Pope Innocent I to Unknown.
EriSCOPORUM QUINQUE to INNOCENTIUM PAPAM. then f fortis sttm (II Cor. xil, 10); and to whom says the Lord ejus, Sulus tua I snm(l's<il. xxxiv, 5), suspenso corde when tiniore ct liemore adjutorium Doaiini also through cbaritatem you* veneralionis exspeetat. 2. Atidivimus for to be in urbe Koma, where that (Pclagius) diu vixit, nonntillos who divcrsis causis ei Pelagii retegunt ac refutant lnvresim, qua to cupiditaC faveant: quidain scilicet, because 8 to them lalia persuasisse /e.s domandas, tenlaiionesque vincendas, necnon to perficienda of God mandata, solttm to himself natttiam Itumanaiii through liberum arbitrium sttfficce contendebal: uc simbi grace:i prwdicaret, when ibi or libertim iirbitiium, or peccalorum rcmissionem, vet of the law prceceplum inlelligere, aiiudque proprio gratiw noperliibetur; plurcs vero, qtii eum lalia seutire not crcdunt; pra-seitim because in Orienle, where degil, gesla ecclcsiasiica facia to be jactanlur, quibiis pulatur to be puigalus; nbi qoidcm if of the bishop euin caibolicnm pronuiiiiarunl, not ob aliud faclum to be crcdenduin is, unless because himself said of God grace con- " because scilicet Cai tliaginensis Eeclesia seu synodus superiori epistol:e26 gesla subnexiierat aliciius of the council above Ccelestii noniine before annos (enne quinque Cartliagine babiii. when and hsec Milevitani of the council epistola, and that Cailliaginensis through eumdem the bishop Jnliuiu delatae, siimil tiinoceiilio iradiia; fuerinl, nilopus eial ul for intiius inslruitur Garn, concerning suo subslitueret melius instruelur. J Edit. Rom. and Garn. omilttint Cartltagiiiensem the church, and: qu e verba from aliis libris restituunlur. 10C, now 180, n. 2, to discrimen siiperiorum, which synodicai suni, familiaris appellalur. Xyslus innc presbylei', ac pnslea siiiiinius ponlifex, to whom after deteclain calumniain Augiisiinus epist. alias 101, now 191, n. 1, thus giatnlalui': Qttid cnim gratius legi or amliri polest, qua.n giatitv so pura defensio adversus inimicos cjus, from oie ejus who eorumdem inimicorum magni momenti pulronus jaclubalur? Vide cl ejusdcm episiolaui 19i, n. 1. EPISTOL/E lileri, el ila posse honiinem suo labore ae voluntiiie juste vivere, so that to this adjuvari of God gralia not negaret. Ilis eniin auditis verbis, calholici aniisiites nullam aliam of God graiiam intelligere poluerunt, unless quam in libris of God legere, el populis of God pr:edieare consueverunl, eam utique concerning qua says Apostolus, not irritam facio grace of God; iiam if through Legem jnstilia, therefore Christ gralis morluus is (Calat. n, 21): without duhio graliam qua jiislificaniur ab iniquilaie, and qua salvainur ah infirmitate; nnn qua crcati sumiis cuin propria voluntate. Nain if inlellexisseiil illi of the bishop eam illum dicere grace, quam ciiam ctim impiis bahemus, when quibus people sunius; negnre vero cam, qua Cliristiani and sons of God sumus: who euiu paiienter calholicorum of the priests not dicimus audiret, but n before oculos suos ferrel? Quapropter not culpandi are judices, because ccclesiastica consuetudine name grniiio audierunl, nescienles ojiiid lnijiismodi people velin sux doctrinaa libris, \cl in suorum solent auiibus spargere. 5. not.igiiur concerning uno Pclagio, who jnm foriasse cnrreclus esl, that ulin mi iia may be! but concerning lam mullis, qnilms loquaciter contendenlibus, and infirmas alque inerudilas animas velut h ci.nvinctas tralicnlibns, (irmas auiem and in fidc stahiles ipsa conicolione fiiigantihiis, usquequaqne jam plena sunl oinnia. or crgo a lua vencralione accersendus esl Roniam, ei diligenter interrogandus, quain dicat grace, qua faieatnr, if tamcn jam lalealur, to not A. Siveenim dixerii, grace to be libcmin aibitriiim, sive graiiam to be remissionem peccalornm, sivegraiiamesse of the law praeceplum; nihil eorumdicit, that through subministraiionem spirit holy perlinel to concupiscenliam lentationesque vincendas, and DECilETA A whom ditissime cffudit snper we who ascendit in ccelum, el caplivans caplivilalcm dedil dona hominibus (Tit. m, 6). Hinc for oranius ul peccalorum tentaiionem supeiare possimus (Ephes. iv, 8), ui Sjiirilus of God, from which pigrids we received, adjuvet infliiiiilatcni nostram (Rom. vui, 20). who auiem orat and dicil, lest we iuferas in lenlalioiiem (Matth. vi, 13), not uiiqne id orat ui man may be, qued is naiura; nor id omt ul habeat liberum arhiuium, that jam accepil cuin crcaretur ipsa nalura; ncque orat reiinssioncm peccalorum, because this superius dicilur, Dimille to us debila nostra (Matth. vi,12); nor oral so that accipial mandaiiim: but plane oratut lacial miiidalum. if cniin in tenlalionem inductus liierit, lioc is, in lenlatione dcfeceiit, facit ulique peccaDomimtm lest what facialis muli (11 Cor. xin, 7). from which salis apparet, that to not peccandum, id is, to not male faciendiim; quamvis to be not dubiielnr,; arbitrium viduntatis, however ejus potesias not sulueiai, unless adjuvetiir inflrmiias. Ipsa igimr oratio, clarissima esl graliae testificalio. Ilanc that confiteaiur, ct eum gaudehimiis sive rectum, sive correcium. 5. Dislingnenda is law and graiia. law jubcre novii, graiia juvare. nor law juberel, unless esset volunlas: nor grace jnvaret, if sat esset volunias. Jubelur so that habeamus intellectuin, where dicilur, Noliie essc sirut equus and mulus, iniibus not is intettectus (Psal. £ \.\ i, 9 ); and however oiamus ul habeamus inlellectum, where dicilur, Da to me intelleclum, ul discam mundala lua (Psal. cwin, 125). Juhetur so that liabeainiis sapieiitiam, uhi dicilur, Slnlti alitiiiando sapite (Peal. Ncm, 8); and lainen oralur ui sapieniiam babeamiis, where dicilur, if who uutem your indiget sapienlia, poslulel a to God, who dul to all affluenter, etnon improperal; and dabituT ei (Jacob. i, 5). Jubelur ul habeamus coniineniiam, uhi dieitnr, A when scirem because nvmo potesl to be contiitens, unless God del, and J thus Merl., Crab., Garncr., ac noslii mss. this lamen aliquid desiderari nianifeslum esi. Qnocirca editor Romaniis istud inira UnCinos altero cbaractere adjecit: [Uic aliquid deest ejusmodi: Siitt luinbi Is Doclor cpist. 147, to Hilaiium, n «J, idem argumciiliimpertiaclaiis ila serihil: Cumilicil Lex,i\on concitpisces, what videlur nliud imperare, unless ab illicitif citpidilatibus coiilineniiam '.'... cl limen cralur itt habcamiis coiriilien/iflni, uti dicitnr, Ciim tiirem qitia nemo polesl to be aiiilinciis, elc. Moxque concludil: Jitbet therefore God ctmlinentiam, ct dttl conliiicniiam. to menlem therefore Augustini integcr liet Mc nosler locus, if resliluanius: Jubeinr ui liabeamns cvntinenlium, where dicilur, not cjiicupisces: and lamcn orulur ttt habeamus contincntiam, where diciiur, Cttm scirem, elc. Proxima eariiinJcm vocum repelilio, fecunda lacunarum seges, huic occasionein gave. S. 1NN0CENTII I P\PM >:g this ipsumerat sapientiw, scire cujusessel this donum: A not nihil essemus, nor i(a essemus aliquid, so that adii the Lord, el deprecalus sumillum (Sap. vm, 21). Postremo nenimium longum may be cuncta percurrere, jubetur so that not Faciamus malum, where diciiur, Declina a malo (Psal. xxxvi, 27); and tanien oratur ul not faciamus maliim where dicitur: Oramns anlem to the Lord, lest what facialis mali (11 Cor. xill, 7). Jubetur so that faciamus boniim, where dicitur, Declina a malo el fac bonum (Psal. xxxvi, 27); and lamen oratur so that faciamus boniim, where dicilur, not cessamus for to you oruntes and postulantes (Coloss. i, 9), alque among caUera, qu;c illis oral, dicil: lll ambuletis diijue to God in omne placitum, in every opere and sermone bono (Ibid., 10). Sicut therefore agnoscimus voluntalem when liaec praecipiuntur; thus and ipse agnoscat grace when petunlur. 6. we sent reverentiae luae librum, whom dederunt quidam religiosi and bonesii adolescenles servi of God, quoruin eiiam nomina not lacemus; for Timasius and Jacobus vocantur. who, sicut audivimus, ei also nosse dignaris, ipsius Pelagii exhorlalione spem quam babebant in s:cculo rcliquernnt, cl now conlinentes to God serviunt. who when eodem errore landem aliquando [>er qu;ilemcumque operam nosIram to the Lord inspirante earuissent, protulerunt eumdem librum, Pelagii essc dicenies, and ul ei responderetur, impendio rogaverunl. Faciiim is: to eosdem rescripla is ipsa responsio (Liber Aunu tini concerning Natura and grace); agenies gratias rescripserunt (Episl. at Auijuslin. now 1G8). Ulrunique misicadaver that not vivit, ani arbor qnas not senlit, aul pecus that not inlelligit; but bomines, who ct essemus, and viveremus, ei sentiremus, and intelligeremus; and concerning boc lanto benelieio creatori our gralias agere •' valeamus; from which merito and ista graiia dici poiest, because not praccedeniium aliquorum opernm meritis, but gratuita of God honitaie donata is: alia esi lamen, qua prxdcstinati vocamur, juslificamur, glorificamur, utdicerc possimus: if God for to us, who conlra we? who ftlio suo proprio not pepercit, but for to us omuibus tradidil illum (Rom. viu, 5). 8. concerning liac graiia quseslio verlcbatur, when ab liis, quos Pelagius graviter offemlebat alque lurbabal, dicebatur ei, that eam suis dispiilalionibns opB pugnaret, quibus assereret not solum to facienda, veruin also to perficienda mandata divine, through liberum arbilrium bumanam to himself sufficere naiuram. Ilanc apostolic doctrina graliam c isto in the name of appellai, qua salvamnr and justificamur e\ fuie Chrisii. concerning hac scriptum is: JVoii irritam facio ijratiam of God. for if pcr Leqem justitia, erqo Chrislus qratis mortuus is (Galat. n, 21). concerning hac scriplum esl, Evacuati eslis a Chrislo,qui in Lege justificumini, a qratia e.vcidistis ( Galat. v, 4 ). concerning hac scriptum is, if moreover grace, jam not from operibus; alioqnin qratia jtim not is gralia ( Ptotn. m, 6). concerning hac seriptum cst, F.i antem. who tiperatur, merces not imputatur secuttdum qratiatn, but sccnitdttm debitum: ei moreover, iiui iton operatur, credcnli aitlem in enm, qtti juslificat impiitm, inu.', and to whom responsum is, and that responsum is. C deputatur fidcs ejus to jusiitiam ( liom. iv, i ). and El lest nimium essemus onerosi, signa fecinnis hir> locis, where pelimus inspicere ue graveris, quemadmodum, to himself objecla quoestione that grace of God negarei, iia respondit, so that eam to be iioii diceiei, unless nalurain in qua we condidit God. 7. if auiem hunc to be suiim lihrum negal, or eadeni in libro loca, not contendimus: anathemet that, and eam conliiealur apeilissinie grace, quam doctrina Chrisliana deinonstiai, and pradicat himself propriain Christianorum, which not is nalura, scd qua salvaiur nalura: a qux naluram nou auribus sonaiile doctrina, or aliquo adjumento visibili fo\et sicut plantaior quodam modo and irrigatorextrinsecus, but subministralione spirit and occulta misericormulta alia, quse melius poles ipse meminisse, and inlelligere prudentius, and illustrius prxdicare. Illam vero grace, qua creali sumus people, eliainsi iia appellandam not immerito inielligimus, niirum is lamen if thus appellatam iu ullis legitimis, propheiicis, evangelicis, apostolicisque litieris leginius. 9. Ciim itique concerning hacgratia, Cluisiianis fidelibiis caiholicisque notissima, illi objicereiur qusestio, so that eam oppugnare desinerel; qnid is that when boc to himself in libro suo velui ab adversante persona idein ipse objecisset, so that himself respondendo purgarei, nihil aliiul rcspondii, unless nainram d creaii hominis refeire gratiain creaioris, atque thus himself dicere, without peccalo impleri posse juslitiam through liberum arbili iiun dia, sicul facit that, who gives incrementum God D cumadjutorio divinae gratine, that God hocdederit (i Cor. m, 7). Elsi for quadam not improbanda homini ipsa possibiliiaie naiurce? ratione dicitur grace of God qua creati sunms, so that 10. to whom merito respondelur: therefore evacuutum cst » lia this locus in novissima Augusiini edilione e ms. Vaticano, to whom ei duo Colb. favcnt, inslauralus was. ln aliis aulem lihris, Merlini editione excepla, desideratur <;ihb naturam... fovet. from tribus illis vocibus solani primain Quesn. retinuil. then in iisdein libris, neeiion in Merlini edilione, sicnt plnntatur quodammodo el irrigatur, m>\ that Quesu. particnlani sicut expunxit. « at Merl., Crab. and in Augustini editione bic adjicitur not immerito. •' Soliis Qiiein. iintiiruiii crcaii referri to graliam creatoris. lslud referre, id is qnod in himself exhibere ac repneseniare. Ipsa Pelagii verha Auguslinus lib. concerning Nai. ei grat. c. 51, exscribii ac refert in liunc inodiiin: Ipsa not peccandi possibilitas not lam in atlntrii poteslate, qitam in naturiv necessilale cst. Quidquid in nittnrw. necessitate positum esl, to nalurwprrlinere not dubitatur auctorem, ulique God. Qitoiuudo therefore absque of God grace dici erislimatur, quc.d atl Deiim proprie perlinere monstratur? Ibi, inquit staiim Auguslinus, expressa esl the sentence qtuv luiebat. Itleo of God gratiw tribuit not peccitudi possibililatem, because ejus ntttntw God auctor is, to whom pwsibilitatem tion?"'<"- cnndi inseparabiliter insilum says S77 EPlSTOL.K and DECKETA. sctintliilum crucis [Galat. v, 11). Ercjo Christits gratis mortuus is (Rom. iv, 25). a Num cnim, if nnn moreretur because of ilelicia noslra cl resurgeret proptcr justilicationem nostram, ncc nscenderet in altum ct Ciiptivans captivitatem darel dona hominibus, ista naturx possibiliias, quam defendit, in liominibus not esset (Eph. iv, 8; Psal. lwii, 19)? An forle of God mandaliim decrat, and therefore Christ mortuus is? iiiinio jam el lioc was sancium el justum and bonum (Rom. vit, 12). Jam dicium fuemt, Noit concupisces (Exo<l. xx, 17); jam dictum fuerat, Diliges pioxiniunt tuiim lamquctin you ipsum (Levit. xix, 18 ). in quo sernmnc Aposiolus oinnem legcm says impleri (Rom xm, 9 ). Etquoniam unless diligat God, nemo diligii himself ipstim; therefore the Lord in his dnobus praeceptis tolam legem Prophetasque dicil pendere (Mutlh. xxn, 40). Qu;e duo pracepta jam crant bominihus divinitus dala. An aHernum prxmium justitbc promissum nondum was? this ipse not dicil, who in suis lilleris posnit, also in veleri Testamcnto regniim ccelorum to be promissum. if crgo to faciendam perficiendamque juslitiam jam crat nattira; possibililas through liberum arbilrium, jam was lcgis of God sancium and jiistnm boniinique mandatum, jani t rat promissum praemium sempiternum: therefore Clirislus graiis mortuus cst. 11. therefore nor through legem jusiiiia, nor through naItirac possibilitatem; but from in faith ac dono of God through Jesum Chrislum the Lord our iiniiiu mediatorem of God el homimmi. who unless in plenitudine lemporis morluiis esset propier delicta noslra, and resurrexisset because of jusiilicationem nostram (Rom. iv, 25); profecto and anliquorum lides evacuarelur, and nostia. in faith vero evacuaia, qua; hoinini justiiia remaneat, when justus from fule vivat ( Hcb. x, 58; Rum. i, 17)? from quo for through uniini man peccatum inlravit in muudiini, and through peccatum death, ct iia in umnes liomines pertransiil, in quo oinnes peccaverunt (Rom. v, 12): procul dubio a coriiore mortis bujiis, where law *alia repugnat legi menlis (Rom. vn, 21 <'(24), nemiiicm liberavit or libcral b sua possibililas, qua; perdita, redemptore indiget; saucia, sal- \atore: but gralia of God through lidem uniiis medialoris of God and hominiini, hominis Chrisli Jesu ( I Tim. II, 5 ); who and God when esset, bominem did, el manens God, bomo factus refecit ipse that fccit. 12. Pulo aulcm that eum laleai, faith Clirisli, which postea in revelationem came, in occulio to have been lemporihiis pairum nostrorum; through quam tamcn ctiam ipsi of God grace liberati are, quiciimque omnilms generis humani temporibus liberari potueriint, occulto judicio of God, not lamen viluperabili. Undc says Apostolus: Habentes aittem eumdcm spiriMerl. and Crah., ncc ascendisset in altum and captivans; cdit. Rom. and Lab., nor ascendens in allum, caplivttns. Ilinc antiquario dala occasio secundis cnris in N;tvajreo ac forte in aliis addendi natura:. from which and in 5"8 tnni of the faith ( nlique eumdem, qucm el illi ) secundum quotl scriplum cst (II Cor. iv, 13 ), Credidi because of that locutus sum, and we we believe, propler that and loquinutr ( Psal. cxv, 1 ). Inde esl, that ail ipse niedialor: Abraham concupivit videre dicm meum; and vidit, el gavisus est(Joan. vm, 60). Inde Melchisedech, prolalo saeramenlo mensa; Dnminic»', novit xternum ejus sacerdotium Ggurare (Gen. xiv,18)..lam vero d;ita in litieris Lege, quam says Apostolus subinlrasse so that abundarel deliclum (Rom. v, 20), ct concerning qua says: Siergoe.c Lege heredilas, jtim not from promissione. Abraluv aulem through repromissionem donavit Veus. Quitt igilur law? Transgreisionis gralia j} tem unius not is, God aulem nnus is. law therefore atlversus promissa of God '! Absit. if cnim datci esset Le.t qutc possel vivijicare, entirely from Lege esset juslilia. Secl conclusit Scriptura all things under peccalo, so that promissioexf.de Jesu of Christ daretur credcntibus (Gulal. Hi, 18, seqq. ). Nonne saiis osienditur hnc actum to be through Lcgem, so that peccalum agnosceretur, elpraevaricalione augerelur? where for law not is, nor prtvvaricciiio ( Rom. iv, 15); and thus adversus victoriam peccati to divinam grace, quse in promissionibus is, confugereiur: aique ila law not essel adversus promissa of God, because therefore through illam fit cognitio peccati, el from prievaricnlione of the law abundanlia peccati, ul to liberatinnem quoerantur promissiones of God, that is graiia of God; el incipiat to be in bomine justiC tia, not sua, but of God, boc esi, dala dono of God. 13. Quam eliam nuncquidam, ignorantes of God jusliiiam, sicut and lunc concerning Judaeis dicium esl, and suam volentes constituere, justitiiv of God not sitnt subjecli (Rom. x, 3). through Legem qnippe and illi juslificari himself arbilranuir, sufficienle to himself to eam custodiendam libero arbitrio, this is, jusliiia sua prolata e\ natura bumana, nnn donata from grace divine, because of that jusiiiia of God diciiur. from which iiem scriplum is: through Lecjcm for cogniiio peccati. now moreover siyie Lege jnstitia of God manifestata is, teslificata through Legem and Prophetas (Rom. m, 21). when says manifestata cst, osiendit because and tnnc erai, scd tamquam that phrvia, quam Gedcon impetravil, then velul in vellere occulta, nuiic auieni velut iu nrea manifesta (Judic. D vi, 57). when therefore law without grace, not death peccaii potuisset to be, but virlus; thus for diciiun esi, AcuIrits mortis peccatum, virlus aulem peccati law ( I Cor. xv, 56): sicut confugiiint mulli a facie regnanlis peccati to grace, velui in area now palemem; iia pauci to eani confugiebant velut in vellere lunc lateniem. Hsc vero temporum distrilmtio referlur nd altittidiuem divitiarum sapientioe etscientise of God, concerning editis.excepto Ang. oblinuit sua; possibilitas natura. Infra inepisiola 29. Innocentii, n. 5. leciuri sumus, quasi from nostra in tolum simtts possibilitate (not nddiio natura; vocabulo) perfecti. Vide infra epist. 