliis, puta Snisberiensis ecclesice, jubetur priest diacono and subdiacono of peace osculum offerre, quo sint apti sacrosancti nltaris of the Lord minisicrh, adenque anp tequam sacra mysleria celebrentur. Ilis suffragalur veius order Galltcanus, in qun collectio to pucem, seu, after peace datani, Illationi passim praeponitur. Notinda that Innocentii cautio ac reverentia, i|ua eiiam to the bishop srribens, dc mysteriis dicil, qiuv npcrirc not debeo. Rcc ceite novae heterodoxorum concerning illis mysteriis npinioni locum not permillit. i' Meil. Prius eniin oblaliones sunl commendandce, ac lnnc nominaedicenda. ln unoaulem ms. Colb. posl verbum commendandas, subjicitur: Etnomina offerentiiun not before unless infra mysteria recitenlur. Ac tnnc their oblationes sunl cdicendte, ul inler sacra, elc., Iiaud dubie from marginali nota scholiastis, whom in suo exemplari, so that in aliero Colb. habeiur, quorum snnt nlilationcs edicendw, for quorum sunl edicenda, legisse liquel. which leetio favereimori, whom Hieronyiniis in Ezechielis caputlS carpendum ccnsuithis vcrbis: Mullos compicimtts, who opprimunt through polenliam, vcl furla commillunl, so that «V mutlisparva paupeiibus tribuant, and in suis sceleribus glorieiilur, puD bliceqm di tconus recitet offerentium nomina: Tantuh OFFERT that, TANTUM II. LE POLLICITUS is, placeillque silii «rf plausum popuii. but apertuui is, Innocentium hujnsn.odi jactantiam not probaie, uipote who velil ul fidelium oblationcs to God, not populo, ncc public diaconi recitatione, but lacita sacerdotis oratione commendentur. Priccepuun lllius anno 7D4 Fiancofordiense conciliumrenovavit, eduo decreto dc not recilandu nominibus antequam oblatio offiralur. that cniin ibi Ikcc synodus oblalhncm, boc Innocenlius supra precem vocat. and utroinie illo in the name of iil quud Canonem appellamus inielligitur. Ilmc Gregorius Maguus in eadem cpistola adJoannem alias M, Indict. v2, where proemisit a nonnullis e\posiul»ium essc, that oralionem Dominicttm mox after Canonew Pathol. y.x. dos faciat, at(|ticeorum oblationes, qunrum nomina rccitanda are, sua nraiione commendet, quam superlliium may be, ct ipsepro luaprudentia recognoscis, ul cujus hostiam necduin to God offeras, cjus antc nomcn insinucs, quamvis illi incognitnm sii nibil. Prius L therefore ol)lationessunlcommend:ind;e, ac then their nomina, quorum are, edicenda; so that among sacra mysteria nominentur, not inler alia, t\ux anle praiiiittinnis, so that ip is mysteriis viam futuris precibus aperiamns. Cap. III. — G. concerning consignandis vero infanlibus manifestum is, not abalio, quani ab to the bishop fieri licrre (concerning consecr. dist. i,c. 119). for priests liccl c secundi sini saccidoies, pontificatus however apicem not habcnt (Ivo ».1, c. 2G5). this auiem ■' ponlificium solis dcberi to the bishops, so that or consignent, or paiaclelum Spiritum tradant, not tolum, dici slatuisset, then sobdil, O.ationem Dominicam idcirco mox posl precem dicimits. Ivninlem sacrorum mysteriorum parlem euam e0 «sSocraies lib. vn, c. 25, nuncupal. Quocirca Innocentius ac Francofordiensis synodus not probant eos, i|iii cuin Urientali the church before canonem nomina recilabant, seu, so that Cypriaiuis epist. 10, to cleium suum loquitur, noinina offerebant. Euin lameii usum, whom improbant, eiiaui postea inGalliis;iti|iic Hispaniis receplum to have been antiquus order Gallicanus atijiie MozoraI Ki in Missale faith faciunl. Lucifer. docet eiim usum, qno in the church baplizlitus unless through manus of the bishop not accipil Spiritum holy, to lionorcm poiius sncerdotii, qaitm to leqis nccessitatemesse instilulum. nor soium idem Doctor consignaudi jus presbyleris asserere it seems, but and ejus iisuin aliquando to them permilli in epistola to Evangcliim innuil, ulii ail: what for facil exccpta ortlinatione bishop, that prcsbyter not faeittt /to whom consent.ineiiin esi that Clirysosiomus homil. n, in i epislolam to Timollieum, concerning to the bishops scribit: Sola quippe ordimtlionc superiores are, nlque Itoc tantum plus qutitn priests liabere vidcnlitr. Gregorins because dem lili. iv, epist. 9, to Jaiiiiaiiimi Caralis in Sardinia episcopuin scribil: Presbytcribiiptizandos ungant in pectore, so that of the bishop postmodttm itntiere debeunl in fronte. Veriini ibid., cpist. alias 2i, to eumdem resciibit: Percenit also to we quosdttm scandalizttlos [ttissc, qitod presbyteros chrismate lungere eos qni buptizandi are prohibuimus. Qiiilius primo respondet, E/ we indeed secundumusum veleremecclesiai nostnv fecimus; iiini addit, Sedsiomnino hac concerning re uliqui contristanlur; nbi of the bishop desunt, so that presbyieri elium in frontibus buptizundos claismale langere debennt concedimus. nor his a>lversaiur Gelasius, cuni ei>ist. 12, c. G, presbyieris praecipit not conficiendi chrismalis, not consignttiionis pontificalis adliibcntliv sibimct tiniperc facuitatem. Aliud esl for liujusmodi facnliateni sibimei arripere, and aliud concessa potestate uti. in commentariis Ambrosii in the name of vul atis in Eplus. c. iv legeie is: at JEgyptum presbyleri consignanl, if prwsens not may be bishop. Quihus concinil and that anliquus auctor quaestionum from utroque Testam. mixtim at Au555 S. 1NN0CENT1I I PAPjE 556 consuelndo ecclcsiasiica dcmonstrat, verum ct that sacrameiita penitus not celebrari. Quaniiiquc fornin lectio Acluum Aposiolortim, qure asserit, Pelrum and d through singulas tenenda is liebdomadas proplcr id,.loanncm to be directos, who jam baptizaiis traderenl that commemoratio diei iliius always esl coleSpiritmn sancluni. for presbyleris, sive exlra epibranda. that if piilani, semel aique uno sabbato scopum sive proesente to the bishop when bapiizant, jejunandum; therefore and e Dominica, and sexla feria secbrismale baplizalos ungere licel, but that ab to the bishop may have been consecralum, not however frontem cx eodem oleo signare, that solis debelur to the bishops, when tradunt Spiritum paracletum. Verba vero dicere a not possum, lest more prodere videar, quam to coiisultalionem respondere. Cap. IV. — 7. Sabbato vero (concerning consecr. dist. 5, c. 13) jejiinandum to be, raiio evidentissima demonstrat. for (lvo p. 4, c. 28) if diem Dominicum ob venerabilem resurrectioneni of the Lord noslri Jesu mcl in Pascba crit utique celebranda. if aiitem Dominici diei ac sextaj feriaj through singulas bebdomadas reparanda imago is; demenlis csi, bidui agerc consueludinemsahbaloprxtcrmisso; cumnon disparem baheal cause, a sexla videlicet feria, in qua Domiiuis passus est,quando and to inferos fuit,ul lertia die resurgens redderet Iacliti:im after bidtianam irisliiiam pracedentem. not therefore we negamus sexla feria jejunandum; but dicimus ct sabbato boc agcndum, because ambo dics tristiliam Apostolis, or Cbrisli not solum in Pascba celebramus, vertim JJ hjs who Christnm scculi siini, indixerunt. who dio Doetiain through singulos circulos liebdomadaruin, ipsius minico bilaraii, not solum ipsum feslivissimum ess , diei imaginem frequentamus, ac sexta feria propicr voluerunl, veruni also through all bebdomadasfrepassionem of the Lord jejiinamiis, sabbatum pralermitqueniandum to be duxeiiint. lerenon debemus, h that inler tristiliam alque licliCap. V. — 8. concerning fcrniento vero, that dieDomitiam lemporis illius it seems inclusum. for utique conslal, Apostolos biduo islo and in mcerore to have been, el proplermetum Judseortim himself occuluisse.Quodutiqne nondubiumest, in taniunieos jejiinassebiduomeniorato(Jo««.xx),ut'tradiiio Ecelesia: liabeai,0 islobiduo xandria el through lotnm /Egyptum, if desil cpiscopus, consecrttt ( reciius Colb. ms, consignul) presbyler. Atque bic usus etiamnum at Gijjcos oblinet. nor ab eo abhorrerc videlur concilmm Toletanuin I, can. 20, quo statutum esl diaconum not chrisn i H'i ', but presbylerum ttbsente ephcopo; pioeseule vero, if ab ipso fuerh praiceptitm; sicut iiec Arausicauuni I, can. 11, and Epaonense can. 16, duni lncreiicos in morlis discrimine posilos, if calholici csse dcsideranl, if bishop desil, a presbyteris ciim benedictione cl clirismule consiynnri vulttnt. to Innoce.nl.ium that ailinci, luiii from boc, luiii cx superioribus dccrciis ac totius epistola; pvoceniiu apparei, boc eum especially cavere voluisse, lest ccclesi;e, qua? a Uomana lidem susceperunt, to alier.os ab ejusdcm ecclesi?e eonsuetudinc vitiis decliiiarent. Morem illi gerens eonciliiim llispalensc n anno 619 hahitum c. 7 definit, presbyteris not licere nor chrismu confucre, ncc chrismnte baplizatoritm frantem siynnre. to ipsius quoqiie iinilaiionem Theodulfus Aurelianensis episc. lih. concerning Uapl. c. 17 concludil: that eryo presbylcris buplizttlos chnsmttte nnyere licel, Spirilum vero stinctum pcr manus imposilioncm trialerc nonlicet, tinlitiuus iste mos ub Aposlolis (boc is Aposlolorum exeniplo in Aciibus cpnsignaloj e$t tnidittis. nor presbyteris soliiin, scdeiiam choropiscopis and roncilium 1'aiisicnse vi, anu. 827, parl. u, c. 27, el Meldeuse anu. 855, c. ii, bane polcstalem neganl. (Jiiocitca Uaae Lmgoiiensis bishop lil. if, cau. 30, docernil: if yuis not ub episQopo, but a chorepiscopo may have been confirmaius, reiterttn nliisbeneiliC.ionibus dtbel. Idipsum el Capilulare anni 8Q3, at B.tltiz. pag. 381, ul Leonis Jll anlea consiilli auctorilatc fulliiui edicil. ''Ininss. who (Quesn. bic addit dies) inclusus. nica through litulos mitiimus, superflue we consulere voluisti, when all ccclesise uostr;e intra civiialem sint constiluiae. Qiiarum presbyicri, qnia die ipsa because of plebem to himself creditam nobiscum convcnirc not possunl; idcirco fermentiim ' a to us confeclum lcin concerning jejutiio sitbbati inecclesitt Romantt Dissertaliiiuem coiisulc, if lubet. C.ipilularium lib. vn, c. 150, where habetur, Cnno-, nibus qnippe jubentibiis biduo isto sacrtimcnta not concerning- ' bcnl celcbr.tri, to Imiic lociim rcsjiici haud temoic coii.ieclemiis. Iluuc ipsuin morcm bbro pouliliciili pr.TScriplum to be Uotbomagcnse coucilium ann. 1072 c. 22 memorat. * Supple, jejunii ab Apostolis servuti. for proxinms concerning sacrainenlisbiduoanlc resiirrcclimiemDoinini not cclebraiis sermo tautiiin in iransciirsn lil, utjiolead asserendum sabbali jejiiniuin unice adjeelus, idque iipsa oralionis series conlirmal. Ait quidein Socrates lib. v, c. 22: Ch»i omncs ubique lcrrnnim ecclesim through sinyulns hebdomndus die sabbati sticra mysteria celebrenl, Ale.rnndrini lumen and liomtnii. vetusltim iritditioncm tccitti, id fncere detrectttnt. but secus suadenl Gregoiii Gelasiique liturgiic, qusc also Quadragesima; sabbalis Missas pra;sciibiinl. Nee llieronymus epist. 28, to Lucinium seripsisset: concerning sttbbalo that quccris, utrum jejiinundnm may be; el i!e Kuchtiristia, tin ticcipiendn qitotidie, qnvd Iitimance ecclcsia; obiervnre pcrhibentur, unless sacra mysleria, from quibus Eucliaiisiia percipitur, quoiidie fnissent celebraia. Eunidein Eucbaii-iia: quotidie peroipienil.c iisnm Augiisliniis cpisl. bi, to Jaiiuaiiiiin, n. i, tradil. from quo scqnitiir, ul elquolidie cclebraia sint diviua mysieria. not for vulgo exira illorum cclebrationem Euebarisiia unless ab a;gioiis percipisbatur. Id lorte that mox attulimus, said Socraies, because Romani Alexandrinique, sabbaiisoIeimiiiaicinDominicaui Iranslaia, utiumque illuni dieni pari religione celebrare dcireciarent. Feruienli nomiiic alii beiieilieliim pancin, qiii Eu— charistiao vice may be, alii vero longe plures Eucbarisliani ipsani bic inlclliguiil. El vero illam in Ordine lioinano lermenli vocabulo saqiius designari Mabillonius nosler observai. nor verenduin, lest bac postrcma inlelligenlia their juvetur opinio, who D EPiSTOL.'E and DF.CftETA. 5;.s through ncolythos aecipiunt, so that sc n noslra communion- \ a thcmonio, vitio aliquo or pcccato intervcnicnte, no, niaxime that tlie, not jutlicenl separatos. that pcr " parcecias (ieri debcre not puio; because nor longc porlamla sunl sacramentn (ncc we pcr cceincleria iliversa constitutis presbyleris destinainus) b ct presbyleri coriim conficientlortim jus habeant alqiie liccnlinm. Cap. VI. — 9. concerning his vero baplizatis, qni postea arripiuntur, « is sollieita tlilcciio lua, if a presbytero or diacono possinl aul debcant d designari. Qui.d lioc, unless cpiscopus pr;rceperit, not licei. for cis nianus imponcnda entirely not csi, unless bishop authority dederit id cfliciendi. Utaulem liat, of the bishop is imperare, so that mnnus to them or a presbyiero or a c.cteris clericis c ini[ionatur. for quomodo Eucbarisliain from fermcnlnio pane olim iu Ecelesia Latina confectnm poianlVnlde eniui leve csi that inile in opinionis liiijus gialiam dcduciiur nrguinentiim. Quippe venerandum that sacramcntum, pr<> illoruin lemporum coiisuetudine, qua saene rei arcaiiiiui ptofaau legero affeclaliani, tum atl eeclesias mitiereinr, api.osiie vociiuiu cst leiiuentiim, so that r. buiu cvnsignaii, quo supcrius Conlirii quemndmodiiin feriiicnliim in farinam iiiiniis-iitn, menluiii enuntiauir, virum ciudituu ciquc eommixluin, lolam congluliuai, ila ci. quoddnm iinumnis nlque coniniunionis niulua: vinciilum to be sigoilieaieuii'. Ea raliniic i[.se Christ also exira EucharisiUc sacrameniiim in encyelio cpistolarum nd Leonem augustum inis- |iag. 920, fermentum appellatur, ol. idque eoncilinm Chalredonense ah to the bishops IMiueniciui ninnliuiic laudntur, that eos, who prodigia&e, not e.v Bei geniiricc virgine eue our fi;iimei>tum creditnt, deslruxil. Feinieuli aulein vncabulo lest iiierani eulogiani ah liiiiocentio intelligi censcninus, vetal subjecia ipsius rnlio, i|iia liunc niillendi lenncnii ritiini nor in Eugubinam ecclcsiam, nor iu cseieras, which plures inira iinniii eiviialein tilulos uou habe reiil, conveniie docei, because niiiiinini saeramenta not longe pvrlundtt are. Nain eulogiam seu henedicliun panein without ullo discriniine longius lerri posse unless episeopum prcecipere not liceal. Innocentiiini iioe loco diaconis, cnin necessitas tirgel, Coiilirinnlionis adminislramhc potestaiem le. cisse Joh. Moiinus iti quodam opere posthumo opinalur: but ejus cdilor Moretus niillum lnc concerning sacramento illo scimoiieiii e>se reete observal. Vernlionis sncrade bapliztttis, hoe is fidelibus, not who in i,isa baptisini susceptione, but postea, a diemonio arripiebanliir, qmcslio inslilula esl. Hac autein actale e sacro baplisini lavacro egressis sacrainenliim Coflfirmationis conferri consuevisse nor doctus Morinus, nor ullus antii|iiilaiis peritus ignorat: idque doceni Tertiillianuslib.de Baptismo e. 7 and 8, Cyprimus episl. 75 to Jnbaiaiiuni, Ainbrosius lib. concerning.Vlystei iis c. 7, nieronyiniis Dial. athersus Luciler., Augusliiius Serni. 524, Leo pnpa Sern\ 4 concerning Nat. Duiu.. ac longe postea great Scimueiisis episcojiii; in lihello whom concerning bapiismalis inysterio Caroli Hl.ju6.su coiitinnavit, ac nosler Ednuinilus Marieuc tle Anliquis Ecel. nl. lo. I, pag. 160, edidil. Quo in opere legimus, Omuibus moreover peraciis sacramenlis btiplismalis, itovissimc pen nianiis iinposiiioitetn a snmtno mcerdole scplifortuis gralitv accipiuat Spiriitim:auctutn. Prscterea niilluin esi iu lolo this capiiulo concerning if who negaret, revincereliir episiolis iuni Paulini C Spirilu holy verbuia, ciim concerning co Iiiiii.ccniius silere Nniani aputl Aiigusliiiiim 24 u. 6, 25 u. 5, el 52 n. 5, necnon ipsius Augiisiini epistola olim 54, niinc 51, n, 9, in quihus snuclos illos viros ab llalia in Alricam, ac vicissim, benediclos panessibi inviecm in unitatis seu cominuiiionis muuisc symbolum misisse leginius. Fcrmeiiti aulem to the churches niillendi usiis, who lorsiian lioinanse civilali peculi aris was, Melchiatli atliihuilur, uli supia pag. 559 obiervalum esi, uhi and [ilura concerning linc re ilisseruimus. • Editi, ptirocliitis. in exemplis Dion. and Uadr. pa* roecias seu parrcecitis. ln veteirimo Corb. proicias, haud tluliie for pttroicias. E\ quo colligere is noii id |.riiniim, but tempoiis deeursu obtinuisse, so that parochius seu panechias nnliquarii seriberent. Hiic moreover noinine this intelligil Innocenliiis eeelesias exlra civitaiem episcopalem sims. Ccemeieria also npud Uomnnos, utpole quihus corpora inlia iiiuios coiulere religioni ei.it, cxira tiil.es exstiiissc nulUis igm.ral. '' Quesn. after veteies edit, concil. nccnon mss. COll. Hisp. and Isid.. itl and picdttjlcri corinti. Duo niSS. «f piicibtts cvniin. Pilh., and prccibtt; evrum. Lcclio postmiitlum vnlgnla el sanier el poiieniin is mss. Innocenliiis prieri rationi, qua sner.inienta in pnicecias [lortari nmi decere iheueral, now nllernm adjicit, qua isiud nor necessaiium ostendit. Qnesn. vulgnti exein |nribiis, iiecnon alin p/obce 110110 111-. tiob Imel legis-e vid>'lur Dinnvsuis, cujus e\em|iluin Regium eiiniiinuio hnbcl tissiijiiun. lo casteris aulem libns exslal consignari. Tuin edil. Koin., (/i(«k/ /'nc tf.\i ejriseopis prtxcipre. Qnesn., quotl unless, sn, nresso hnc prtBter ouiniiiiii codicum f.iHiseiisinn, hii-egra eril omlio, if nole that tptod, verbiiin,c:i,■■• sii[>p!eiiliir, aiu eiiin Itegio Dion. exemplnri aliisquc nonnullis prxrerMw, Qtntdhvc P not solent, uhi concerning Conliriiiaiionis sacr.iiueiilo loqniliir. Deniqne i|ui superiori capiluloS, n. f>, asseitiit, kpc pitttificibits sulis debeci, so that cel fonsignenl, or Iraduiti Spiritimi holy, ae presbyleris hanc poleslalem negavit, procul aherat ul eaindemdiiconis concederet. Evidens is igilur, rilus quibns ei succui ralnr who Ediiiundus Marteue concerning Antiq. Eccl. ril. Iih. m, e. 9, fuse expheni. Nominaliiii vero inler ens, i|iiob from veiusto codice liegio 5800, el altero Vinduciiiensi ib:d. pig. 500, descrihit; pi aicipiliir so that.acerdos, to queiu diiclus liierit eiiergiimeiius, omniu u peecaioruni ejus eonfessionem enoipiat, ponat maaum in su.nmitate capilis infirmi, el orueem facial tribiis vicibus, nc. after i.mltas preces siguct eum to fcontcm, to oculos, to aures, to narcs, to peclus, ttd os, to pedei, to ainbas iuaiiits, piopria iinieni pie membro henediclione adhibita. Qoociica nulliis prtipe is tlubiliindi loeus, qtiin iiovissiinum lninc riitiin verho dmqnan loiioceniitis notet. Quominus tainen consignari retiuealur, nibil repugno: nor ililfiteor leetioni huic linere, that in latidatig i 'odicihus a Martenio noslio c\sei'i|iiis [>ng. 5-20 tluplex nlfeinlui' siguandi forniula, nc posirema inscribaiur: Mia cuiisignatio capitis, cl oculormn, sice oiniiium inembrtiriim. Cavenduiu however, lest consitj itindi verbiiin bic i o sensu, qno snpin ca[>. 