50, n. 4. S. 1NN0CENTII I PAP;E 5S0 qua dictiim is, Qnam inscrutabilia sant judicia ejus, \ pctentes, so that cam ' ei millere ipse digneris. thus for and investigabiles wsejvs (liom. xi, 53)! 14. Quapropier " if ei aiite teinpus of the law, and leinpore ipso of the law, justos patrcs from flJe living, not possibilitas naturae iniirinae el lj indiga: ac vitiatic and snlj peccalo venunulatse, but of God grace pev lidem justilieabat, el now eadem in apevluin jam veniciis revelata justilicai; anatliemet evgo Pelagius scvipta sua, where conlva cam, etsi not through contumaciam, lanien through ignovantiam dispulat, possibililatem defendcndo natur» to vincenda peccala, and iniplenda mandala. Aul if ea sua to be negat, or scriptis suis ab inimicis suis dicil immissa, qua; sua to be negat, anatlieinel ca however el damnet patevna exliovlalione ct aucloriiaie sanctinioniic tua:. if vult evgo, oneroeam legerc l Otius not dedignabiliir, more in that eum who misil, quim who wrote aiiendens. 15. that vero that dicunl, pnsse boininem csse without peccato, and niandata of God facile custodirc if velit, quamvis cuni boc through adjutorium giaiia;, which lamen pev incarnaiioncm Unigenili cjus revelala atque donata e=l, diciiur, tolerabilius dici videaior: lamen i|uoniam not immerilo b movcre polcst, where and when through eanidein grace id efficiaiur in nohis, so that without ullo prorsus peccato simus, ulrum in bac vila, when caro conciipiscil adversus spiriluiii; an vcro in that, cuin ficl sermo who scviptus cst(fia/n(. v, 17): where is, death, victoriu luu? nbicst, death, acuUus tuus '!, aculeus for mortis peccutum etl sum to himself ci pevniciosiim discat c the church: scandalum ]l ( I Cor. xv, 55 ); diligenlius pertractamlum proptcr aufevre: that scandalum audiiorcs and in perversum dilecluves ejus usqucqiiaquc spargcve not quiescunt. if cnim cognoveiinl eumdem libvuni, qiicin illius vcl putaiil to be, or nonint, episcopovum caibolicovum auctoriiale, and maxiine sanclitalis lua?, quam at cuni to be majovis pomleris niinimc dubilamus, ab codcni ipso to be anaihematum aiquc damnaium; not eos iilterius exisiimamus ausuros, loquendo contva graliam of God qua: rcvelala is through passionem ct resiivreciioiiem Chrisii, peclora fidelia and siinpliciter Chrisliana tuvbare: but polius, adjuvante mi - sericovdia of the Lord, conccvtantibus nobiscuni cbarilalc ac pietaie flagraniibus oralionibus luis, not solum ui in aclernum beali, verum eliam justi el holy alios qiiosdaui, who senserunl, aique in suis linevis nienioii.c niandaverunt, eliam in bac life to be possc man without pcccaio, not ab inilio naiivitalis smc, but convcvsione a peecatis to jusiiliam, and a ll via rcpvoba to bonam vilam ( S. Ambros. in i Lucrn 0 ). thus ciiim iiilellexcrunt that concerning Zacbaria and Elisabeib scripium esl, ambulasse eus in to all justificulitmibus Dvmiiu without quereltt (Luctrt, b). Iloc that dictiim esl without querela, without peccaio dicium acccpcriint, imii indeed neganles, immo eiinn, i|uod aliis locis in litieris coruni invenilur, pie confilcnles adjiitovium gralia: of the Lord iioslri, not through naluralem spiritiini hominis, but through principalcm Spiviiuiu of God. who parum vidcntur considevasse, ipsum Zasinl, d nou in sua virtutc, but in eadcm gvaiia conQ chariam to have been uiique sacerdolem. all aulem lisuros. from which and to ipsuni scriptam ab uno noslrum then sacerdoles neccssc babebant from lcgo of God, priepislolam.ad quein through quemdam Oiienialem diacoinitus for peccaiis suis offerre sacrificiuin, dcindc num, civeni aulem Hipponenscm, tamquain purgaiiopro of the people (Levit. ix, 7; llebr. vn, 27 ). Sicul crgo nis su* c qnoedam scripia transmisit, Iua3 beailiudini now ' through orationis sacrifieiuni convincimur not rather crodidimus dirigendam, melius judicanles and essc without peccato, since jussi sumus dicere, Di- " Paniculam if, for qua Garncr. siibstituit thus, Quesn. penitus expunxit. '• Edit. Uom. el concil. ac plures mss., inaigntr: that factum from intiujutv; thus for verbum indigai anliipiis pingere placebat. Quesn. thus vulgavit: if not vttlt; onerosum to himself and pcrniciosum to be discat Ecclesitr scandalum afferre, that audilores; praMer onmium codicum fideni cl Innoceniii meniem. Lecii» aiitem, quam niinus veclam judicavil, ciim antecedentibus ct consequenlibus apprime cob;cvet. Nempe of the bishop quimpie Pelagio anctores are, so that discat quo pacl ) scandaliim and onerosum to himself, and Ecclesre perniciosum auferat. nor that aufeveiidiim dubilaul, slaiini so that libriim ipsius in the name of vulgatum, ab ipsomet damnaium csse clisci puli ejus cognovevint. i' at Qocsn. bic addilur vcrbiim connri: that reclius abest ab aliis libris. cause. llunc locuin another that libvi Aiiguslini concerning geslis Pela"ii C. 52 illusival: lit chariula dcfemimiis suw, quam to me through qttctndtim Charum noslrwu llipponeusem civcm, Oricnlulcm tiutcm diuconum, iiit-il, did aliquid tptod ittttcr himself kubeat quam gcstis episcopttibus continelur. that autein liubeut qcstu, Itmge mclius e$l ac firmius and cnodatius for calliolica vcritate conlra illius hceresis pestem. Lx quo maiiifeslum is, Pelagium vocasse purgationis sua; scripta or gesta (seu nt loquilur Augiistinus epist. olim 252, now 170, n. 7, quamdam a s,e conscriplam velut dcfensionem suum, qun himself di.rit objcctis respondisse Gulluriim ) which to Aiigiisiinum iniseval adulteraia Diospolitanx synndi gcsla. concerning bis rursum Auguslinus in eodem libro concerning gestis Pelagii c. 29 thus loquitur: Qualtbcl purqutionis suce gestn protulcrit. nor binc miniis perspicuiim esl, ab to the bishops quinquc uniiis noslrum in the name of Augiistiniini iiitelligi, ciijus indeed episiola lunc missa excidii, and to we not pervenit. ' Quesn. when uno ms, Colb. el Pitli., ul eam emii0 tere. Sanior is leclio libroruni aliovum. at Garn. and Aug., a life. to their, concerning quibus this sermo is, opinionem aliquando acecssii Pelagius. Eum for Augiistinus epist. oliin 252, now 179, n. 7, islnd to sescripsisse narral: not diximus qinnii m inv.miatur who ab infnnlia usque to tetiecluiit, who niimqiuiin prccarerit; sci since u peecato convcrsus labore prvpriti, cl ijralia of God tidjitlus, potcsl absque peccalo to be. but in liac sentenlia eimi not seinper sletisse idemDoctor iu cadem epislnh n. 8 probat.; I» uno e mss. Colb. through orntioncs sacrificiorum. EPISTOLjG millc liobis dcbila nostra (Multli. vi, 12): iti cl Uinc through sacrificia victimariim animalium conviiicelinntur priests without peecato not to be, who for suis peccaiis jiibebaninr offerre. that if res ila so has, so that through graiiam Salvaioris profieiamus quidcm in bac viia, ileficienie cupidilaie, cbaritate cresccnte; pcrliciamur aiitem that in viia, cupidilate exsiincia, cliarilato complela: profeclo illucl that scripluni cst, who niilus esl from to God, not peceat (I Joan. [II, 0), secunduni ipsam cbarilalcm dicluni esl, which sola imn peccat. to nativitatem quippe, qiu» from to God is, augenda and perlicienda eharitas pertinel, not ea quse niinuenda is and eonsumenda ctipiditas: qu;e lanien, quamdiu is in membris noslris, lege qiiadam sua rcpugiiat legi menlis ( Roin. vn, 20). but nalus from to God, nor obediens desideiiis ejus, nee exbibens niembra sua arma iniquilalis peecaio (Rom. vi, 13), potesl dicere, Jam not I operor that, but illuil that habital in me peccntum (Rom. vu, 20). 16. but quoquo modo himself babeai isla qmeslio, because clsi not invenilur bomo in hac vila without peccalo, id tainen dicitur posse (ieri through adjuloiiiini of grace and Spirilus of God, quoJ ul fiai, coitanduin alque poi-cendum is; tolerabiliier in eo quisque fallitur; nee diabolica impietas, seil error bunianus is elaboranda ei optauda affirmare, eiiamsi that affirmat not possil osiendere. ld for credii fieri posse, qnod certe lamlabile esl velle. to us auiem snfficii, that nnllus in the church of God fidelium reperilur in quolibcl Idcm ms., Quie.t to God is. AllerColb. when Pilb. from Dco, nmissis verbis who iiulus is. Al Merl. and Crab. posl superius verbum rcfundimus, proxitnp subjiciiinl, rerum eliitm no ler licel exitjiins, etc., omissis interniedijs « in edii. Conci| -i. Qci:e acileni 29 cral, niinc 7. Edili, cxcepio Aii '. sec.midiiin Codicis a Quesnello vulgati ei UjdQri veiera exempla, Aurelio eiomnibus.sniic/i. epi&cauis tel eeicis who in ainciHu Carthaginensis ecclesiai adfuerunt, singuloiTim episcoporuin noiiiinibns oiuisMs, qtia: iu suiccriorilius inss. recensenliir. Btolas 2(i inscripiioiic desiderari. '' Edit. concil., liiiiuircndo concerning liis rcbus, at Cj9,rET DECRETA.:,s2 A 17. Csctera qua; ilii objccia suni, sicut gosiis defensa perviderit, ila dc bis procul dubio lua beatiluclo judicabit. Dabit certainly to us vcniani suavilas miiissima cordia lui, qnod prolixiorem epistolam fmlassis, quam velles, luse we sent sanctilali. Nnn for rivulum nostiiiin tuo largo fonli augeudo rcfundimus; scd in bac d not parva lenlalione temporis, undo we liberct to whom clieinius, lest we inferas in lenlatiouein, uirum also nosler licel exiguus cx codeiu, quo ctiain luiis abundans, einaiiet eapile flueiitoruni, boc a you probaii voluiiius, luisque resc.iplis concerning coninnini pai ticipatione unius gralia? consolari. EPISTOL.V s XXIX. lnnocentius cpi.copis Cartkaginensis comilii vetoribens J5 their udeersus Pelagianos litrreticos doclrii:, m atque sentenliam luiidul ct cvufiruiai. IiNNOCENTIUS f AuRF.LIO, NuMIDIO, liUSTlClANO, FlM.Ntiano, Evaguio, Antonio, Palatino, Adeouato, VlNCENTIO, PUBLIANO, TUEASIO, TUTO, PaNNOMO, Victori, Restitito, 6 alieri Restitito, Ulstico, Fortunatiano, Ampelio, Ambivio, Felici, Do.natiano, Adeodato, Octavio, Sf.boti.no, Majobino, Postiiumiano, Cbispulo, Victori, alleri Victoiii, Leucio, Mariano, Fkuctuoso, Proculo, Fausti niano, Quodvultdeo, Candorio, Maximo, Megasio, Rustico, Rufiniano, Pkoculo, Severo, Tiiom.e, Januario, Ogtavia.no, Pr.ctextato, Sixto, Quodvultdeo, Pentadio, Qlodvultdeo, Cvpriano, Si.iivtlio, Pelagiano, Makcello, Venantio, Didvmo, C Saturni.no, Rizaceno, Germano, Gekmaniano, 1nvenito, Majokino, Invenito, Candido, Cypkiano, Romaniano, jEmii.iano, Afkicano, Marcellino, and eoeteris, qiti in Carlbaginensi concilio adlucrunt, dilectissimis to the brothers itt to the Lord saluiem. 1. in h requirendis of God rcbus quas oinni when solliciludine decet a sacerdotibus, niaxime a vero juner. Quesn. and Aug., in rcquircndo dc liis rclius. in rdii. Rnm. el aliqtiot mss., in rcqiiircndis concerning l,i, yCbus. Verius inss. Remig., Coib. ct Gerni., ln reguircndis Dci rebus, eamque leciioncni ccinlirioai Afrortiin cpislobi to Tbeodoium papam in ci ncilio I.uteranensi snb Marlinol, act.2, loni. VI Concil. Labb. pag. 12S imerla, cujus exqrdium, uii pracnimiuimus, ev liiiiocenlii verbis ac senlenliis cxptessiuii, bic icprir-scnlarc juveril. thus porro incipiiint: Magnuiu cl indeficientcm oiiinibiis Chrislianis (lucnla redundanleiii JJ iipud AiHistolieam setlem consisterc fontcm nulliis aiubcjcre ppssit, concerning quo rieuli prodeunt affluenier, uuirersuni largissi.: e irrignntcs orbcm Cluistiunoium, to whom etium in Iwnore beatissjmi Petri pivniii, decreta peculinreiii oiuiiem decrevcre reccr, niuini in require.ndis of God RF,BUS,qiUi' entirely and siAlieit. dcbeul, mu.iie, ecro justeque ab ipso prwniiluin c.eaminari ecriice apustolico cvjus vetusta sollicitudo esl lam mala dumiiiire, quani proliare laiiilaiiilu. Antiquis eniui regulis lauciluu; e$t ul (juidquid qniimvis in remoiis or in longittquo positis oij.r. lur prorinciis, not prius lii:etandu,u vcl ua ipi, nrfl(iil sil, ni-,i iut noliliaui ulmw sctlis vcstne fuisst t d ■ duel:,m, ul linjus auctorita, m luissct pronuntialio fii;i,areiur, indequi '11111, rcnlcwu,aecdesia? tteJ,- ul concerning natali suo fonle piirdiealionis e.rordium,,1 pg\ tlivcrstts lolius mundi rcgiones purilutis iucorruplu: muncant of the faith sacra.itcnla salulis. S. INNOCENTU I PAP/E 584 sioque el calholico traclari coueilio, antiqua tradiA borum argutiis, suh imagine catliolicac fidci ilispuliimis exempla servanles, and ecclesiaslica: memorcs discipliine, vcslrcc religionis vigoreni not niimis niinc iu consulendo, quain anlea when pronuniiarelis, vcra ralione firmastis, who to noslrum relcrendum approbaslis to be jtidicium, scientes what apostolicnc sctli, when onines this loco positi ipsum sequi desideremus Apostolum, debeatur, a quo ipse episcopatus ct tota authority nominis hujus emersit. Qiiem sequentes, lam mala damnare novimus, quam probarc laudanda. Vcl itl vern, that palrum inslituta sacerdotali oflicio cnsioilienies not censelisesse calcand.i, quotl illi not liinnana, but divine decrevere senteniia, so that quidquid quamvisde disjunclis remotisque provinciis agerelur, not prius diieerenl finiendum, unless to hujus of the see t.intes, velut pestiferuni exlialanles virus, so that honii num recle senlientiiim in deteriorem partem cnrda corrumpant, lolam vcri dogmaiis qusernnt everlere disciplinam, Sanandum therefore eelcrius, nc longins Itr... fuerat vulnus obduci; ac if id manens sanaii not poierit, lest corpus reliquum sua tabe corrumpat, ferro ampuiat qnod nocebat, quo reliquum iniegriim servel ei iniacliiin. Prxcidendum id therefore noliliam perveniret: ul lola liujus auctoritalc justa B is, that velut puro sanoque nimiiim corpori vulquae may have been pronuntialio lirmarelur; indeque sumerent cxierte of the church (velut tle natali suo fonte aquse cuncla; procederent, and through diversas totius mundi regiones puri a latices capitis incorrupli inanaienl) what praecipereh [ Forte leg. precipereut ] quos abluere, quos veluti coeno inemundabili sordiclaios, niundis digna corporibus untla vilaret. 2. Gratulor therefore, eliarissimi brothers, that through IValrem and coepiscopum our Jiilium lilleras to we deslinastis: and when illis curam geriiis quibus nns obrepsil; lest euni tardius absiergitur, in ipsis pene visceribus hujiis mali not exh.nirienda after seutina considat. 5. for what nns dc liis poslbac recitim meniibus xstimemus, who to himself himself puiani must that boni snnt, nor illum considerant, ctijus quotidie grace consequuntur? but jam isii, who lales stint, nullam of God graliam conseqountur; c tiut without illo lantum assequi himself possc confidunt, quanlum vix illi, who ah illo poslulant, f and acciperc proniereniur. Quitl prasidetis Ecclesiis, solliciludinem vestram for for so iniquum polest to be, lam barbarum, so omnitim uiililate monstralis: el through cunclas loiius lotius religionis ignaruin, tani Cbristianis ineniibus orbis the churches to all uua that prosit, decerinimicum, quam buic le negare must quidquid in nendiim to be deposcitis: ul suis conslabilita regulis quotidiana grace consequeris, to whom you ipse conflteris the church, c ei this, quo illos caveat, pronunliaC. must that nalus es? therefore eris libi in providendo lionis justce lirmala decreto, lalibus patere not pr.estantior, quam 6 poiest in eo to be, who le so that may be able, who perversis instructi, immo destrticti, veresses effecit? h and to whom pules debcre that vivis, Edit. Uom. el concil, nccnon Quesn., puri cupiih; then Merl., incomipli; Crab., incorrvpte; cselerse, incorrupiw: from edit. Auj;iist. ei mss. Coi b. atque Germ. inslaurantur. Htijus exordii materiam especially sunipsit Innoeeniius from eo that of the bishop quinque to calcem epistolae superioris to himself sciipscrant: Nonenim rivulum our tuo lurqo [onli refundimus... uirum eliam nosier lieet exiguus from eodem, quo cliam tuus abundans, emttnel capiie (luentorum, lioe ti le probari votumus. Rom. el concil., what prcecipere. then in cotlire Germ. quos absolvere, where in aliis quos abluere. at Qtiesn. and Aug. reposiium cst because prwcipercnt, quos (tbluerent. Totuni jtitem liunc locum Gamerius, ingenio suo plus jcquo indulgens, thus edidit: from which aqutis sumerentcceterwecclesim, velut concerning nulali suofoule " Editio Rom. and rccenliores concil. exhoc, ac then when vetustioribus, that itlos eavcut pronuntiationhjmtw firmattt decrelttlibus (Merl., pelere; Crab., putere; edit. Rom. and sequenles, pttvere) not may be able. Garner. res eca n s lioe that illos caeettl, retinuit cl pronuntialionis justce firmata decrelalibus pavere not may be able. Nosira lectio csi Quesn., Aug. ei meliorum mss., unless qtiod at Quesn. expiinclum csl this, ct at Aug. so that in mss. Corb. el Germ. for putere, exstat parere: thus porro esl intelligetida, quasi diceret Innocentius: A me deceruendum to be depos- < iiis, so that the church veteribus suis jnm constabiliia rcgnlis, also uunc firmatajiisle pronuniiato this novo tlecreto, quo inemoratos illos liuereticos caverejuheatiir, lalibus deinceps p.ttere not may be able, but iis scclusa pcrpeiuo maneat. inserpitt. Aller, exsecrandos aniinis morbos inserptit. Verbum inserpal, edil. Rom. and concil. when aliquot ■D aliis mss. retinet. Ejus loco nielius mss. Germ. cl Corb. exhibent inreptit. nis. Corb. accipere, not prajinissa pailicula and, qiuc cumGerm. and aliis relinetur. Perspicua erit senienlia binicin modum dispo-iia: quiinliim vixilli etiuiii, who postulant, accipere proinereatur. 58S EPISTOL E and DECRETA. S86 qiiomodo not pnias illi must tjnod quntidianam A to himself God poslulat adjutorcm; qnod nati sumus ejus consequendo graiiam taliter vivis? and who we adjutorio negas indigere divine, quasi cx noslra a sinuis in tolnni possibilitate perfecti, quoinodo not adjutorium h ejus in we, when tales a iiobis eiiam csse possumus, pruvocamus? 4. who cniin adjutorium of God negat, vellera interrogare what dicat: we not mereri, an illum this posse sufQcere we dicimus, that Deura lest derelinqualur exorat. f not, rogo, manifeste discimus what orenius, euni that lanlopere blessed, so that supra diximus, vir lest despiciatur exoplat? Illi enini necesse is isia ar»unut, who that coBfirmant. David for orationis ignarus, el suae nalurae nescius accuseiur, who when sciat tantum iu » sua inesse nanon possc pr;csiare,an nibil to be propier that tura; adjutorem to himself Deitm, and assiduuin adjutouiiusquisque boc debeat c potulare? Possc lioc rem, nor illi sufficit assitluum, but lest aliquando God, opera ipsa leslantur. and adjutorio quotidiano illum despiciat, oratiouibus pronus exoptnt; and through we egere, negare not possuinus. Hocenim seu well corpusomnepsalteriiliocetpricdicateiclainnt.Siergo vivimiis d provocamus, llt nielius sanciiusque vivaliocilleitauinagnusscil utassidue dicere.ila necessamus; seu prave sentienies a bonis averlimur, so that to riura confessus esl, so that doceret: queiiiadiinduiu rcctam redeamus viaui, ejus auxilio plus cgcmns. Pelagius Ccelesiiusi|ue scposila every responsione for what so moriiferum, tnni proeceps videatur vj psalinorum, lalique abdicata doclriua, su.isuros sc to casuin, so expnsitum to all things pericula, if aliquibus to be conlidunt, we adjutnrium of God nor this soluni to us pulantes pusse snflicere, that lidebere quserere, nor egere; cuni all sancii niberuui arhilriiim ciim nasceremur we received, ullra liil himself without boc agere pnsse lesteniur? jam a D.miino niltil qtueramus, id is, auctoris 6. Liberum ' for arbiiritim olim that pcrpessus, noslri oblili, cjus poienii.ini, so that we osiendamus liduui suis inconsultius uiiiur bonis, c idens in prsevaberos, abjuremus; quasi jain amplins that may be able ricaiionis profunda demersus esi, and niliil queinaddare not habeat, who le in luo orlu liberum did: modum exinde surgere possct invenit; suaque in ncscienies, that unless magnis pret ibus giaiia in we aeieriiuin liberiaie deceptus, hujus riiin.e i jncuisset iinpbiraia desceudat, ° neqnaquani lerreme labis and oppressu, unless eum after Cliristik for sua grace mundani corporis vincere conemur errores, ciim pares we to resistendum not liberum arbitrium, scd of God soliim fncere may be able auxilium? 5. for if illcclamnt adjuioiio to himself opus essedivino, who digne this not quaereret, if to whom liberum relevnsset ndvenius: who through nov;c regeneratiouis purilicaiionem, oinne praeterilum vilium sui baptisinaiis lavacro purgavit; etejus lirmans sialum, quo rectius slabiliusque procederet, lamen suam grat.iam in posteruni iion negavit. Nnm quamvis redearbilrium plus prodessei; quippc euinvir bealusel Q misset man a pricterilis that peccatis, tainen jam eleclus a to the Lord nihil egerei, tnmen iia Deiun sciens iteruin posse peccare, to lepnrntionem to himself, deprecatitr, poslulans: Ailjulor mensesto, lest derequemadmudum possel illiim ei posl isia corrigere, linquas me, nor despicias mc, God saluiaris tneus mult.i servavit: quotidiana puestat that remedia, (Psal. xxvi, y): we to us liberum arbilriura, that quibus unless freti conflsique nilamur, nullatcnus vinin naturu, velle inarbitrio and essein affectu consliluebat. Tum posse to Deuin naiurae aiiciorem proprie periinere thus Inrgiebaiur, so that vtliect to be, sen agere to man referenda essc cnnienderet. Solius of God to be dnCebnl, that potesl man velle bonum alque perficere: but quud illtul vclit perhcere. ac re ipsa perlicint, adeut|tie el t|iiod boiitis ac perf. cins velit cssc. or etinm may be, ipsius bnmitiis to be procdtcabat, not iuUciabatur linmiuem yrulia always adjuvari auxilio: but atmlium illml iu lioc poucbal, that volnntatis ati|m opei'isp<issil)ilitnleml)eu<iiumqtinm p iiiui d.irei. Ip-a illius verba videsis at Aiigiisiiniiin lib.tleGraii.i Chrisii, cap. 4. of God uequi, rttrsiis icllcm inlerrogare cur dicat we id uttu prontereri? ' (Juesn. cuni uiin ms. Colb., pr&stolnri. Gnrn., we dicimns manifesie, so that what oremus God, that: and infra, David therefore, for, Duvid for. Etlil. ii"in. ei Cttncil., in sua nalura to be. Mox Garn., adjutorem inv cai, nor illi sufficil assiduum inPatkol. XX. vocarc: refragantibtis aliis libris, from quibus liquet vi.rnlitiliiin ■djuifrcm a verbo exoptat regi. Concil., ila magnumscil, so that ass due diceret. ApudAugust., i,a mnqnus ticui assidue dicere. Garuer., hoe illi so mngnum visum may be, so that assidue diccrci, trm necessariitm confessus sil. II tpiod plures ac veuisliorcs mss. exliibenl reliueinus. Mallemus ininen, thus ma-;;;i- ■ scivil assidue diccrc, ct ila. Vlevlin. fi e\ eu Que-n., Libero cnim arbiirio olimiie pcnersus; relncianlibus onuiibiis inss. and eilili. imn snliiiii lnc, S"d ei in librn n Augustini atl! nifnciuin, cap. -i, n. ti, in libro Prosperi cuiiIim Collaiorem, c. S, n. 15, and in Cceleslini epistola 21, n.5, where b;cc catlem vci ba cnaniur. Snne Inuneeniii seiileniin rather permissws, quam peiversus, poslulat. Pelag. n. 0. itnii episola C.oel stiui papsc, cnp. 4, where b;cc verba cilaulur. Qnaniiiiiani ncc in illis dnobus lncis desnnl mss. igui cxhibeanl htuisset oppressu. Apttil Crab. ei exintle itt eilil. concil. bic legerc est./tuic ruince suw jacnisset cpprcssus, at Garner. ei Q ic-n., Itujus rttina subj cuisset oppressus, $87 S. INNOCENTU PAP E S88 cere linniaiins poterimus errores. Necesse estenim, \ 8. who if lamen 6 aliquod in himself of God adjuloriiini, quoil Imc usque negaverunt, provocarint, ei opus sihi ejus anxilio to be coguoverint, so that liac labe, in so that quo auxiliaule vinciinus, eo iteruiii not adjuvauie yincamur. 7. but possem plura diccre, unless you conslaret cuncta dixissc. Quiaquis therefore huic assentiens it seems to be senlenlia:, qua dicat adjuiorio nohis not opus to be divine, ininiicum himself caiholie.c of the faith, el Pei beneficii-. proliietur ingralum. " for nor noslra comniunioiie siint digni, quain pradicando taliier polluerunl. Ipsi for sua sponle, dinn sequunliir that qiue dicunt, longius a true religione refugerunt. Cuni for this lotuin iu nostra prnfcssione consistat, quotidianisque precihus nihil agamus, unless queinadmodiim of God raisericordiam consequainur; queinadinoduin ferrepossumus isla jaclanies? who, quain sui cordis incurvatione conuerant, liherenlur, and quasi in lucein concerning fneda tracti caligine, remnlis abdicatisque omnihus, qiiibus lolus, lest veriim f aspieeret, fcedabauir and caligahat aspectus.damnent ha;c qua; Imc usi]ue senserunt; and alii|ii:indo aniiuiim lectis dispiilaiionibus commodantes, ah hac aliqiianiulum labe corret li, veris himself sanandos ° consiliis irihuaut aiqne subinilianl. that if feceiinl, eril in poiesiatc poniificiun islis aliquatenus subvenirc, el lalibus aliquaui curam prasiare vulneribus, quam solet lapsis, cuin resipiierinl, Eeclesia not negare: ul a suis h revocali rogo, tanlus illoriim poctor.i error obc;ecai, so that if C pnccipiliis, inlra ovile of the Lord rediganlur: lest foipsi nullam Ilei gr.niam senliunl, because nor digni are, nor merentur; nor concerning aliis considercnt what quolidie singulisgratia divine largialur? Sunl indeed isti b oinni ciecilate dignissimi, who nor this to himself reliquerunt, ul himself auxilio credant revocari ah erroribus posse divine. Negantes for adjuioiium, not aiiis, but to himself lioc penilus abslulerunt: who avellcudi sunl longius ct ab Ecclesise procul reinovendi visceribus; lest c diu inulius niulia occupans, insanabilis after error increscat. if eniin diu fueiint suh hac impunilale versali, necesse is multos in liancsua; pravilaleni mentis inducant decipiantque innocenies, or rather iinpiudeiiics, who fidein catliolicam J now sequuulur. Putabunt for eos recte ris positi, and tanto praesidio ' a lide iuuiiilionis cxclusi, periculis to all exponautur, devorandi luporum denlihus aique vexandi, quihus obsisleie bac, qua illos iu himself irrilaverant, doclrina; perversilaie not possinl. 9. but satis vestris monilis, thus abundaiilibus nosira: lcgis exeniplis prohalur to be respoiisuin. nor nuid'|uani supeiesse diixiinus ijuod dicainus, cuni mliil pixierinissuin a to you, nihil coustctesse suppressum, quo illi refutaii and peuitus eognoscantur to be convieii. Ideoque a to us tesiimonia no pnnuntur, qui.t in lns plena relalio e-l, and satis Coustal l"t d"Ctissinios saceidoies ciineta dixissc: nccdecel credere you aliquid, qnod to causain possentiie, quos adbuc vident in the church perdurare. q may be prolicere, praieiisse. Ei utia munu: well vaSepareliir therefore a sano corpore vulnus iiisaniiui, remoioque inorbi stcvieniis afllalu, cauiius qu;e are sincera perdurent, ct grex purior ab liac mali pecoris contagione purgetur. Sil lolius corpoiis illibata pcrfeciio, quam you scqui and lenere hac in illos pronuiiiiaiii lest cognoviiiius, ei una \obiscuni pari assensione servanuis. ' Conjunctio for from edit. Merl., Crab., Aug. el plurihiis niss. revocalur. then iu m>s. Isid. desideralur iiosiih. Mox cdil. Rnni. and Coocil. cuin aliquot inss., thus for, ttbi ruin aliis lihris pncferiinus, i/).si enini. Garnerus vero locuin liuiic iniililuin ceusens, noia to inarginem a-cripta. thus resarciri posB in edil, llmn. ei Concil., aliquindo in sc. so monet: Pelagium iyitur and Ccelestnim, quos nucf at Qjesn. el Aug., atpiceient. tores nefarii prorsus and oinnibns anulhetnalizandi cn K at Garncr., concitiis. Veibiun aniecedi n.. sanandos, that Quesn. reuinvit, oinnesii.islrim.ss. lcic, fr.ities, El to lutus: Daia vi kal. Febr. (Jun. 27 aun. 417) after consulaluui i Tbcodosii aiignsli mi and Junii Quarii, V. C.
EriSCOPORUM QUINQUE AD INNOCENTIUM PAPAM.
tunc f fortis sttm (II Cor. xil, 10); et cui dicit Domi-
nus ejus, Sulus tua ego snm(l's<il. xxxiv, 5), sus-
penso corde cum tiniore ct liemore adjutorium
Doaiini etiam per cbaritatem tu* veneralionis ex-
speetat.
2. Atidivimus enim esse in urbe Koma, ubi ille
(Pclagius) diu vixit, nonntillos qui divcrsis causis ei
Pelagii retegunt ac refutant lnvresim, qua ad cupidita- C faveant : quidain scilicet, quia 8 eis lalia persuasisse
/e.s domandas , tenlaiionesque vincendas, necnon ad
perficienda Dei mandata, solttm sibi natttiam Ituma-
naiii per liberum arbitrium sttfficce contendebal :
uc simbi gratia :i prwdicaret, cum ibi vel libertim
iirbitiium, vel peccalorum rcmissionem , vet legis
prceceplum inlelligere, aiiudque proprio gratiw no-
perliibetur ; plurcs vero, qtii eum lalia seutire non
crcdunt ; pra-seitim quia in Orienle, ubi degil,
gesla ecclcsiasiica facia esse jactanlur, quibiis pula-
tur esse puigalus; nbi qoidcm si episcopi euin ca-
ibolicnm pronuiiiiarunl , non ob aliud faclum esse
crcdenduin est, nisi quia se dixit Dei gratiam con-
" Quia scilicet Cai tliaginensis Eeclesia seu syno-
dus superiori epistol:e26 gesla subnexiierat aliciius
concilii super Ccelestii noniine ante annos (enne
quinque Cartliagine babiii. Cum et hsec Milevitani
concilii epistola, et illa Cailliaginensis per eumdem
episcopum Jnliuiu delatae, siimil tiinoceiilio iradiia;
fuerinl, nilopus eial ul pro intiius inslruitur Garn,
de suo subslitueret melius instruelur.
J Edit. Rom. et Garn. omilttint Cartltagiiiensem
ecclesiam, et : qu e verba ex aliis libris resti-
tuunlur.
10C, nunc 180, n. 2, ad discrimen siiperiorum, quae
synodicai suni, familiaris appellalur.
Xyslus innc presbylei', ac pnslea siiiiinius ponlifex,
cui post deteclain calumniain Augiisiinus epist. alias
101, nunc 191, n. 1, ita giatnlalui' : Qttid cnim gra-
tius legi vel amliri polest, qua.n giatitv tam pura de-
fensio adversus inimicos cjus, ex oie ejus qui eorumdem
inimicorum magni momenti pulronus jaclubalur ? Vide
cl ejusdcm episiolaui 19i, n. 1.
575
EPISTOL/E
lileri, el ila posse honiinem suo labore ae voluntiiie
juste vivere, ut ad hoc adjuvari Dei gralia non ne-
garet. Ilis eniin auditis verbis , calholici aniisiites
nullam aliam Dei graiiam intelligere poluerunt, nisi
quam in libris Dei legere, el populis Dei pr:edieare
consueverunl , eam utique de qua dicit Apostolus,
Non irritam facio gratiam Dei ; iiam si per Legem
jnstilia, ergo Christus gralis morluus est (Calat. n, 21) :
sine duhio graliam qua jiislificaniur ab iniquilaie ,
et qua salvainur ah infirmitate ; nnn qua crcati su-
miis cuin propria voluntate. Nain si inlellexisseiil
illi episcopi eam illum dicere gratiam , quam ciiam
ctim impiis bahemus, cum quibus homines sunius ;
negnre vero cam, qua Cliristiani et filii Dei sumus:
quis euiu paiienter calholicorum sacerdotum non
dicimus audiret, sed n ante oculos suos ferrel ?
Quapropter non culpandi sunt judices, quia cccle-
siastica consuetudine nomen grniiio audierunl, ne-
scienles ojiiid lnijiismodi homines velin sux doctrinaa
libris, \cl in suorum solent auiibus spargere.
5. Non .igiiur de uno Pclagio, qui jnm foriasse
cnrreclus esl, quod ulin mi iia sit! sed de lam mul-
lis, qnilms loquaciter contendenlibus, et infirmas
alque inerudilas animas velut h ci.nvinctas tralicnli-
bns , (irmas auiem et in fidc stahiles ipsa conico-
lione fiiigantihiis, usquequaqne jam plena sunl
oinnia. Aut crgo a lua vencralione accersendus esl
Roniam , ei diligenter interrogandus, quain dicat
gratiam, qua faieatnr, si tamcn jam lalealur, ad non
A. Siveenim dixerii, gratiam esse libcmin aibi-
triiim , sive graiiam esse remissionem peccalornm,
sivegraiiamesse legis praeceplum ; nihil eorumdicit,
quod per subministraiionem Spiritus sancti perli-
nel ad concupiscenliam lentationesque vincendas ,
ET DECilETA 574
A quem ditissime cffudit snper nos qui ascendit in cce-
lum, el caplivans caplivilalcm dedil dona homini-
bus (Tit. m , 6). Hinc enim oranius ul peccalorum
tentaiionem supeiare possimus (Ephes. iv, 8), ui
Sjiirilus Dei , unde pigrids accepimus , adjuvet in-
fliiiiilatcni nostram (Rom. vui, 20). Qui auiem orat
et dicil, Ne nos iuferas in lenlalioiiem (Matth. vi, 13),
non uiiqne id orat ui homo sit, qued est naiura ;
neque id omt ul habeat liberum arhiuium, quod jam
accepil cuin crcaretur ipsa nalura ; ncque orat re-
iinssioncm peccalorum , quia hoc superius dicilur,
Dimille nobis debila nostra (Matth. vi,12); neque
oral ut accipial mandaiiim : sed plane oratut lacial
miiidalum. Si cniin in tenlalionem inductus liierit,
lioc est, in lenlatione dcfeceiit, facit ulique pecca-
Domimtm ne quid facialis muli (11 Cor. xin, 7).
Unde salis apparet, quod ad non peccandum, id est,
ad non male faciendiim ; quamvis esse non dubiie-
lnr ,; arbitrium viduntatis , tamen ejus potesias non
sulueiai, nisi adjuvetiir inflrmiias. Ipsa igimr oratio,
clarissima esl graliae testificalio. Ilanc ille confitea-
iur, ct eum gaudehimiis sive rectum, sive correcium.
5. Dislingnenda est lex et graiia. Lex jubcre no-
vii, graiia juvare. Nec lex juberel, nisi esset volun-
las : nec gratia jnvaret, si sat esset volunias. Jube-
lur ut habeamus intellectuin, ubi dicilur, Noliie essc
sirut equus et mulus, iniibus non est intettectus (Psal.
£ \.\ i, 9 ) ; et tamen oiamus ul habeamus inlellec-
tum, ubi dicilur, Da mihi intelleclum, ul discam
mundala lua (Psal. cwin , 125). Juhetur ut liabea-
iniis sapieiitiam, uhi dicilur, Slnlti alitiiiando sapite
(Peal. Ncm, 8) ; et lainen oralur ui sapieniiam ba-
beamiis, ubi dicilur, Si quis uutem vestrum indiget
sapienlia, poslulel a Deo, qui dul omnibus affluenter ,
etnon improperal ; et dabituT ei (Jacob. i, 5). Jubelur
ul habeamus coniineniiam, uhi dieitnr, A Cum sci-
rem quia nvmo potesl esse contiitens, nisi Deus del, et
J Ita Merl., Crab. , Garncr. , ac noslii mss. Hic
lamen aliquid desiderari nianifeslum esi. Qnocirca
editor Romaniis istud inira UnCinos altero cbarac-
tere adjecit : [Uic aliquid deest ejusmodi : Siitt luinbi
Is Doclor cpist. 147, ad Hilaiium, n «J, idem ar-
gumciiliimpertiaclaiis ila serihil : Cumilicil Lex,i\on
concitpisces, quid videlur nliud imperare , nisi ab illi-
citif citpidilatibus coiilineniiam '.'... cl limen cralur itt
habcamiis coiriilien/iflni , uti dicitnr, Ciim tiirem qitia
nemo polesl esse aiiilinciis, elc. Moxque concludil :
Jitbet ergo Deus ctmlinentiam, ct dttl conliiicniiam. Ad
menlem igitur Augustini integcr liet Mc nosler lo-
cus, si resliluanius : Jubeinr ui liabeamns cvntinen-
lium, ubi dicilur, Non cjiicupisces : et lamcn orulur ttt
habeamus contincntiam, ubi diciiur, Cttm scirem, elc.
Proxima eariiinJcm vocum repelilio, fecunda lacu-
narum seges, huic occasionein dedit.