5 tisiirpari exisiiiueiui'. Forle to ulrnmque rem tlislingiiendnio Innocenliii supra c,<nsiynattdi, ntinc dcsignandt verbo USUS esl. but this Sive designari sive consignari mnlis, neiili iiiu aliud sonare ttediere videlor, qiiani simples sigiiaii. id lieii sinc great labore poterit, ui longe consti- lilius inens Coelesiinus diaconiis in epistola sua, essc tulus energumenus to the bishop deducatur, ciim if lalis casus ei in itinere aeciderit, nor perferri to cpiscopum, nor referri to sua facile possil? Cap. VII. — 10. concerning poenitenlibus auteni, who sive from gravioribus commissis, sive from levioribus pcenilenliara gerunt, if no inlerveniat aegritudo, quinta feria anle Pascba to them remitiendum Romanse Ecclesi;e consuetudo demonstrat ( concerning consecr. dist. 3, c. 17; Ivo p. 15, c. 10; haac Lingon. c. 15). Cxlerum concerning pondere avstimando delictorum, sacerdotis is jttdicare, so that altendat to eonfessionem pcenitentis, and nd fleius alque lacrymas corrigenlis, ac lum jubere dimiiti, when videril congruam a salisfactionem suam. or if who ir-gritudinem ineurrerit, atqne Dominns, J el if peccatum did, rcmiltel ci (Jacob. v, 2i ). that not is dubium concerning fidelibus srgrolauiiuus aceipi or intelligi must, who holy oleo clirismalis perungi possunl, e that ab to the bishop confectum, not solum sacerdolibus, but and to all uti Chrislianis licet, in sua or in suorum necessitale f ungendum. Cseterum (Disl. 95, c. 9; Ivo p. 2, c. 75) illtid superfluum to be videmus adjectum, so that dc to the bishop ambigatur.quodprcsbytcris licere not dubium usque to desperationem devenerit, ei is before lemg cst. for idcirco e presbyleris diclum is, because epipus Pascba; relaxandum, lest concerning saeculo absque eomscopi occupationibus aliis impediti, to all lanmutiione discedat. gttidos ire iion possttnt. Caelerum if bishop or Cap. VIII. — 11certainly since concerning this, sicuti concerning! potcsi, atit dignum ducit. aliquent a himself visitandum, ctcteris, consulere voluit dileclio lua, adjecit also ct benedicere and h langere chrismale; without cunccpist. 10, to clerum suum, queritur qttod when in minoribus peccalis agant peccatores pceniienliatn tongo lempore. and secundum discipimw ordinem to exomologesin venianl, el through impositionem maiius of the bishop and cleri jus communionis accipianl; now crudo lemporc... nnndum pcenilentia acta, nondum exomologesi farta, nondiim manu to them ab to the bishop el clero impositu, cucliarisiia illis datur. Veruni bishop, when aberai,ac ncc necessitasurgebat,hoc ipsum presbyteris or also diaconis permittebat. Quocirca cl to cleium suiim iilem Cyprianus epist. 15 scribit: if incommodo aliquo and infirmilalis periculo occupali vetustioribus, salvabit laborantem: where in vulgalis, salvabil infiimum. Crab. ahique deinceps edili, quo ab to the bishop confcclo. Merl. etmss.renitenlibus. ApudCraecosoleum illudeiiam a presbyterisconfici solerenosierEdmundus to ungendum. Cx0("*LL'",", """"""/"/ r ' / J » & — fuerinl, not exspeclata priesenlia nostra, aputt presby- *-• ter;i;, innngcndo. Ventis mss., unge.ndum, seu, ul in terum quemtumque pnvsentem, or if presbijler repertus not fiteril, el urgere exilus cozperit, upttd diaetmum qitoque exomotogesin (acere de.licti sui pussinl, nl maiiu ds in pcenilcntiam imposiia, veniant to the Lord when pace. Huc spectat qnod Rcgino lib. i, c. 295 and 296, necnon Burchardus lib. x, c. 155 and 156, velut from Poeniieniiali Romano proferunt: Sicul enirnsacrificiumofferrenon debcnt unless of the bishop and presbijleri, thus nor pozniientiuin judiviaatii usurpare debent. if aittem necessitasevenerit,el priest nonfiierit prwscns, diacouus suscipiat pcenilentem ud sanctam cominunionem. Ethoecquidemdepoenitentereconciliando.ubi periculum ntortis imminet, dicia snnt: atlnnocentius circa energumenos quamdam ab episeopo potestatem iribui posse delinit, which not presbytero or diacono holis, ed and cwteris clericis competere \ ideatur, inler quos infimus esl exorcistarutn order. Qnod thus intelligendum, ul eos rilus, quos exercere solis sacerdotiplerisque pingilur, unynendum. nor verogrammaticis insolens is verbo uti quartuni casuin adjttngere, ttt vidcre is in his Plauii, Ccelera gum utimur. Porro ab Innocentii menie aberraut, who eum boc IocoomnibusChrislianistum himself, tum stios oleosancto ungendi jus attribuere, and lideles all Inijus sacramenii ministros pra?dicare arbilranlur. Tanlum opinionem refutal their, who iinn lorle to himself persuaserani, olei holy usum sacerdotibus a quihus conficitur, ila propiiuni to be, so that eo nulli alii ungendi essenl; ac docet that ab iis confici, not tit inde ipsi soli, verum also all Christiani unganttir. Nondum quippe this concerning unctionis niinistto, but concerning eo lanlum to whom conferri may be able, sernio is. Inde to alieram progrediens quxstionem, an scilicet of the priests thus proprium may be this sacramentum administrarc, so that that conferre to the bishops not liceat, falsam ea concerning re nonnulloriini opinionem, concerning qua illum iiiis concessttm est,inferiores clerici praclermiserinl. Deceniius consulenduin duxeral, confutat. and h;ec certainly if who. Quam sollicili fuerinl anliqui lest pcenitentes aulanle congruam satisfactioueiu absolverenlur, or without reconcilialione el in communion des;cculo discederenl, testis esl, utalios initlam, locis mox allatis Cyprianus. lbi also holy that martyr concerning minoribus peccalis actam pcenitentiam memorat, but bajc ciim gravioribns comparata, quamvis el ipsa inoriifera fuerint, minora ac leviora dici haudlemere senliamus. Tum duoCutb.,ut orenl for eo: Pilh., el orent for eo. qiiidemDeceniiiinlerrogaiio, quantumabhorreret ab illorum temporum fide,uiChrisiiani quique infirmos sacrooleo ungere posse crederentnr, aperte indicat. Edil. Rom. and concil. after Crab. when uno ms. Colb., concerning presbyteris. Merl. when ca:teris mss., presbyl ris, that thus iiitelligiinus, so that siibaudiatur licere. nor dispiicet that at Quesn. presbyteros, eo scil. inlelleciu: ideirvo (a Jacobo) dictumest presbyleros, supplendo vocvl. Toleiani 1 of the council, can. 2, where statuiiur, diaconum not chiismare. Loculione aiilem vhrismule tangcre Gregorius lib. i, episl. 20, to Jannuaiium, semel acsecuiido uiitur. EPISTOL E taiionc can, cujus is chrisma 'conDcere. Nnm poenilentibus isinil infundi not polcst, because genns cst a saciamenli. for quibus relii|na sacramenia neganlur, quomodo uniim genus pulaiur posse concedi? 12. Ilis therefore, fraier charissime, oinnibus qua: tua love voluit a to us exponi, proul potuimus, responderecuravimus, so that Eeclesia ina Romanam consuetudinem, a qua originem dncii, servare valeat atque custodire. Reliqua vero, which scribi fas not was, when adfueris, inierrogati poteriinus edicere. Eril autein of the Lord potcnliae, eliam id procurare, so that and tuam the church and clericos nosnos, who under luo poniilicio divinis fainulaniur olliciis, bcne instiluas, and aliis formam tribuas, quam debeant imilari. Dala xiv kalendarum Aprilium ( Muriii xix, ann. 416 ), Tlieodosio augusto vn el Palladio b viro most distinguished consulibus. MONITUM in EPISTOLAS SUBSEQUENTES. l.Sexepisiolassequentes repraesentant velerescodicesqnam pturimiinnovissima Augusiinieditionerecensiti, Easdemuna when subsequentc.32, not soluni colleclionis Isidori, but ei llispaiue, necnon Codicis Innoceniium, prscter conciliorum relationes, liiteras familiares, where concerning ipsa cause aliquanto diuiius egimus. to oinnia to us that rescripsil eodem modo, quo las was atque oportebal apostolicam the see. i Noiiiiiialim vero concerning lniiocenlii episinlis lib. i conira Jiilianuni c. 4 brec eloquitur: « what euim potuit vir that sanclus Aliieanis respondere conciliis, unless that anliquitus aposlolica of the see ct Romana when ca-teris lcnet perseveranler the church? > Tum exscripiis quibusdam senientiis, qnas lnnocenlius in epistolis illis depromii, Julianum thus nrget: i lluic responde, imnio ipsi to the Lord cujus illeantisies usus is teslimonio. » Iiem lit». n against ilnas cpistolasPelagian. c. 4, n. 6, where nonnulhi prolulil epistolse 29 verba, excl.nnai: i what ista of the see apostolicse senteniia clarius? » Riirsumqne num. 7 verbis aliis cx epistola 30 in ineilio posilis subdil: Prosperuni, Ccelestinum papam aliosque tacemus and DECRETA. A scriptnrcs, who lilierns illas Iniiocenlio conceptis verbis asciiliunt. Neipie cur that concerning maieria lam aliundanii lamque anipla uequaquam fusius edisserat, explicare pluribus opus is, when hujusce rei raiioneni ipse rediliderii. 2. Qu;e Afris to Innocentium scribendi cause may have been ipsi not siluerunt. Cupere himself leslantur, so that in gravi adeo tempestale, quam Pelagius atque Coslesiius cxcilarant, concerning lidei veriiaie ceniores (iant; atque so that sua ipsoruin sentenlia Inuocentii jndicio comprobelur; eaque ratione staluiis suis lirma of the see apo-toIicae accedal aucioriias. Tuin demiiin sperare himself significani, eos who so perversa lamque perniciosa sentiunt, ejusdem of the see auctoriiaii, utpoie idesanclarum Scripturarum aucloritale depromptae (cpist. 27, n. 3), » lacilius to be cessuros. 3. Qiiantum apostolic sedi deferendum censeant Afri, suis in liileris luculenier probant. Ilinc and ejus extollendae ansam Innocentius arripuil. in quomoPelagio, Ccelestio eorumque consonibus judicavii, not iieni qu:c epistolis 29 and30 concerning of the see suu: pncrogativa pradoqnilur, approbasse censendi sunt?Ista eliam ab ipsis comprobata esseex eo colligilur, qnod scnbunt corum posteri in exordio episiolae, qiuca Iribus Africae conciliis to Tbeodorum papam missa, pnsimodum in Laieranensi concilio under Martino I reciiaia is. Ibi euiin quidquid concerning Romame of the church digniiaie Innoceuiius epist 29 astruit, iisdem sentenliis, lantiim not iisdem entirely verhis, suo in the name of repctunt (Lnb. i. 6, p. 118). but to coiumendandani aposlolicie of the see prseslantiam illuslrius nihil desiderari polcst, quam nund Auguslinus acccptis Innocentii liticris serm. 131, n. 10, palam pradicavit: < Jain for deea causi duo concilia missa suut G to the see aposiolicam, inde also rescripia venerunl: cause finita esi, ulinain aliquando finialur error! > lloc esi, Pelagiana cause duobus in conciliis Africanis diligenter discussa judicataque is. when aincni illis congrual and jiidicium aposiolicse of the see, triplici lantae aucloriiatis judicio causadecisa, merito liniia judicatur. 4. Ua concionabatur Angustinus, when ulrum rescriptis illis slarent Pclagiani, nccne, adbuc incerlus cssel; adeoquc cinn recens in Afiicain pervenissenl. Aiqui Sermonem illum < babiium ix kal. octi.bris die Dominica » in velcri codice prsenotari, atque anno 417 noiniin kalendarum oclobrium diem in Dominicam incidisse, in nova Augustini edilione (ibservaiuin is. from quo ct conlicitur, rescripla that inense sepleinbri anni 417 uon csse recenliora. but nianet ceria eoruni epocba in optime noiae niss. asservata, which < vi kal. februarii after consulalum Tbcodosii vn ei Junii iv V.C., » bocest 27 die ment» sis januarii anni 417 consignaniur. nor epocham illam ancipilem f.icit, but poiius conlirmat h;cc allera, quam nonnulli codiccs exbibent, « vi kal. felnuarii lionorio and Constantio V. C. conss. > Nain ■ in iinomss. Colb., sacramentorum. to whom favet that in veiusto Corh. legitur sacratorum, Hancquippe lectioncni mendosani to be, atque inlirmorum inunctioneni noii inler sacrata lanluiii, veriim eliam inler sacraincnii ab Innocentio compuiari from subnexis perspicuiim esi. where vero lioc sacramentum iis negal pceniicniibus, f/ui(ms reliqua sacramenta negantur, saiis aperic docel nsu tiini luisse receptuni, ui aliis lidelilnis ( ilra periculuin nioiiis laborantibus concedcrciin. for el poenitenlibus, if in desperatam segritudinem incurrissent, reliqua sacramenia without niora conferri supra n. 10 prcecipit. Grteci aniein teste Petro Arcudio lib. v, c. 4, eo proccssere, so that not solum inlirmos no periculosa agrinidine laborantes, but el pcenitentes well valentes, adtnbiia also forma sacramenli, not aliter atque infirmos inungant. '■ Ediii, viris clarissimis. Rectius mss. v. c. boc is iitro most distinguished: that in unnni Palladium cadit. Ulii vero noiarii riris clarissimis expiimere voluiit, notam eanidem geminant in Imnc modum: rv. cc. qua: iniii dc duobiis consulibus praditari inlelligitur. S64 re ipsa Honorius ol Conslanlius aiuio 417 consiilaluin A gesserunt. llanc auiem mnlalloneni liaud lemere senlienms cohtigiSBti (mn opera anliquarii, who consuluiii preeteriii anni loeo, ipsius anni consules, quos iunc forie ignorabat Innoreniitis,.*ul in:irgincm annotarit, lum simpfciiate librarii, t|iii stinoiationeni illam, nrimreva lecUune sulunoia, in lexiumtrnnsiuleril. Porro e sepieni subseiineniiluis episiolis prior paulo before 27 and 28 scripta, soii una eiim liis through eunidein Juliiim episcopuni Africanuin nuno4IO labente irausmissa esi. Qualuor vcm subseqiienles uno die datas eodentque episeopo Julio deloreiite perlalse are. Ilas and anle mensem ociobrcm aniii Afi is reddilas to be, from nota Augiisiini Sermoni 131 prsefixa tnnlicilor, mi pneuionuimns. 5. Pelrus Marca lib. vn ile Concord. c. 12, n. 3, and Joannes Caineiius Dissert. concerning syimdis in cnusa Pelaix. habitis Iniiocenl.iuui to Afros from aliqua synodo Ronnna rescripsisse asseruut: but boc Ani. Pagiiisad nnn. 410,n. 19, negat, ac sentenliam suarti *, vcrbis Auguskini Iib. tvad Bmiifaciuiti conlirmal. oed dupltix iila opinio h.iud inagno negoiio compunalur. Ntim if Polagii Coelesiiiquc dogmaia sinecongregatione synodi damnala to have been jnctautilius Pelagianis Augustinus lib. iv conl. duns epist. Pelag. c. 12, ii. 54, this to them not negat; idem Docior in eodem opere lib. n, c. 3, iisdein luereticis elericos Ronianos proevaricatinnis argtienlilius respooclet: « if, that absii, ila then fuisset concerning Coelestio or Pelagio in Roinnna the church judicnium, ul that their doginala, qu:e in ipsis ei niin ipsis papa Innoccnliiis damnavcrat, approbamla cl. lencnda pioniiniiaienlur; from boc |iolius esset pnevaiicalionis noti Roinanis clericis inureiidu. » Alvcm undc eiilpueniur bi clerici, nibil essei, if cilra corum conscientiam Inooceniiiis adversiis Pelagiuin ac Ccelestium scripsi-set. Has ergu episfcdas sanetus that papa without congregalioue synotli of the bishops e diversis provinciis convocaionmi, but not without congregatioue clcricorum Romnunnim conseripsil: cuque puct iconeilinnC lur in specicoi pugu.nUcs seiiientice; ac mos perpeIrcs of the bishop legriuluf Fitlentii in the name of dwiaii. ''Apiiil Cr.ib. in niarg. Anlonius: qubd cl liabeiil liic niss. Scd epistola, qua Innocentius Imic rescripsit,in mss. Curb. and Gcrm. Anlonio, llun Autoniiio, iiiscribilur. Collatione Caitbag., cap. 120, Pannonius episccpus plebis Puppitttnce legitur. in mss. Corb. el Germ. nomcn dcsidefaliir liujus episcopl, quiin iisdem m s.iu rescriplo lnliocentii Ambivius vocalur, noiaturquc in Coilatione C.irihagin.jC 133, Pisitensis bishop. At at Qucsn. so that in mss. Pitb., Colb. and cpll. lsid., Avivius, and at Merl., Crab. so that in eilit. Rom., Avinius appellatur. Merl., Voiturianus; tum cadem editio, Trispulus; n Merl. el Crab., when mss. Uid., Crispotis. in Collal. Carlliag. c. 123, Postliumianus bishop plcbisTagorensis; el c. 128, Crispulus bishop the church; Volilauiv memorantur. Corb.j so that at Mcrl., Lcutius. other Colb., Lucius, Collal. Carlhag. favente; Vatic, Leon.ius; Germ., Elculiu.i. then cdit. Roin. Matinus, Merl. Marinus, Crab. Maiiiiianus. in Coll. Cartb. duo leguntur cpiscopi noiiiine Mariuni iiiimopali. t' Qucsn.ac duoinss. Colb., Maijerius; AliusColb., Magarus; Pilh., Meynrius; Capuc. Coll. lsid., Magorus; Merl. Crab. and edit. Roin., Maijnrius. Lx mss. Corb. ac Gcrm. necnoii from edit. Aug. rcvocainus il/egasius. (uus flrmatnr, tjMfl Roinaiios pontifices ab Ecclesiis constiltos noiinisi congrrgato saliem clericornm suorum ccelu rcspondere consuevisse haclenus vidimiis.
AD ALEXANDRIJM EPI9C0PUM ANTIOCHENIM.
I. Qiwd printa seiti's beitli Pelii apud Anliotliiuin c.se
memorelnr. — II. Qnod non oporteat scciindiim
coltstitula Imperalorum ditos esse melropoliliiiins
epimopos. — III Quod Ariattornm bltffci non siltt
suscipiendi in suis officiis, qitttmvis b btiplismd, quvd
per eos dutur, confirmct Ecclcsia.
Innocentius AlevanDuo EPiscoro.
Cap. I. — I. Ei onns et lionnr nobis a tui Ira-
lerniiale impositus, nece-.sarii iracialus causas in-
dnxii, qm» liiiens vel coinmonilorio vestro, ut dal
sancii Spii iins gratia, respomleie possimus. RevoW
vcnies ilaque auctoritalem Nicienaj symdi, quae
(C.iiii. 0) iina 01 it 11 i 11 m per orbem terrarum menieni
explicat sacerdnium, qu;e censuit de Aniinchcna
ccclesia cuuciis fiilelilius, ne dixerini saeerdoiilnis,
esse necessarium cusiodire, qca super dieecesira
suain pi;ciliciam ecclesiam, non super aliquaiii pro-
NTII I PAP.E 5«
\ vinciam c recognoscinius consiiiuiani. Unde adver-
liiniis, n n laui pro civilaiis magniiicentia hoceideni
atiribuium , quain qund •' prima priini apogtoli
sedes essc monstreiur, ubi et nonien accepit religio
Cliristiaua, et qu;e convenliim « Apostolonun apud
se liori celeliei liiniiin nieniit (Act. xi) , quicque
urbis Uom.r sedi nnii cederei, nisi quod illa in Iran-
situ ineruii, i-ia suscepinui apud se cniisunimaliiin-
que gauderet (Nicol. I, epist. 8). llaquc arbiiraniur,
1 fraier chnissime, ulsicul meiropolitaiios auclori-
laie ordinas siugulari, sic. et c;eieios non sine pcr-
mi-.su conscientiaque tua sinas cpiscopos procreari.
ln quibus liunc uioduin rccte servabis, ui lnnge
positos liileris dalis ordinari censeas ab liis, qui
liiioc eus suo lanlum ordiuant arbilralu : vicinos
Cap. II. — 2. Nam (Sicolaus \,ltwc laudat. epist.
52, n. 6) quod sciscitaris, iiiiuiii divisis Lmperiali
juilieio proyinciis, ut dure meiropoles lianl, sic duo
rnclropolilani cpiscopi debeant iiominari; non h esse
°lu edii. Conoil. 18. Qii;n alitein erat 24, iinnc 29.
In edii. Koiii, eiiani epislola: hnic comiininis
cuin -uperoi.i iluis apponliur noia, Ex Cresconio. Ipse
Cresconius Breviar. c. 55eam secundum divisionem
Alcxainlriiiii liinocoulii eiiislol l 211 invitaliini ul
i|isuin litteris suis crebriits recrc.iri'1 , ublalain amici-
tiam colere, el scrupnlis, qmbus mnveliaiui', qliaui
primum proposiiis uiilcin sibi elliceie nmi diaiu-
lisse.
Orienl ili diceie-i, qu e quiudeciin iirnvinciis consti-
bal, prffiesse deoei-e cnostiiliil. Istnd Auliocbeioc
scdis in Oii 'iiietn jus a Nic;ena -ynnilo n^sei linn
llieionyniii- episi. 01, ad Panitnnli. adversns .loan-
neui Jeio-.ol. vinilieat ei evpliial his vei bi^ : Tn qni
retjnlaa quwris ecclesiusncas, et Nka'ni Cdklilii cano-
niiius ulens, rcspnnde nlihi, nd Ale.iHiiidrinum eirisco-
punt in 1'alti'stina qnid periines? Ni fallnr, Itoc ibi dc-
cermtur, lil Pntiestinm meirop lis Ciw trcasit, cl totiHs
Orieiilis Anlioclua. Aul iqilnr ud Ctvsuriensem episcn-
pum referrc d b cras ; aiti, si procnt repclendiini judi-
ciuiit eriit, Aniiich am pvlinn dirtijenda' littertv. Ubi
respicit Hierooyiinis ad NicaBnos canones 0 et 7.