575
S. 1NN0CENTII I P\PM
>:g
hoc ipsumerat sapientiw, scire cujusessel hoc donum : A non nihil essemus, nec i(a essemus aliquid, ut
adii Dominum, el deprecalus sumillum (Sap. vm, 21).
Postremo nenimium longum sit cuncta percurrere,
jubetur ut non Faciamus malum , ubi diciiur , De-
clina a malo (Psal. xxxvi, 27) ; et tanien oratur ul
non faciamus maliim ubi dicitur : Oramns anlem ad
Dominum, ne quid facialis mali (11 Cor. xill, 7). Ju-
betur ut faciamus boniim, ubi dicitur, Declina a
malo el fac bonum (Psal. xxxvi, 27) ; et lamen ora-
tur ut faciamus boniim, ubi dicilur , Non cessamus
pro vobis oruntes et postulantes (Coloss. i , 9), alque
inter caUera, qu;c illis oral, dicil : lll ambuletis di-
ijue Deo in omne placitum, in omni opere et sermone
bono (Ibid. , 10). Sicut ergo agnoscimus voluntalem
cum liaec praecipiuntur ; sic et ipse agnoscat gratiam
cum petunlur.
6. Misimus reverentiae luae librum, quem dede-
runt quidam religiosi et bonesii adolescenles servi
Dei, quoruin eiiam nomina non lacemus ; nam Ti-
masius et Jacobus vocantur. Qui , sicut audivimus ,
ei etiam nosse dignaris, ipsius Pelagii exhorlalione
spem quam babebant in s:cculo rcliquernnt, cl nunc
conlinentes Deo serviunt. Qui cum eodem errore
landem aliquando [>er qu;ilemcumque operam nos-
Iram Domino inspirante earuissent , protulerunt
eumdem librum, Pelagii essc dicenies, et ul ei re-
sponderetur, impendio rogaverunl. Faciiim est : ad
eosdem rescripla est ipsa responsio (Liber Aunu tini
de Natura et Gratia) ; agenies gratias rescripserunt
(Episl. apud Auijuslin. nunc 1G8). Ulrunique misi-
cadaver quod non vivit, ani arbor qnas non senlit,
aul pecus quod non inlelligit; sed bomines, qui ct
essemus, et viveremus, ei sentiremus, et intellige-
remus ; et de boc lanto benelieio creatori nostro
gralias agere •' valeamus; unde merito et ista graiia
dici poiest, quia non praccedeniium aliquorum ope-
rnm meritis, sed gratuita Dei honitaie donata est :
alia esi lamen, qua prxdcstinati vocamur, juslifica-
mur, glorificamur, utdicerc possimus : Si Deus pro
nobis, quis conlra nOs? Qui ftlio suo proprio non peper-
cit, sed pro nobis omuibus tradidil illum (Rom. viu, 5).
8. De liac graiia quseslio verlcbatur, quando ab
liis, quos Pelagius graviter offemlebat alque lurba-
bal, dicebatur ei, quod eam suis dispiilalionibns op-
B pugnaret, quibus assereret non solum ad facienda,
veruin etiam ad perficienda mandata divina, per li-
berum arbilrium bumanam sibi sufficere naiuram.
Ilanc apostolica doctrina graliam c isto nomine ap-
pellai, qua salvamnr et justificamur e\ fuie Chrisii.
De hac scriptum est : JVoii irritam facio ijratiam Dei.
Nam si pcr Leqem justitia, erqo Chrislus qratis mor-
tuus est (Galat. n, 21). De hac scriplum esl, Eva-
cuati eslis a Chrislo,qui in Lege justificumini, a qratia
e.vcidistis ( Galat. v, 4 ). De hac scriptum est, Si au-
tem gratia, jam non ex operibus ; alioqnin qratia jtim
non est gralia ( Ptotn. m, 6). De hac seriptum cst,
F.i antem. qui tiperatur, merces non imputatur secutt-
dum qratiatn, sed sccnitdttm debitum : ei autem, iiui iton
operatur, credcnli aitlem in enm, qtti juslificat impiitm,
inu.', et cui responsum est, et quod responsum est. C deputatur fidcs ejus ad jusiitiam ( liom. iv, i ). Et
El ne nimium essemus onerosi, signa fecinnis hir> lo-
cis, ubi pelimus inspicere ue graveris , quemadmo-
dum, sibi objecla quoestione quod gratiam Dei nega-
rei, iia respondit, ut eam esse iioii diceiei, nisi na-
lurain in qua nos condidit Deus.
7. Si auiem hunc esse suiim lihrum negal, aut
eadeni in libro loca, non contendimus : anathemet
illa, et eam conliiealur apeilissinie gratiam, quam
doctrina Chrisliana deinonstiai, et pradicat e^se
propriain Christianorum , quae non est nalura, scd
qua salvaiur nalura : a qux naluram nou auribus
sonaiile doctrina, vel aliquo adjumento visibili fo\et
sicut plantaior quodam modo et irrigatorextrinsecus,
sed subministralione Spiritus et occulta misericor-
multa alia, quse melius poles ipse meminisse, et in-
lelligere prudentius, et illustrius prxdicare. Illam
vero gratiam, qua creali sumus homines, eliainsi
iia appellandam non immerito inielligimus, niirum
est lamen si ita appellatam iu ullis legitimis, pro-
pheiicis, evangelicis, apostolicisque litieris leginius.
9. Ciim itique de hacgratia, Cluisiianis fidelibiis
caiholicisque notissima, illi objicereiur qusestio, ut
eam oppugnare desinerel ; qnid est quod cum boc
sibi in libro suo velui ab adversante persona idein
ipse objecisset, ut se respondendo purgarei, nihil
aliiul rcspondii, nisi nainram d creaii hominis re-
feire gratiain creaioris, atque ita se dicere, sine
peccalo impleri posse juslitiam per liberum arbili iiun
dia, sicul facit ille, qui dat incrementum Deus D cumadjutorio divinae gratine, quod Deus hocdederit
(i Cor. m, 7). Elsi enim quadam non improbanda homini ipsa possibiliiaie naiurce?
ratione dicitur gratia Dei qua creati sunms, ut 10. Cui merito respondelur : Ergo evacuutum cst
» lia hic locus in novissima Augusiini edilione e
ms. Vaticano, cui ei duo Colb. favcnt, inslauralus
fuit. ln aliis aulem lihris, Merlini editione excepla,
desideratur <;ihb naturam... fovet. Ex tribus illis vo-
cibus solani primain Quesn. retinuil. Deinde in
iisdein libris, neeiion in Merlini edilione, sicnt plnn-
tatur quodammodo el irrigatur, m>\ quod Quesu.
particnlani sicut expunxit.
« Apud Merl., Crab. et in Augustini editione bic
adjicitur non immerito.
•' Soliis Qiiein. iintiiruiii crcaii referri ad graliam
creatoris. lslud referre, id est qnod in se exhibere ac
repneseniare. Ipsa Pelagii verha Auguslinus lib. de
Nai. ei grat. c. 51, exscribii ac refert in liunc ino-
diiin : Ipsa non peccandi possibilitas non lam in atln-
trii poteslate, qitam in naturiv necessilale cst. Quid-
quid in nittnrw. necessitate positum esl, ad nalurwprr-
linere non dubitatur auctorem, ulique Deum. Qitoiuudo
ergo absque Dei gratia dici erislimatur, quc.d atl Deiim
proprie perlinere monstratur ? Ibi, inquit staiim Au-
guslinus, expressa esl sententia qtuv luiebat. Itleo Dei
gratiw tribuit non peccitudi possibililatem, quia ejus
ntttntw Deus auctor est, cui pwsibilitatem tion ?"'<"-
cnndi inseparabiliter insilum dicit
S77 EPlSTOL.K ET DECKETA.
sctintliilum crucis [Galat. v, 11). Ercjo Christits gratis
mortuus est (Rom. iv, 25). a Num cnim, si nnn mo-
reretur propter ilelicia noslra cl resurgeret proptcr
justilicationem nostram, ncc nscenderet in altum
ct Ciiptivans captivitatem darel dona hominibus, ista
naturx possibiliias, quam defendit, in liominibus
non esset (Eph. iv, 8; Psal. lwii, 19)? An forle
Dei mandaliim decrat, et ideo Christus mortuus est?
iiiinio jam el lioc erat sancium el justum et bonum
(Rom. vit, 12). Jam dicium fuemt, Noit concupisces
(Exo<l. xx, 17); jam dictum fuerat , Diliges pioxi-
niunt tuiim lamquctin te ipsum (Levit. xix, 18 ). In quo
sernmnc Aposiolus oinnem legcm dicit impleri
(Rom xm, 9 ). Etquoniam nisi diligat Deum, nemo
diligii se ipstim ; ideo Dominus in his dnobus prae-
ceptis tolam legem Prophetasque dicil pendere
(Mutlh. xxn, 40). Qu;e duo pracepta jam crant bo-
minihus divinitus dala. An aHernum prxmium jus-
titbc promissum nondum erat? Hoc ipse non dicil,
qui in suis lilleris posnit, etiam in veleri Testa-
mcnto regniim ccelorum esse promissum. Si crgo ad
faciendam perficiendamque juslitiam jam crat na-
ttira; possibililas per liberum arbilrium, jam erat
lcgis Dei sancium et jiistnm boniinique mandatum,
jani t rat promissum praemium sempiternum : ergo
Clirislus graiis mortuus cst.
11. Ergo neque per legem jusiiiia, neque per na-
Itirac possibilitatem ; sed ex fide ac dono Dei per Je-
sum Chrislum Dominum nostrum iiniiiu mediatorem
Dei el homimmi. Qui nisi in plenitudine lemporis
morluiis esset propier delicta noslra, et resurrexis-
set propter jusiilicationem nostram (Rom. iv, 25) ;
profecto et anliquorum lides evacuarelur, et nostia.
Fide vero evacuaia, qua; hoinini justiiia remaneat,
cum justus ex fule vivat ( Hcb. x, 58; Rum. i, 17) ?
Ex quo enim per uniini hominem peccatum inlravit
in muudiini, et per peccatum mors, ct iia in umnes
liomines pertransiil, in quo oinnes peccaverunt
(Rom. v, 12) : procul dubio a coriiore mortis bujiis,
ubi lex *alia repugnat legi menlis (Rom. vn, 21
<'(24), nemiiicm liberavit aut libcral b sua possibi-
lilas, qua; perdita, redemptore indiget; saucia, sal-
\atore : sed gralia Dei per lidem uniiis medialoris
Dei et hominiini, hominis Chrisli Jesu ( I Tim. II,
5 ) ; qui et Deus cum esset, bominem fecit, el ma-
nens Deus, bomo factus refecit ipse quod fccit.
12. Pulo aulcm quod eum laleai, fidem Clirisli,
quae postea in revelationem venit, in occulio fuisse
lemporihiis pairum nostrorum ; per quam tamcn
ctiam ipsi Dei gratia liberati sunt, quiciimque om-
nilms generis humani temporibus liberari potue-
riint, occulto judicio Dei, non lamen viluperabili.
Undc dicit Apostolus : Habentes aittem eumdcm spiri-
Merl. et Crah., ncc ascendisset in altum et captivans ;
cdit. Rom. et Lab., nec ascendens in allum, capli-
vttns.
Ilinc antiquario dala occasio secundis cnris in N;t-
vajreo ac forte in aliis addendi natura:. Unde et in
5"8
j^ tnni fidei ( nlique eumdem, qucm el illi ) secundum
quotl scriplum cst (II Cor. iv, 13 ), Credidi propter
quod locutus sum, et nos credimus, propler quod et lo-
quinutr ( Psal. cxv, 1 ). Inde esl, quod ail ipse nie-
dialor : Abraham concupivit videre dicm meum; et
vidit, el gavisus est(Joan. vm, 60). Inde Melchise-
dech, prolalo saeramenlo mensa; Dnminic»', novit
xternum ejus sacerdotium Ggurare (Gen. xiv,18).
.lam vero d;ita in litieris Lege, quam dicit Apostolus
subinlrasse ut abundarel deliclum (Rom. v, 20),
ct de qua dicit : Siergoe.c Lege heredilas, jtim non ex
promissione. Abraluv aulem per repromissionem dona-
vit Veus. Quitt igilur Lex? Transgreisionis gralia
j} tem unius non est, Deus aulem nnus est. Lex ergo atl-
versus promissa Dei '! Absit. Si cnim datci esset Le.t
qutc possel vivijicare, omnino ex Lege esset juslilia.
Secl conclusit Scriptura omnia sub peccalo, ut promis-
sioexf.de Jesu Christi daretur credcntibus (Gulal.
Hi, 18, seqq. ). Nonne saiis osienditur hnc actum
esse per Lcgem, ut peccalum agnosceretur, elprae-
varicalione augerelur ? Ubi enim lex non est, nec
prtvvaricciiio ( Rom. iv, 15) ; et sic adversus victoriam
peccati ad divinam gratiam, quse in promissionibus
est, confugereiur : aique ila Lex non essel adversus
promissa Dei, quia ideo per illam fit cognitio pec-
cati, el ex prievaricnlione Legis abundanlia peccati,
ul ad liberatinnem quoerantur promissiones Dei,
quod est graiia Dei ; el incipiat esse in bomine justi-
C tia, non sua, sed Dei, boc esi, dala dono Dei.
13. Quam eliam nuncquidam, ignorantes Dei jus-
liiiam, sicut et lunc de Judaeis dicium esl, et suam
volentes constituere, justitiiv Dei non sitnt subjecli
(Rom. x, 3). Per Legem qnippe et illi juslificari se
arbilranuir, sufficienle sibi ad eam custodiendam li-
bero arbitrio, hoc est, jusliiia sua prolata e\ natura
bumana, nnn donata ex gratia divina, propter quod
jusiiiia Dei diciiur. Unde iiem scriplum est: Per
Lecjcm enim cogniiio peccati. Nunc autem siyie Lege
jnstitia Dei manifestata est, teslificata per Legem et
Prophetas (Rom. m, 21). Cum dicit manifestata cst ,
osiendit quia et tnnc erai, scd tamquam illa phrvia,
quam Gedcon impetravil, tunc velul in vellere oc-
culta, nuiic auieni velut iu nrea manifesta (Judic.
D vi, 57). Cum ergo Lex sine gratia, non mors peccaii
potuisset esse, sed virlus; sic enim diciiun esi, Acu-
Irits mortis peccatum, virlus aulem peccati Lex ( I
Cor. xv, 56) : sicut confugiiint mulli a facie regnan-
lis peccati ad gratiam, velui in area nunc palemem ;
iia pauci ad eani confugiebant velut in vellere lunc
lateniem. Hsc vero temporum distrilmtio referlur nd
altittidiuem divitiarum sapientioe etscientise Dei, de
editis.excepto Ang. oblinuit sua; possibilitas natura.
Infra inepisiola 29. Innocentii, n. 5. leciuri sumus,
quasi ex nostra in tolum simtts possibilitate (non nd-
diio natura; vocabulo) perfecti. Vide infra epist.
50, n. 4.
579
S. 1NN0CENTII I PAP;E
5S0
qua dictiim est, Qnam inscrutabilia sant judicia ejus, \ pctentes, ut cam ' ei millere ipse digneris. Sic enim
et investigabiles wsejvs (liom. xi, 53)!
14. Quapropier " si ei aiite teinpus Legis, et lein-
pore ipso Legis, justos patrcs ex flJe viventes, non
possibilitas naturae iniirinae el lj indiga: ac vitiatic et
snlj peccalo venunulatse, sed Dei gratia pev lidem
justilieabat, el nunc eadem in apevluin jam veniciis
revelata justilicai ; anatliemet evgo Pelagius scvipta
sua, ubi conlva cam, etsi non per contumaciam, la-
nien per ignovantiam dispulat, possibililatem defen-
dcndo natur» ad vincenda peccala, et iniplenda
mandala. Aul si ea sua esse negat, aut scriptis suis
ab inimicis suis dicil immissa, qua; sua esse negat,
anatlieinel ca tamen el damnet patevna exliovlalione
ct aucloriiaie sanctinioniic tua:. Si vult evgo, onero-
eam legerc l Otius non dedignabiliir, magis in illa
eum qui misil, quim qui scripsit aiiendens.
15. Illud vero quod dicunl , pnsse boininem csse
sine peccato, et niandata Dei facile custodirc si ve-
lit, quamvis cuni boc per adjutorium giaiia; , quae
lamen pev incarnaiioncm Unigenili cjus revelala at-
que donata e=l , diciiur, tolerabilius dici videaior :
lamen i|uoniam non immerilo b movcre polcst , ubi
et quando per eanidein gratiam id efficiaiur in no-
his , ut sine ullo prorsus peccato simus , ulrum in
bac vila , quando caro conciipiscil adversus spiri-
luiii ; an vcro in illa , cuin ficl sermo qui scviptus
cst(fia/n(. v, 17) : Ubi est, mors, victoriu luu? nbicst,
mors, acuUus tuus '!, aculeus enim mortis peccutum etl
sum sibi ci pevniciosiim discat c Ecclesia: scandalum ]l ( I Cor. xv, 55 ) ; diligenlius pertractamlum proptcr
aufevre : quod scandalum audiiorcs et in perversum
dilecluves ejus usqucqiiaquc spargcve non quiescunt.
Si cnim cognoveiinl eumdem libvuni, qiicin illius vcl
putaiil esse, vel nonint, episcopovum caibolicovum
auctoriiale, et maxiine sanclitalis lua?, quam apud
cuni esse majovis pomleris niinimc dubilamus, ab
codcni ipso esse anaihematum aiquc damnaium ;
non eos iilterius exisiimamus ausuros, loquendo
contva graliam Dei qua: rcvelala est per passionem
ct resiivreciioiiem Chrisii , peclora fidelia et siinpli-
citer Chrisliana tuvbare : sed polius, adjuvante mi -
sericovdia Domini , conccvtantibus nobiscuni cbari-
lalc ac pietaie flagraniibus oralionibus luis, non so-
lum ui in aclernum beali, verum eliam justi el sancti
alios qiiosdaui , qui senserunl , aique in suis linevis
nienioii.c niandaverunt, eliam in bac vita esse possc
hominem sine pcccaio, non ab inilio naiivitalis smc,
sed convcvsione a peecatis ad jusiiliam , et a ll via
rcpvoba ad bonam vilam ( S. Ambros. in i Lucrn 0 ).
Sic ciiim iiilellexcrunt quod de Zacbaria et Elisa-
beib scripium esl, ambulasse eus in omnibus justifi-
culitmibus Dvmiiu sine quereltt (Luctrt, b). Iloc quod
dictiim esl sine querela , sine peccaio dicium accc-
pcriint , imii quidem neganles , immo eiinn, i|uod
aliis locis in litieris coruni invenilur, pie confilcnles
adjiitovium gralia: Domini iioslri , non per nalura-
lem spiritiini hominis, sed per principalcm Spiviiuiu
Dei. Qui parum vidcntur considevasse, ipsum Za-
sinl, d nou in sua virtutc, sed in eadcm gvaiia con- Q chariam fuisse uiique sacerdolem. Omnes aulem
lisuros. Unde et ad ipsuni scriptam ab uno noslrum tunc sacerdoles neccssc babebant ex lcgo Dei , pri-
epislolam.ad quein per quemdam Oiienialem diaco- initus pro peccaiis suis offerre sacrificiuin , dcindc
num, civeni aulem Hipponenscm, tamquain purgaiio- pro populi (Levit. ix, 7 ; llebr. vn, 27 ). Sicul crgo
nis su* c qnoedam scripia transmisit, Iua3 beailiudini nunc ' per orationis sacrifieiuni convincimur non
potius crodidimus dirigendam, melius judicanles et essc sine peccato, quoniam jussi sumus dicere, Di-
" Paniculam si, pro qua Garncr. siibstituit sic,
Quesn. penitus expunxit.
'• Edit. Uom. el concil. ac plures mss., inaigntr :
quod factum ex intiujutv ; sic enim verbum indigai
anliipiis pingere placebat.
Quesn. ita vulgavit : si non vttlt ; onerosum sibi et
pcrniciosum esse discat Ecclesitr scandalum afferre,
quod audilores; praMer onmium codicum fideni cl
Innoceniii meniem. Lecii» aiitem, quam niinus vec-
lam judicavil, ciim antecedentibus ct consequenli-
bus apprime cob;cvet. Nempe episcopi quimpie Pe-
lagio anctores sunt, ut discat quo pacl ) scandaliim
et onerosum sibi, et Ecclesre perniciosum auferat.
Nec illud aufeveiidiim dubilaul, slaiini ut libriim
ipsius nomine vulgatum, ab ipsomet damnaium csse
clisci puli ejus cognovevint.
i' Apud Qocsn. bic addilur vcrbiim connri : quod
reclius abest ab aliis libris.
« Neque bic Quesnello opus cral adjicere verbum
causa. llunc locuin alter ille libvi Aiiguslini de geslis
Pela"ii C. 52 illusival : lit chariula dcfemimiis suw,
quam mihi per qttctndtim Charum noslrwu llipponeu-
sem civcm, Oricnlulcm tiutcm diuconum, iiit-il, fecit
aliquid tptod ittttcr se kubeat quam gcstis episcopttibus
continelur. Quod autein liubeut qcstu, Itmge mclius e$l
ac firmius et cnodatius pro calliolica vcritate conlra il-
lius hceresis pestem. Lx quo maiiifeslum est, Pela-
gium vocasse purgationis sua; scripta vel gesta (seu nt
loquilur Augiistinus epist. olim 252, nunc 170, n. 7,
quamdam a s,e conscriplam velut dcfensionem suum,
qun se di.rit objcctis respondisse Gulluriim ) quae ad
Aiigiisiinum iniseval adulteraia Diospolitanx synndi
gcsla. De bis rursum Auguslinus in eodem libro de
gestis Pelagii c. 29 ita loquitur : Qualtbcl purqutionis
suce gestn protulcrit. Neque binc miniis perspicuiim
esl, ab episcopis quinquc uniiis noslrum nomine Au-
giistiniini iiitelligi, ciijus quidem episiola lunc missa
excidii, et ad nos non pervenit.
' Quesn. cum uno ms, Colb. el Pitli., ul eam emii-
0 tere. Sanior est leclio libroruni aliovum.
11 Apud Garn. et Aug., a vita. Ad eorum, de qui-
bus hic sermo est, opinionem aliquando acecssii Pe-
lagius. Eum enim Augiistinus epist. oliin 252, nunc
179, n. 7, islnd ad sescripsisse narral : Non diximus
qinnii m inv.miatur quis ab infnnlia usque ad tetiecluiit,
qui niimqiuiin prccarerit ; sci quoniam u peecato con-
vcrsus labore prvpriti, cl ijralia Dei tidjitlus , potcsl
absque peccalo esse. Sed in liac sentenlia eimi non
seinper sletisse idemDoctor iu cadem epislnh n. 8
probat.
; I» uno e mss. Colb. per orntioncs sacrificiorum.
581
EPISTOLjG
millc liobis dcbila nostra (Multli. vi, 12): iti cl Uinc
per sacrificia victimariim animalium conviiicelinntur
sacerdotes sine peecato non esse, qui pro suis pec-
caiis jiibebaninr offerre. Quod si res ila so habet ,
ut per graiiam Salvaioris profieiamus quidcm in bac
viia, ileficienie cupidilaie, cbaritate cresccnte ; pcr-
liciamur aiitem illa in viia, cupidilate exsiincia, clia-
rilato complela : profeclo illucl quod scripluni cst,
0 Qui niilus esl ex Deo, non peceat (I Joan. [II, 0), se-
cunduni ipsam cbarilalcm dicluni esl, quae sola imn
peccat. Ad nativitatem quippe , qiu» ex Deo est,
augenda et perlicienda eharitas pertinel, non ea quse
niinuenda est et eonsumenda ctipiditas : qu;e lanien,
quamdiu est in membris noslris , lege qiiadam sua
rcpugiiat legi menlis ( Roin. vn, 20). Sed nalus ex
Deo , nec obediens desideiiis ejus, nee exbibens
niembra sua arma iniquilalis peecaio (Rom. vi, 13),
potesl dicere, Jam non ego operor illud , sed illuil
quod habital in me peccntum (Rom. vu, 20).
16. Sed quoquo modo se babeai isla qmeslio, quia
clsi non invenilur bomo in hac vila sine peccalo, id
tainen dicitur posse (ieri per adjuloiiiini gratiae et
Spirilus Dei, quoJ ul fiai, coitanduin alque poi-cen-
dum est ; tolerabiliier in eo quisque fallitur ; nee
diabolica impietas, seil error bunianus est elaboran-
da ei optauda affirmare, eiiamsi quod affirmat non
possil osiendere. ld enim credii fieri posse , qnod
certe lamlabile esl velle. Nobis auiem snfficii, quod
nnllus in Ecclesia Dei fidelium reperilur in quolibcl
0 Idcm ms., Quie.t Deo est. AllerColb. cum Pilb.
Ex Dco, nmissis verbis Qui iiulus est.
Al Merl. et Crab. posl superius verbum rcfundimus,
proxitnp subjiciiinl, rerum eliitm no ler licel exitjiins,
etc., omissis interniedijs
« In edii. Conci| -i. Qci:e acileni 29 cral, niinc 7.
1 Edili, cxcepio Aii^'. sec.midiiin Codicis a Ques-
nello vulgati ei UjdQri veiera exempla, Aurelio eiom-
nibus .sniic/i. epi&cauis tel eeicis qui in ainciHu Car-
thaginensis ecclesiai adfuerunt, singuloiTim episcopo-
ruin noiiiinibns oiuisMs, qtia: iu suiccriorilius inss.
recensenliir.
Btolas 2(i inscripiioiic desiderari.
'' Edit. concil., liiiiuircndo de liis rcbus , Apud Cj9,r-
ET DECRETA. :,s2
A 17. Csctera qua; ilii objccia suni , sicut gosiis de-
fensa perviderit , ila dc bis procul dubio lua beati-
luclo judicabit. Dabit sane nobis vcniani suavilas
miiissima cordia lui, qnod prolixiorem epistolam fm-
lassis , quam velles , luse misimus sanctilali. Nnn
enim rivulum nostiiiin tuo largo fonli augeudo rc-
fundimus ; scd in bac d non parva lenlalione tem-
poris, undo nos liberct cui clieinius , Ne nos inferas
in lenlatiouein, uirum etiam nosler licel exiguus cx
codeiu , quo ctiain luiis abundans , einaiiet eapile
flueiitoruni , boc a te probaii voluiiius , luisque re-
sc.iplis de coninnini pai ticipatione unius gralia?
consolari.
EPISTOL.V s XXIX.
lnnocentius cpi.copis Cartkaginensis comilii vetoribens
J5 eorum udeersus Pelagianos litrreticos doclrii:, m at-
que sentenliam luiidul ct cvufiruiai.
IiNNOCENTIUS f AuRF.LIO, NuMIDIO, liUSTlClANO , FlM.N-
tiano , Evaguio , Antonio , Palatino, Adeouato,
VlNCENTIO, PUBLIANO, TUEASIO, TUTO , PaNNOMO,
Victori, Restitito, 6 alieri Restitito, Ulstico,
Fortunatiano, Ampelio, Ambivio, Felici, Do.na-
tiano, Adeodato, Octavio, Sf.boti.no, Majobino,
Postiiumiano, Cbispulo, Victori, alleri Victoiii,
Leucio, Mariano, Fkuctuoso, Proculo, Fausti
niano, Quodvultdeo, Candorio, Maximo, Megasio,
Rustico, Rufiniano, Pkoculo, Severo, Tiiom.e,
Januario, Ogtavia.no, Pr.ctextato, Sixto, Quod-
vultdeo, Pentadio, Qlodvultdeo, Cvpriano, Si.ii-
vtlio, Pelagiano, Makcello, Venantio, Didvmo,
C Saturni.no, Rizaceno, Germano, Gekmaniano, 1n-
venito, Majokino, Invenito, Candido, Cypkiano,
Romaniano, jEmii.iano, Afkicano, Marcellino, et
eoeteris, qiti in Carlbaginensi concilio adlucrunt,
dilectissimis fratribus itt Domino saluiem.
1. In h requirendis Dei rcbus quas oinni cum sol-
liciludine decet a sacerdotibus, niaxime a vero ju-
ner. Quesn. et Aug., In rcquircndo dc liis rclius. In
rdii. Rnm. el aliqtiot mss. , In rcqiiircndis de l,i , yC-
bus. Verius inss. Remig., Coib. ct Gerni., ln regui-
rcndis Dci rebus , eamque leciioncni ccinlirioai Afro-
rtiin cpislobi ad Tbeodoium papam in ci ncilio I.u-
teranensi snb Marlinol, act.2, loni. VI Concil. Labb.
pag. 12S imerla, cujus exqrdium, uii pracnimiuimus,
ev liiiiocenlii verbis ac senlenliis cxptessiuii, bic ic-
prir-scnlarc juveril. Sic porro incipiiint : Magnuiu cl
indeficientcm oiiinibiis Chrislianis (lucnla redundanleiii
JJ iipud AiHistolieam setlem consisterc fontcm nulliis aiu-
bcjcre ppssit, de quo rieuli prodeunt affluenier , uuirer-
suni largissi.: e irrignntcs orbcm Cluistiunoium , cui
etium in Iwnore beatissjmi Petri pivniii, decreta pecu-
linreiii oiuiiem decrevcre reccr, niuini in require.ndis
Dei RF,BUS,qiUi' omnino et siAlieit. dcbeul, mu.iie, ecro
justeque ab ipso prwniiluin c.eaminari ecriice apustolico
cvjus vetusta sollicitudo esl lam mala dumiiiire , quani
proliare laiiilaiiilu. Antiquis eniui regulis lauciluu; e$t
ul (juidquid qniimvis in remoiis vel in longittquo positis
oij.r. lur prorinciis, non prius lii:etandu,u vcl ua ipi, n-
rfl(iil sil, ni-,i iut noliliaui ulmw sctlis vcstne fuisst t d ■
duel:,m, ul linjus auctorita, m luissct pronun-
tialio fii;i,areiur, indequi '11111, rcnlcwu ,a- ecdesia? tteJ,-
ul de natali suo fonle piirdiealionis e.rordium , ,1 pg\
tlivcrstts lolius mundi rcgiones purilutis iucorruplu: mu-
ncant fidei sacra.itcnla salulis.
583 S. INNOCENTU I PAP/E 584
sioque el calholico traclari coueilio, antiqua^ tradi- A borum argutiis , suh imagine catliolicac fidci ilispu-
liimis exempla servanles, et ecclesiaslica: memorcs
discipliine, vcslrcc religionis vigoreni non niimis niinc
iu consulendo, quain anlea cum pronuniiarelis, vcra
ralione firmastis, qui ad noslrum relcrendum appro-
baslis esse jtidicium, scientes quid apostolicnc sctli,
cum onines hoc loco positi ipsum sequi desideremus
Apostolum, debeatur, a quo ipse episcopatus ct tota
auctoritas nominis hujus emersit. Qiiem sequentes,
lam mala damnare novimus, quam probarc laudanda.
Vcl itl vern, quod palrum inslituta sacerdotali oflicio
cnsioilienies non censelisesse calcand.i, quotl illi non
liinnana, sed divina decrevere senteniia, ut quidquid
quamvisde disjunclis remotisque provinciis agerelur,
non prius diieerenl finiendum , nisi ad hujus sedis
t.intes , velut pestiferuni exlialanles virus , ut honii
num recle senlientiiim in deteriorem partem cnrda
corrumpant , lolam vcri dogmaiis qusernnt everlere
disciplinam, Sanandum ergo eelcrius, nc longins
Itr... fuerat vulnus obduci; ac si id manens sanaii
non poierit, ne corpus reliquum sua tabe corrum-
pat , ferro ampuiat qnod nocebat, quo reliquum
iniegriim servel ei iniacliiin. Prxcidendum id ergo
noliliam perveniret : ul lola liujus auctoritalc justa B est, quod velut puro sanoque nimiiim corpori vul-
quae fuerit pronuntialio lirmarelur ; indeque sume-
rent cxierte ecclesiae (velut tle natali suo fonte aquse
cuncla; procederent , et per diversas totius mundi
regiones puri a latices capitis incorrupli inanaienl)
quid praecipereh [ Forte leg. precipereut ] quos
abluere, quos veluti coeno inemundabili sordiclaios,
niundis digna corporibus untla vilaret.
2. Gratulor igitur, eliarissimi fratres, quod per
IValrem et coepiscopum nostrum Jiilium lilleras ad
nos deslinastis : et cum illis curam geriiis quibus
nns obrepsil ; ne euni tardius absiergitur , in ipsis
pene visceribus hujiis mali non exh.nirienda post
seutina considat.
5. Nam quid nns dc liis poslbac recitim meniibus
xstimemus, qui sibi se puiani debere quod boni
snnt, nec illum considerant, ctijus quotidie gratiam
consequuntur? Sed jam isii, qui lales stint, nullam
Dei graliam conseqountur ; c tiut sine illo lantum
assequi se possc confidunt, quanlum vix illi , qui ah
illo poslulant, f et acciperc proniereniur. Quitl
prasidetis Ecclesiis , solliciludinem vestram pro enim tam iniquum polest esse , lam barbarum , tam
omnitim uiililate monstralis : el per cunclas loiius lotius religionis ignaruin , tani Cbristianis ineniibus
orbis ecclesias omnibus uua quod prosit , decer- inimicum , quam buic le negare debere quidquid in
nendiim esse deposcitis : ul suis conslabilita regulis quotidiana gratia consequeris , cui te ipse conflteris
Ecclesia , c ei hoc, quo illos caveat, pronunlia- C. debere quod nalus es? Ergo eris libi in providendo
lionis justce lirmala decreto , lalibus patere non pr.estantior, quam 6 poiest in eo esse , qui le ut
possit, qui perversis instructi, immo destrticti , ver- esses effecit? h Et cui pules debcre quod vivis,
0 Edit. Uom. el concil, nccnon Quesn., puri cu-
piih; deinde Merl., incomipli ; Crab., incorrvpte;
cselerse, incorrupiw : ex edit. Auj;iist. ei mss. Coi b.
atque Germ. inslaurantur. Htijus exordii materiam
maxime sunipsit Innoeeniius ex eo quod episcopi
quinque ad calcem epistolae superioris sibi sciipsc-
rant : Nonenim rivulum nostrum tuo lurqo [onli re-
fundimus... uirum eliam nosier lieet exiguus ex eodem,
quo cliam tuus abundans , emttnel capiie (luentorum,
lioe ti le probari votumus.
Rom. el concil., quid prcecipere. Deinde in cotlire
Germ. quos absolvere , ubi in aliis quos abluere. Apud
Qtiesn. et Aug. reposiium cst quia prwcipercnt, quos
(tbluerent. Totuni jtitem liunc locum Gamerius , in-
genio suo plus jcquo indulgens , ita edidit : unde
aqutis sumerentcceterwecclesim, velut de nulali suofoule
" Editio Rom. et rccenliores concil. exhoc, ac
deinde cum vetustioribus , quod itlos eavcut pronun-
tiationhjmtw firmattt decrelttlibus (Merl., pelere; Crab.,
putere ; edit. Rom. et sequenles, pttvere) non possit.
Garner. res eca n s lioe quod illos caeettl, retinuit cl
pronuntialionis justce firmata decrelalibus pavere non
possit. Nosira lectio csi Quesn., Aug. ei meliorum
mss., nisi qtiod apud Quesn. expiinclum csl hoc, ct
apud Aug. ut in mss. Corb. el Germ. pro putere ,
exstat parere : Sic porro esl intelligetida , quasi di-
ceret Innocentius : A me deceruendum esse depos-
< iiis , ut Ecclesia veteribus suis jnm constabiliia rc-
gnlis, etiam uunc firmatajiisle pronuniiato hoc novo
tlecreto, quo inemoratos illos liuereticos cavereju-
heatiir , lalibus deinceps p.ttere non possit , sed iis
scclusa pcrpeiuo maneat.
inserpitt. Aller , exsecrandos aniinis morbos inserptit.
Verbum inserpal, edil. Rom. et concil. cum aliquot
■D aliis mss. retinet. Ejus loco nielius mss. Germ. cl
Corb. exhibent inreptit.
Quesnello ui accipia.nl ]ilacuit. Apud August. ut iu
nis. Corb. accipere, non prajinissa pailicula et, qiuc
cumGerm. et aliis relinetur. Perspicua erit senien-
lia binicin modum dispo-iia: quiinliim vixilli etiuiii,
qui postulant, accipere proinereatur.
58S EPISTOL^E ET DECRETA. S86
qiiomodo non pnias illi debere tjnod quntidianam A sibi Deum poslulat adjutorcm; qnod nati sumus
ejus consequendo graiiam taliter vivis? et qui nos
adjutorio negas indigere divino, quasi cx noslra a
sinuis in tolnni possibilitate perfecti, quoinodo non
adjutorium h ejus in nos, cum tales a iiobis eiiam
csse possumus, pruvocamus?
4. Qui cniin adjutorium Dei negat , vellera inter-
rogare quid dicat : nos non mereri , an illum hoc
posse sufQcere nos dicimus , ille Deura ne derelin-
qualur exorat. f Non , rogo, manifeste discimus
quid orenius , euni ille lanlopere beatus , ut supra
diximus, vir ne despiciatur exoplat ? Illi enini ne-
cesse est isia ar»unut, qui illa coBfirmant. David
enim orationis ignarus, el suae nalurae nescius ac-
cuseiur, qui cum sciat tantum iu » sua inesse na-
non possc pr;csiare,an nibil esse propier quod tura ; adjutorem sibi Deitm , et assiduuin adjuto-
uiiusquisque boc debeat c potulare? Possc lioc rem , nec illi sufficit assitluum , sed ne aliquando
Deum , opera ipsa leslantur. Et adjutorio quotidiano illum despiciat , oratiouibus pronus exoptnt ; et per
nos egere, negare non possuinus. Hocenim seu bene corpusomnepsalteriiliocetpricdicateiclainnt.Siergo
vivimiis d provocamus , llt nielius sanciiusque viva- liocilleitauinagnusscil utassidue dicere.ila necessa-
mus; seu prave sentienies a bonis averlimur , ut ad riura confessus esl , ut doceret : queiiiadiinduiu
rcctam redeamus viaui , ejus auxilio plus cgcmns. Pelagius Ccelesiiusi|ue scposila omni responsione
Nam quid tam moriiferum , tnni proeceps videatur vj psalinorum , lalique abdicata doclriua, su.isuros sc
ad casuin , tam expnsitum ad omnia pericula, si aliquibus esse conlidunt , nos adjutnrium Dei nec
hoc soluni nobis pulantes pusse snflicere , quod li- debere quserere, nec egere; cuni omnes sancii ni-
beruui arhilriiim ciim nasceremur accepimus, ullra liil se sine boc agere pnsse lesteniur?
jam a D.miino niltil qtueramus , id est , auctoris 6. Liberum ' enim arbiiritim olim ille pcrpessus,
noslri oblili , cjus poienii.ini , ut nos osiendamus li- duui suis inconsultius uiiiur bonis, c idens in prseva-
beros, abjuremus ; quasi jain amplins quod possit ricaiionis profunda demersus esi, et niliil queinad-
dare non habeat , qui le in luo orlu liberum fecit : modum exinde surgere possct invenit ; suaque in
ncscienies , quod nisi magnis pret ibus giaiia in nos aeieriiuin liberiaie deceptus , hujus riiin.e i jncuisset
iinpbiraia desceudat, ° neqnaquani lerreme labis et oppressu , nisi eum post Cliristik pro sua gratia
mundani corporis vincere conemur errores , ciim
pares nos ad resistendum non liberum arbitrium ,
scd Dei soliim fncere possit auxilium ?