Porro Nieiena -ynodiis Antioclii.iin noli lain Coosli-
luil, quain consliiiiuim fecognoscil super dioe''csinl
suaui, ei.|ue banc pi.erouaiivam ilUesain servari
vuli,
ll In Heg. n:s. decsl piimi. In iinn (allb, exslat,
priinti scdes apnstolica esse. Ex bnc ioco pei'spiciiiiin
est cur IiiiKiceoiius epist. 19, n. I, Aniiocbenos
«postelica! sedis condisctputos vocel.
C linin loai. I llisl. Kccl. paa. S23. Scil is Iiinucenlii
ficus saliem arijtiiiiotiio est , llhfl rcccns fnissc
scfiptilm illiul, quod pro Antiocbcno coiieilio ab
ApoSlolis celeb :uo pr;cilicius epiScopus lamlavit ;
aiico |iie. speinenilaii, uon esse qiiain ille pro imagi-
nilnis ex co pronilit .vicioritatcin : iion quo caiion
ille Aposinlis vcrc ailjudiceitir. sed iuo liou iccen-
lior s.eciilo IV, esse vcrisimililer credatur.
I Corb. ms., frutrcs cltarissimi, nt sicul melropoli-
tantis ordinat: nicnilose.
s' Nicolaus I, epist. al. 42, n. 9, bunc Inciim ad
scdcm stiam accomiuoilans ila loquiliir : Omnilim
lilique qui Ecdesiam faciunt ciiru conslriiiiiimnr,
iitque omiiium (Torre oltMts) ipiornm nosnwxiiiia citra
exspeclal, nosirum pnvcipue debent promereri jwti-
ciiun, scnt Innocentiits nd Atexandrum, elc. Et epist.
al. I, append. i, ubi ipsa reitilit Inilocentil verba,
iliferl : Eiqo quia totius nos Ecctesive cura prtVslota-
ttir. l'.\ ijiio scqniiilr. nl Nicolnis bic vcrbuiu e.\spc-
r. ctal. pro eo qtiod Villgo sonat, Imc esl \)riiprirstola'hr,
' ilictmi: csse i .tdlexci it. Nobis tainen pcrMiasiini esi,
illud hic autiqiio more pingi pro speclal, ne<- alind
sibi Vclle isliul te exspccial, nisl ad ic pcrtinet. Qu.c
inlorpreiatio ipsi Nicolai scopo longe npiior fni-scl.
II Edili. ni-s. coll. Ilispan. etlsid., iioii verevisttm;
INicolaus 1 el cndiees coll. Hadr., non efqo risuin;
corrigiiniur ope Dion\si.ini excmplari; fregli. tn qno
cx-i ii noii isere i'is»m. Ab liac liitioccotii scntentia
dissfinal. quoil Cbalccdonensis synoilns can. 17
COosliluit, »1 si riliitii.s uliijito ub imperatoria anrlO-
riiaic iiiiiociiia est, vel tleinccps innorata fncril, civiles
el pnblicas (urinas cccle.iaslicarnm qtt ■qneparxeciatnm
ordo sequttliir. Tamnin ailversus co- , qni prtvter Cc-
clesiaslicn stalula facicitles lilterarilin itiipcrialiiun
aucioiiiaie in duo proeinciam nnaln dititlnnl, ita ut
ex lioc facto duo melropolilani esse v.derintnr m una
pnMntia, eadem syiiodus cui. 12, ilcccrnit, ui qui
lircc deinccps tenlaveiil, giadus piopiii ainissione
inulcteiur.
S49 EPISTOLiE ET DEt.RETA. 550
vere visumesl ad niobilitaiem nccessitaiuin inunda- ^ ' ceterasque bujusntodi pesles, quia eorum laicos
narum Dei Eeclesiain commutari; honoresque aut conveisos ad Oi.muiuin, suli imagiite d pceiiiiciiiia;
divisiones perpeli, quas pio suis causis laciendas du- ac sancli Spii itus saiiculic.uioiie per m.iiins ini|uisi-
xerit Iinperator. Ergo secundiiiu piisiiiimn provin- tionem su-cipiiuus, non videlur clcru o- eoiiiin ciiiu
cianiin morem metropolitanus episeopbs cenveuil sacerdolii aut ministerii cujuspiam suscipi delicie
5. Cyprios sanc asscris olim Ariana? impietatis po- esse e permittimus, quod tiliu.ue in noniine Pati is et
tentia latigatos non lenuisse Nicoanos canones Fiiii el Spirilus sancli pcrfieitur, nec sanctuin Spiri-
(5 et (?) in ordinaudis sibi episcopis, ct usque adbiic tuui cos b.ibeie ex illo bapiismale illisque my- 1<- 1 iis
haheie pi.rsiiiiipium, ut suo arbiiratu ordineni, ue- arbilramur : quoniam cuin a eatholica lide eoium
niinein consuletites. Quocirca persuademus ei-, ut auctores desciscerent, perfcciioneiu Spiriius, qnam
ciireut jnxla canonum (blem b catliolicam sapere, acccperant, aiuiseruiii. Nee dare ejus pleuitudiiiein
alque iimim ciiiii cderis senlire provinciis, utap- possunt, qu;c maxime in ordiiialionibiis opeiatur,
pareat sancti Spiriius gralia ipsos qumjue ut omnes quain per iiripieialis suae perfidiam pulius, qu > m ' li-
Ecle-ias guhernari. dem dixerim, perdiderunl. Qui lieii ootest, uleorum
i. Cap. III. — Arianos prtclerea (t, q. i, c, 75), profanos sacerdoles dignos Cbrisii honoribus e arbi-
" Iia mss. At in vulgaiis, nominari.
Illc repciiil verliinn fulem : ra tamcn lep-lilin lll se-
qiieniibiis etlil. relenla esl. Ncque vero bic de liib'
agiiur, sed de disciplina canonum rrgiilis insiituiaet
miiversa' Erdesiie usu recepta. Horlatuf Iuiiocniiiis
Cyprios ut curenl sapere jtixla ratliolicam caiioimni
iiiiclligeiniaiii. Non Alcxandei lanimii, sed el suc-
cessores ejns Cypriorum episcoporiini oidinaiiones
sibi ftrrogaruiit: sed feclamaruut coiisiantcr Cypiii.
De linc contiovrsia exsiai EplteMmc «■ynodi aciio
7, in qoa ciiiii Zeno Carii Cypri cpiscopos dixlMet.
A sanctis Apo tnlis ninnquam posaunl 061611(1611', quod
adf, ei.ti AntiochenUs el ordinarerit, vel communicaverii
uimiunm in nlcc ttfttiiMlbnis Qtttiiam Sancta syildrfus
dixit : Memor sii saiu ta ynodus canonis (s< il. t>) un -
cturum patm : in Niccea congregatorum, qui eon-
servd uuicuiqne pfisciim digiiilatem. Vide cl qite
aiuecediinl et qua- eoiiscqiiuiilur. Ilnc aiilein in ncgn
lio loHHcemius-, Cyprii ci Ephcsin > synodns iu eo
couseiiiionl, quod nrancs veliul Nicanos cauoncs
scrv.iri. N-que hticlof fuii Inrioce; lios Cypfiis, ulab
Antioehfutl piicsule ciiliiiaii si- p.ileicillid', ni-i qoa-
temis ix A ixaiidri lide pio rnio poneiiat illns silii
hor jus contra priscum morem usurpasse.
Calur, quod qiiaiMlaiu Citlttllica: fulci SpPCletH brftl
se ffint; iia i'l lnc i|iunl qiiaiiulaio pi;c sc lert | ce
inlciiiia' iniagiiiciii, pirnitniliie iiimqo iicociipaiur.
Ncc inniieriio bifroceiitttis iiii|M'S,iioiiciii mamfs, qua
obm hcreliii cnrncii liilclilms siainn socialiaotiir,
inuiqinem pceititrniiir Kpperfavil : quia nimirilni isia
iiopnsiliii ip ;iiiiiI;iiii li.alieliil |HT'iiiicnti:r pii.lc-sin-
iiein.Oinciici \iigns'intn lih. 66 Ui.pl. i omra Dmia-
lisi. c. "i .ippo-iic :ul n letn liiiius p.tptfrati: Manii
imp >iitiri xi noit adliiln retnr ub lurrcsi V'iinnlititt.i, tniu-
qit in rxlrn omtttnt culpain cs.ic judicnrentnr. Prvpler
churiliim nnlan capttlitlhtteM, qcod cst itiir.tiiiitim do-
num Sp runn .wii.ll, >i)ir quo iioii v.:len! tul stllnltth
qitarumiitti' alin ititttia m hOilitlie faeiint, iirantir, /.(nc-
tieis cottettk impnnilin . \ lucc inanu^ nnposiiin rcm
pceiiin-nli.i' n in halicl;al, boe csl vesliiioi sonles, cre-
bra jcjunia. aluisquc luciuusa' pceuilentuc lalmres et
appaiatus, qinlnis sutijiciebaiitur, quia Hdelint» coe-
tu scgrrgati, ad euunlcni nonnisi post longatti satis-
B factinnem admiHeliaitlui'. \Ui]VtS fgittff pceiiilenli.e
adlimbint o iliimtiixat et iin i"o eral.
Porrn hxreticorum ad Ecclesiam redeuiitium duo
genera Siiicius, Innocenlius ac Vigiiius papa di-iin-
guiini : tiiium ciniiiii ijui apnd harreticns, pira Niiva-
liano-, Donaiisias aul Atianos bapii?..iti ad- EcYle-
siaui se rcciponi ; alleriiiu coiinn, nui ba|ilisnm in
Erclesia catbolica suscento ab haerciicis illis rel ;ip-
tizaii sc |iciiiiiscriinl. Eiiiirisqtie quulciii manu.s iin-
posiiiiiiiciu pricarilniiii, scil qihi» in pritois pftni-
lenlia' imaginciii pr;e se fcrai lanluiii, in poslrniMs
rcm exhibeat. I>e primis Siricius epist. 1, n. -i, ic
loqiiiiuf : Quos noscum Novuiiams aliisque hmettcis,
Sicul esl in t.yn do (Nicria i tVhStiitlllmt, prr iiihhii
lioticnt solnm rcptifiniiiis Spintiif cplscopitli mttttus-im-
posttione Cnlliolicoruin concen ui sociunius. fte iisdem
lursimi episl. 4. c. 8, lisecliabel : l't venientes a b\o-
vmmnis vrl MrniteiiSibus per ninniis htrptJiitirihem msci-
piuntur. Al ab Iiib itlioR ilistiilgne. il s HlltlH Milijrcia
^ nientem iiinocemius no-tcr epist. i, n. Il.cxplicai,
nbi pariter pi;i'cipil. L'i veuietites a i\ovtuiauis vel
Motitemtbiis per mamlr. impOsiliouein siiscipiantnr': snl
excepiionem explicatiorem sabjicil in litmc umd ,
precler eos, qui si forle a nobis tut illos Irauseuntes re-
buptizati i.unl : lu si resrptscefites cl fuiham suam cngj-
Itinles redire lnaluerin' , sub loiigu jnrn.tentin: kttitfa-
ctione admilleiuti suni. Priiin 'gitursuscii iebatilursuA
iniiigine pasiiiteutia' • quia iiiaiiiisiUis ilnpiiiclialiir ad
iiccipiemliitii Siiiriluni sanctutii, ita Ui ntill a ptci i-
lciiiuc -alisf.niio sripicrcdtr. Al alii nflti jun sub
iniagmr, scd snb rc ip-a | oe iicdia' ailuiiticlianiur ;
qtna noiinisi sub longa ptrnit. utitr satisfnclioiir, qu;C
iuiposiiionftii itianus cxci|iiebai, cis i imiiiiii .io m-
diilgrbatnr. Dupliccm illatll iuanus iui, osiiiniiein
aperle distiligtteirS Vi^ilins papa cpil. ^, ad ('rrln-
luruni (-eii iu corrupte in vulgatis ci i <-inn li rin r ad
Elliriitlin), n.4, cxplicalionriu nnslrain ilttlstfal el
cotilii inal, obi ilc iisqui irliiptizaii smii parlrr edi-
D cil : Qitorinii tiinien icconcilintio non pcr illum imposi^
lioncin iiiniiiis, qna' per iiivocitticiieiii snnrti Spatttts
CipratUr, sed pcr illnii. qna piriutcntic fnirt s acputth
iur rl stincUr c.itimumoiii* rcsiiiuiio ptr/icilttr.
' l.xeiupla coll. Iladf. prnmtttimus. Il.iii. s Hioo.
Cllin alii-' coiliciluis sci ijiiis, Itnn eiliii-, pcru.il-
liiniis. Quutl lilinc non pcniiinit lliiinicnlins, ipiia
nillla SlllirSt lirc S-ilas, prn itccessilnt, rl rruudio, pci-
itulli pos-c siq.ra cpi-t. I(j, n. 9 ct III, (aiciiii.
' In vulgalis, qitum per fidcm. Contiiinitis a mss.
a!ei particula per. Hic noialur, liaielicorum liilcm
jurr peilidiain \o. u i, t|iii a llt liil.ifidn llb. cotura
Const. n. 21 nliscitai, rjttidijitiii pnri.r fidem umu.i
esl, pcrfulia tton fnirr, esti
* Httcspdctii quod Donatisia', qtiilius clcilcattts
bouor tcrvandtis promiltebatur, apud AtiguslinUtl)
551 S. 1NN0CENTII I PAP.E 552
tremur, r|uorum laicos imperfectos, nt dixi, ad . ancti A -Uhl a beatis Apostolis iradiia, in_egravellentserv.iic
Spirims percipiendam gratiam cum pcenilentiae ima-
gine recipiamus ? Gravitas iiaque uia bac atl noii-
lixm coepiscoporum, vel per synodum, si potest, vcl
per harum recilat oium f.iciat pervenire : ul qua;
ipse tam necessario percontaius es, ei nos tam eli-
inate respondimus, comniuni omnium consensu siu-
dioque serveniur.
EPISTCLA XXV *.
Ex Diony-in Exiguo.
I. h Dc pucis osculo dundo post confecta mysleria. - —
II. Dc nominibus untc preciin sncerdotis non reci-
tundis. — III. Qnod non dcb:anl bi plizali nisi tib
episcopo consignuri. — IV. Quod rite omni sttbb:ilo
jejunelur. — • V. De fcrmcnto, quod civitatis tunium
,.,.., v, ,. . , .. Tj bere servan ; nec superduci aut iniroduci alimiid,
presbyicns tlirigatnr. — VI. De energumcnis bt pi- t>
zatis. — VII. De pccnitentibus. — VIII. De epislo-
Doniini sacerdoies , nulla divcrsilas, nulla varictas
in ipsis ordinibtis elconsecralionibus babereiur. Sed
duni unusquisque non qund traditum est, sed quod
sibi visum fuerit, lioc tesiimat esse tenendum, inde
diversa iu iliversis locis vel ecclesiis aut teneri, aut
celebrari videntur; ac fit scandalum populis, qui
dmn nescinnt tradiliones antiqnasliumana praesump-
lione corruptas, puient sibi aut ecclesias non con-
venire, auidab Aposiolis vel apo^-tolicis virisconlia-
rietitem induciani (Disl. 5, c. 11 ).
2. Qnis eniin nesciat aut non advertat, id quod a
principe Aposioloium Petro Romanx Eccle. ic tra-
diiiini esl, ac nunc usque cuslodilur, ab omnibus de-
la S. Jncubi aposloli i/i qua pro infinnis orarc pra'-
cipitur.
Ex ms. Colbertino 932.
I. Vl pacein in ecclesia peractis mysteriis communica-
turi sibi invicem tradant. — II. Ut nomina offeren-
lium non prius, sed intra nnjsteriu recilentur. — III.
De consignandis infitnlibus ; sotis de eonsecrato olco
liccre dare episcopis. — IV. De fcrmcmo in die
sancto PaschtB, his tanlum saccrdolibus, qni intrn
urbcm sunt. trttdi debere. — V. Dc jejunio stibbnti.
— VI De bis qui posl bapiismiim a dcemonio corri-
piuntur. — VII. De pceuitentibus qui modus circu
diem sanclum Puschoe leneri debeal. — VIII. Vt
quoil auctorilaiem non babeal, ant alinnde accipere
videalur exempluin? praesenim ciim sii manifcsinm,
inomiiem lialiam, Galiias, Hispanias, Africam aiquc
Siciliam, et insulas e interjacenies, millum insii-
tuisse ecclesias, nisi ens qnos veiierabilis apostolns
P.trus ani cjii« successores constituerint sacerdoies.
Aut leganl, si in bis provinciis alius Aposlnlorum
invenitnr, ant legiiur docuisse. Qui si non legnnt,
quia i iii- ,11:1111 inveniuiit, oportel eos boc sequi, quod
Ecclesia Romana cuslodil, a qua eos principium ac-
cepis--e non dubiuni esl, ne dnm peiegrinis assertio-
mbus siudent , caput instiiutionum videantur
oiniitere.
5. S.Tpe dileciionem liiam ad Urbem venisse, ac
oleitm sanclum non solum sacerdotibus, sed et omni- C nobiscum in ecclesia coiiveni>se, non dubium esl,
bus C.hrislianis, in sua suorumque inccssittttc tin-
gerc liceut. — IX. Vl pantitentibits oleuin ittnclum,
sicut ct alia sacramentu, pceiiilcnlitv lempare iton
conccdatiir.
Innocentius Decentio episcopo Eiignbino c salutem.
1. Si (Ico p. 4, c 67) iiislituta ecclesiastica, ut
et qiiem morem vel in conseciaiiilis niysleriis ,
vel in caeieris agendis arcanis teneat, cognovisse.
Qiiod siilficere f ad iiiformationem ecclesix lure',
vel reformalionein, si prrecessores tni mimis ali-
quid aut aliler tenuerunt, salis certum baberc-
nius, nisi de aliqnibus consiilendos nos esse duxis-
episl. 185, n. 44, objiciunl : Si ergo oportet ul nas lur. VI. De inunguendis infinnis
r. , .. _i c i__.- _-._■ ..... . - i. — i„.. _\.o. f
extra Ecclesium et adversus Ecclesiam fuisse pceniieul ,
quomodo post istum poenitenliam apud eos clerici vel
eliiim episcopi permi neinus ? Quibns respondel Aitgus-
tinus : Hoc non fierei, quoni nn rerera, quod falendum
est, fieri non deberei, nisi ptcis ipsius compensutione
siinirctur. Fieri auieni non deberet, quia i.lnisii bo-
noribus non suntdigni, qui reprebensionis experles
llllil suot.
Epistolain banc exbilicni Corbeiense exemplar sa:-
culo sex^o exaraium, ei Code. a QucSnello vnlgaius,
Uihis codex Colb., Capuano. Alii proha» nol_c,
Egtib.no. In exeniplis Dmii. nbi legilnr Eugubtno,
addiiur saluiem, quod et in vulgaiis indc expves-
sniii csl.
J Gorb. ms. cum unn Colb. iiul Apostolis. Tnni
cum i sdem alii lies, vel tipostolicis ip>is, nnn ruis.
Dcinde iinus Colb., contraria el non utenda ind cttt.
Jain supra epist. 17, n. 9, Inn centuiii audivinius
couimendaiiiem regulas veteres, quas ub Apo.tolis vel
apostolicis viris tradittis Ecclesiu liomana custodit.
L Supple lerrasqne. IMariuS iis qoi una lidei com-
neciion collectiones DionysiiExi«ui, lladriani I llis|ia " munione ac societaie cuin Giliis copiilabantur, libium
1 1 _k |L. _- . _-.-_«.v.-tl_i..--- ^..--.-•«/. ..^-.../-. _-l.v L_- ■• >-. .-. _J ■ « .^i-aal^.'. _..-. ...,., i . . _ , ^ ■,,... . , ,-n n _.] . . . tft •
na et lsidori. A Dionysiu appellalur epistolu regula
ris, aique omiiibus Innocenlii decrelis sub limlis
ocio, id esi i, ii, eic , ad vm pra-ponilur. Eam lau-
danl tacito quidem Ionoeeiitii nomine conciliuin llis-
palen-e ii aimo 6i9 liabiium c. 7, Parisiense vi ann.
829, lib. 2, c. 27; illo aiuein appellaio Isidorus His-
pal. lib. ii OHic. eccl. c 26, Meldeuse comilium
iniii. 845 c. 44, et Nicolans 1, epist. alias 2, ap-
peod. 2.
11 Pro subnexis lilulis, qui ex Dionysianis alque
codicis a Qicsnello \ulgati exeinplaribus dcscribun-
tnr lios c\bibet veius codex Corbeiensis. 1. De pa-
cem quuliler it> ecclesia dure debet. II. De nommibus
recian. 111. De signandts infunlibus. IV. De fer-
mento. V. be baplixatis qui postea a dcemonio vexan-
de Synodis scribens, cum iisdem Germani_e priina;
et secunde, Britanniarumque episcopos recensel.
llis si adjung niiiii' varia. Illyrici proviucia>, qaas In-
noceniius episi. 15, n. 2, suam in eas viceni linfo
coiumiileiis recensei, diceceseon, quse ad Koni.umm
paiii.ircliaimii attinent, satis accurala babebilur euu-
meratio. Ex ecclesiis autein al> hoc \iapa noini(iati_i,
non desunt qui excipiendam censeani Lugdunensem,
quam neqiie a Petro ne.pie a succi-ssoribus ejns pri-
mum sacerdoiem suum accepisse arbiirantur. Scd
opmionishujusauclor, a quoimmPoiinus priuius cjus-
dem eeclesiiB pra-sul vel ordinatus vel inissus sit,
sibi incouiperiuin esse alibi fatetur.
' Verbum arbitrarer in priscis edit concil. ut in
mss. bic additur.
Bba
EPISTOL/E ET
ses.Qiiilms idcireorespondemiis, non quori lealiqua \
ignorarccredamus, sed ui majori aucloritalevel tuos
insiituas, vel si qui a Romanoe Ecclesice insiilulioni-
Iius crrant, aut commoneas, aut indicare non difie-
ras, nt scire valeamus qui sint, «f n i aui uovitatcs in-
ducunt, aut alterius ecclesix, quam Romance, existi-
mani consueiudinem esse servandam.