5. Nam si illcclamnt adjuioiio sibi opus essedi-
vino, qui digne hoc non quaereret , si cui liberum
relevnsset ndvenius : qui per nov;c regeneratiouis
purilicaiionem, oinne praeterilum vilium sui baptis-
inaiis lavacro purgavit; etejus lirmans sialum, quo
rectius slabiliusque procederet, lamen suam gra-
t.iam in posteruni iion negavit. Nnm quamvis rede-
arbilrium plus prodessei ; quippc euinvir bealusel Q misset hominem a pricterilis ille peccatis , tainen
jam eleclus a Domino nihil egerei , tnmen iia Deiun sciens iteruin posse peccare , ad lepnrntionem sibi,
deprecatitr, poslulans : Ailjulor mensesto, ne dere- quemadmudum possel illiim ei posl isia corrigere,
linquas me, neque despicias mc, Deus saluiaris tneus mult.i servavit : quotidiana puestat ille remedia ,
(Psal. xxvi, y) : nos nobis liberum arbilriura , ille quibus nisi freti conflsique nilamur, nullatcnus vin-
in naturu , velle inarbitrio et essein affectu conslilue-
bat. Tum posse ad Deuin naiurae aiiciorem proprie
periinere ita Inrgiebaiur, ut vtliect esse , sen agere
ad hominem referenda essc cnnienderet. Solius Dei
esse dnCebnl, quod potesl homo velle bonum alque
perficere : sed quud illtul vclit perhcere. ac re ipsa
perlicint, adeut|tie el t|iiod boiitis ac perf. cins velit
cssc . vel etinm sit, ipsius bnmitiis esse procdtcabat,
Non iuUciabatur linmiuem yrulia semper adjuvari
auxilio : sed atmlium illml iu lioc poucbal, quod
volnntatis ati|m^ opei'isp<issil)ilitnleml)eu<iiumqtinm p
iiiui d.irei. Ip-a illius verba videsis apud Aiigiisiiniiin
lib.tleGraii.i Chrisii, cap. 4.
Dei uequi, rttrsiis icllcm inlerrogare cur dicat nos id
uttu prontereri ?
' (Juesn. cuni uiin ms. Colb., pr&stolnri.
Gnrn. , Nos dicimns manifesie, ut quid oremus Deum,
ille: et infra, David ergo , pro, Duvid enim.
6 Etlil. ii"in. ei Cttncil., in sua nalura esse. Mox
Garn., adjutorem inv cai , nec illi sufficil assiduum in-
Patkol. XX.
vocarc : refragantibtis aliis libris , ex quibus liquet
vi.rnlitiliiin ■djuifrcm a verbo exoptat regi.
Concil., ila magnumscil, ut ass due diceret. ApudAu-
gust., i,a mnqnus ticui assidue dicere. Garuer. , hoe
illi tam mngnum visum sit, ut assidue diccrci , trm ne-
cessariitm confessus sil. II tpiod plures ac veuisliorcs
mss. exliibenl reliueinus. Mallemus ininen , ita ma-
;;;i- ■ scivil assidue diccrc , ct ila.
1 Vlevlin. fi e\ eu Que-n., Libero cnim arbiirio
olimiie pcnersus ; relncianlibus onuiibiis inss. et
eilili . imn snliiiii lnc, S"d ei in librn n Augus-
tini atl ! nifnciuin, cap. -i, n. ti, in libro Prosperi
cuiiIim Collaiorem, c. S, n. 15, et in Cceleslini epi-
stola 21, n.5, ubi b;cc catlem vci ba cnaniur. Snne
Inuneeniii seiileniin potius permissws, quam peiversus,
poslulat.
Pelag. n. 0. itnii episola 21 C.oel stiui papsc, cnp. 4,
ubi b;cc verba cilaulur. Qnaniiiiiani ncc in illis dno-
bus lncis desnnl mss. igui cxhibeanl htuisset oppres-
su. Apttil Crab. ei exintle itt eilil. concil. bic legerc
est./tuic ruince suw jacnisset cpprcssus, apud Garner.
ei Q ic-n., Itujus rttina subj cuisset oppressus,
19
$87 S. INNOCENTU 1 PAP^E S88
cere linniaiins poterimus errores. Necesse estenim, \ 8. Qui si lamen 6 aliquod in se Dei adjuloriiini ,
quoil Imc usque negaverunt , provocarint , ei opus
sihi ejus anxilio esse coguoverint , ut liac labe , in
ut quo auxiliaule vinciinus, eo iteruiii non adjuvauie
yincamur.
7. Sed possem plura diccre , nisi vos conslaret
cuncta dixissc. Quiaquis ergo huic assentiens vide-
tur esse senlenlia: , qua dicat adjuiorio nohis non
opus esse divino , ininiicum se caiholie.c fidei , el
Pei beneficii-. proliietur ingralum. " Nam nec noslra
comniunioiie siint digni , quain pradicando taliier
polluerunl. Ipsi enim sua sponle , dinn sequunliir
illa qiue dicunt, longius a vera religione refugerunt.
Cuni enim hoc lotuin iu nostra prnfcssione consis-
tat, quotidianisque precihus nihil agamus , nisi
queinadmodiim Dei raisericordiam consequainur;
queinadinoduin ferrepossumus isla jaclanies? Quis,
quain sui cordis incurvatione conuerant , liheren-
lur , et quasi in lucein de fneda tracti caligine, re-
mnlis abdicatisque omnihus , qiiibus lolus , ne ve-
riim f aspieeret, fcedabauir et caligahat aspec-
tus.damnent ha;c qua; Imc usi]ue senserunt ; et
alii|ii:indo aniiuiim lectis dispiilaiionibus commo-
dantes , ah hac aliqiianiulum labe corret li , veris
se sanandos ° consiliis irihuaut aiqne subinilianl.
Quod si feceiinl, eril in poiesiatc poniificiun islis
aliquatenus subvenirc, el lalibus aliquaui curam
prasiare vulneribus , quam solet lapsis, cuin resi-
piierinl, Eeclesia non negare : ul a suis h revocali
rogo , tanlus illoriim poctor.i error obc;ecai , ut si C pnccipiliis , inlra ovile Domini rediganlur : ne fo-
ipsi nullam Ilei gr.niam senliunl , quia nec digni
sunt, nec merentur ; nec de aliis considercnt quid
quolidie singulisgratia divina largialur ? Sunl qui-
dem isti b oinni ciecilate dignissimi , qui nec hoc
sibi reliquerunt , ul se auxilio credant revocari ah
erroribus posse divino. Negantes enim adjuioiium,
non aiiis, sed sibi lioc penilus abslulerunt : qui
avellcudi sunl longius ct ab Ecclesise procul reino-
vendi visceribus ; ne c diu inulius niulia occupans,
insanabilis post error increscat. Si eniin diu fueiint
suh hac impunilale versali , necesse est multos in
liancsua; pravilaleni mentis inducant decipiantque
innocenies, vel potius iinpiudeiiics , qui fidein ca-
tliolicam J nunc sequuulur. Putabunt enim eos recte
ris positi , et tanto praesidio ' a lide iuuiiilionis cx-
clusi , periculis omnibus exponautur , devorandi
luporum denlihus aique vexandi , quihus obsisleie
bac, qua illos iu se irrilaverant, doclrina; perver-
silaie non possinl.
9. Sed satis vestris monilis, sic abundaiilibus
nosira: lcgis exeniplis prohalur esse respoiisuin.
Nec nuid'|uani supeiesse diixiinus ijuod dicainus ,
cuni mliil pixierinissuin a vobis, nihil coustctesse
suppressum, quo illi refutaii et peuitus eognoscan-
tur esse convieii. Ideoque a nobis tesiimonia nulla
pnnuntur , qui.t in lns plena relalio e-l, et satis
Coustal l"t d"Ctissinios saceidoies ciineta dixissc :
nccdecel credere vos aliquid , qnod ad causain pos-
sentiie, quos adbuc vident in Ecclesia perdurare. q sit prolicere, praieiisse. Ei utia munu : Bene va-
Separeliir ergo a sano corpore vulnus iiisaniiui , re-
moioque inorbi stcvieniis afllalu , cauiius qu;e sunt
sincera perdurent, ct grex purior ab liac mali pe-
coris contagione purgetur. Sil lolius corpoiis illi-
bata pcrfeciio , quam vos scqui et lenere hac in
illos pronuiiiiaiii ne cognoviiiius , ei una \obiscuni
pari assensione servanuis.
' Conjunctio Nam ex edit. Merl. , Crab. , Aug. el
plurihiis niss. revocalur. Deinde iu m>s. Isid. desi-
deralur iiosiih. Mox cdil. Rnni. et Coocil. cuin ali-
quot inss., Sic enim, ttbi ruin aliis lihris pncferiinus,
i/).si enini. Garnerus vero locuin liuiic iniililuin ceu-
sens , noia ad inarginem a-cripta. sic resarciri pos- B In edil, llmn. ei Concil., aliquindo in sc.
so monet : Pelagium iyitur et Ccelestnim , quos nuc- f Apud Qjesn. el Aug. , atpiceient.
tores nefarii prorsus et oinnibns anulhetnalizandi c- n K Apud Garncr., concitiis. Veibiun aniecedi n. .
sanandos , quod Quesn. reuinvit , oinnesii.islrim.ss.
lcic, fr.ities, El ad lutus : Daia vi kal. Febr. (Jun.
27 aun. 417) post consulaluui i Tbcodosii aiignsli
mi et Junii Quarii, V. C.
◆
Pope Innocent I to Unknown.
EriSCOPORUM QUINQUE to INNOCENTIUM PAPAM. then f fortis sttm (II Cor. xil, 10); and to whom says the Lord ejus, Sulus tua I snm(l's<il. xxxiv, 5), suspenso corde when tiniore ct liemore adjutorium Doaiini also through cbaritatem you* veneralionis exspeetat. 2. Atidivimus for to be in urbe Koma, where that (Pclagius) diu vixit, nonntillos who divcrsis causis ei Pelagii retegunt ac refutant lnvresim, qua to cupiditaC faveant: quidain scilicet, because 8 to them lalia persuasisse /e.s domandas, tenlaiionesque vincendas, necnon to perficienda of God mandata, solttm to himself natttiam Itumanaiii through liberum arbitrium sttfficce contendebal: uc simbi grace:i prwdicaret, when ibi or libertim iirbitiium, or peccalorum rcmissionem, vet of the law prceceplum inlelligere, aiiudque proprio gratiw noperliibetur; plurcs vero, qtii eum lalia seutire not crcdunt; pra-seitim because in Orienle, where degil, gesla ecclcsiasiica facia to be jactanlur, quibiis pulatur to be puigalus; nbi qoidcm if of the bishop euin caibolicnm pronuiiiiarunl, not ob aliud faclum to be crcdenduin is, unless because himself said of God grace con- " because scilicet Cai tliaginensis Eeclesia seu synodus superiori epistol:e26 gesla subnexiierat aliciius of the council above Ccelestii noniine before annos (enne quinque Cartliagine babiii. when and hsec Milevitani of the council epistola, and that Cailliaginensis through eumdem the bishop Jnliuiu delatae, siimil tiinoceiilio iradiia; fuerinl, nilopus eial ul for intiius inslruitur Garn, concerning suo subslitueret melius instruelur. J Edit. Rom. and Garn. omilttint Cartltagiiiensem the church, and: qu e verba from aliis libris restituunlur. 10C, now 180, n. 2, to discrimen siiperiorum, which synodicai suni, familiaris appellalur. Xyslus innc presbylei', ac pnslea siiiiinius ponlifex, to whom after deteclain calumniain Augiisiinus epist. alias 101, now 191, n. 1, thus giatnlalui': Qttid cnim gratius legi or amliri polest, qua.n giatitv so pura defensio adversus inimicos cjus, from oie ejus who eorumdem inimicorum magni momenti pulronus jaclubalur? Vide cl ejusdcm episiolaui 19i, n. 1. EPISTOL/E lileri, el ila posse honiinem suo labore ae voluntiiie juste vivere, so that to this adjuvari of God gralia not negaret. Ilis eniin auditis verbis, calholici aniisiites nullam aliam of God graiiam intelligere poluerunt, unless quam in libris of God legere, el populis of God pr:edieare consueverunl, eam utique concerning qua says Apostolus, not irritam facio grace of God; iiam if through Legem jnstilia, therefore Christ gralis morluus is (Calat. n, 21): without duhio graliam qua jiislificaniur ab iniquilaie, and qua salvainur ah infirmitate; nnn qua crcati sumiis cuin propria voluntate. Nain if inlellexisseiil illi of the bishop eam illum dicere grace, quam ciiam ctim impiis bahemus, when quibus people sunius; negnre vero cam, qua Cliristiani and sons of God sumus: who euiu paiienter calholicorum of the priests not dicimus audiret, but n before oculos suos ferrel? Quapropter not culpandi are judices, because ccclesiastica consuetudine name grniiio audierunl, nescienles ojiiid lnijiismodi people velin sux doctrinaa libris, \cl in suorum solent auiibus spargere. 5. not.igiiur concerning uno Pclagio, who jnm foriasse cnrreclus esl, that ulin mi iia may be! but concerning lam mullis, qnilms loquaciter contendenlibus, and infirmas alque inerudilas animas velut h ci.nvinctas tralicnlibns, (irmas auiem and in fidc stahiles ipsa conicolione fiiigantihiis, usquequaqne jam plena sunl oinnia. or crgo a lua vencralione accersendus esl Roniam, ei diligenter interrogandus, quain dicat grace, qua faieatnr, if tamcn jam lalealur, to not A. Siveenim dixerii, grace to be libcmin aibitriiim, sive graiiam to be remissionem peccalornm, sivegraiiamesse of the law praeceplum; nihil eorumdicit, that through subministraiionem spirit holy perlinel to concupiscenliam lentationesque vincendas, and DECilETA A whom ditissime cffudit snper we who ascendit in ccelum, el caplivans caplivilalcm dedil dona hominibus (Tit. m, 6). Hinc for oranius ul peccalorum tentaiionem supeiare possimus (Ephes. iv, 8), ui Sjiirilus of God, from which pigrids we received, adjuvet infliiiiilatcni nostram (Rom. vui, 20). who auiem orat and dicil, lest we iuferas in lenlalioiiem (Matth. vi, 13), not uiiqne id orat ui man may be, qued is naiura; nor id omt ul habeat liberum arhiuium, that jam accepil cuin crcaretur ipsa nalura; ncque orat reiinssioncm peccalorum, because this superius dicilur, Dimille to us debila nostra (Matth. vi,12); nor oral so that accipial mandaiiim: but plane oratut lacial miiidalum. if cniin in tenlalionem inductus liierit, lioc is, in lenlatione dcfeceiit, facit ulique peccaDomimtm lest what facialis muli (11 Cor. xin, 7). from which salis apparet, that to not peccandum, id is, to not male faciendiim; quamvis to be not dubiielnr,; arbitrium viduntatis, however ejus potesias not sulueiai, unless adjuvetiir inflrmiias. Ipsa igimr oratio, clarissima esl graliae testificalio. Ilanc that confiteaiur, ct eum gaudehimiis sive rectum, sive correcium. 5. Dislingnenda is law and graiia. law jubcre novii, graiia juvare. nor law juberel, unless esset volunlas: nor grace jnvaret, if sat esset volunias. Jubelur so that habeamus intellectuin, where dicilur, Noliie essc sirut equus and mulus, iniibus not is intettectus (Psal. £ \.\ i, 9 ); and however oiamus ul habeamus inlellectum, where dicilur, Da to me intelleclum, ul discam mundala lua (Psal. cwin, 125). Juhetur so that liabeainiis sapieiitiam, uhi dicilur, Slnlti alitiiiando sapite (Peal. Ncm, 8); and lainen oralur ui sapieniiam babeamiis, where dicilur, if who uutem your indiget sapienlia, poslulel a to God, who dul to all affluenter, etnon improperal; and dabituT ei (Jacob. i, 5). Jubelur ul habeamus coniineniiam, uhi dieitnr, A when scirem because nvmo potesl to be contiitens, unless God del, and J thus Merl., Crab., Garncr., ac noslii mss. this lamen aliquid desiderari nianifeslum esi. Qnocirca editor Romaniis istud inira UnCinos altero cbaractere adjecit: [Uic aliquid deest ejusmodi: Siitt luinbi Is Doclor cpist. 147, to Hilaiium, n «J, idem argumciiliimpertiaclaiis ila serihil: Cumilicil Lex,i\on concitpisces, what videlur nliud imperare, unless ab illicitif citpidilatibus coiilineniiam '.'... cl limen cralur itt habcamiis coiriilien/iflni, uti dicitnr, Ciim tiirem qitia nemo polesl to be aiiilinciis, elc. Moxque concludil: Jitbet therefore God ctmlinentiam, ct dttl conliiicniiam. to menlem therefore Augustini integcr liet Mc nosler locus, if resliluanius: Jubeinr ui liabeamns cvntinenlium, where dicilur, not cjiicupisces: and lamcn orulur ttt habeamus contincntiam, where diciiur, Cttm scirem, elc. Proxima eariiinJcm vocum repelilio, fecunda lacunarum seges, huic occasionein gave. S. 1NN0CENTII I P\PM >:g this ipsumerat sapientiw, scire cujusessel this donum: A not nihil essemus, nor i(a essemus aliquid, so that adii the Lord, el deprecalus sumillum (Sap. vm, 21). Postremo nenimium longum may be cuncta percurrere, jubetur so that not Faciamus malum, where diciiur, Declina a malo (Psal. xxxvi, 27); and tanien oratur ul not faciamus maliim where dicitur: Oramns anlem to the Lord, lest what facialis mali (11 Cor. xill, 7). Jubetur so that faciamus boniim, where dicitur, Declina a malo el fac bonum (Psal. xxxvi, 27); and lamen oratur so that faciamus boniim, where dicilur, not cessamus for to you oruntes and postulantes (Coloss. i, 9), alque among caUera, qu;c illis oral, dicil: lll ambuletis diijue to God in omne placitum, in every opere and sermone bono (Ibid., 10). Sicut therefore agnoscimus voluntalem when liaec praecipiuntur; thus and ipse agnoscat grace when petunlur. 6. we sent reverentiae luae librum, whom dederunt quidam religiosi and bonesii adolescenles servi of God, quoruin eiiam nomina not lacemus; for Timasius and Jacobus vocantur. who, sicut audivimus, ei also nosse dignaris, ipsius Pelagii exhorlalione spem quam babebant in s:cculo rcliquernnt, cl now conlinentes to God serviunt. who when eodem errore landem aliquando [>er qu;ilemcumque operam nosIram to the Lord inspirante earuissent, protulerunt eumdem librum, Pelagii essc dicenies, and ul ei responderetur, impendio rogaverunl. Faciiim is: to eosdem rescripla is ipsa responsio (Liber Aunu tini concerning Natura and grace); agenies gratias rescripserunt (Episl. at Auijuslin. now 1G8). Ulrunique misicadaver that not vivit, ani arbor qnas not senlit, aul pecus that not inlelligit; but bomines, who ct essemus, and viveremus, ei sentiremus, and intelligeremus; and concerning boc lanto benelieio creatori our gralias agere •' valeamus; from which merito and ista graiia dici poiest, because not praccedeniium aliquorum opernm meritis, but gratuita of God honitaie donata is: alia esi lamen, qua prxdcstinati vocamur, juslificamur, glorificamur, utdicerc possimus: if God for to us, who conlra we? who ftlio suo proprio not pepercit, but for to us omuibus tradidil illum (Rom. viu, 5). 8. concerning liac graiia quseslio verlcbatur, when ab liis, quos Pelagius graviter offemlebat alque lurbabal, dicebatur ei, that eam suis dispiilalionibns opB pugnaret, quibus assereret not solum to facienda, veruin also to perficienda mandata divine, through liberum arbilrium bumanam to himself sufficere naiuram. Ilanc apostolic doctrina graliam c isto in the name of appellai, qua salvamnr and justificamur e\ fuie Chrisii. concerning hac scriptum is: JVoii irritam facio ijratiam of God. for if pcr Leqem justitia, erqo Chrislus qratis mortuus is (Galat. n, 21). concerning hac scriplum esl, Evacuati eslis a Chrislo,qui in Lege justificumini, a qratia e.vcidistis ( Galat. v, 4 ). concerning hac scriptum is, if moreover grace, jam not from operibus; alioqnin qratia jtim not is gralia ( Ptotn. m, 6). concerning hac seriptum cst, F.i antem. who tiperatur, merces not imputatur secuttdum qratiatn, but sccnitdttm debitum: ei moreover, iiui iton operatur, credcnli aitlem in enm, qtti juslificat impiitm, inu.', and to whom responsum is, and that responsum is. C deputatur fidcs ejus to jusiitiam ( liom. iv, i ). and El lest nimium essemus onerosi, signa fecinnis hir> locis, where pelimus inspicere ue graveris, quemadmodum, to himself objecla quoestione that grace of God negarei, iia respondit, so that eam to be iioii diceiei, unless nalurain in qua we condidit God. 7. if auiem hunc to be suiim lihrum negal, or eadeni in libro loca, not contendimus: anathemet that, and eam conliiealur apeilissinie grace, quam doctrina Chrisliana deinonstiai, and pradicat himself propriain Christianorum, which not is nalura, scd qua salvaiur nalura: a qux naluram nou auribus sonaiile doctrina, or aliquo adjumento visibili fo\et sicut plantaior quodam modo and irrigatorextrinsecus, but subministralione spirit and occulta misericormulta alia, quse melius poles ipse meminisse, and inlelligere prudentius, and illustrius prxdicare. Illam vero grace, qua creali sumus people, eliainsi iia appellandam not immerito inielligimus, niirum is lamen if thus appellatam iu ullis legitimis, propheiicis, evangelicis, apostolicisque litieris leginius. 9. Ciim itique concerning hacgratia, Cluisiianis fidelibiis caiholicisque notissima, illi objicereiur qusestio, so that eam oppugnare desinerel; qnid is that when boc to himself in libro suo velui ab adversante persona idein ipse objecisset, so that himself respondendo purgarei, nihil aliiul rcspondii, unless nainram d creaii hominis refeire gratiain creaioris, atque thus himself dicere, without peccalo impleri posse juslitiam through liberum arbili iiun dia, sicul facit that, who gives incrementum God D cumadjutorio divinae gratine, that God hocdederit (i Cor. m, 7). Elsi for quadam not improbanda homini ipsa possibiliiaie naiurce? ratione dicitur grace of God qua creati sunms, so that 10. to whom merito respondelur: therefore evacuutum cst » lia this locus in novissima Augusiini edilione e ms. Vaticano, to whom ei duo Colb. favcnt, inslauralus was. ln aliis aulem lihris, Merlini editione excepla, desideratur <;ihb naturam... fovet. from tribus illis vocibus solani primain Quesn. retinuil. then in iisdein libris, neeiion in Merlini edilione, sicnt plnntatur quodammodo el irrigatur, m>\ that Quesu. particnlani sicut expunxit. « at Merl., Crab. and in Augustini editione bic adjicitur not immerito. •' Soliis Qiiein. iintiiruiii crcaii referri to graliam creatoris. lslud referre, id is qnod in himself exhibere ac repneseniare. Ipsa Pelagii verha Auguslinus lib. concerning Nai. ei grat. c. 51, exscribii ac refert in liunc inodiiin: Ipsa not peccandi possibilitas not lam in atlntrii poteslate, qitam in naturiv necessilale cst. Quidquid in nittnrw. necessitate positum esl, to nalurwprrlinere not dubitatur auctorem, ulique God. Qitoiuudo therefore absque of God grace dici erislimatur, quc.d atl Deiim proprie perlinere monstratur? Ibi, inquit staiim Auguslinus, expressa esl the sentence qtuv luiebat. Itleo of God gratiw tribuit not peccitudi possibililatem, because ejus ntttntw God auctor is, to whom pwsibilitatem tion?"'<"- cnndi inseparabiliter insilum says S77 EPlSTOL.K and DECKETA. sctintliilum crucis [Galat. v, 11). Ercjo Christits gratis mortuus is (Rom. iv, 25). a Num cnim, if nnn moreretur because of ilelicia noslra cl resurgeret proptcr justilicationem nostram, ncc nscenderet in altum ct Ciiptivans captivitatem darel dona hominibus, ista naturx possibiliias, quam defendit, in liominibus not esset (Eph. iv, 8; Psal. lwii, 19)? An forle of God mandaliim decrat, and therefore Christ mortuus is? iiiinio jam el lioc was sancium el justum and bonum (Rom. vit, 12). Jam dicium fuemt, Noit concupisces (Exo<l. xx, 17); jam dictum fuerat, Diliges pioxiniunt tuiim lamquctin you ipsum (Levit. xix, 18 ). in quo sernmnc Aposiolus oinnem legcm says impleri (Rom xm, 9 ). Etquoniam unless diligat God, nemo diligii himself ipstim; therefore the Lord in his dnobus praeceptis tolam legem Prophetasque dicil pendere (Mutlh. xxn, 40). Qu;e duo pracepta jam crant bominihus divinitus dala. An aHernum prxmium justitbc promissum nondum was? this ipse not dicil, who in suis lilleris posnit, also in veleri Testamcnto regniim ccelorum to be promissum. if crgo to faciendam perficiendamque juslitiam jam crat nattira; possibililas through liberum arbilrium, jam was lcgis of God sancium and jiistnm boniinique mandatum, jani t rat promissum praemium sempiternum: therefore Clirislus graiis mortuus cst. 11. therefore nor through legem jusiiiia, nor through naItirac possibilitatem; but from in faith ac dono of God through Jesum Chrislum the Lord our iiniiiu mediatorem of God el homimmi. who unless in plenitudine lemporis morluiis esset propier delicta noslra, and resurrexisset because of jusiilicationem nostram (Rom. iv, 25); profecto and anliquorum lides evacuarelur, and nostia. in faith vero evacuaia, qua; hoinini justiiia remaneat, when justus from fule vivat ( Hcb. x, 58; Rum. i, 17)? from quo for through uniini man peccatum inlravit in muudiini, and through peccatum death, ct iia in umnes liomines pertransiil, in quo oinnes peccaverunt (Rom. v, 12): procul dubio a coriiore mortis bujiis, where law *alia repugnat legi menlis (Rom. vn, 21 <'(24), nemiiicm liberavit or libcral b sua possibililas, qua; perdita, redemptore indiget; saucia, sal- \atore: but gralia of God through lidem uniiis medialoris of God and hominiini, hominis Chrisli Jesu ( I Tim. II, 5 ); who and God when esset, bominem did, el manens God, bomo factus refecit ipse that fccit. 12. Pulo aulcm that eum laleai, faith Clirisli, which postea in revelationem came, in occulio to have been lemporihiis pairum nostrorum; through quam tamcn ctiam ipsi of God grace liberati are, quiciimque omnilms generis humani temporibus liberari potueriint, occulto judicio of God, not lamen viluperabili. Undc says Apostolus: Habentes aittem eumdcm spiriMerl. and Crah., ncc ascendisset in altum and captivans; cdit. Rom. and Lab., nor ascendens in allum, caplivttns. Ilinc antiquario dala occasio secundis cnris in N;tvajreo ac forte in aliis addendi natura:. from which and in 5"8 tnni of the faith ( nlique eumdem, qucm el illi ) secundum quotl scriplum cst (II Cor. iv, 13 ), Credidi because of that locutus sum, and we we believe, propler that and loquinutr ( Psal. cxv, 1 ). Inde esl, that ail ipse niedialor: Abraham concupivit videre dicm meum; and vidit, el gavisus est(Joan. vm, 60). Inde Melchisedech, prolalo saeramenlo mensa; Dnminic»', novit xternum ejus sacerdotium Ggurare (Gen. xiv,18)..lam vero d;ita in litieris Lege, quam says Apostolus subinlrasse so that abundarel deliclum (Rom. v, 20), ct concerning qua says: Siergoe.c Lege heredilas, jtim not from promissione. Abraluv aulem through repromissionem donavit Veus. Quitt igilur law? Transgreisionis gralia j} tem unius not is, God aulem nnus is. law therefore atlversus promissa of God '! Absit. if cnim datci esset Le.t qutc possel vivijicare, entirely from Lege esset juslilia. Secl conclusit Scriptura all things under peccalo, so that promissioexf.de Jesu of Christ daretur credcntibus (Gulal. Hi, 18, seqq. ). Nonne saiis osienditur hnc actum to be through Lcgem, so that peccalum agnosceretur, elpraevaricalione augerelur? where for law not is, nor prtvvaricciiio ( Rom. iv, 15); and thus adversus victoriam peccati to divinam grace, quse in promissionibus is, confugereiur: aique ila law not essel adversus promissa of God, because therefore through illam fit cognitio peccati, el from prievaricnlione of the law abundanlia peccati, ul to liberatinnem quoerantur promissiones of God, that is graiia of God; el incipiat to be in bomine justiC tia, not sua, but of God, boc esi, dala dono of God. 13. Quam eliam nuncquidam, ignorantes of God jusliiiam, sicut and lunc concerning Judaeis dicium esl, and suam volentes constituere, justitiiv of God not sitnt subjecli (Rom. x, 3). through Legem qnippe and illi juslificari himself arbilranuir, sufficienle to himself to eam custodiendam libero arbitrio, this is, jusliiia sua prolata e\ natura bumana, nnn donata from grace divine, because of that jusiiiia of God diciiur. from which iiem scriplum is: through Lecjcm for cogniiio peccati. now moreover siyie Lege jnstitia of God manifestata is, teslificata through Legem and Prophetas (Rom. m, 21). when says manifestata cst, osiendit because and tnnc erai, scd tamquam that phrvia, quam Gedcon impetravil, then velul in vellere occulta, nuiic auieni velut iu nrea manifesta (Judic. D vi, 57). when therefore law without grace, not death peccaii potuisset to be, but virlus; thus for diciiun esi, AcuIrits mortis peccatum, virlus aulem peccati law ( I Cor. xv, 56): sicut confugiiint mulli a facie regnanlis peccati to grace, velui in area now palemem; iia pauci to eani confugiebant velut in vellere lunc lateniem. Hsc vero temporum distrilmtio referlur nd altittidiuem divitiarum sapientioe etscientise of God, concerning editis.excepto Ang. oblinuit sua; possibilitas natura. Infra inepisiola 29. Innocentii, n. 5. leciuri sumus, quasi from nostra in tolum simtts possibilitate (not nddiio natura; vocabulo) perfecti. Vide infra epist. 50, n. 4. S. 1NN0CENTII I PAP;E 5S0 qua dictiim is, Qnam inscrutabilia sant judicia ejus, \ pctentes, so that cam ' ei millere ipse digneris. thus for and investigabiles wsejvs (liom. xi, 53)! 14. Quapropier " if ei aiite teinpus of the law, and leinpore ipso of the law, justos patrcs from flJe living, not possibilitas naturae iniirinae el lj indiga: ac vitiatic and snlj peccalo venunulatse, but of God grace pev lidem justilieabat, el now eadem in apevluin jam veniciis revelata justilicai; anatliemet evgo Pelagius scvipta sua, where conlva cam, etsi not through contumaciam, lanien through ignovantiam dispulat, possibililatem defendcndo natur» to vincenda peccala, and iniplenda mandala. Aul if ea sua to be negat, or scriptis suis ab inimicis suis dicil immissa, qua; sua to be negat, anatlieinel ca however el damnet patevna exliovlalione ct aucloriiaie sanctinioniic tua:. if vult evgo, oneroeam legerc l Otius not dedignabiliir, more in that eum who misil, quim who wrote aiiendens. 15. that vero that dicunl, pnsse boininem csse without peccato, and niandata of God facile custodirc if velit, quamvis cuni boc through adjutorium giaiia;, which lamen pev incarnaiioncm Unigenili cjus revelala atque donata e=l, diciiur, tolerabilius dici videaior: lamen i|uoniam not immerilo b movcre polcst, where and when through eanidein grace id efficiaiur in nohis, so that without ullo prorsus peccato simus, ulrum in bac vila, when caro conciipiscil adversus spiriluiii; an vcro in that, cuin ficl sermo who scviptus cst(fia/n(. v, 17): where is, death, victoriu luu? nbicst, death, acuUus tuus '!, aculeus for mortis peccutum etl sum to himself ci pevniciosiim discat c the church: scandalum ]l ( I Cor. xv, 55 ); diligenlius pertractamlum proptcr aufevre: that scandalum audiiorcs and in perversum dilecluves ejus usqucqiiaquc spargcve not quiescunt. if cnim cognoveiinl eumdem libvuni, qiicin illius vcl putaiil to be, or nonint, episcopovum caibolicovum auctoriiale, and maxiine sanclitalis lua?, quam at cuni to be majovis pomleris niinimc dubilamus, ab codcni ipso to be anaihematum aiquc damnaium; not eos iilterius exisiimamus ausuros, loquendo contva graliam of God qua: rcvelala is through passionem ct resiivreciioiiem Chrisii, peclora fidelia and siinpliciter Chrisliana tuvbare: but polius, adjuvante mi - sericovdia of the Lord, conccvtantibus nobiscuni cbarilalc ac pietaie flagraniibus oralionibus luis, not solum ui in aclernum beali, verum eliam justi el holy alios qiiosdaui, who senserunl, aique in suis linevis nienioii.c niandaverunt, eliam in bac life to be possc man without pcccaio, not ab inilio naiivitalis smc, but convcvsione a peecatis to jusiiliam, and a ll via rcpvoba to bonam vilam ( S. Ambros. in i Lucrn 0 ). thus ciiim iiilellexcrunt that concerning Zacbaria and Elisabeib scripium esl, ambulasse eus in to all justificulitmibus Dvmiiu without quereltt (Luctrt, b). Iloc that dictiim esl without querela, without peccaio dicium acccpcriint, imii indeed neganles, immo eiinn, i|uod aliis locis in litieris coruni invenilur, pie confilcnles adjiitovium gralia: of the Lord iioslri, not through naluralem spiritiini hominis, but through principalcm Spiviiuiu of God. who parum vidcntur considevasse, ipsum Zasinl, d nou in sua virtutc, but in eadcm gvaiia conQ chariam to have been uiique sacerdolem. all aulem lisuros. from which and to ipsuni scriptam ab uno noslrum then sacerdoles neccssc babebant from lcgo of God, priepislolam.ad quein through quemdam Oiienialem diacoinitus for peccaiis suis offerre sacrificiuin, dcindc num, civeni aulem Hipponenscm, tamquain purgaiiopro of the people (Levit. ix, 7; llebr. vn, 27 ). Sicul crgo nis su* c qnoedam scripia transmisit, Iua3 beailiudini now ' through orationis sacrifieiuni convincimur not rather crodidimus dirigendam, melius judicanles and essc without peccato, since jussi sumus dicere, Di- " Paniculam if, for qua Garncr. siibstituit thus, Quesn. penitus expunxit. '• Edit. Uom. el concil. ac plures mss., inaigntr: that factum from intiujutv; thus for verbum indigai anliipiis pingere placebat. Quesn. thus vulgavit: if not vttlt; onerosum to himself and pcrniciosum to be discat Ecclesitr scandalum afferre, that audilores; praMer onmium codicum fideni cl Innoceniii meniem. Lecii» aiitem, quam niinus veclam judicavil, ciim antecedentibus ct consequenlibus apprime cob;cvet. Nempe of the bishop quimpie Pelagio anctores are, so that discat quo pacl ) scandaliim and onerosum to himself, and Ecclesre perniciosum auferat. nor that aufeveiidiim dubilaul, slaiini so that libriim ipsius in the name of vulgatum, ab ipsomet damnaium csse clisci puli ejus cognovevint. i' at Qocsn. bic addilur vcrbiim connri: that reclius abest ab aliis libris. cause. llunc locuin another that libvi Aiiguslini concerning geslis Pela"ii C. 52 illusival: lit chariula dcfemimiis suw, quam to me through qttctndtim Charum noslrwu llipponeusem civcm, Oricnlulcm tiutcm diuconum, iiit-il, did aliquid tptod ittttcr himself kubeat quam gcstis episcopttibus continelur. that autein liubeut qcstu, Itmge mclius e$l ac firmius and cnodatius for calliolica vcritate conlra illius hceresis pestem. Lx quo maiiifeslum is, Pelagium vocasse purgationis sua; scripta or gesta (seu nt loquilur Augiistinus epist. olim 252, now 170, n. 7, quamdam a s,e conscriplam velut dcfensionem suum, qun himself di.rit objcctis respondisse Gulluriim ) which to Aiigiisiinum iniseval adulteraia Diospolitanx synndi gcsla. concerning bis rursum Auguslinus in eodem libro concerning gestis Pelagii c. 29 thus loquitur: Qualtbcl purqutionis suce gestn protulcrit. nor binc miniis perspicuiim esl, ab to the bishops quinquc uniiis noslrum in the name of Augiistiniini iiitelligi, ciijus indeed episiola lunc missa excidii, and to we not pervenit. ' Quesn. when uno ms, Colb. el Pitli., ul eam emii0 tere. Sanior is leclio libroruni aliovum. at Garn. and Aug., a life. to their, concerning quibus this sermo is, opinionem aliquando acecssii Pelagius. Eum for Augiistinus epist. oliin 252, now 179, n. 7, islnd to sescripsisse narral: not diximus qinnii m inv.miatur who ab infnnlia usque to tetiecluiit, who niimqiuiin prccarerit; sci since u peecato convcrsus labore prvpriti, cl ijralia of God tidjitlus, potcsl absque peccalo to be. but in liac sentenlia eimi not seinper sletisse idemDoctor iu cadem epislnh n. 8 probat.; I» uno e mss. Colb. through orntioncs sacrificiorum. EPISTOLjG millc liobis dcbila nostra (Multli. vi, 12): iti cl Uinc through sacrificia victimariim animalium conviiicelinntur priests without peecato not to be, who for suis peccaiis jiibebaninr offerre. that if res ila so has, so that through graiiam Salvaioris profieiamus quidcm in bac viia, ileficienie cupidilaie, cbaritate cresccnte; pcrliciamur aiitem that in viia, cupidilate exsiincia, cliarilato complela: profeclo illucl that scripluni cst, who niilus esl from to God, not peceat (I Joan. [II, 0), secunduni ipsam cbarilalcm dicluni esl, which sola imn peccat. to nativitatem quippe, qiu» from to God is, augenda and perlicienda eharitas pertinel, not ea quse niinuenda is and eonsumenda ctipiditas: qu;e lanien, quamdiu is in membris noslris, lege qiiadam sua rcpugiiat legi menlis ( Roin. vn, 20). but nalus from to God, nor obediens desideiiis ejus, nee exbibens niembra sua arma iniquilalis peecaio (Rom. vi, 13), potesl dicere, Jam not I operor that, but illuil that habital in me peccntum (Rom. vu, 20). 16. but quoquo modo himself babeai isla qmeslio, because clsi not invenilur bomo in hac vila without peccalo, id tainen dicitur posse (ieri through adjuloiiiini of grace and Spirilus of God, quoJ ul fiai, coitanduin alque poi-cendum is; tolerabiliier in eo quisque fallitur; nee diabolica impietas, seil error bunianus is elaboranda ei optauda affirmare, eiiamsi that affirmat not possil osiendere. ld for credii fieri posse, qnod certe lamlabile esl velle. to us auiem snfficii, that nnllus in the church of God fidelium reperilur in quolibcl Idcm ms., Quie.t to God is. AllerColb. when Pilb. from Dco, nmissis verbis who iiulus is. Al Merl. and Crab. posl superius verbum rcfundimus, proxitnp subjiciiinl, rerum eliitm no ler licel exitjiins, etc., omissis interniedijs « in edii. Conci| -i. Qci:e acileni 29 cral, niinc 7. Edili, cxcepio Aii '. sec.midiiin Codicis a Quesnello vulgati ei UjdQri veiera exempla, Aurelio eiomnibus.sniic/i. epi&cauis tel eeicis who in ainciHu Carthaginensis ecclesiai adfuerunt, singuloiTim episcoporuin noiiiinibns oiuisMs, qtia: iu suiccriorilius inss. recensenliir. Btolas 2(i inscripiioiic desiderari. '' Edit. concil., liiiiuircndo concerning liis rcbus, at Cj9,rET DECRETA.:,s2 A 17. Csctera qua; ilii objccia suni, sicut gosiis defensa perviderit, ila dc bis procul dubio lua beatiluclo judicabit. Dabit certainly to us vcniani suavilas miiissima cordia lui, qnod prolixiorem epistolam fmlassis, quam velles, luse we sent sanctilali. Nnn for rivulum nostiiiin tuo largo fonli augeudo rcfundimus; scd in bac d not parva lenlalione temporis, undo we liberct to whom clieinius, lest we inferas in lenlatiouein, uirum also nosler licel exiguus cx codeiu, quo ctiain luiis abundans, einaiiet eapile flueiitoruni, boc a you probaii voluiiius, luisque resc.iplis concerning coninnini pai ticipatione unius gralia? consolari. EPISTOL.V s XXIX. lnnocentius cpi.copis Cartkaginensis comilii vetoribens J5 their udeersus Pelagianos litrreticos doclrii:, m atque sentenliam luiidul ct cvufiruiai. IiNNOCENTIUS f AuRF.LIO, NuMIDIO, liUSTlClANO, FlM.Ntiano, Evaguio, Antonio, Palatino, Adeouato, VlNCENTIO, PUBLIANO, TUEASIO, TUTO, PaNNOMO, Victori, Restitito, 6 alieri Restitito, Ulstico, Fortunatiano, Ampelio, Ambivio, Felici, Do.natiano, Adeodato, Octavio, Sf.boti.no, Majobino, Postiiumiano, Cbispulo, Victori, alleri Victoiii, Leucio, Mariano, Fkuctuoso, Proculo, Fausti niano, Quodvultdeo, Candorio, Maximo, Megasio, Rustico, Rufiniano, Pkoculo, Severo, Tiiom.e, Januario, Ogtavia.no, Pr.ctextato, Sixto, Quodvultdeo, Pentadio, Qlodvultdeo, Cvpriano, Si.iivtlio, Pelagiano, Makcello, Venantio, Didvmo, C Saturni.no, Rizaceno, Germano, Gekmaniano, 1nvenito, Majokino, Invenito, Candido, Cypkiano, Romaniano, jEmii.iano, Afkicano, Marcellino, and eoeteris, qiti in Carlbaginensi concilio adlucrunt, dilectissimis to the brothers itt to the Lord saluiem. 