Ckf- I. — 4. Pacem igilur asseris anle confecta
niysteria quosdam populis imperarc (De consec.
dist.2, c. 9), vel sibi inter se sacerdoies iradere,
cum post omnia, qux aperire nnn ricbco, pax sit
Cap. II. — 5. De nominibus vero (De consecr. p
disi. i, c. uli.) recitandis, antequam precem sacer-
Jiistino mariyreapolog. 2,ad Antoninum Pium, icstc,
i|i>:uu oblalionem antecedebat. Precibus finitis, in-
qnil, iiiutuis nos oscnlis sttliititmus. Deinde ei, qni fra-
iribns prtvesi, offertur panu ei poculmn aquw et vini.
Ritiiiii illinn Laodieena synodus can. 19 iia enuntial :
Posleaquam dederit episcopus prcsbyteris osculum pa-
cis, lunc laici pace.n sibi Iribiient, etita sancta cclebra-
biiitr oblniio. In Mozarabum Missali ad Domiuicam
Adventus pax anie Illalioneni, seu ui loquimur prse-
faliunem, indicenda atque oflerenda pnpulis piacscri-
bilur, ul apli sint sncrosnnclis mysleriis Dei interesse,
Eadem ratione in quibusdam aliis, puta Snisbe-
riensis ecclesice , jubetur sacerdos diacono et
subdiacono pacis osculum offerre , quo sint apti
sacrosancti nltaris Domini minisicrh , adenque an- p
tequam sacra mysleria celebrentur. Ilis suffragalur
veius Ordo Galltcanus, in qun collectio ad pucem,
seu, post pacem datani, Illationi passim praeponitur.
Notinda illa Innocentii cautio ac reverentia, i|ua
eiiam episcopo srribens, dc mysteriis dicil, qiuv npc-
rirc non debeo. Rcc ceite novae heterodoxorum de
illis mysteriis npinioni locum non permillit.
i' Meil. Prius eniin oblaliones sunl commendandce,
ac lnnc nominaedicenda. ln unoaulem ms. Colb. posl
verbum commendandas, subjicitur: Etnomina offeren-
tiiun non ante nisi infra mysteria recitenlur. Ac tnnc
eorum oblationes sunl cdicendte, ul inler sacra, elc.,
Iiaud dubie ex marginali nota scholiastis, quem in
suo exemplari, ut in aliero Colb. habeiur, quorum
snnt nlilationcs edicendw, pro quorum sunl edicenda,
legisse liquel. Quae leetio favereimori, quem Hiero-
nyiniis in Ezechielis caputlS carpendum ccnsuithis
vcrbis : Mullos compicimtts, qui opprimunt per po-
lenliam, vcl furla commillunl, ut «V mutlisparva pau-
peiibus tribuant, et in suis sceleribus glorieiilur, pu- D
bliceqm di tconus recitet offerentium nomina : Tantuh
OFFERT ILLA , TANTUM II. LE POLLICITUS EST , placeill-
que silii «rf plausum popuii. Sed apertuui est, Inno-
centium hujnsn.odi jactantiam non probaie, uipote
qui velil ul fidelium oblationcs Deo, non populo,
ncc publica diaconi recitatione, sed lacita sacerdotis
oratione commendentur. Priccepuun lllius anno 7D4
Fiancofordiense conciliumrenovavit, eduo decreto
dc non recilandu nominibus antequam oblatio offira-
lur. Quod cniin ibi Ikcc synodus oblalhncm, boc
Innocenlius supra precem vocat. Et utroinie illo no-
mine iil quud Canonem appellamus inielligitur. Ilmc
Gregorius Maguus in eadem cpistola adJoannem alias
M, Indict. v2, ubi proemisit a nonnullis e\posiul»ium
essc, quod oralionem Dominicttm mox post Canonew
Pathol. y.x.
DECKETA. 554
dos faciat, at(|ticeorum oblationes, qunrum nomina
rccitanda sunt, sua nraiione commendet, quam su-
perlliium sit, ct ipsepro luaprudentia recognoscis,
ul cujus hostiam necduin Deo offeras, cjus antc
nomcn insinucs, quamvis illi incognitnm sii nibil.
Prius L ergo ol)lationessunlcommend:ind;e, ac tunc
eorum nomina, quorum sunt, edicenda; ut inter sa-
cra mysteria nominentur, non inler alia, t\ux anle
praiiiittinnis, ut ip^is mysteriis viam futuris preci-
bus aperiamns.
Cap. III. — G. De consignandis vero infanlibus
manifestum est, non abalio, quani ab episcopo fieri
licrre (De consecr. dist. i,c. 119). Nam presbyteri
liccl c secundi sini saccidoies, pontificatus tamen
apicem non habcnt (Ivo ».1, c. 2G5). Hoc auiem
■' ponlificium solis dcberi episcopis, ut vel consi-
gnent, vel paiaclelum Spiritum tradant, non tolum,
dici slatuisset, deinde sobdil, O.ationem Dominicam
idcirco mox posl precem dicimits. Ivninlem sacrorum
mysteriorum parlem euam e0^«s- Socraies lib. vn,
c. 25, nuncupal. Quocirca Innocentius ac Francofor-
diensis synodus non probant eos, i|iii cuin Urientali
ecclesia ante canonem nomina recilabant, seu, ut
Cypriaiuis epist. 10 , ad cleium suum loquitur,
noinina offerebant. Euin lameii usum, quem impro-
bant, eiiaui postea inGalliis ;iti|iic Hispaniis recep-
lum fuisse antiquus ordo Gallicanus atijiie Mozora-
I Ki in Missale fidem faciunl.
Lucifer. docet eiim usum, qno in Ecclesia baplizlitus
nisi per manus episcopi non accipil Spiritum sanctum,
ad lionorcm poiius sncerdotii, qaitm ad leqis nccessi-
tatemesse instilulum. Neque soium idem Doctor con-
signaudi jus presbyleris asserere videtur, sed et ejus
iisuin aliquando eis permilli in epistola ad Evangc-
liim innuil, ulii ail : Quid enim facil exccpta ortli-
natione episcopus, quod prcsbyter non faeittt /Cui con-
sent.ineiiin esi quod Clirysosiomus homil. n, in i e-
pislolam ad Timollieum, de episcopis scribit : Sola
quippe ordimtlionc superiores sunt, nlque Itoc tantum
plus qutitn presbyteri liabere vidcnlitr. Gregorins quia
dem lili. iv, epist. 9, ad Jaiiiiaiiimi Caralis in Sardi-
nia episcopuin scribil : Presbytcribiiptizandos ungant
in pectore, ut episcopi postmodttm itntiere debeunl in
fronte. Veriini ibid., cpist. alias 2i, ad eumdem
resciibit : Percenit quoque ad nos quosdttm scandali-
zttlos [ttissc, qitod presbyteros chrismate lungere eos
qni buptizandi sunt prohibuimus. Qiiilius primo re-
spondet, E/ nos quidem secundumusum veleremeccle-
siai nostnv fecimus; iiini addit, Sedsiomnino hac de
re uliqui contristanlur ; nbi episcopi desunt, ut pres-
byieri elium in frontibus buptizundos claismale langere
debennt concedimus. Neque his a>lversaiur Gelasius,
cuni ei>ist. 12, c. G, presbyieris praecipit non confi-
ciendi chrismalis, non consignttiionis pontificalis adlii-
bcntliv sibimct tiniperc facuitatem. Aliud esl enim liu-
jusmodi facnliateni sibimei arripere, et aliud con-
cessa potestate uti. In commentariis Ambrosii no-
mine vul^atis in Eplus. c. iv legeie est : Apud JE-
gyptum presbyleri consignanl , si prwsens non sit epi-
scopus. Quihus concinil et quod anliquus auctor
quaestionum ex utroque Testam. mixtim apud Au-
18
555 S. 1NN0CENT1I I PAPjE 556
consuelndo ecclcsiasiica dcmonstrat, verum ct illa ^ sacrameiita penitus non celebrari. Quaniiiquc fornin
lectio Acluum Aposiolortim, qure asserit, Pelrum et d per singulas tenenda est liebdomadas proplcr id,
.loanncm esse directos, qui jam baptizaiis traderenl quod commemoratio diei iliius semper esl cole-
Spiritmn sancluni. Nam presbyleris, sive exlra epi- branda. Quod si piilani, semel aique uno sabbato
scopum sive proesente episcopo cum bapiizant , jejunandum ; ergo et e Dominica, et sexla feria se-
cbrismale baplizalos ungere licel, sed quod ab epi-
scopo fuerit consecralum, non tamen frontem cx eo-
dem oleo signare, quod solis debelur episcopis ,
cum tradunt Spiritum paracletum. Verba vero di-
cere a non possum, ne magis prodere videar, quam
ad coiisultalionem respondere.
Cap. IV. — 7. Sabbato vero (De consecr. dist. 5,
c. 13) jejiinandum esse, raiio evidentissima de-
monstrat. Nam (lvo p. 4, c. 28) si diem Dominicum
ob venerabilem resurrectioneni Domini noslri Jesu
mcl in Pascba crit utique celebranda. Si aiitem Do-
minici diei ac sextaj feriaj per singulas bebdoma-
das reparanda imago est ; demenlis csi, bidui agerc
consueludinemsahbaloprxtcrmisso ; cumnon dispa-
rem baheal causam, a sexla videlicet feria, in qua
Domiiuis passus est,quando et ad inferos fuit,ul ler-
tia die resurgens redderet Iacliti:im post bidtianam
irisliiiam pracedentem. Non ergo nos negamus
sexla feria jejunandum ; sed dicimus ct sabbato boc
agcndum, quia ambo dics tristiliam Apostolis, vel
Cbrisli non solum in Pascba celebramus, vertim JJ hjs qui Christnm scculi siini, indixerunt. Qui dio Do-
etiain per singulos circulos liebdomadaruin , ipsius minico bilaraii, non solum ipsum feslivissimum ess^,
diei imaginem frequentamus, ac sexta feria propicr voluerunl, veruni etiam per omnes bebdomadasfre-
passionem Domini jejiinamiis, sabbatum pralermit- queniandum esse duxeiiint.
lerenon debemus, h quod inler tristiliam alque licli- Cap. V. — 8. De fcrniento vero, quod dieDomi-
tiam lemporis illius videtur inclusum. Nam utique
conslal, Apostolos biduo islo et in mcerore fuisse, el
proplermetum Judseortim se occuluisse.Quodutiqne
nondubiumest, in taniunieos jejiinassebiduomenio-
rato(Jo««.xx),ut'tradiiio Ecelesia: liabeai,0 islobiduo
gusiin. append. tom. III, cap. 101, Iradit : In Ale-
xandria el per lotnm /Egyptum, si desil cpiscopus,
consecrttt ( reciius Colb. ms, consignul) presbyler.
Atque bic usus etiamnum apud Gijjcos oblinet. Ne-
que ab eo abhorrerc videlur concilmm Toletanuin I,
can. 20, quo statutum esl diaconum non chrisn i H'i ',
sed presbylerum ttbsente ephcopo; pioeseule vero, si
ab ipso fuerh praiceptitm ; sicut iiec Arausicauuni I,
can. 11 , et Epaonense can. 16 , duni lncreiicos
in morlis discrimine posilos, si calholici csse dcsi-
deranl , si episcopus desil , a presbyteris ciim be-
nedictione cl clirismule consiynnri vulttnt. Ad In-
noce.nl.ium quod ailinci, luiii ex boc, luiii cx su-
perioribus dccrciis ac totius epistola; pvoceniiu ap-
parei, boc eum maxime cavere voluisse, ne cccle-
si;e, qua? a Uomana lidem susceperunt, ad alier.os
ab ejusdcm ecclesi?e eonsuetudinc vitiis decliiiarent.
Morem illi gerens eonciliiim llispalensc n anno 619
hahitum c. 7 definit, presbyteris non licere nec
chrismu confucre, ncc chrismnte baplizatoritm fran-
tem siynnre. Ad ipsius quoqiie iinilaiionem Theodul-
fus Aurelianensis episc. lih. de Uapl. c. 17 concludil:
Quod eryo presbylcris buplizttlos chnsmttte nnyere li-
cel, Spirilum vero stinctum pcr manus imposilioncm
trialerc nonlicet, tinlitiuus iste mos ub Aposlolis (boc
est Aposlolorum exeniplo in Aciibus cpnsignaloj e$t
tnidittis. Neque presbyteris soliiin, scdeiiam choro-
piscopis et roncilium 1'aiisicnse vi, anu. 827, parl.
u, c. 27, el Meldeuse anu. 855, c. ii, bane polcs-
talem neganl. (Jiiocitca Uaae Lmgoiiensis episcopus
lil. si, cau. 30, docernil : Si yuis non ub episQopo,
sed a chorepiscopo fuerit confirmaius, reiterttn nliisbe-
neiliC.ionibus dtbel. Idipsum el Capilulare anni 8Q3,
apud B.tltiz. pag. 381, ul Leonis Jll anlea consiilli
auctorilatc fulliiui edicil.
''Ininss. qui (Quesn. bic addit dies) inclusus.
nica per litulos mitiimus, superflue nos consulere
voluisti, cum omnes ccclesise uostr;e intra civiialem
sint constiluiae. Qiiarum presbyicri, qnia die ipsa
propter plebem sibi creditam nobiscum convcnirc
non possunl; idcirco fermentiim ' a nobis confeclum
Ejusdem Quesnelli ad calceni opornm Leonis specia-
lcin de jejutiio sitbbati inecclesitt Romantt Disserta-
liiiuem coiisulc, si lubet.
9 C.ipilularium lib. vn, c. 150, ubi habetur, Cnno-
, nibus qnippe jubentibiis biduo isto sacrtimcnta non de-
' bcnl celcbr.tri, ad Imiic lociim rcsjiici haud temoic
coii.ieclemiis. Iluuc ipsuin morcm bbro pouliliciili
pr.TScriplum esse Uotbomagcnse coucilium ann.
1072 c. 22 memorat.
* Supple, jejunii ab Apostolis servuti. Nam proxi-
nms de sacrainenlisbiduoanlc resiirrcclimiemDoini-
ni non cclebraiis sermo tautiiin in iransciirsn lil, ut-
jiolead asserendum sabbali jejiiniuin unice adjeelus,
idque iipsa oralionis series conlirmal. Ait quidein
Socrates lib. v, c. 22 : Ch»i omncs ubique lcrrnnim
ecclesim per sinyulns hebdomndus die sabbati sticra
mysteria celebrenl, Ale.rnndrini lumen et liomtnii. ve-
tusltim iritditioncm tccitti, id fncere detrectttnt. Sed
secus suadenl Gregoiii Gelasiique liturgiic , qusc
etiam Quadragesima; sabbalis Missas pra;sciibiinl.
Nee llieronymus epist. 28, ad Lucinium seripsisset :
De sttbbalo quod quccris, utrum jejiinundnm sit ; el i!e
Kuchtiristia, tin ticcipiendn qitotidie, qnvd Iitimance
ecclcsia; obiervnre pcrhibentur, nisi sacra mysleria,
ex quibus Eucliaiisiia percipitur, quoiidie fnissent
celebraia. Eunidein Eucbaii-iia: quotidie peroipien-
il.c iisnm Augiisliniis cpisl. bi, ad Jaiiuaiiiiin, n. i,
tradil. Ex quo scqnitiir, ul elquolidie cclebraia sint
diviua mysieria. Non enim vulgo exira illorum ccle-
brationem Euebarisiia nisi ab a;gioiis percipisbatur.
Id lorte quod mox attulimus, dixit Socraies, quia
Romani Alexandrinique, sabbaiisoIeimiiiaicinDomi-
nicaui Iranslaia, utiumque illuni dieni pari religio-
ne celebrare dcireciarent.
Feruienli nomiiic alii beiieilieliim pancin, qiii Eu—
charistiao vice sit, alii vero longe plures Eucbaris-
liani ipsani bic inlclliguiil. El vero illam in Ordine
lioinano lermenli vocabulo saqiius designari Mabil-
lonius nosler observai. Neque verenduin, ne bac
postrcma inlelligenlia eorum juvetur opinio, qui
D
5,57
EPiSTOL.'E ET DF.CftETA.
5;.s
per ncolythos aecipiunt, ut sc n noslra communio- \ a thcmonio, vitio aliquo aut pcccato intervcnicnte,
no, niaxime illa tlie, non jutlicenl separatos. Quod
pcr " parcecias (ieri debcre non puio; quia nec lon-
gc porlamla sunl sacramentn (ncc nos pcr cceinc-
leria iliversa constitutis presbyleris destinainus) b ct
presbyleri coriim conficientlortim jus habeant alqiie
liccnlinm.
Cap. VI. — 9. De his vero baplizatis, qni postea
arripiuntur, « est sollieita tlilcciio lua, si a presby-
tero vel diacono possinl aul debcant d designari.
Qui.d lioc, nisi cpiscopus pr;rceperit, non licei. Nam
cis nianus imponcnda omnino non csi, nisi episco-
pus auctoritatem dederit id cfliciendi. Utaulem liat,
episcopi est imperare, ut mnnus eis vel a presbyiero
vel a c.cteris clericis c ini[ionatur. Nam quomodo
Eucbarisliain ex fermcnlnio pane olim iu Ecelesia
Latina confectnm poianl- Vnlde eniui leve csi quod
inile in opinionis liiijus gialiam dcduciiur nrguinen-
tiim. Quippe venerandum illud sacramcntum, pr<>
illoruin lemporum coiisuetudine, qua saene rei ar-
caiiiiui ptofaau legero affeclaliani, tum atl eeclesias
mitiereinr, api.osiie vociiuiu cst leiiuentiim, ut r. buiu cvnsignaii, quo supcrius Conlirii
quemndmodiiin feriiicnliim in farinam iiiiniis-iitn, menluiii enuntiauir, virum ciudituu
ciquc eommixluin , lolam congluliuai , ila ci.
quoddnm iinumnis nlque coniniunionis niulua: vin-
ciilum esse sigoilieaieuii'. Ea raliniic i[.se Chris-
tus etiam exira EucharisiUc sacrameniiim in
encyelio cpistolarum nd Leonem augustum inis-
saruni cndiee, cpist. 57 , lom. IV C<> xil. Lab.
|iag. 920, fermentum appellatur , ol. idque eon-
cilinm Chalredonense ah episcopis IMiueniciui ninn-
liuiic laudntur, quod eos, qui prodigia&e , non e.v Bei
geniiricc virgine eue nostrum fi;iimei>tum creditnt, de-
slruxil. Feinieuli aulein vncabulo ne iiierani eulo-
giani ah liiiiocentio intelligi censcninus, vetal sub-
jecia ipsius rnlio, i|iia liunc niillendi lenncnii ritiini
neque in Eugubinam ecclcsiam, neque iu cseieras,
quae plures inira iinniii eiviialein tilulos uou habe
reiil , conveniie docei, quia niiiiinini saeramenta
non longe pvrlundtt sunt. Nain eulogiam seu henedic-
liun panein sine ullo discriniine longius lerri posse
nisi episeopum prcecipere non liceal.
Innocentiiini iioe loco diaconis, cnin necessitas
tirgel, Coiilirinnlionis adminislramhc potestaiem le.
cisse Joh. Moiinus iti quodam opere posthumo opi-
nalur : sed ejus cdilor Moretus niillum lnc de
sacramento illo scimoiieiii e>se reete observal. Ver-
nlionis sncra-
de bapliztttis, hoe est fidelibus, non qui in i,isa bap-
tisini susceptione, sed postea, a diemonio arripie-
banliir, qmcslio inslilula esl. Hac autein actale e sa-
cro baplisini lavacro egressis sacrainenliim Coflfir-
mationis conferri consuevisse nec doctus Morinus,
nec ullus antii|iiilaiis peritus ignorat : idque doceni
Tertiillianuslib.de Baptismo e. 7 et 8, Cyprimus
episl. 75 ad Jnbaiaiiuni , Ainbrosius lib. de .Vlystei iis
c. 7, nieronyiniis Dial. athersus Luciler., Augus-
liiius Serni. 524, Leo pnpa Sern\ 4 de Nat. Duiu..
ac longe postea Magnus Scimueiisis episcojiii; in
lihello quem de bapiismalis inysterio Caroli Hl.ju6.su
coiitinnavit, ac nosler Ednuinilus Marieuc tle Anli-
quis Ecel. nl. lo. I, pag. 160, edidil. Quo in opere
legimus, Omuibus autem peraciis sacramenlis btiplis-
malis, itovissimc pen nianiis iinposiiioitetn a snmtno m-
cerdole scplifortuis gralitv accipiuat Spiriitim :auc-
tutn. Prscterea niilluin esi iu lolo hoc capiiulo de
si quis negaret, revincereliir episiolis iuni Paulini C Spirilu sancto verbuia, ciim de co Iiiiii.ccniius silere
Nniani aputl Aiigusliiiiim 24 u. 6, 25 u. 5, el 52
n. 5, necnon ipsius Augiisiini epistola olim 54, niinc
51, n, 9, in quihus snuclos illos viros ab llalia in
Alricam, ac vicissim, benediclos panessibi inviecm
in unitatis seu cominuiiionis muuisc symbolum mi-
sisse leginius. Fcrmeiiti aulem ad ecclesias niillendi
usiis, qui lorsiian lioinanse civilali peculi aris fuit,
Melchiatli atliihuilur, uli supia pag. 559 obiervalum
esi, uhi et [ilura de linc re ilisseruimus.
• Editi, ptirocliitis. In exemplis Dion. et Uadr. pa*
roecias seu parrcecitis. ln veteirimo Corb. proicias,
haud tluliie pro pttroicias. E\ quo colligere est
noii id |.riiniim, sed tempoiis deeursu obtinuisse,
ut parochius seu panechias nnliquarii seriberent.
Hiic autem noinine hic intelligil Innocenliiis eeele-
sias exlra civitaiem episcopalem sims. Ccemeieria
quoque npud Uomnnos, utpole quihus corpora inlia
iiiuios coiulere religioni ei.it , cxira tiil.es exstiiissc
nulUis igm.ral.
'' Quesn. post veteies edit, concil. nccnon mss.
COll. Hisp. et Isid.. itl et picdttjlcri corinti. Duo niSS.
«f piicibtts cvniin. Pilh., et prccibtt; evrum. Lcclio
postmiitlum vnlgnla el sanier el poiieniin est mss.