1. in h requirendis of God rcbus quas oinni when solliciludine decet a sacerdotibus, niaxime a vero juner. Quesn. and Aug., in rcquircndo dc liis rclius. in rdii. Rnm. el aliqtiot mss., in rcqiiircndis concerning l,i, yCbus. Verius inss. Remig., Coib. ct Gerni., ln reguircndis Dci rebus, eamque leciioncni ccinlirioai Afrortiin cpislobi to Tbeodoium papam in ci ncilio I.uteranensi snb Marlinol, act.2, loni. VI Concil. Labb. pag. 12S imerla, cujus exqrdium, uii pracnimiuimus, ev liiiiocenlii verbis ac senlenliis cxptessiuii, bic icprir-scnlarc juveril. thus porro incipiiint: Magnuiu cl indeficientcm oiiinibiis Chrislianis (lucnla redundanleiii JJ iipud AiHistolieam setlem consisterc fontcm nulliis aiubcjcre ppssit, concerning quo rieuli prodeunt affluenier, uuirersuni largissi.: e irrignntcs orbcm Cluistiunoium, to whom etium in Iwnore beatissjmi Petri pivniii, decreta peculinreiii oiuiiem decrevcre reccr, niuini in require.ndis of God RF,BUS,qiUi' entirely and siAlieit. dcbeul, mu.iie, ecro justeque ab ipso prwniiluin c.eaminari ecriice apustolico cvjus vetusta sollicitudo esl lam mala dumiiiire, quani proliare laiiilaiiilu. Antiquis eniui regulis lauciluu; e$t ul (juidquid qniimvis in remoiis or in longittquo positis oij.r. lur prorinciis, not prius lii:etandu,u vcl ua ipi, nrfl(iil sil, ni-,i iut noliliaui ulmw sctlis vcstne fuisst t d ■ duel:,m, ul linjus auctorita, m luissct pronuntialio fii;i,areiur, indequi '11111, rcnlcwu,aecdesia? tteJ,- ul concerning natali suo fonle piirdiealionis e.rordium,,1 pg\ tlivcrstts lolius mundi rcgiones purilutis iucorruplu: muncant of the faith sacra.itcnla salulis. S. INNOCENTU I PAP/E 584 sioque el calholico traclari coueilio, antiqua tradiA borum argutiis, suh imagine catliolicac fidci ilispuliimis exempla servanles, and ecclesiaslica: memorcs discipliine, vcslrcc religionis vigoreni not niimis niinc iu consulendo, quain anlea when pronuniiarelis, vcra ralione firmastis, who to noslrum relcrendum approbaslis to be jtidicium, scientes what apostolicnc sctli, when onines this loco positi ipsum sequi desideremus Apostolum, debeatur, a quo ipse episcopatus ct tota authority nominis hujus emersit. Qiiem sequentes, lam mala damnare novimus, quam probarc laudanda. Vcl itl vern, that palrum inslituta sacerdotali oflicio cnsioilienies not censelisesse calcand.i, quotl illi not liinnana, but divine decrevere senteniia, so that quidquid quamvisde disjunclis remotisque provinciis agerelur, not prius diieerenl finiendum, unless to hujus of the see t.intes, velut pestiferuni exlialanles virus, so that honii num recle senlientiiim in deteriorem partem cnrda corrumpant, lolam vcri dogmaiis qusernnt everlere disciplinam, Sanandum therefore eelcrius, nc longins Itr... fuerat vulnus obduci; ac if id manens sanaii not poierit, lest corpus reliquum sua tabe corrumpat, ferro ampuiat qnod nocebat, quo reliquum iniegriim servel ei iniacliiin. Prxcidendum id therefore noliliam perveniret: ul lola liujus auctoritalc justa B is, that velut puro sanoque nimiiim corpori vulquae may have been pronuntialio lirmarelur; indeque sumerent cxierte of the church (velut tle natali suo fonte aquse cuncla; procederent, and through diversas totius mundi regiones puri a latices capitis incorrupli inanaienl) what praecipereh [ Forte leg. precipereut ] quos abluere, quos veluti coeno inemundabili sordiclaios, niundis digna corporibus untla vilaret. 2. Gratulor therefore, eliarissimi brothers, that through IValrem and coepiscopum our Jiilium lilleras to we deslinastis: and when illis curam geriiis quibus nns obrepsil; lest euni tardius absiergitur, in ipsis pene visceribus hujiis mali not exh.nirienda after seutina considat. 5. for what nns dc liis poslbac recitim meniibus xstimemus, who to himself himself puiani must that boni snnt, nor illum considerant, ctijus quotidie grace consequuntur? but jam isii, who lales stint, nullam of God graliam conseqountur; c tiut without illo lantum assequi himself possc confidunt, quanlum vix illi, who ah illo poslulant, f and acciperc proniereniur. Quitl prasidetis Ecclesiis, solliciludinem vestram for for so iniquum polest to be, lam barbarum, so omnitim uiililate monstralis: el through cunclas loiius lotius religionis ignaruin, tani Cbristianis ineniibus orbis the churches to all uua that prosit, decerinimicum, quam buic le negare must quidquid in nendiim to be deposcitis: ul suis conslabilita regulis quotidiana grace consequeris, to whom you ipse conflteris the church, c ei this, quo illos caveat, pronunliaC. must that nalus es? therefore eris libi in providendo lionis justce lirmala decreto, lalibus patere not pr.estantior, quam 6 poiest in eo to be, who le so that may be able, who perversis instructi, immo destrticti, veresses effecit? h and to whom pules debcre that vivis, Edit. Uom. el concil, nccnon Quesn., puri cupiih; then Merl., incomipli; Crab., incorrvpte; cselerse, incorrupiw: from edit. Auj;iist. ei mss. Coi b. atque Germ. inslaurantur. Htijus exordii materiam especially sunipsit Innoeeniius from eo that of the bishop quinque to calcem epistolae superioris to himself sciipscrant: Nonenim rivulum our tuo lurqo [onli refundimus... uirum eliam nosier lieet exiguus from eodem, quo cliam tuus abundans, emttnel capiie (luentorum, lioe ti le probari votumus. Rom. el concil., what prcecipere. then in cotlire Germ. quos absolvere, where in aliis quos abluere. at Qtiesn. and Aug. reposiium cst because prwcipercnt, quos (tbluerent. Totuni jtitem liunc locum Gamerius, ingenio suo plus jcquo indulgens, thus edidit: from which aqutis sumerentcceterwecclesim, velut concerning nulali suofoule " Editio Rom. and rccenliores concil. exhoc, ac then when vetustioribus, that itlos eavcut pronuntiationhjmtw firmattt decrelttlibus (Merl., pelere; Crab., putere; edit. Rom. and sequenles, pttvere) not may be able. Garner. res eca n s lioe that illos caeettl, retinuit cl pronuntialionis justce firmata decrelalibus pavere not may be able. Nosira lectio csi Quesn., Aug. ei meliorum mss., unless qtiod at Quesn. expiinclum csl this, ct at Aug. so that in mss. Corb. el Germ. for putere, exstat parere: thus porro esl intelligetida, quasi diceret Innocentius: A me deceruendum to be depos- < iiis, so that the church veteribus suis jnm constabiliia rcgnlis, also uunc firmatajiisle pronuniiato this novo tlecreto, quo inemoratos illos liuereticos caverejuheatiir, lalibus deinceps p.ttere not may be able, but iis scclusa pcrpeiuo maneat. inserpitt. Aller, exsecrandos aniinis morbos inserptit. Verbum inserpal, edil. Rom. and concil. when aliquot ■D aliis mss. retinet. Ejus loco nielius mss. Germ. cl Corb. exhibent inreptit. nis. Corb. accipere, not prajinissa pailicula and, qiuc cumGerm. and aliis relinetur. Perspicua erit senienlia binicin modum dispo-iia: quiinliim vixilli etiuiii, who postulant, accipere proinereatur. 58S EPISTOL E and DECRETA. S86 qiiomodo not pnias illi must tjnod quntidianam A to himself God poslulat adjutorcm; qnod nati sumus ejus consequendo graiiam taliter vivis? and who we adjutorio negas indigere divine, quasi cx noslra a sinuis in tolnni possibilitate perfecti, quoinodo not adjutorium h ejus in we, when tales a iiobis eiiam csse possumus, pruvocamus? 4. who cniin adjutorium of God negat, vellera interrogare what dicat: we not mereri, an illum this posse sufQcere we dicimus, that Deura lest derelinqualur exorat. f not, rogo, manifeste discimus what orenius, euni that lanlopere blessed, so that supra diximus, vir lest despiciatur exoplat? Illi enini necesse is isia ar»unut, who that coBfirmant. David for orationis ignarus, el suae nalurae nescius accuseiur, who when sciat tantum iu » sua inesse nanon possc pr;csiare,an nibil to be propier that tura; adjutorem to himself Deitm, and assiduuin adjutouiiusquisque boc debeat c potulare? Possc lioc rem, nor illi sufficit assitluum, but lest aliquando God, opera ipsa leslantur. and adjutorio quotidiano illum despiciat, oratiouibus pronus exoptnt; and through we egere, negare not possuinus. Hocenim seu well corpusomnepsalteriiliocetpricdicateiclainnt.Siergo vivimiis d provocamus, llt nielius sanciiusque vivaliocilleitauinagnusscil utassidue dicere.ila necessamus; seu prave sentienies a bonis averlimur, so that to riura confessus esl, so that doceret: queiiiadiinduiu rcctam redeamus viaui, ejus auxilio plus cgcmns. Pelagius Ccelesiiusi|ue scposila every responsione for what so moriiferum, tnni proeceps videatur vj psalinorum, lalique abdicata doclriua, su.isuros sc to casuin, so expnsitum to all things pericula, if aliquibus to be conlidunt, we adjutnrium of God nor this soluni to us pulantes pusse snflicere, that lidebere quserere, nor egere; cuni all sancii niberuui arhilriiim ciim nasceremur we received, ullra liil himself without boc agere pnsse lesteniur? jam a D.miino niltil qtueramus, id is, auctoris 6. Liberum ' for arbiiritim olim that pcrpessus, noslri oblili, cjus poienii.ini, so that we osiendamus liduui suis inconsultius uiiiur bonis, c idens in prsevaberos, abjuremus; quasi jain amplins that may be able ricaiionis profunda demersus esi, and niliil queinaddare not habeat, who le in luo orlu liberum did: modum exinde surgere possct invenit; suaque in ncscienies, that unless magnis pret ibus giaiia in we aeieriiuin liberiaie deceptus, hujus riiin.e i jncuisset iinpbiraia desceudat, ° neqnaquani lerreme labis and oppressu, unless eum after Cliristik for sua grace mundani corporis vincere conemur errores, ciim pares we to resistendum not liberum arbitrium, scd of God soliim fncere may be able auxilium? 5. for if illcclamnt adjuioiio to himself opus essedivino, who digne this not quaereret, if to whom liberum relevnsset ndvenius: who through nov;c regeneratiouis purilicaiionem, oinne praeterilum vilium sui baptisinaiis lavacro purgavit; etejus lirmans sialum, quo rectius slabiliusque procederet, lamen suam grat.iam in posteruni iion negavit. Nnm quamvis redearbilrium plus prodessei; quippc euinvir bealusel Q misset man a pricterilis that peccatis, tainen jam eleclus a to the Lord nihil egerei, tnmen iia Deiun sciens iteruin posse peccare, to lepnrntionem to himself, deprecatitr, poslulans: Ailjulor mensesto, lest derequemadmudum possel illiim ei posl isia corrigere, linquas me, nor despicias mc, God saluiaris tneus mult.i servavit: quotidiana puestat that remedia, (Psal. xxvi, y): we to us liberum arbilriura, that quibus unless freti conflsique nilamur, nullatcnus vinin naturu, velle inarbitrio and essein affectu consliluebat. Tum posse to Deuin naiurae aiiciorem proprie periinere thus Inrgiebaiur, so that vtliect to be, sen agere to man referenda essc cnnienderet. Solius of God to be dnCebnl, that potesl man velle bonum alque perficere: but quud illtul vclit perhcere. ac re ipsa perlicint, adeut|tie el t|iiod boiitis ac perf. cins velit cssc. or etinm may be, ipsius bnmitiis to be procdtcabat, not iuUciabatur linmiuem yrulia always adjuvari auxilio: but atmlium illml iu lioc poucbal, that volnntatis ati|m opei'isp<issil)ilitnleml)eu<iiumqtinm p iiiui d.irei. Ip-a illius verba videsis at Aiigiisiiniiin lib.tleGraii.i Chrisii, cap. 4. of God uequi, rttrsiis icllcm inlerrogare cur dicat we id uttu prontereri? ' (Juesn. cuni uiin ms. Colb., pr&stolnri. Gnrn., we dicimns manifesie, so that what oremus God, that: and infra, David therefore, for, Duvid for. Etlil. ii"in. ei Cttncil., in sua nalura to be. Mox Garn., adjutorem inv cai, nor illi sufficil assiduum inPatkol. XX. vocarc: refragantibtis aliis libris, from quibus liquet vi.rnlitiliiin ■djuifrcm a verbo exoptat regi. Concil., ila magnumscil, so that ass due diceret. ApudAugust., i,a mnqnus ticui assidue dicere. Garuer., hoe illi so mngnum visum may be, so that assidue diccrci, trm necessariitm confessus sil. II tpiod plures ac veuisliorcs mss. exliibenl reliueinus. Mallemus ininen, thus ma-;;;i- ■ scivil assidue diccrc, ct ila. Vlevlin. fi e\ eu Que-n., Libero cnim arbiirio olimiie pcnersus; relncianlibus onuiibiis inss. and eilili. imn snliiiii lnc, S"d ei in librn n Augustini atl! nifnciuin, cap. -i, n. ti, in libro Prosperi cuiiIim Collaiorem, c. S, n. 15, and in Cceleslini epistola 21, n.5, where b;cc catlem vci ba cnaniur. Snne Inuneeniii seiileniin rather permissws, quam peiversus, poslulat. Pelag. n. 0. itnii episola C.oel stiui papsc, cnp. 4, where b;cc verba cilaulur. Qnaniiiiiani ncc in illis dnobus lncis desnnl mss. igui cxhibeanl htuisset oppressu. Apttil Crab. ei exintle itt eilil. concil. bic legerc est./tuic ruince suw jacnisset cpprcssus, at Garner. ei Q ic-n., Itujus rttina subj cuisset oppressus, $87 S. INNOCENTU PAP E S88 cere linniaiins poterimus errores. Necesse estenim, \ 8. who if lamen 6 aliquod in himself of God adjuloriiini, quoil Imc usque negaverunt, provocarint, ei opus sihi ejus anxilio to be coguoverint, so that liac labe, in so that quo auxiliaule vinciinus, eo iteruiii not adjuvauie yincamur. 7. but possem plura diccre, unless you conslaret cuncta dixissc. Quiaquis therefore huic assentiens it seems to be senlenlia:, qua dicat adjuiorio nohis not opus to be divine, ininiicum himself caiholie.c of the faith, el Pei beneficii-. proliietur ingralum. " for nor noslra comniunioiie siint digni, quain pradicando taliier polluerunl. Ipsi for sua sponle, dinn sequunliir that qiue dicunt, longius a true religione refugerunt. Cuni for this lotuin iu nostra prnfcssione consistat, quotidianisque precihus nihil agamus, unless queinadmodiim of God raisericordiam consequainur; queinadinoduin ferrepossumus isla jaclanies? who, quain sui cordis incurvatione conuerant, liherenlur, and quasi in lucein concerning fneda tracti caligine, remnlis abdicatisque omnihus, qiiibus lolus, lest veriim f aspieeret, fcedabauir and caligahat aspectus.damnent ha;c qua; Imc usi]ue senserunt; and alii|ii:indo aniiuiim lectis dispiilaiionibus commodantes, ah hac aliqiianiulum labe corret li, veris himself sanandos ° consiliis irihuaut aiqne subinilianl. that if feceiinl, eril in poiesiatc poniificiun islis aliquatenus subvenirc, el lalibus aliquaui curam prasiare vulneribus, quam solet lapsis, cuin resipiierinl, Eeclesia not negare: ul a suis h revocali rogo, tanlus illoriim poctor.i error obc;ecai, so that if C pnccipiliis, inlra ovile of the Lord rediganlur: lest foipsi nullam Ilei gr.niam senliunl, because nor digni are, nor merentur; nor concerning aliis considercnt what quolidie singulisgratia divine largialur? Sunl indeed isti b oinni ciecilate dignissimi, who nor this to himself reliquerunt, ul himself auxilio credant revocari ah erroribus posse divine. Negantes for adjuioiium, not aiiis, but to himself lioc penilus abslulerunt: who avellcudi sunl longius ct ab Ecclesise procul reinovendi visceribus; lest c diu inulius niulia occupans, insanabilis after error increscat. if eniin diu fueiint suh hac impunilale versali, necesse is multos in liancsua; pravilaleni mentis inducant decipiantque innocenies, or rather iinpiudeiiics, who fidein catliolicam J now sequuulur. Putabunt for eos recte ris positi, and tanto praesidio ' a lide iuuiiilionis cxclusi, periculis to all exponautur, devorandi luporum denlihus aique vexandi, quihus obsisleie bac, qua illos iu himself irrilaverant, doclrina; perversilaie not possinl. 9. but satis vestris monilis, thus abundaiilibus nosira: lcgis exeniplis prohalur to be respoiisuin. nor nuid'|uani supeiesse diixiinus ijuod dicainus, cuni mliil pixierinissuin a to you, nihil coustctesse suppressum, quo illi refutaii and peuitus eognoscantur to be convieii. Ideoque a to us tesiimonia no pnnuntur, qui.t in lns plena relalio e-l, and satis Coustal l"t d"Ctissinios saceidoies ciineta dixissc: nccdecel credere you aliquid, qnod to causain possentiie, quos adbuc vident in the church perdurare. q may be prolicere, praieiisse. Ei utia munu: well vaSepareliir therefore a sano corpore vulnus iiisaniiui, remoioque inorbi stcvieniis afllalu, cauiius qu;e are sincera perdurent, ct grex purior ab liac mali pecoris contagione purgetur. Sil lolius corpoiis illibata pcrfeciio, quam you scqui and lenere hac in illos pronuiiiiaiii lest cognoviiiius, ei una \obiscuni pari assensione servanuis. ' Conjunctio for from edit. Merl., Crab., Aug. el plurihiis niss. revocalur. then iu m>s. Isid. desideralur iiosiih. Mox cdil. Rnni. and Coocil. cuin aliquot inss., thus for, ttbi ruin aliis lihris pncferiinus, i/).si enini. Garnerus vero locuin liuiic iniililuin ceusens, noia to inarginem a-cripta. thus resarciri posB in edil, llmn. ei Concil., aliquindo in sc. so monet: Pelagium iyitur and Ccelestnim, quos nucf at Qjesn. el Aug., atpiceient. tores nefarii prorsus and oinnibns anulhetnalizandi cn K at Garncr., concitiis. Veibiun aniecedi n.. sanandos, that Quesn. reuinvit, oinnesii.islrim.ss. lcic, fr.ities, El to lutus: Daia vi kal. Febr. (Jun. 27 aun. 417) after consulaluui i Tbcodosii aiignsli mi and Junii Quarii, V. C.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.