Innocenliiis prieri rationi, qua sner.inienta in pnice-
cias [lortari nmi decere iheueral, nunc nllernm ad-
jicit, qua isiud nec necessaiium ostendit.
Qnesn. vulgnti exein[]|nribiis, iiecnon alin p/obce
110110 111-. tiob Imel legis-e vid>'lur Dinnvsuis, cu-
jus e\em|iluin Regium eiiniiinuio hnbcl tissiijiiun. lo
casteris aulem libns exslal consignari. Tuin edil.
Koin., (/i(«k/ /'nc tf.\i ejriseopis prtxcipre. Qnesn.,
quotl nisi, sn, nresso hnc prtBter ouiniiiiii codicum
f.iHiseiisinn, hii-egra eril omlio, si nole illud tptod,
verbiiin ,c:i ,■■• sii[>p!eiiliir, aiu eiiin Itegio Dion.
exemplnri aliisquc nonnullis prxrerMw, Qtntdhvc
P
non solent, uhi de Conliriiiaiionis sacr.iiueiilo lo-
qniliir. Deniqne i|ui superiori capiluloS, n. f>, as-
seitiit, kpc pitttificibits sulis debeci, ut cel fonsignenl,
vel Iraduiti Spiritimi sanctum, ae presbyleris hanc
poleslalem negavit, procul aherat ul eaindemdii-
conis concederet.
Evidens est igilur, rilus quibns ei succui ralnr qui
Ediiiundus Marteue de Antiq. Eccl. ril. Iih. m, e. 9,
fuse expheni. Nominaliiii vero inler ens, i|iiob ex
veiusto codice liegio 5800, el altero Vinduciiiensi
ib:d. pig. 500, descrihit ; pi aicipiliir ut .acerdos,
ad queiu diiclus liierit eiiergiimeiius, omniu u pee-
caioruni ejus eonfessionem enoipiat, ponat maaum
in su.nmitate capilis infirmi, el orueem facial tribiis vi-
cibus, nc. post i.mltas preces siguct eum ad fcontcm,
ad oculos, ad aures, ad narcs, ad peclus, ttd os, ad
pedei, ad ainbas iuaiiits, piopria iinieni pie membro
henediclione adhibita. Qoociica nulliis prtipe est
tlubiliindi loeus, qtiin iiovissiinum lninc riitiin verho
dmqnan loiioceniitis notet. Quominus tainen consi-
gnari retiuealur, nibil repugno : nec ililfiteor leetioni
huic linere, quod in latidatig i 'odicihus a Martenio
noslio c\sei'i|iiis [>ng. 5-20 tluplex nlfeinlui' siguandi
forniula, nc posirema inscribaiur : Mia cuiisignatio
capitis, cl oculormn, sice oiniiium inembrtiriim. Caven-
duiu tamen, ne consitj itindi verbiiin bic i o sensu,
qno snpin ca[>. 5 tisiirpari exisiiiueiui'. Forle ad
ulrnmque rem tlislingiiendnio Innocenliii supra c,<n-
siynattdi, ntinc dcsignandt verbo USUS esl. Sed hic
Sive designari sive consignari mnlis, neiili iiiu aliud
sonare ttediere videlor, qiiani simples sigiiaii.
559
560
id lieii sinc magno labore poterit, ui longe consti- ^ lilius inens Coelesiinus diaconiis in epistola sua, essc
tulus energumenus ad episcopum deducatur, ciim
si lalis casus ei in itinere aeciderit, nec perferri ad
cpiscopum, nec referri ad sua facile possil?
Cap. VII. — 10. De poenitenlibus auteni, qui sive
ex gravioribus commissis, sive ex levioribus pceni-
lenliara gerunt, si nulla inlerveniat aegritudo, quinta
feria anle Pascba eis remitiendum Romanse Eccle-
si;e consuetudo demonstrat ( De consecr. dist. 3, c .
17 ; Ivo p. 15, c. 10 ; haac Lingon. c. 15). Cxlerum
de pondere avstimando delictorum, sacerdotis est
jttdicare, ut altendat ad eonfessionem pcenitentis, et
nd fleius alque lacrymas corrigenlis, ac lum jubere
dimiiti, cum videril congruam a salisfactionem
suam. Vel si quis ir-gritudinem ineurrerit, atqne
Dominns, J el si peccatum fecit, rcmiltel ci (Jacob. v,
2i ). Quod non est dubium de fidelibus srgrolauiiuus
aceipi vel intelligi debere, qui sancto oleo clirismalis
perungi possunl, e quod ab episcopo confectum,
non solum sacerdolibus, sed et omnibus uti Chris-
lianis licet, in sua aut in suorum necessitale f un-
gendum. Cseterum (Disl. 95, c. 9; Ivo p. 2, c. 75)
illtid superfluum esse videmus adjectum, ut dc epi-
scopo ambigatur.quodprcsbytcris licere non dubium
usque ad desperationem devenerit, ei est ante lem- g cst. Nam idcirco e presbyleris diclum est, quia epi-
pus Pascba; relaxandum, ne de saeculo absque eom- scopi occupationibus aliis impediti, ad omnes lan-
mutiione discedat. gttidos ire iion possttnt. Caelerum si episcopus aut
Cap. VIII. — 11- Sane quoniam de hoc, sicuti de ! potcsi, atit dignum ducit. aliquent a se visitandum,
ctcteris, consulere voluit dileclio lua, adjecit etiam ct benedicere et h langere chrismale ; sine cunc-
cpist. 10, ad clerum suum, queritur qttod cum in
minoribus peccalis agant peccatores pceniienliatn tongo
lempore. et secundum discipimw ordinem ad exomo-
logesin venianl, el per impositionem maiius episcopi
et cleri jus communionis accipianl ; nunc crudo lem-
porc... nnndum pcenilentia acta , nondum exomologesi
farta, nondiim manu eis ab episcopo el clero impositu,
cucliarisiia illis datur. Veruni episcopus, quando
aberai,ac ncc necessitasurgebat,hoc ipsum presby-
teris vel etiam diaconis permittebat. Quocirca cl
ad cleium suiim iilem Cyprianus epist. 15 scribit :
Si incommodo aliquo et infirmilalis periculo occupali
vetustioribus, salvabit laborantem : ubi in vulgalis,
salvabil infiimum.
0 Crab. ahique deinceps edili, quo ab episcopo con-
fcclo. Merl. etmss.renitenlibus. ApudCraecosoleum il-
ludeiiam a presbyterisconfici solerenosierEdmundus
Mariene tom. II de Aniiq. Eccl. ril. pag. 114 probat.
ad ungendum. Cx-
0("*LL'",", """"""/"/ r ' /^ ^ 1 J » & —
fuerinl, non exspeclata priesenlia nostra, aputt presby- *-• ter;i;, innngcndo. Ventis mss., unge.ndum, seu, ul in
terum quemtumque pnvsentem, vel si presbijler re-
pertus non fiteril, el urgere exilus cozperit , upttd dia-
etmum qitoque exomotogesin (acere de.licti sui pussinl,
nl maiiu ds in pcenilcntiam imposiia, veniant ad Do-
minum cum pace. Huc spectat qnod Rcgino lib. i,
c. 295 et 296, necnon Burchardus lib. x, c. 155 et
156, velut ex Poeniieniiali Romano proferunt : Sicul
enirnsacrificiumofferrenon debcnt nisi episcopi et pres-
bijleri, sic nec pozniientiuin judiviaatii usurpare debent.
Si aittem necessitasevenerit,el presbyter nonfiierit prw-
scns, diacouus suscipiat pcenilentem ud sanctam cominu-
nionem. Ethoecquidemdepoenitentereconciliando.ubi
periculum ntortis imminet, dicia snnt: atlnnocentius
circa energumenos quamdam ab episeopo potestatem
iribui posse delinit, quae non presbytero aut diacono
holis, ^ed et cwteris clericis competere \ ideatur, inler
quos infimus esl exorcistarutn ordo. Qnod ita intelli-
gendum, ul eos rilus, quos exercere solis sacerdoti-
plerisque pingilur, unynendum. Neque verogramma-
ticis insolens est verbo uti quartuni casuin adjttn-
gere, ttt vidcre est in his Plauii, Ccelera gum utimur.
Porro ab Innocentii menie aberraut, qui eum boc
IocoomnibusChrislianistum se, tum stios oleosancto
ungendi jus attribuere, et lideles omnes Inijus sacra-
menii ministros pra?dicare arbilranlur. Tanlum opi-
nionem refutal eorum, qui iinn lorle sibi persuase-
rani, olei sancti usum sacerdotibus a quihus confi-
citur, ila propiiuni esse, ut eo nulli alii ungendi es-
senl ; ac docet illud ab iis confici, non tit inde ipsi
soli, verum etiam omnes Christiani unganttir. Non-
dum quippe hic de unctionis niinistto, sed de eo
lanlum cui conferri possit, sernio est. Inde ad alie-
ram progrediens quxstionem, an scilicet presby-
terorum ita proprium sit hoc sacramentum admi-
nistrarc, ut illud conferre episcopis non liceat, fal-
sam ea de re nonnulloriini opinionem, de qua illum
iiiis concessttm est,inferiores clerici praclermiserinl. ^ Deceniius consulenduin duxeral, confutat. Et h;ec
Sane si quis. Quam sollicili fuerinl anliqui ne pceni-
tentes aulanle congruam satisfactioueiu absolveren-
lur, aut sine reconcilialione el communione des;ccu-
lo discederenl, testis esl, utalios initlam, locis mox
allatis Cyprianus. lbi etiam sanctus ille martyr de
minoribus peccalis actam pcenitentiam memorat, sed
bajc ciim gravioribns comparata, quamvis el ipsa
inoriifera fuerint, minora ac leviora dici haudleme-
re senliamus.
Tum duoCutb.,ut orenl pro eo : Pilh., el orent pro eo.
qiiidemDeceniiiinlerrogaiio, quantumabhorreret ab
illorum temporum fide,uiChrisiiani quique infirmos
sacrooleo ungere posse crederentnr, aperte indicat.
8 Edil. Rom. et concil. post Crab. cum uno ms.
Colb., de presbyteris. Merl. cum ca:teris mss., pres-
byl ris, quod ita iiitelligiinus, ut siibaudiatur licere.
Nec dispiicet quod apud Quesn. presbyteros, eo scil.
inlelleciu : ideirvo (a Jacobo) dictumest presbyleros,
supplendo vocvl.
Toleiani 1 concilii, can. 2, ubi statuiiur, diaconum
non chiismare. Loculione aiilem vhrismule tangcre
Gregorius lib. i, episl. 20, ad Jannuaiium, semel
acsecuiido uiitur.
561 EPISTOL^E
taiionc potest, cujus est chrisma 'conDcere. Nnm
poenilentibus isinil infundi non polcst, quia genns
cst a saciamenli. Nam quibus relii|na sacramenia ne-
ganlur, quomodo uniim genus pulaiur posse con-
cedi ?
12. Ilis ergo, fraier charissime, oinnibus qua: tua
dilectio voluit a nobis exponi, proul potuimus, re-
sponderecuravimus, ut Eeclesia ina Romanam con-
suetudinem, a qua originem dncii, servare valeat
atque custodire. Reliqua vero, quae scribi fas non
erat, cum adfueris, inierrogati poteriinus edicere.
Eril autein Domini potcnliae, eliam id procurare,
ut et tuam Ecclesiam et clericos nosnos, qui sub
luo poniilicio divinis fainulaniur olliciis, bcne in-
stiluas, et aliis formam tribuas, quam debeant imi-
lari. Dala xiv kalendarum Aprilium ( Muriii xix,
ann. 416 ), Tlieodosio augusto vn el Palladio b viro
clarissimo consulibus.
MONITUM IN EPISTOLAS SUBSEQUENTES.
l.Sexepisiolassequentes repraesentant veleresco-
dicesqnam pturimiinnovissima Augusiinieditionere-
censiti, Easdemuna cum subsequentc.32, non soluni
colleclionis Isidori, sed ei llispaiue, necnon Codicis
Innoceniium, prscter conciliorum relationes, lii-
teras familiares , ubi de ipsa causa aliquanto
diuiius egimus. Ad oinnia nobis ille rescripsil
eodem modo, quo las erat atque oportebal apo-
stolicam sedem. i Noiiiiiialim vero de lniiocenlii
episinlis lib. i conira Jiilianuni c. 4 brec eloquitur :
« Quid euim potuit vir ille sanclus Aliieanis respon-
dere conciliis, nisi quod anliquitus aposlolica sedis
ct Romana cum ca-teris lcnet perseveranler Eccle-
sia? > Tum exscripiis quibusdam senientiis, qnas
lnnocenlius in epistolis illis depromii, Julianum sic
nrget : i lluic responde, imnio ipsi Domino cujus
illeantisies usus est teslimonio. » Iiem lit». n contra
ilnas cpistolasPelagian. c. 4, n. 6, ubi nonnulhi pro-
lulil epistolse 29 verba, excl.nnai : i Quid ista sedis
apostolicse senteniia clarius ? » Riirsumqne num. 7
verbis aliis cx epistola 30 in ineilio posilis subdil :
Prosperuni, Ccelestinum papam aliosque tacemus
ET DECRETA.
562
A scriptnrcs, qui lilierns illas Iniiocenlio conceptis
verbis asciiliunt. Neipie cur ille de maieria lam
aliundanii lamque anipla uequaquam fusius edisse-
rat, explicare pluribus opus est , cum hujusce rei
raiioneni ipse rediliderii.
2. Qu;e Afris ad Innocentium scribendi causa fuerit
ipsi non siluerunt. Cupere se leslantur, ut in gravi
adeo tempestale, quam Pelagius atque Coslesiius cx-
cilarant, de lidei veriiaie ceniores (iant ; atque ut
sua ipsoruin sentenlia Inuocentii jndicio comprobe-
lur ; eaque ratione staluiis suis lirma sedis apo-to-
Iicae accedal aucioriias. Tuin demiiin sperare se si-
gnificani, eos qui tam perversa lamque perniciosa
sentiunt, ejusdem sedis auctoriiaii, utpoie idesan-
clarum Scripturarum aucloritale depromptae (cpist.
27, n. 3) , » lacilius esse cessuros.
3. Qiiantum apostolicae sedi deferendum censeant
Afri, suis in liileris luculenier probant. Ilinc et ejus
extollendae ansam Innocentius arripuil. In quomo-
Pelagio, Ccelestio eorumque consonibus judicavii,
non iieni qu:c epistolis 29 et30 de sedis suu: pncro-
gativa pradoqnilur, approbasse censendi sunt?Ista
eliam ab ipsis comprobata esseex eo colligilur, qnod
scnbunt corum posteri in exordio episiolae, qiuca
Iribus Africae conciliis ad Tbeodorum papam missa,
pnsimodum in Laieranensi concilio sub Martino I
reciiaia est. Ibi euiin quidquid de Romame Ecclesiae
digniiaie Innoceuiius epist 29 astruit, iisdem sen-
tenliis, lantiim non iisdem omnino verhis, suo no-
mine repctunt (Lnb. i. 6, p. 118). Sed ad coiumen-
dandani aposlolicie sedis prseslantiam illuslrius nihil
desiderari polcst, quam nund Auguslinus acccptis
Innocentii liticris serm. 131, n. 10, palam pradica-
vit : < Jain enim deea causi duo concilia missa suut
G ad sedem aposiolicam, inde etiam rescripia venerunl:
causa finita esi, ulinain aliquando finialur error ! >
lloc esi, Pelagiana causa duobus in conciliis Afri-
canis diligenter discussa judicataque est. Cum aincni
illis congrual et jiidicium aposiolicse sedis, triplici
lantae aucloriiatis judicio causadecisa, merito liniia
judicatur.
4. Ua concionabatur Angustinus, cum ulrum re-
scriptis illis slarent Pclagiani, nccne, adbuc incer-
lus cssel ; adeoquc cinn recens in Afiicain perve-
nissenl. Aiqui Sermonem illum < babiium ix kal.
octi.bris die Dominica » in velcri codice prsenotari,
atque anno 417 noiniin kalendarum oclobrium diem
in Dominicam incidisse, in nova Augustini edilione
(ibservaiuin est. Ex quo ct conlicitur, rescripla illa
inense sepleinbri anni 417 uon csse recenliora. Sed
nianet ceria eoruni epocba in optime noiae niss. as-
servata, quae < vi kal. februarii post consulalum
Tbcodosii vn ei Junii iv V.C., » bocest 27 die men-
t» sis januarii anni 417 consignaniur. Neque epocham
illam ancipilem f.icit, sed poiius conlirmat h;cc al-
lera, quam nonnulli codiccs exbibent, « vi kal. fe-
lnuarii lionorio et Constantio V. C. conss. > Nain
■ In iinomss. Colb., sacramentorum. Cui favet quod
in veiusto Corh. legitur sacratorum, Hancquippe lec-
tioncni mendosani esse, atque inlirmorum inunctio-
neni noii inler sacrata lanluiii, veriim eliam inler
sacraincnii ab Innocentio compuiari ex subnexis
perspicuiim esi. Ubi vero lioc sacramentum iis negal
pceniicniibus, f/ui(ms reliqua sacramenta negantur,
saiis aperic docel nsu tiini luisse receptuni, ui aliis
lidelilnis ( ilra periculuin nioiiis laborantibus con-
cedcrciin . Nam el poenitenlibus, si in desperatam
segritudinem incurrissent, reliqua sacramenia sine
niora conferri supra n. 10 prcecipit. Grteci aniein
teste Petro Arcudio lib. v, c. 4, eo proccssere, ut
non solum inlirmos nulla periculosa agrinidine la-
borantes, sed el pcenitentes bene valentes, adtnbiia
quoque forma sacramenli, non aliter atque infirmos
inungant.
'■ Ediii, viris clarissimis. Rectius mss. v. c. boc
est iitro clarissimo : quod in unnni Palladium cadit.
Ulii vero noiarii riris clarissimis expiimere voluiit,
notam eanidem geminant in Imnc modum : rv. cc.
qua: iniii dc duobiis consulibus praditari inlelli-
gitur.
563
S64
re ipsa Honorius ol Conslanlius aiuio 417 consiilaluin A
gesserunt. llanc auiem mnlalloneni liaud lemere
senlienms cohtigiSBti (mn opera anliquarii, qui con-
suluiii preeteriii anni loeo, ipsius anni consules, quos
iunc forie ignorabat Innoreniitis, .*ul in:irgincm an-
notarit, lum simpfciiate librarii, t|iii stinoiationeni
illam, nrimreva lecUune sulunoia, in lexiumtrnnsiu-
leril. Porro e sepieni subseiineniiluis episiolis prior
paulo ante 27 et 28 scripta, soii una eiim liis per
eunidein Juliiim episcopuni Africanuin nuno4IO la-
bente irausmissa esi. Qualuor vcm subseqiienles
uno die datas eodentque episeopo Julio deloreiite
perlalse sunt. Ilas et anle mensem ociobrcm aniii
417 Afi is reddilas esse, ex nota Augiisiini Sermoni
131 prsefixa tnnlicilor, mi pneuionuimns.
5. Pelrus Marca lib. vn ile Concord. c. 12, n. 3,
et Joannes Caineiius Dissert. de syimdis in cnusa
Pelaix. habitis Iniiocenl.iuui ad Afros ex aliqua syn-
odo Ronnna rescripsisse asseruut : sed boc Ani.
Pagiiisad nnn. 410,n. 19, negat, ac sentenliam suarti *,
vcrbis Auguskini Iib. tvad Bmiifaciuiti conlirmal.
oed dupltix iila opinio h.iud inagno negoiio compu-
nalur. Ntim si Polagii Coelesiiiquc dogmaia sinecon-
gregatione synodi damnala fuisse jnctautilius Pela-
gianis Augustinus lib. iv conl. duns epist. Pelag. c.
12, ii. 54, hoc eis non negat ; idem Docior in eodem
opere lib. n, c. 3, iisdein luereticis elericos Ronia-
nos proevaricatinnis argtienlilius respooclet : « Si,
quod absii, ila tunc fuisset de Coelestio vel Pelagio
in Roinnna ecclesia judicnium, ul illa eorum dog-
inala, qu:e in ipsis ei niin ipsis papa Innoccnliiis
damnavcrat, approbamla cl. lencnda pioniiniiaien-
lur ; ex boc |iolius esset pnevaiicalionis noti Ro-
inanis clericis inureiidu. » Alvcm undc eiilpueniur
bi clerici, nibil essei, si cilra corum conscientiam
Inooceniiiis adversiis Pelagiuin ac Ccelestium scri-
psi-set. Has ergu episfcdas sanetus ille papa sine con-
gregalioue synotli episcoporum e diversis provinciis
convocaionmi, sed non sine congregatioue clcrico-
rum Romnunnim conseripsil : cuque puct iconeilinn- C
lur in specicoi pugu.nUcs seiiientice ; ac mos perpe-
Ircs episcopi legriuluf Fitlentii nomine dwiaii.
''Apiiil Cr.ib. in niarg. Anlonius : qubd cl liabeiil
liic niss. Scd epistola, qua Innocentius Imic rescri-
psit,in mss. Curb. et Gcrm. Anlonio, llun Autoniiio,
iiiscribilur.
Collatione Caitbag., cap. 120, Pannonius episccpus
plebis Puppitttnce legitur.
11 In mss. Corb. el Germ. nomcn dcsidefaliir liu-
jus episcopl, quiin iisdem m s.iu rescriplo lnliocen-
tii Ambivius vocalur, noiaturquc in Coilatione C.ir-
ihagin.jC 133, Pisitensis episcopus. At apud Qucsn.
ut in mss. Pitb., Colb. et cpll. lsid., Avivius, et
apud Merl., Crab. ut in eilit. Rom., Avinius appel-
latur.
Merl., Voiturianus ; tum cadem editio, Trispulus ; n
Merl. el Crab., cum mss. Uid., Crispotis. In Collal.
Carlliag. c. 123, Postliumianus episcopus plcbisTa-
gorensis ; el c. 128, Crispulus episcopus ecclesia; Voli-
lauiv memorantur.
Corb.j ut apud Mcrl., Lcutius. Alius Colb., Lucius,
Collal. Carlhag. favente ; Vatic, Leon.ius; Germ.,
Elculiu.i. Deinde cdit. Roin. Matinus, Merl. Marinus,
Crab. Maiiiiianus. In Coll. Cartb. duo leguntur cpi-
scopi noiiiine Mariuni iiiimopali.
t' Qucsn.ac duoinss. Colb., Maijerius; AliusColb.,
Magarus ; Pilh., Meynrius ; Capuc. Coll. lsid., Ma-
gorus; Merl. Crab. et edit. Roin., Maijnrius. Lx mss.
Corb. ac Gcrm. necnoii ex edit. Aug. rcvocainus il/e-
gasius.
(uus flrmatnr , tjMfl Roinaiios pontifices ab Ec-
clesiis constiltos noiinisi congrrgato saliem clerico-
rnm suorum ccelu rcspondere consuevisse haclenus
vidimiis.
◆
Pope Innocent I to Unknown.
to ALEXANDRIJM EPI9C0PUM ANTIOCHENIM. I. Qiwd printa seiti's beitli Pelii at Anliotliiuin c.se memorelnr. — II. Qnod not oporteat scciindiim coltstitula Imperalorum ditos to be melropoliliiiins epimopos. — III that Ariattornm bltffci not siltt suscipiendi in suis officiis, qitttmvis b btiplismd, quvd through eos dutur, confirmct Ecclcsia. Innocentius AlevanDuo EPiscoro. Cap. I. — I. Ei onns and lionnr to us a tui Iralerniiale impositus, nece-.sarii iracialus causas indnxii, qm» liiiens or coinmonilorio vestro, so that dal sancii Spii iins grace, respomleie possimus. RevoW vcnies ilaque auctoritalem Nicienaj symdi, which (C.iiii. 0) iina 01 it 11 i 11 m through orbem terrarum menieni explicat sacerdnium, qu;e censuit concerning Aniinchcna ccclesia cuuciis fiilelilius, lest dixerini saeerdoiilnis, to be necessarium cusiodire, qca above dieecesira suain pi;ciliciam the church, not above aliquaiii proNTII I PAP.E 5« \ vinciam c recognoscinius consiiiuiani. from which adverliiniis, n n laui for civilaiis magniiicentia hoceideni atiribuium, quain qund •' prima priini apogtoli the see essc monstreiur, where and nonien received religio Cliristiaua, and qu;e convenliim « Apostolonun at himself liori celeliei liiniiin nieniit (Act. xi), quicque urbis Uom.r sedi nnii cederei, unless that that in Iransitu ineruii, i-ia suscepinui at himself cniisunimaliiinque gauderet (Nicol. I, epist. 8). llaquc arbiiraniur, 1 fraier chnissime, ulsicul meiropolitaiios auclorilaie ordinas siugulari, thus. and c;eieios not without pcrmi-.su conscientiaque tua sinas cpiscopos procreari. ln quibus liunc uioduin rccte servabis, ui lnnge positos liileris dalis ordinari censeas ab liis, who liiioc eus suo lanlum ordiuant arbilralu: vicinos Cap. II. — 2. for (Sicolaus \,ltwc laudat. epist. 52, n. 6) that sciscitaris, iiiiuiii divisis Lmperiali juilieio proyinciis, so that dure meiropoles lianl, thus duo rnclropolilani cpiscopi debeant iiominari; not h to be °lu edii. Conoil. 18. Qii;n alitein was 24, iinnc 29. in edii. Koiii, eiiani epislola: hnic comiininis cuin -uperoi.i iluis apponliur noia, from Cresconio. Ipse Cresconius Breviar. c. 55eam secundum divisionem Alcxainlriiiii liinocoulii eiiislol l 211 invitaliini ul i|isuin litteris suis crebriits recrc.iri'1, ublalain amicitiam colere, el scrupnlis, qmbus mnveliaiui', qliaui primum proposiiis uiilcin to himself elliceie nmi diaiulisse. Orienl ili diceie-i, qu e quiudeciin iirnvinciis constibal, prffiesse deoei-e cnostiiliil. Istnd Auliocbeioc scdis in Oii 'iiietn jus a Nic;ena -ynnilo sei linn llieionyniiiepisi. 01, to Panitnnli. adversns.loanneui Jeio-.ol. vinilieat ei evpliial his vei bi : Tn qni retjnlaa quwris ecclesiusncas, and Nka'ni Cdklilii canoniiius ulens, rcspnnde nlihi, nd Ale.iHiiidrinum eiriscopunt in 1'alti'stina qnid periines? Ni fallnr, Itoc ibi dccermtur, lil Pntiestinm meirop lis Ciw trcasit, cl totiHs Orieiilis Anlioclua. Aul iqilnr ud Ctvsuriensem episcnpum referrc d b cras; aiti, if procnt repclendiini judiciuiit eriit, Aniiich am pvlinn dirtijenda' littertv. where respicit Hierooyiinis to NicaBnos canones 0 and 7. Porro Nieiena -ynodiis Antioclii.iin noli lain Coosliluil, quain consliiiiuim fecognoscil above dioe''csinl suaui, ei.|ue banc pi.erouaiivam ilUesain servari vuli, ll in Heg. n:s. decsl piimi. in iinn (allb, exslat, priinti scdes apnstolica to be. from bnc ioco pei'spiciiiiin is cur IiiiKiceoiius epist. 19, n. I, Aniiocbenos «postelica! of the see condisctputos vocel. C linin loai. I llisl. Kccl. paa. S23. Scil is Iiinucenlii ficus saliem arijtiiiiotiio is, llhfl rcccns fnissc scfiptilm illiul, that for Antiocbcno coiieilio ab ApoSlolis celeb:uo pr;cilicius bishop lamlavit; aiico |iie. speinenilaii, uon to be qiiain that for imaginilnis from co pronilit.vicioritatcin: iion quo caiion that Aposinlis vcrc ailjudiceitir. but iuo liou iccenlior s.eciilo IV, to be vcrisimililer credatur. I Corb. ms., frutrcs cltarissimi, nt sicul melropolitantis ordinat: nicnilose. s' Nicolaus I, epist. al. 42, n. 9, bunc Inciim to scdcm stiam accomiuoilans ila loquiliir: Omnilim lilique who Ecdesiam faciunt ciiru conslriiiiiimnr, iitque omiiium (Torre oltMts) ipiornm nosnwxiiiia citra exspeclal, nosirum pnvcipue debent promereri jwticiiun, scnt Innocentiits nd Atexandrum, elc. and epist. al. I, append. i, where ipsa reitilit Inilocentil verba, iliferl: Eiqo because totius we Ecctesive cura prtVslotattir. l'.\ ijiio scqniiilr. nl Nicolnis bic vcrbuiu e.\spcr. ctal. for eo qtiod Villgo sonat, Imc esl \)riiprirstola'hr, ' ilictmi: csse i.tdlexci it. to us tainen pcrMiasiini esi, that this autiqiio more pingi for speclal, lest<- alind to himself Vclle isliul you exspccial, nisl to ic pcrtinet. Qu.c inlorpreiatio ipsi Nicolai scopo longe npiior fni-scl. II Edili. ni-s. coll. Ilispan. etlsid., iioii verevisttm; INicolaus 1 el cndiees coll. Hadr., not efqo risuin; corrigiiniur ope Dion\si.ini excmplari; fregli. tn qno cx-i ii noii isere i'is»m. Ab liac liitioccotii scntentia dissfinal. quoil Cbalccdonensis synoilns can. COosliluit, »1 if riliitii.s uliijito ub imperatoria anrlOriiaic iiiiiociiia is, or tleinccps innorata fncril, civiles el pnblicas (urinas cccle.iaslicarnm qtt ■qneparxeciatnm order sequttliir. Tamnin ailversus co-, qni prtvter Ccclesiaslicn stalula facicitles lilterarilin itiipcrialiiun aucioiiiaie in duo proeinciam nnaln dititlnnl, thus so that from lioc facto duo melropolilani to be v.derintnr m una pnMntia, eadem syiiodus to whom. 12, ilcccrnit, ui who lircc deinccps tenlaveiil, giadus piopiii ainissione inulcteiur. S49 EPISTOLiE and DEt.RETA. 550 vere visumesl to niobilitaiem nccessitaiuin inunda- ' ceterasque bujusntodi pesles, because their laicos narum of God Eeclesiain commutari; honoresque or conveisos to Oi.muiuin, suli imagiite d pceiiiiciiiia; divisiones perpeli, quas pio suis causis laciendas duac sancli Spii itus saiiculic.uioiie through m.iiins ini|uisixerit Iinperator. therefore secundiiiu piisiiiimn provintionem su-cipiiuus, not videlur clcru oeoiiiin ciiiu cianiin morem metropolitanus episeopbs cenveuil sacerdolii or ministerii cujuspiam suscipi delicie 5. Cyprios sanc asscris olim Ariana? impietatis poesse e permittimus, that tiliu.ue in noniine Pati is and tentia latigatos not lenuisse Nicoanos canones Fiiii el Spirilus sancli pcrfieitur, nor sanctuin Spiri- (5 and (?) in ordinaudis to himself to the bishops, ct usque adbiic tuui cos b.ibeie from illo bapiismale illisque my1<- 1 iis haheie pi.rsiiiiipium, so that suo arbiiratu ordineni, uearbilramur: since cuin a eatholica lide eoium niinein consuletites. Quocirca persuademus ei-, so that auctores desciscerent, perfcciioneiu Spiriius, qnam ciireut jnxla canonum (blem b catliolicam sapere, acccperant, aiuiseruiii. Nee dare ejus pleuitudiiiein alque iimim ciiiii cderis senlire provinciis, utappossunt, qu;c especially in ordiiialionibiis opeiatur, pareat holy Spiriius gralia ipsos qumjue so that all quain through iiripieialis suae perfidiam pulius, qu > m ' liEcle-ias guhernari. dem dixerim, perdiderunl. who lieii ootest, uleorum i. Cap. III. — Arianos prtclerea (t, q. i, c, 75), profanos sacerdoles dignos Cbrisii honoribus e arbi- " Iia mss. At in vulgaiis, nominari. Illc repciiil verliinn fulem: ra tamcn lep-lilin lll seqiieniibiis etlil. relenla esl. Ncque vero bic concerning liib' agiiur, but concerning disciplina canonum rrgiilis insiituiaet miiversa' Erdesiie usu recepta. Horlatuf Iuiiocniiiis Cyprios so that curenl sapere jtixla ratliolicam caiioimni iiiiclligeiniaiii. not Alcxandei lanimii, but el successores ejns Cypriorum episcoporiini oidinaiiones to himself ftrrogaruiit: but feclamaruut coiisiantcr Cypiii. concerning linc contiovrsia exsiai EplteMmc «■ynodi aciio 7, in qoa ciiiii Zeno Carii Cypri cpiscopos dixlMet. A sanctis Apo tnlis ninnquam posaunl 061611(1611', that adf, ei.ti AntiochenUs el ordinarerit, or communicaverii uimiunm in nlcc ttfttiiMlbnis Qtttiiam holy syildrfus said: Memor sii saiu ta ynodus canonis (s< il. t>) un - cturum patm: in Niccea of those gathered, who eonservd uuicuiqne pfisciim digiiilatem. Vide cl qite aiuecediinl and quaeoiiscqiiuiilur. Ilnc aiilein in ncgn lio loHHcemius-, Cyprii ci Ephcsin > synodns iu eo couseiiiionl, that nrancs veliul Nicanos cauoncs scrv.iri. N-que hticlof fuii Inrioce; lios Cypfiis, ulab Antioehfutl piicsule ciiliiiaii sip.ileicillid', ni-i qoatemis ix A ixaiidri lide pio rnio poneiiat illns silii hor jus against priscum morem usurpasse. Calur, that qiiaiMlaiu Citlttllica: fulci SpPCletH brftl himself ffint; iia i'l lnc i|iunl qiiaiiulaio pi;c sc lert | ce inlciiiia' iniagiiiciii, pirnitniliie iiimqo iicociipaiur. Ncc inniieriio bifroceiitttis iiii|M'S,iioiiciii mamfs, qua obm hcreliii cnrncii liilclilms siainn socialiaotiir, inuiqinem pceititrniiir Kpperfavil: because nimirilni isia iiopnsiliii ip;iiiiiI;iiii li.alieliil |HT'iiiicnti:r pii.lc-siniiein.Oinciici \iigns'intn lih. Ui.pl. i omra Dmialisi. c. "i.ippo-iic:ul n letn liiiius p.tptfrati: Manii imp >iitiri xi noit adliiln retnr ub lurrcsi V'iinnlititt.i, tniuqit in rxlrn omtttnt culpain cs.ic judicnrentnr. Prvpler churiliim nnlan capttlitlhtteM, qcod cst itiir.tiiiitim donum Sp runn.wii.ll, >i)ir quo iioii v.:len! tul stllnltth qitarumiitti' alin ititttia m hOilitlie faeiint, iirantir, /.(nctieis cottettk impnnilin. \ lucc inanu nnposiiin rcm pceiiin-nli.i' n in halicl;al, boe csl vesliiioi sonles, crebra jcjunia. aluisquc luciuusa' pceuilentuc lalmres and appaiatus, qinlnis sutijiciebaiitur, because Hdelint» coetu scgrrgati, to euunlcni nonnisi after longatti satisB factinnem admiHeliaitlui'. \Ui]VtS fgittff pceiiilenli.e adlimbint o iliimtiixat and iin i"o eral. Porrn hxreticorum to the church redeuiitium duo genera Siiicius, Innocenlius ac Vigiiius papa di-iinguiini: tiiium ciniiiii ijui apnd harreticns, pira Niivaliano-, Donaiisias aul Atianos bapii?..iti adEcYlesiaui himself rcciponi; alleriiiu coiinn, nui ba|ilisnm in Erclesia catbolica suscento ab haerciicis illis rel;iptizaii sc |iciiiiiscriinl. Eiiiirisqtie quulciii manu.s iinposiiiiiiiciu pricarilniiii, scil qihi» in pritois pftnilenlia' imaginciii pr;e himself fcrai lanluiii, in poslrniMs rcm exhibeat. I>e primis Siricius epist. 1, n. -i, ic loqiiiiuf: Quos noscum Novuiiams aliisque hmettcis, Sicul esl in t.yn do (Nicria i tVhStiitlllmt, prr iiihhii lioticnt solnm rcptifiniiiis Spintiif cplscopitli mttttus-imposttione Cnlliolicoruin concen ui sociunius. fte iisdem lursimi episl. 4. c. 8, lisecliabel: l't venientes a b\ovmmnis vrl MrniteiiSibus through ninniis htrptJiitirihem mscipiuntur. Al ab Iiib itlioR ilistiilgne. il s HlltlH Milijrcia nientem iiinocemius no-tcr epist. i, n. Il.cxplicai, nbi pariter pi;i'cipil. L'i veuietites a i\ovtuiauis or Motitemtbiis through mamlr. impOsiliouein siiscipiantnr': snl excepiionem explicatiorem sabjicil in litmc umd, precler eos, who if forle a to us tut illos Irauseuntes rebuptizati i.unl: lu if resrptscefites cl fuiham suam cngjItinles redire lnaluerin', under loiigu jnrn.tentin: kttitfactione admilleiuti suni. Priiin 'gitursuscii iebatilursuA iniiigine pasiiiteutia' • because iiiaiiiisiUis ilnpiiiclialiir to iiccipiemliitii Siiiriluni sanctutii, thus Ui ntill a ptci ilciiiuc -alisf.niio sripicrcdtr. Al alii nflti jun under iniagmr, scd snb rc ip-a | oe iicdia' ailuiiticlianiur; qtna noiinisi under longa ptrnit. utitr satisfnclioiir, qu;C iuiposiiionftii itianus cxci|iiebai, cis i imiiiiii.io mdiilgrbatnr. Dupliccm illatll iuanus iui, osiiiniiein aperle distiligtteirS Vi ilins papa cpil. , to ('rrlnluruni (-eii iu corrupte in vulgatis ci i <-inn li rin r to Elliriitlin), n.4, cxplicalionriu nnslrain ilttlstfal el cotilii inal, obi ilc iisqui irliiptizaii smii parlrr ediD cil: Qitorinii tiinien icconcilintio not pcr illum imposi lioncin iiiniiiis, qna' through iiivocitticiieiii snnrti Spatttts CipratUr, but pcr illnii. qna piriutcntic fnirt s acputth iur rl stincUr c.itimumoiii* rcsiiiuiio ptr/icilttr. ' l.xeiupla coll. Iladf. prnmtttimus. Il.iii. s Hioo. Cllin alii-' coiliciluis sci ijiiis, Itnn eiliii-, pcru.illiiniis. Quutl lilinc not pcniiinit lliiinicnlins, ipiia nillla SlllirSt lirc S-ilas, prn itccessilnt, rl rruudio, pciitulli pos-c siq.ra cpi-t. I(j, n. 9 ct III, (aiciiii. ' in vulgalis, qitum through fidcm. Contiiinitis a mss. a!ei particula through. this noialur, liaielicorum liilcm jurr peilidiain \o. u i, t|iii a llt liil.ifidn llb. cotura Const. n. 21 nliscitai, rjttidijitiii pnri.r faith umu.i esl, pcrfulia tton fnirr, esti * Httcspdctii that Donatisia', qtiilius clcilcattts bouor tcrvandtis promiltebatur, at AtiguslinUtl) S. 1NN0CENTII I PAP.E 552 tremur, r|uorum laicos imperfectos, nt dixi, to. ancti A -Uhl a beatis Apostolis iradiia, in_egravellentserv.iic Spirims percipiendam grace when pcenilentiae imagine recipiamus? Gravitas iiaque uia bac atl noiilixm coepiscoporum, or through synodum, if can, vcl through harum recilat oium f.iciat pervenire: ul qua; ipse so necessario percontaius es, ei we so eliinate respondimus, comniuni omnium consensu siudioque serveniur. EPISTCLA XXV *. from Diony-in Exiguo. I. h Dc pucis osculo dundo after confecta mysleria. - — II. Dc nominibus untc preciin sncerdotis not recitundis. — III. Qnod not dcb:anl bi plizali unless tib to the bishop consignuri. — IV. that rite every sttbb:ilo jejunelur. — • V. concerning fcrmcnto, that civitatis tunium,.,.., v,,..,.. Tj bere servan; nor superduci or iniroduci alimiid, presbyicns tlirigatnr. — VI. concerning energumcnis bt pit> zatis. — VII. concerning pccnitentibus. — VIII. concerning episloDoniini sacerdoies, no divcrsilas, no varictas in ipsis ordinibtis elconsecralionibus babereiur. but duni unusquisque not qund traditum is, but that to himself visum may have been, lioc tesiimat to be tenendum, inde diversa iu iliversis locis or ecclesiis or teneri, or celebrari videntur; ac fit scandalum populis, who dmn nescinnt tradiliones antiqnasliumana praesumplione corruptas, puient to himself or the churches not convenire, auidab Aposiolis or apo -tolicis virisconliarietitem induciani (Disl. 5, c. 11 ). 2. Qnis eniin nesciat or not advertat, id that a principe Aposioloium Petro Romanx Eccle. ic tradiiiini esl, ac now usque cuslodilur, ab to all dela S. Jncubi aposloli i/i qua for infinnis orarc pra'- cipitur. from ms. Colbertino 932. I. Vl pacein in the church peractis mysteriis communicaturi to himself invicem tradant. — II. so that nomina offerenlium not prius, but intra nnjsteriu recilentur. — III. concerning consignandis infitnlibus; sotis concerning eonsecrato olco liccre dare to the bishops. — IV. concerning fcrmcmo in die holy PaschtB, his tanlum saccrdolibus, qni intrn urbcm are. trttdi must. — V. Dc jejunio stibbnti. — VI concerning bis who posl bapiismiim a dcemonio corripiuntur. — VII. concerning pceuitentibus who modus circu diem sanclum Puschoe leneri debeal. — VIII. so that quoil auctorilaiem not babeal, ant alinnde accipere videalur exempluin? praesenim ciim sii manifcsinm, inomiiem lialiam, Galiias, Hispanias, Africam aiquc Siciliam, and insulas e interjacenies, millum insiituisse the churches, unless ens qnos veiierabilis apostolns P.trus ani cjii« successores constituerint sacerdoies. or leganl, if in bis provinciis other Aposlnlorum invenitnr, ant legiiur docuisse. who if not legnnt, because i iii-,11:1111 inveniuiit, oportel eos boc sequi, that the church Romana cuslodil, a qua eos principium accepis--e not dubiuni esl, lest dnm peiegrinis assertiombus siudent, caput instiiutionum videantur oiniitere. 5. S.Tpe dileciionem liiam to Urbem venisse, ac oleitm sanclum not solum sacerdotibus, but and omniC nobiscum in the church coiiveni>se, not dubium esl, bus C.hrislianis, in sua suorumque inccssittttc tingerc liceut. — IX. Vl pantitentibits oleuin ittnclum, sicut ct alia sacramentu, pceiiilcnlitv lempare iton conccdatiir. Innocentius Decentio to the bishop Eiignbino c greeting. 1. if (Ico p. 4, c 67) iiislituta ecclesiastica, so that and qiiem morem or in conseciaiiilis niysleriis, or in caeieris agendis arcanis teneat, cognovisse. Qiiod siilficere f to iiiformationem ecclesix lure', or reformalionein, if prrecessores tni mimis aliquid or aliler tenuerunt, salis certum babercnius, unless concerning aliqnibus consiilendos we to be duxisepisl. 185, n. 44, objiciunl: if therefore oportet ul nas lur. VI. concerning inunguendis infinnis r.,.. _i c i__.- _-._■...... - i. — i„.. _\.o. f extra Ecclesium and adversus the church to have been pceniieul, quomodo after istum poenitenliam at eos clerici or eliiim of the bishop permi neinus? Quibns respondel Aitgustinus: this not fierei, quoni nn rerera, that falendum is, fieri not deberei, unless ptcis ipsius compensutione siinirctur. Fieri auieni not deberet, because i.lnisii bonoribus not suntdigni, who reprebensionis experles llllil suot. Epistolain banc exbilicni Corbeiense exemplar sa:- culo sex o exaraium, ei Code. a QucSnello vnlgaius, Uihis codex Colb., Capuano. Alii proha» nol_c, Egtib.no. in exeniplis Dmii. nbi legilnr Eugubtno, addiiur saluiem, that and in vulgaiis indc expvessniii csl. J Gorb. ms. when unn Colb. iiul Apostolis. Tnni when i sdem alii lies, or tipostolicis ip>is, nnn ruis. Dcinde iinus Colb., contraria el not utenda ind cttt. Jain supra epist. 17, n. 9, Inn centuiii audivinius couimendaiiiem regulas veteres, quas ub Apo.tolis or apostolicis viris tradittis Ecclesiu liomana custodit. L Supple lerrasqne. IMariuS iis qoi una lidei comneciion collectiones DionysiiExi«ui, lladriani I llis|ia " munione ac societaie cuin Giliis copiilabantur, libium 1 1 _k |L. _-. _-.-_«.v.-tl_i..--- ..--.-•«/... -.../-. _-l.v L_- ■• >-..-. _J ■ «. i-aal .'. _..-....,., i.. _, ■,,....,,-n n _.]... tft • na and lsidori. A Dionysiu appellalur epistolu regula ris, aique omiiibus Innocenlii decrelis under limlis ocio, id esi i, ii, eic, to vm pra-ponilur. Eam laudanl tacito indeed Ionoeeiitii in the name of conciliuin llispalen-e ii aimo 6i9 liabiium c. 7, Parisiense vi ann. 829, lib. 2, c. 27; illo aiuein appellaio Isidorus Hispal. lib. ii OHic. eccl. c 26, Meldeuse comilium iniii. 845 c. 44, and Nicolans 1, epist. alias 2, appeod. 2. for subnexis lilulis, who from Dionysianis alque codicis a Qicsnello \ulgati exeinplaribus dcscribuntnr lios c\bibet veius codex Corbeiensis. 1. concerning peace quuliler it> the church dure must. II. concerning nommibus recian. 111. concerning signandts infunlibus. IV. concerning fermento. V. be baplixatis who postea a dcemonio vexande Synodis scribens, when iisdem Germani_e priina; and secunde, Britanniarumque episcopos recensel. llis if adjung niiiii' varia. Illyrici proviucia>, qaas Innoceniius episi. 15, n. 2, suam in eas viceni linfo coiumiileiis recensei, diceceseon, quse to Koni.umm paiii.ircliaimii attinent, satis accurala babebilur euumeratio. from ecclesiis autein al> this \iapa noini(iati_i, not desunt who excipiendam censeani Lugdunensem, quam neqiie a Petro ne.pie a succi-ssoribus ejns primum sacerdoiem suum accepisse arbiirantur. Scd opmionishujusauclor, a quoimmPoiinus priuius cjusdem eeclesiiB pra-sul or ordinatus or inissus may be, to himself incouiperiuin to be alibi fatetur. ' Verbum arbitrarer in priscis edit concil. so that in mss. bic additur. Bba EPISTOL/E and ses.Qiiilms idcireorespondemiis, not quori lealiqua \ ignorarccredamus, but ui majori aucloritalevel tuos insiituas, or if who a Romanoe Ecclesice insiilulioniIius crrant, or commoneas, or indicare not difieras, nt scire valeamus who sint, «f n i aui uovitatcs inducunt, or alterius ecclesix, quam Romance, existimani consueiudinem to be servandam. CkfI. — 4. peace igilur asseris anle confecta niysteria quosdam populis imperarc (concerning consec. dist.2, c. 9), or to himself among himself sacerdoies iradere, when after all things, qux aperire nnn ricbco, peace may be Cap. II. — 5. concerning nominibus vero (concerning consecr. p disi. i, c. uli.) recitandis, antequam precem sacerJiistino mariyreapolog. 2,to Antoninum Pium, icstc, i|i>:uu oblalionem antecedebat. Precibus finitis, inqnil, iiiutuis we oscnlis sttliititmus. then ei, qni frairibns prtvesi, offertur panu ei poculmn aquw and vini. Ritiiiii illinn Laodieena synodus can. 19 iia enuntial: Posleaquam dederit bishop prcsbyteris osculum of peace, lunc laici pace.n to himself Iribiient, etita holy cclebrabiiitr oblniio. in Mozarabum Missali to Domiuicam Adventus peace anie Illalioneni, seu ui loquimur prsefaliunem, indicenda atque oflerenda pnpulis piacscribilur, ul apli sint sncrosnnclis mysleriis of God interesse, Eadem ratione in quibusdam aliis, puta Snisberiensis ecclesice, jubetur priest diacono and subdiacono of peace osculum offerre, quo sint apti sacrosancti nltaris of the Lord minisicrh, adenque anp tequam sacra mysleria celebrentur. Ilis suffragalur veius order Galltcanus, in qun collectio to pucem, seu, after peace datani, Illationi passim praeponitur. Notinda that Innocentii cautio ac reverentia, i|ua eiiam to the bishop srribens, dc mysteriis dicil, qiuv npcrirc not debeo. Rcc ceite novae heterodoxorum concerning illis mysteriis npinioni locum not permillit. i' Meil. Prius eniin oblaliones sunl commendandce, ac lnnc nominaedicenda. ln unoaulem ms. Colb. posl verbum commendandas, subjicitur: Etnomina offerentiiun not before unless infra mysteria recitenlur. Ac tnnc their oblationes sunl cdicendte, ul inler sacra, elc., Iiaud dubie from marginali nota scholiastis, whom in suo exemplari, so that in aliero Colb. habeiur, quorum snnt nlilationcs edicendw, for quorum sunl edicenda, legisse liquel. which leetio favereimori, whom Hieronyiniis in Ezechielis caputlS carpendum ccnsuithis vcrbis: Mullos compicimtts, who opprimunt through polenliam, vcl furla commillunl, so that «V mutlisparva paupeiibus tribuant, and in suis sceleribus glorieiilur, puD bliceqm di tconus recitet offerentium nomina: Tantuh OFFERT that, TANTUM II. LE POLLICITUS is, placeillque silii «rf plausum popuii. but apertuui is, Innocentium hujnsn.odi jactantiam not probaie, uipote who velil ul fidelium oblationcs to God, not populo, ncc public diaconi recitatione, but lacita sacerdotis oratione commendentur. Priccepuun lllius anno 7D4 Fiancofordiense conciliumrenovavit, eduo decreto dc not recilandu nominibus antequam oblatio offiralur. that cniin ibi Ikcc synodus oblalhncm, boc Innocenlius supra precem vocat. and utroinie illo in the name of iil quud Canonem appellamus inielligitur. Ilmc Gregorius Maguus in eadem cpistola adJoannem alias M, Indict. v2, where proemisit a nonnullis e\posiul»ium essc, that oralionem Dominicttm mox after Canonew Pathol. y.x. dos faciat, at(|ticeorum oblationes, qunrum nomina rccitanda are, sua nraiione commendet, quam superlliium may be, ct ipsepro luaprudentia recognoscis, ul cujus hostiam necduin to God offeras, cjus antc nomcn insinucs, quamvis illi incognitnm sii nibil. Prius L therefore ol)lationessunlcommend:ind;e, ac then their nomina, quorum are, edicenda; so that among sacra mysteria nominentur, not inler alia, t\ux anle praiiiittinnis, so that ip is mysteriis viam futuris precibus aperiamns. Cap. III. — G. concerning consignandis vero infanlibus manifestum is, not abalio, quani ab to the bishop fieri licrre (concerning consecr. dist. i,c. 119). for priests liccl c secundi sini saccidoies, pontificatus however apicem not habcnt (Ivo ».1, c. 2G5). this auiem ■' ponlificium solis dcberi to the bishops, so that or consignent, or paiaclelum Spiritum tradant, not tolum, dici slatuisset, then sobdil, O.ationem Dominicam idcirco mox posl precem dicimits. Ivninlem sacrorum mysteriorum parlem euam e0 «sSocraies lib. vn, c. 25, nuncupal. Quocirca Innocentius ac Francofordiensis synodus not probant eos, i|iii cuin Urientali the church before canonem nomina recilabant, seu, so that Cypriaiuis epist. 10, to cleium suum loquitur, noinina offerebant. Euin lameii usum, whom improbant, eiiaui postea inGalliis;iti|iic Hispaniis receplum to have been antiquus order Gallicanus atijiie MozoraI Ki in Missale faith faciunl. Lucifer. docet eiim usum, qno in the church baplizlitus unless through manus of the bishop not accipil Spiritum holy, to lionorcm poiius sncerdotii, qaitm to leqis nccessitatemesse instilulum. nor soium idem Doctor consignaudi jus presbyleris asserere it seems, but and ejus iisuin aliquando to them permilli in epistola to Evangcliim innuil, ulii ail: what for facil exccpta ortlinatione bishop, that prcsbyter not faeittt /to whom consent.ineiiin esi that Clirysosiomus homil. n, in i epislolam to Timollieum, concerning to the bishops scribit: Sola quippe ordimtlionc superiores are, nlque Itoc tantum plus qutitn priests liabere vidcnlitr. Gregorins because dem lili. iv, epist. 9, to Jaiiiiaiiimi Caralis in Sardinia episcopuin scribil: Presbytcribiiptizandos ungant in pectore, so that of the bishop postmodttm itntiere debeunl in fronte. Veriini ibid., cpist. alias 2i, to eumdem resciibit: Percenit also to we quosdttm scandalizttlos [ttissc, qitod presbyteros chrismate lungere eos qni buptizandi are prohibuimus. Qiiilius primo respondet, E/ we indeed secundumusum veleremecclesiai nostnv fecimus; iiini addit, Sedsiomnino hac concerning re uliqui contristanlur; nbi of the bishop desunt, so that presbyieri elium in frontibus buptizundos claismale langere debennt concedimus. nor his a>lversaiur Gelasius, cuni ei>ist. 12, c. G, presbyieris praecipit not conficiendi chrismalis, not consignttiionis pontificalis adliibcntliv sibimct tiniperc facuitatem. Aliud esl for liujusmodi facnliateni sibimei arripere, and aliud concessa potestate uti. in commentariis Ambrosii in the name of vul atis in Eplus. c. iv legeie is: at JEgyptum presbyleri consignanl, if prwsens not may be bishop. Quihus concinil and that anliquus auctor quaestionum from utroque Testam. mixtim at Au555 S. 1NN0CENT1I I PAPjE 556 consuelndo ecclcsiasiica dcmonstrat, verum ct that sacrameiita penitus not celebrari. Quaniiiquc fornin lectio Acluum Aposiolortim, qure asserit, Pelrum and d through singulas tenenda is liebdomadas proplcr id,.loanncm to be directos, who jam baptizaiis traderenl that commemoratio diei iliius always esl coleSpiritmn sancluni. for presbyleris, sive exlra epibranda. that if piilani, semel aique uno sabbato scopum sive proesente to the bishop when bapiizant, jejunandum; therefore and e Dominica, and sexla feria secbrismale baplizalos ungere licel, but that ab to the bishop may have been consecralum, not however frontem cx eodem oleo signare, that solis debelur to the bishops, when tradunt Spiritum paracletum. Verba vero dicere a not possum, lest more prodere videar, quam to coiisultalionem respondere. Cap. IV. — 7. Sabbato vero (concerning consecr. dist. 5, c. 13) jejiinandum to be, raiio evidentissima demonstrat. for (lvo p. 4, c. 28) if diem Dominicum ob venerabilem resurrectioneni of the Lord noslri Jesu mcl in Pascba crit utique celebranda. if aiitem Dominici diei ac sextaj feriaj through singulas bebdomadas reparanda imago is; demenlis csi, bidui agerc consueludinemsahbaloprxtcrmisso; cumnon disparem baheal cause, a sexla videlicet feria, in qua Domiiuis passus est,quando and to inferos fuit,ul lertia die resurgens redderet Iacliti:im after bidtianam irisliiiam pracedentem. not therefore we negamus sexla feria jejunandum; but dicimus ct sabbato boc agcndum, because ambo dics tristiliam Apostolis, or Cbrisli not solum in Pascba celebramus, vertim JJ hjs who Christnm scculi siini, indixerunt. who dio Doetiain through singulos circulos liebdomadaruin, ipsius minico bilaraii, not solum ipsum feslivissimum ess , diei imaginem frequentamus, ac sexta feria propicr voluerunl, veruni also through all bebdomadasfrepassionem of the Lord jejiinamiis, sabbatum pralermitqueniandum to be duxeiiint. lerenon debemus, h that inler tristiliam alque licliCap. V. — 8. concerning fcrniento vero, that dieDomitiam lemporis illius it seems inclusum. for utique conslal, Apostolos biduo islo and in mcerore to have been, el proplermetum Judseortim himself occuluisse.Quodutiqne nondubiumest, in taniunieos jejiinassebiduomeniorato(Jo««.xx),ut'tradiiio Ecelesia: liabeai,0 islobiduo xandria el through lotnm /Egyptum, if desil cpiscopus, consecrttt ( reciius Colb. ms, consignul) presbyler. Atque bic usus etiamnum at Gijjcos oblinet. nor ab eo abhorrerc videlur concilmm Toletanuin I, can. 20, quo statutum esl diaconum not chrisn i H'i ', but presbylerum ttbsente ephcopo; pioeseule vero, if ab ipso fuerh praiceptitm; sicut iiec Arausicauuni I, can. 11, and Epaonense can. 16, duni lncreiicos in morlis discrimine posilos, if calholici csse dcsideranl, if bishop desil, a presbyteris ciim benedictione cl clirismule consiynnri vulttnt. to Innoce.nl.ium that ailinci, luiii from boc, luiii cx superioribus dccrciis ac totius epistola; pvoceniiu apparei, boc eum especially cavere voluisse, lest ccclesi;e, qua? a Uomana lidem susceperunt, to alier.os ab ejusdcm ecclesi?e eonsuetudinc vitiis decliiiarent. Morem illi gerens eonciliiim llispalensc n anno 619 hahitum c. 7 definit, presbyteris not licere nor chrismu confucre, ncc chrismnte baplizatoritm frantem siynnre. to ipsius quoqiie iinilaiionem Theodulfus Aurelianensis episc. lih. concerning Uapl. c. 17 concludil: that eryo presbylcris buplizttlos chnsmttte nnyere licel, Spirilum vero stinctum pcr manus imposilioncm trialerc nonlicet, tinlitiuus iste mos ub Aposlolis (boc is Aposlolorum exeniplo in Aciibus cpnsignaloj e$t tnidittis. nor presbyteris soliiin, scdeiiam choropiscopis and roncilium 1'aiisicnse vi, anu. 827, parl. u, c. 27, el Meldeuse anu. 855, c. ii, bane polcstalem neganl. (Jiiocitca Uaae Lmgoiiensis bishop lil. if, cau. 30, docernil: if yuis not ub episQopo, but a chorepiscopo may have been confirmaius, reiterttn nliisbeneiliC.ionibus dtbel. Idipsum el Capilulare anni 8Q3, at B.tltiz. pag. 381, ul Leonis Jll anlea consiilli auctorilatc fulliiui edicil. ''Ininss. who (Quesn. bic addit dies) inclusus. nica through litulos mitiimus, superflue we consulere voluisti, when all ccclesise uostr;e intra civiialem sint constiluiae. Qiiarum presbyicri, qnia die ipsa because of plebem to himself creditam nobiscum convcnirc not possunl; idcirco fermentiim ' a to us confeclum lcin concerning jejutiio sitbbati inecclesitt Romantt Dissertaliiiuem coiisulc, if lubet. C.ipilularium lib. vn, c. 150, where habetur, Cnno-, nibus qnippe jubentibiis biduo isto sacrtimcnta not concerning- ' bcnl celcbr.tri, to Imiic lociim rcsjiici haud temoic coii.ieclemiis. Iluuc ipsuin morcm bbro pouliliciili pr.TScriplum to be Uotbomagcnse coucilium ann. 1072 c. 22 memorat. * Supple, jejunii ab Apostolis servuti. for proxinms concerning sacrainenlisbiduoanlc resiirrcclimiemDoinini not cclebraiis sermo tautiiin in iransciirsn lil, utjiolead asserendum sabbali jejiiniuin unice adjeelus, idque iipsa oralionis series conlirmal. Ait quidein Socrates lib. v, c. 22: Ch»i omncs ubique lcrrnnim ecclesim through sinyulns hebdomndus die sabbati sticra mysteria celebrenl, Ale.rnndrini lumen and liomtnii. vetusltim iritditioncm tccitti, id fncere detrectttnt. but secus suadenl Gregoiii Gelasiique liturgiic, qusc also Quadragesima; sabbalis Missas pra;sciibiinl. Nee llieronymus epist. 28, to Lucinium seripsisset: concerning sttbbalo that quccris, utrum jejiinundnm may be; el i!e Kuchtiristia, tin ticcipiendn qitotidie, qnvd Iitimance ecclcsia; obiervnre pcrhibentur, unless sacra mysleria, from quibus Eucliaiisiia percipitur, quoiidie fnissent celebraia. Eunidein Eucbaii-iia: quotidie peroipienil.c iisnm Augiisliniis cpisl. bi, to Jaiiuaiiiiin, n. i, tradil. from quo scqnitiir, ul elquolidie cclebraia sint diviua mysieria. not for vulgo exira illorum cclebrationem Euebarisiia unless ab a;gioiis percipisbatur. Id lorte that mox attulimus, said Socraies, because Romani Alexandrinique, sabbaiisoIeimiiiaicinDominicaui Iranslaia, utiumque illuni dieni pari religione celebrare dcireciarent. Feruienli nomiiic alii beiieilieliim pancin, qiii Eu— charistiao vice may be, alii vero longe plures Eucbarisliani ipsani bic inlclliguiil. El vero illam in Ordine lioinano lermenli vocabulo saqiius designari Mabillonius nosler observai. nor verenduin, lest bac postrcma inlelligenlia their juvetur opinio, who D EPiSTOL.'E and DF.CftETA. 5;.s through ncolythos aecipiunt, so that sc n noslra communion- \ a thcmonio, vitio aliquo or pcccato intervcnicnte, no, niaxime that tlie, not jutlicenl separatos. that pcr " parcecias (ieri debcre not puio; because nor longc porlamla sunl sacramentn (ncc we pcr cceincleria iliversa constitutis presbyleris destinainus) b ct presbyleri coriim conficientlortim jus habeant alqiie liccnlinm. Cap. VI. — 9. concerning his vero baplizatis, qni postea arripiuntur, « is sollieita tlilcciio lua, if a presbytero or diacono possinl aul debcant d designari. Qui.d lioc, unless cpiscopus pr;rceperit, not licei. for cis nianus imponcnda entirely not csi, unless bishop authority dederit id cfliciendi. Utaulem liat, of the bishop is imperare, so that mnnus to them or a presbyiero or a c.cteris clericis c ini[ionatur. for quomodo Eucbarisliain from fermcnlnio pane olim iu Ecelesia Latina confectnm poianlVnlde eniui leve csi that inile in opinionis liiijus gialiam dcduciiur nrguinentiim. Quippe venerandum that sacramcntum, pr<> illoruin lemporum coiisuetudine, qua saene rei arcaiiiiui ptofaau legero affeclaliani, tum atl eeclesias mitiereinr, api.osiie vociiuiu cst leiiuentiim, so that r. buiu cvnsignaii, quo supcrius Conlirii quemndmodiiin feriiicnliim in farinam iiiiniis-iitn, menluiii enuntiauir, virum ciudituu ciquc eommixluin, lolam congluliuai, ila ci. quoddnm iinumnis nlque coniniunionis niulua: vinciilum to be sigoilieaieuii'. Ea raliniic i[.se Christ also exira EucharisiUc sacrameniiim in encyelio cpistolarum nd Leonem augustum inis- |iag. 920, fermentum appellatur, ol. idque eoncilinm Chalredonense ah to the bishops IMiueniciui ninnliuiic laudntur, that eos, who prodigia&e, not e.v Bei geniiricc virgine eue our fi;iimei>tum creditnt, deslruxil. Feinieuli aulein vncabulo lest iiierani eulogiani ah liiiiocentio intelligi censcninus, vetal subjecia ipsius rnlio, i|iia liunc niillendi lenncnii ritiini nor in Eugubinam ecclcsiam, nor iu cseieras, which plures inira iinniii eiviialein tilulos uou habe reiil, conveniie docei, because niiiiinini saeramenta not longe pvrlundtt are. Nain eulogiam seu henedicliun panein without ullo discriniine longius lerri posse unless episeopum prcecipere not liceal. Innocentiiini iioe loco diaconis, cnin necessitas tirgel, Coiilirinnlionis adminislramhc potestaiem le. cisse Joh. Moiinus iti quodam opere posthumo opinalur: but ejus cdilor Moretus niillum lnc concerning sacramento illo scimoiieiii e>se reete observal. Vernlionis sncrade bapliztttis, hoe is fidelibus, not who in i,isa baptisini susceptione, but postea, a diemonio arripiebanliir, qmcslio inslilula esl. Hac autein actale e sacro baplisini lavacro egressis sacrainenliim Coflfirmationis conferri consuevisse nor doctus Morinus, nor ullus antii|iiilaiis peritus ignorat: idque doceni Tertiillianuslib.de Baptismo e. 7 and 8, Cyprimus episl. 75 to Jnbaiaiiuni, Ainbrosius lib. concerning.Vlystei iis c. 7, nieronyiniis Dial. athersus Luciler., Augusliiius Serni. 524, Leo pnpa Sern\ 4 concerning Nat. Duiu.. ac longe postea great Scimueiisis episcojiii; in lihello whom concerning bapiismalis inysterio Caroli Hl.ju6.su coiitinnavit, ac nosler Ednuinilus Marieuc tle Anliquis Ecel. nl. lo. I, pag. 160, edidil. Quo in opere legimus, Omuibus moreover peraciis sacramenlis btiplismalis, itovissimc pen nianiis iinposiiioitetn a snmtno mcerdole scplifortuis gralitv accipiuat Spiriitim:auctutn. Prscterea niilluin esi iu lolo this capiiulo concerning if who negaret, revincereliir episiolis iuni Paulini C Spirilu holy verbuia, ciim concerning co Iiiiii.ccniius silere Nniani aputl Aiigusliiiiim 24 u. 6, 25 u. 5, el 52 n. 5, necnon ipsius Augiisiini epistola olim 54, niinc 51, n, 9, in quihus snuclos illos viros ab llalia in Alricam, ac vicissim, benediclos panessibi inviecm in unitatis seu cominuiiionis muuisc symbolum misisse leginius. Fcrmeiiti aulem to the churches niillendi usiis, who lorsiian lioinanse civilali peculi aris was, Melchiatli atliihuilur, uli supia pag. 559 obiervalum esi, uhi and [ilura concerning linc re ilisseruimus. • Editi, ptirocliitis. in exemplis Dion. and Uadr. pa* roecias seu parrcecitis. ln veteirimo Corb. proicias, haud tluliie for pttroicias. E\ quo colligere is noii id |.riiniim, but tempoiis deeursu obtinuisse, so that parochius seu panechias nnliquarii seriberent. Hiic moreover noinine this intelligil Innocenliiis eeelesias exlra civitaiem episcopalem sims. Ccemeieria also npud Uomnnos, utpole quihus corpora inlia iiiuios coiulere religioni ei.it, cxira tiil.es exstiiissc nulUis igm.ral. '' Quesn. after veteies edit, concil. nccnon mss. COll. Hisp. and Isid.. itl and picdttjlcri corinti. Duo niSS. «f piicibtts cvniin. Pilh., and prccibtt; evrum. Lcclio postmiitlum vnlgnla el sanier el poiieniin is mss. Innocenliiis prieri rationi, qua sner.inienta in pnicecias [lortari nmi decere iheueral, now nllernm adjicit, qua isiud nor necessaiium ostendit. Qnesn. vulgnti exein |nribiis, iiecnon alin p/obce 110110 111-. tiob Imel legis-e vid>'lur Dinnvsuis, cujus e\em|iluin Regium eiiniiinuio hnbcl tissiijiiun. lo casteris aulem libns exslal consignari. Tuin edil. Koin., (/i(«k/ /'nc tf.\i ejriseopis prtxcipre. Qnesn., quotl unless, sn, nresso hnc prtBter ouiniiiiii codicum f.iHiseiisinn, hii-egra eril omlio, if nole that tptod, verbiiin,c:i,■■• sii[>p!eiiliir, aiu eiiin Itegio Dion. exemplnri aliisquc nonnullis prxrerMw, Qtntdhvc P not solent, uhi concerning Conliriiiaiionis sacr.iiueiilo loqniliir. Deniqne i|ui superiori capiluloS, n. f>, asseitiit, kpc pitttificibits sulis debeci, so that cel fonsignenl, or Iraduiti Spiritimi holy, ae presbyleris hanc poleslalem negavit, procul aherat ul eaindemdiiconis concederet. Evidens is igilur, rilus quibns ei succui ralnr who Ediiiundus Marteue concerning Antiq. Eccl. ril. Iih. m, e. 9, fuse expheni. Nominaliiii vero inler ens, i|iiob from veiusto codice liegio 5800, el altero Vinduciiiensi ib:d. pig. 500, descrihit; pi aicipiliir so that.acerdos, to queiu diiclus liierit eiiergiimeiius, omniu u peecaioruni ejus eonfessionem enoipiat, ponat maaum in su.nmitate capilis infirmi, el orueem facial tribiis vicibus, nc. after i.mltas preces siguct eum to fcontcm, to oculos, to aures, to narcs, to peclus, ttd os, to pedei, to ainbas iuaiiits, piopria iinieni pie membro henediclione adhibita. Qoociica nulliis prtipe is tlubiliindi loeus, qtiin iiovissiinum lninc riitiin verho dmqnan loiioceniitis notet. Quominus tainen consignari retiuealur, nibil repugno: nor ililfiteor leetioni huic linere, that in latidatig i 'odicihus a Martenio noslio c\sei'i|iiis [>ng. 5-20 tluplex nlfeinlui' siguandi forniula, nc posirema inscribaiur: Mia cuiisignatio capitis, cl oculormn, sice oiniiium inembrtiriim. Cavenduiu however, lest consitj itindi verbiiin bic i o sensu, qno snpin ca[>. 5 tisiirpari exisiiiueiui'. Forle to ulrnmque rem tlislingiiendnio Innocenliii supra c,<nsiynattdi, ntinc dcsignandt verbo USUS esl. but this Sive designari sive consignari mnlis, neiili iiiu aliud sonare ttediere videlor, qiiani simples sigiiaii. id lieii sinc great labore poterit, ui longe consti- lilius inens Coelesiinus diaconiis in epistola sua, essc tulus energumenus to the bishop deducatur, ciim if lalis casus ei in itinere aeciderit, nor perferri to cpiscopum, nor referri to sua facile possil? Cap. VII. — 10. concerning poenitenlibus auteni, who sive from gravioribus commissis, sive from levioribus pcenilenliara gerunt, if no inlerveniat aegritudo, quinta feria anle Pascba to them remitiendum Romanse Ecclesi;e consuetudo demonstrat ( concerning consecr. dist. 3, c. 17; Ivo p. 15, c. 10; haac Lingon. c. 15). Cxlerum concerning pondere avstimando delictorum, sacerdotis is jttdicare, so that altendat to eonfessionem pcenitentis, and nd fleius alque lacrymas corrigenlis, ac lum jubere dimiiti, when videril congruam a salisfactionem suam. or if who ir-gritudinem ineurrerit, atqne Dominns, J el if peccatum did, rcmiltel ci (Jacob. v, 2i ). that not is dubium concerning fidelibus srgrolauiiuus aceipi or intelligi must, who holy oleo clirismalis perungi possunl, e that ab to the bishop confectum, not solum sacerdolibus, but and to all uti Chrislianis licet, in sua or in suorum necessitale f ungendum. Cseterum (Disl. 95, c. 9; Ivo p. 2, c. 75) illtid superfluum to be videmus adjectum, so that dc to the bishop ambigatur.quodprcsbytcris licere not dubium usque to desperationem devenerit, ei is before lemg cst. for idcirco e presbyleris diclum is, because epipus Pascba; relaxandum, lest concerning saeculo absque eomscopi occupationibus aliis impediti, to all lanmutiione discedat. gttidos ire iion possttnt. Caelerum if bishop or Cap. VIII. — 11certainly since concerning this, sicuti concerning! potcsi, atit dignum ducit. aliquent a himself visitandum, ctcteris, consulere voluit dileclio lua, adjecit also ct benedicere and h langere chrismale; without cunccpist. 10, to clerum suum, queritur qttod when in minoribus peccalis agant peccatores pceniienliatn tongo lempore. and secundum discipimw ordinem to exomologesin venianl, el through impositionem maiius of the bishop and cleri jus communionis accipianl; now crudo lemporc... nnndum pcenilentia acta, nondum exomologesi farta, nondiim manu to them ab to the bishop el clero impositu, cucliarisiia illis datur. Veruni bishop, when aberai,ac ncc necessitasurgebat,hoc ipsum presbyteris or also diaconis permittebat. Quocirca cl to cleium suiim iilem Cyprianus epist. 15 scribit: if incommodo aliquo and infirmilalis periculo occupali vetustioribus, salvabit laborantem: where in vulgalis, salvabil infiimum. Crab. ahique deinceps edili, quo ab to the bishop confcclo. Merl. etmss.renitenlibus. ApudCraecosoleum illudeiiam a presbyterisconfici solerenosierEdmundus to ungendum. Cx0("*LL'",", """"""/"/ r ' / J » & — fuerinl, not exspeclata priesenlia nostra, aputt presby- *-• ter;i;, innngcndo. Ventis mss., unge.ndum, seu, ul in terum quemtumque pnvsentem, or if presbijler repertus not fiteril, el urgere exilus cozperit, upttd diaetmum qitoque exomotogesin (acere de.licti sui pussinl, nl maiiu ds in pcenilcntiam imposiia, veniant to the Lord when pace. Huc spectat qnod Rcgino lib. i, c. 295 and 296, necnon Burchardus lib. x, c. 155 and 156, velut from Poeniieniiali Romano proferunt: Sicul enirnsacrificiumofferrenon debcnt unless of the bishop and presbijleri, thus nor pozniientiuin judiviaatii usurpare debent. if aittem necessitasevenerit,el priest nonfiierit prwscns, diacouus suscipiat pcenilentem ud sanctam cominunionem. Ethoecquidemdepoenitentereconciliando.ubi periculum ntortis imminet, dicia snnt: atlnnocentius circa energumenos quamdam ab episeopo potestatem iribui posse delinit, which not presbytero or diacono holis, ed and cwteris clericis competere \ ideatur, inler quos infimus esl exorcistarutn order. Qnod thus intelligendum, ul eos rilus, quos exercere solis sacerdotiplerisque pingilur, unynendum. nor verogrammaticis insolens is verbo uti quartuni casuin adjttngere, ttt vidcre is in his Plauii, Ccelera gum utimur. Porro ab Innocentii menie aberraut, who eum boc IocoomnibusChrislianistum himself, tum stios oleosancto ungendi jus attribuere, and lideles all Inijus sacramenii ministros pra?dicare arbilranlur. Tanlum opinionem refutal their, who iinn lorle to himself persuaserani, olei holy usum sacerdotibus a quihus conficitur, ila propiiuni to be, so that eo nulli alii ungendi essenl; ac docet that ab iis confici, not tit inde ipsi soli, verum also all Christiani unganttir. Nondum quippe this concerning unctionis niinistto, but concerning eo lanlum to whom conferri may be able, sernio is. Inde to alieram progrediens quxstionem, an scilicet of the priests thus proprium may be this sacramentum administrarc, so that that conferre to the bishops not liceat, falsam ea concerning re nonnulloriini opinionem, concerning qua illum iiiis concessttm est,inferiores clerici praclermiserinl. Deceniius consulenduin duxeral, confutat. and h;ec certainly if who. Quam sollicili fuerinl anliqui lest pcenitentes aulanle congruam satisfactioueiu absolverenlur, or without reconcilialione el in communion des;cculo discederenl, testis esl, utalios initlam, locis mox allatis Cyprianus. lbi also holy that martyr concerning minoribus peccalis actam pcenitentiam memorat, but bajc ciim gravioribns comparata, quamvis el ipsa inoriifera fuerint, minora ac leviora dici haudlemere senliamus. Tum duoCutb.,ut orenl for eo: Pilh., el orent for eo. qiiidemDeceniiiinlerrogaiio, quantumabhorreret ab illorum temporum fide,uiChrisiiani quique infirmos sacrooleo ungere posse crederentnr, aperte indicat. Edil. Rom. and concil. after Crab. when uno ms. Colb., concerning presbyteris. Merl. when ca:teris mss., presbyl ris, that thus iiitelligiinus, so that siibaudiatur licere. nor dispiicet that at Quesn. presbyteros, eo scil. inlelleciu: ideirvo (a Jacobo) dictumest presbyleros, supplendo vocvl. Toleiani 1 of the council, can. 2, where statuiiur, diaconum not chiismare. Loculione aiilem vhrismule tangcre Gregorius lib. i, episl. 20, to Jannuaiium, semel acsecuiido uiitur. EPISTOL E taiionc can, cujus is chrisma 'conDcere. Nnm poenilentibus isinil infundi not polcst, because genns cst a saciamenli. for quibus relii|na sacramenia neganlur, quomodo uniim genus pulaiur posse concedi? 12. Ilis therefore, fraier charissime, oinnibus qua: tua love voluit a to us exponi, proul potuimus, responderecuravimus, so that Eeclesia ina Romanam consuetudinem, a qua originem dncii, servare valeat atque custodire. Reliqua vero, which scribi fas not was, when adfueris, inierrogati poteriinus edicere. Eril autein of the Lord potcnliae, eliam id procurare, so that and tuam the church and clericos nosnos, who under luo poniilicio divinis fainulaniur olliciis, bcne instiluas, and aliis formam tribuas, quam debeant imilari. Dala xiv kalendarum Aprilium ( Muriii xix, ann. 416 ), Tlieodosio augusto vn el Palladio b viro most distinguished consulibus. MONITUM in EPISTOLAS SUBSEQUENTES. l.Sexepisiolassequentes repraesentant velerescodicesqnam pturimiinnovissima Augusiinieditionerecensiti, Easdemuna when subsequentc.32, not soluni colleclionis Isidori, but ei llispaiue, necnon Codicis Innoceniium, prscter conciliorum relationes, liiteras familiares, where concerning ipsa cause aliquanto diuiius egimus. to oinnia to us that rescripsil eodem modo, quo las was atque oportebal apostolicam the see. i Noiiiiiialim vero concerning lniiocenlii episinlis lib. i conira Jiilianuni c. 4 brec eloquitur: « what euim potuit vir that sanclus Aliieanis respondere conciliis, unless that anliquitus aposlolica of the see ct Romana when ca-teris lcnet perseveranler the church? > Tum exscripiis quibusdam senientiis, qnas lnnocenlius in epistolis illis depromii, Julianum thus nrget: i lluic responde, imnio ipsi to the Lord cujus illeantisies usus is teslimonio. » Iiem lit». n against ilnas cpistolasPelagian. c. 4, n. 6, where nonnulhi prolulil epistolse 29 verba, excl.nnai: i what ista of the see apostolicse senteniia clarius? » Riirsumqne num. 7 verbis aliis cx epistola 30 in ineilio posilis subdil: Prosperuni, Ccelestinum papam aliosque tacemus and DECRETA. A scriptnrcs, who lilierns illas Iniiocenlio conceptis verbis asciiliunt. Neipie cur that concerning maieria lam aliundanii lamque anipla uequaquam fusius edisserat, explicare pluribus opus is, when hujusce rei raiioneni ipse rediliderii. 2. Qu;e Afris to Innocentium scribendi cause may have been ipsi not siluerunt. Cupere himself leslantur, so that in gravi adeo tempestale, quam Pelagius atque Coslesiius cxcilarant, concerning lidei veriiaie ceniores (iant; atque so that sua ipsoruin sentenlia Inuocentii jndicio comprobelur; eaque ratione staluiis suis lirma of the see apo-toIicae accedal aucioriias. Tuin demiiin sperare himself significani, eos who so perversa lamque perniciosa sentiunt, ejusdem of the see auctoriiaii, utpoie idesanclarum Scripturarum aucloritale depromptae (cpist. 27, n. 3), » lacilius to be cessuros. 3. Qiiantum apostolic sedi deferendum censeant Afri, suis in liileris luculenier probant. Ilinc and ejus extollendae ansam Innocentius arripuil. in quomoPelagio, Ccelestio eorumque consonibus judicavii, not iieni qu:c epistolis 29 and30 concerning of the see suu: pncrogativa pradoqnilur, approbasse censendi sunt?Ista eliam ab ipsis comprobata esseex eo colligilur, qnod scnbunt corum posteri in exordio episiolae, qiuca Iribus Africae conciliis to Tbeodorum papam missa, pnsimodum in Laieranensi concilio under Martino I reciiaia is. Ibi euiin quidquid concerning Romame of the church digniiaie Innoceuiius epist 29 astruit, iisdem sentenliis, lantiim not iisdem entirely verhis, suo in the name of repctunt (Lnb. i. 6, p. 118). but to coiumendandani aposlolicie of the see prseslantiam illuslrius nihil desiderari polcst, quam nund Auguslinus acccptis Innocentii liticris serm. 131, n. 10, palam pradicavit: < Jain for deea causi duo concilia missa suut G to the see aposiolicam, inde also rescripia venerunl: cause finita esi, ulinain aliquando finialur error! > lloc esi, Pelagiana cause duobus in conciliis Africanis diligenter discussa judicataque is. when aincni illis congrual and jiidicium aposiolicse of the see, triplici lantae aucloriiatis judicio causadecisa, merito liniia judicatur. 4. Ua concionabatur Angustinus, when ulrum rescriptis illis slarent Pclagiani, nccne, adbuc incerlus cssel; adeoquc cinn recens in Afiicain pervenissenl. Aiqui Sermonem illum < babiium ix kal. octi.bris die Dominica » in velcri codice prsenotari, atque anno 417 noiniin kalendarum oclobrium diem in Dominicam incidisse, in nova Augustini edilione (ibservaiuin is. from quo ct conlicitur, rescripla that inense sepleinbri anni 417 uon csse recenliora. but nianet ceria eoruni epocba in optime noiae niss. asservata, which < vi kal. februarii after consulalum Tbcodosii vn ei Junii iv V.C., » bocest 27 die ment» sis januarii anni 417 consignaniur. nor epocham illam ancipilem f.icit, but poiius conlirmat h;cc allera, quam nonnulli codiccs exbibent, « vi kal. felnuarii lionorio and Constantio V. C. conss. > Nain ■ in iinomss. Colb., sacramentorum. to whom favet that in veiusto Corh. legitur sacratorum, Hancquippe lectioncni mendosani to be, atque inlirmorum inunctioneni noii inler sacrata lanluiii, veriim eliam inler sacraincnii ab Innocentio compuiari from subnexis perspicuiim esi. where vero lioc sacramentum iis negal pceniicniibus, f/ui(ms reliqua sacramenta negantur, saiis aperic docel nsu tiini luisse receptuni, ui aliis lidelilnis ( ilra periculuin nioiiis laborantibus concedcrciin. for el poenitenlibus, if in desperatam segritudinem incurrissent, reliqua sacramenia without niora conferri supra n. 10 prcecipit. Grteci aniein teste Petro Arcudio lib. v, c. 4, eo proccssere, so that not solum inlirmos no periculosa agrinidine laborantes, but el pcenitentes well valentes, adtnbiia also forma sacramenli, not aliter atque infirmos inungant. '■ Ediii, viris clarissimis. Rectius mss. v. c. boc is iitro most distinguished: that in unnni Palladium cadit. Ulii vero noiarii riris clarissimis expiimere voluiit, notam eanidem geminant in Imnc modum: rv. cc. qua: iniii dc duobiis consulibus praditari inlelligitur. S64 re ipsa Honorius ol Conslanlius aiuio 417 consiilaluin A gesserunt. llanc auiem mnlalloneni liaud lemere senlienms cohtigiSBti (mn opera anliquarii, who consuluiii preeteriii anni loeo, ipsius anni consules, quos iunc forie ignorabat Innoreniitis,.*ul in:irgincm annotarit, lum simpfciiate librarii, t|iii stinoiationeni illam, nrimreva lecUune sulunoia, in lexiumtrnnsiuleril. Porro e sepieni subseiineniiluis episiolis prior paulo before 27 and 28 scripta, soii una eiim liis through eunidein Juliiim episcopuni Africanuin nuno4IO labente irausmissa esi. Qualuor vcm subseqiienles uno die datas eodentque episeopo Julio deloreiite perlalse are. Ilas and anle mensem ociobrcm aniii Afi is reddilas to be, from nota Augiisiini Sermoni 131 prsefixa tnnlicilor, mi pneuionuimns. 5. Pelrus Marca lib. vn ile Concord. c. 12, n. 3, and Joannes Caineiius Dissert. concerning syimdis in cnusa Pelaix. habitis Iniiocenl.iuui to Afros from aliqua synodo Ronnna rescripsisse asseruut: but boc Ani. Pagiiisad nnn. 410,n. 19, negat, ac sentenliam suarti *, vcrbis Auguskini Iib. tvad Bmiifaciuiti conlirmal. oed dupltix iila opinio h.iud inagno negoiio compunalur. Ntim if Polagii Coelesiiiquc dogmaia sinecongregatione synodi damnala to have been jnctautilius Pelagianis Augustinus lib. iv conl. duns epist. Pelag. c. 12, ii. 54, this to them not negat; idem Docior in eodem opere lib. n, c. 3, iisdein luereticis elericos Ronianos proevaricatinnis argtienlilius respooclet: « if, that absii, ila then fuisset concerning Coelestio or Pelagio in Roinnna the church judicnium, ul that their doginala, qu:e in ipsis ei niin ipsis papa Innoccnliiis damnavcrat, approbamla cl. lencnda pioniiniiaienlur; from boc |iolius esset pnevaiicalionis noti Roinanis clericis inureiidu. » Alvcm undc eiilpueniur bi clerici, nibil essei, if cilra corum conscientiam Inooceniiiis adversiis Pelagiuin ac Ccelestium scripsi-set. Has ergu episfcdas sanetus that papa without congregalioue synotli of the bishops e diversis provinciis convocaionmi, but not without congregatioue clcricorum Romnunnim conseripsil: cuque puct iconeilinnC lur in specicoi pugu.nUcs seiiientice; ac mos perpeIrcs of the bishop legriuluf Fitlentii in the name of dwiaii. ''Apiiil Cr.ib. in niarg. Anlonius: qubd cl liabeiil liic niss. Scd epistola, qua Innocentius Imic rescripsit,in mss. Curb. and Gcrm. Anlonio, llun Autoniiio, iiiscribilur. Collatione Caitbag., cap. 120, Pannonius episccpus plebis Puppitttnce legitur. in mss. Corb. el Germ. nomcn dcsidefaliir liujus episcopl, quiin iisdem m s.iu rescriplo lnliocentii Ambivius vocalur, noiaturquc in Coilatione C.irihagin.jC 133, Pisitensis bishop. At at Qucsn. so that in mss. Pitb., Colb. and cpll. lsid., Avivius, and at Merl., Crab. so that in eilit. Rom., Avinius appellatur. Merl., Voiturianus; tum cadem editio, Trispulus; n Merl. el Crab., when mss. Uid., Crispotis. in Collal. Carlliag. c. 123, Postliumianus bishop plcbisTagorensis; el c. 128, Crispulus bishop the church; Volilauiv memorantur. Corb.j so that at Mcrl., Lcutius. other Colb., Lucius, Collal. Carlhag. favente; Vatic, Leon.ius; Germ., Elculiu.i. then cdit. Roin. Matinus, Merl. Marinus, Crab. Maiiiiianus. in Coll. Cartb. duo leguntur cpiscopi noiiiine Mariuni iiiimopali. t' Qucsn.ac duoinss. Colb., Maijerius; AliusColb., Magarus; Pilh., Meynrius; Capuc. Coll. lsid., Magorus; Merl. Crab. and edit. Roin., Maijnrius. Lx mss. Corb. ac Gcrm. necnoii from edit. Aug. rcvocainus il/egasius. (uus flrmatnr, tjMfl Roinaiios pontifices ab Ecclesiis constiltos noiinisi congrrgato saliem clericornm suorum ccelu rcspondere consuevisse haclenus vidimiis.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.