Letter 26

Innocent IUnknown|innocent i

Pope Innocent I to Unknown.

EriSCOPORUM QUINQUE to INNOCENTIUM PAPAM. then f fortis sttm (II Cor. xil, 10); and to whom says the Lord ejus, Sulus tua I snm(l's<il. xxxiv, 5), suspenso corde when tiniore ct liemore adjutorium Doaiini also through cbaritatem you* veneralionis exspeetat. 2. Atidivimus for to be in urbe Koma, where that (Pclagius) diu vixit, nonntillos who divcrsis causis ei Pelagii retegunt ac refutant lnvresim, qua to cupiditaC faveant: quidain scilicet, because 8 to them lalia persuasisse /e.s domandas, tenlaiionesque vincendas, necnon to perficienda of God mandata, solttm to himself natttiam Itumanaiii through liberum arbitrium sttfficce contendebal: uc simbi grace:i prwdicaret, when ibi or libertim iirbitiium, or peccalorum rcmissionem, vet of the law prceceplum inlelligere, aiiudque proprio gratiw noperliibetur; plurcs vero, qtii eum lalia seutire not crcdunt; pra-seitim because in Orienle, where degil, gesla ecclcsiasiica facia to be jactanlur, quibiis pulatur to be puigalus; nbi qoidcm if of the bishop euin caibolicnm pronuiiiiarunl, not ob aliud faclum to be crcdenduin is, unless because himself said of God grace con- " because scilicet Cai tliaginensis Eeclesia seu synodus superiori epistol:e26 gesla subnexiierat aliciius of the council above Ccelestii noniine before annos (enne quinque Cartliagine babiii. when and hsec Milevitani of the council epistola, and that Cailliaginensis through eumdem the bishop Jnliuiu delatae, siimil tiinoceiilio iradiia; fuerinl, nilopus eial ul for intiius inslruitur Garn, concerning suo subslitueret melius instruelur. J Edit. Rom. and Garn. omilttint Cartltagiiiensem the church, and: qu e verba from aliis libris restituunlur. 10C, now 180, n. 2, to discrimen siiperiorum, which synodicai suni, familiaris appellalur. Xyslus innc presbylei', ac pnslea siiiiinius ponlifex, to whom after deteclain calumniain Augiisiinus epist. alias 101, now 191, n. 1, thus giatnlalui': Qttid cnim gratius legi or amliri polest, qua.n giatitv so pura defensio adversus inimicos cjus, from oie ejus who eorumdem inimicorum magni momenti pulronus jaclubalur? Vide cl ejusdcm episiolaui 19i, n. 1. EPISTOL/E lileri, el ila posse honiinem suo labore ae voluntiiie juste vivere, so that to this adjuvari of God gralia not negaret. Ilis eniin auditis verbis, calholici aniisiites nullam aliam of God graiiam intelligere poluerunt, unless quam in libris of God legere, el populis of God pr:edieare consueverunl, eam utique concerning qua says Apostolus, not irritam facio grace of God; iiam if through Legem jnstilia, therefore Christ gralis morluus is (Calat. n, 21): without duhio graliam qua jiislificaniur ab iniquilaie, and qua salvainur ah infirmitate; nnn qua crcati sumiis cuin propria voluntate. Nain if inlellexisseiil illi of the bishop eam illum dicere grace, quam ciiam ctim impiis bahemus, when quibus people sunius; negnre vero cam, qua Cliristiani and sons of God sumus: who euiu paiienter calholicorum of the priests not dicimus audiret, but n before oculos suos ferrel? Quapropter not culpandi are judices, because ccclesiastica consuetudine name grniiio audierunl, nescienles ojiiid lnijiismodi people velin sux doctrinaa libris, \cl in suorum solent auiibus spargere. 5. not.igiiur concerning uno Pclagio, who jnm foriasse cnrreclus esl, that ulin mi iia may be! but concerning lam mullis, qnilms loquaciter contendenlibus, and infirmas alque inerudilas animas velut h ci.nvinctas tralicnlibns, (irmas auiem and in fidc stahiles ipsa conicolione fiiigantihiis, usquequaqne jam plena sunl oinnia. or crgo a lua vencralione accersendus esl Roniam, ei diligenter interrogandus, quain dicat grace, qua faieatnr, if tamcn jam lalealur, to not A. Siveenim dixerii, grace to be libcmin aibitriiim, sive graiiam to be remissionem peccalornm, sivegraiiamesse of the law praeceplum; nihil eorumdicit, that through subministraiionem spirit holy perlinel to concupiscenliam lentationesque vincendas, and DECilETA A whom ditissime cffudit snper we who ascendit in ccelum, el caplivans caplivilalcm dedil dona hominibus (Tit. m, 6). Hinc for oranius ul peccalorum tentaiionem supeiare possimus (Ephes. iv, 8), ui Sjiirilus of God, from which pigrids we received, adjuvet infliiiiilatcni nostram (Rom. vui, 20). who auiem orat and dicil, lest we iuferas in lenlalioiiem (Matth. vi, 13), not uiiqne id orat ui man may be, qued is naiura; nor id omt ul habeat liberum arhiuium, that jam accepil cuin crcaretur ipsa nalura; ncque orat reiinssioncm peccalorum, because this superius dicilur, Dimille to us debila nostra (Matth. vi,12); nor oral so that accipial mandaiiim: but plane oratut lacial miiidalum. if cniin in tenlalionem inductus liierit, lioc is, in lenlatione dcfeceiit, facit ulique peccaDomimtm lest what facialis muli (11 Cor. xin, 7). from which salis apparet, that to not peccandum, id is, to not male faciendiim; quamvis to be not dubiielnr,; arbitrium viduntatis, however ejus potesias not sulueiai, unless adjuvetiir inflrmiias. Ipsa igimr oratio, clarissima esl graliae testificalio. Ilanc that confiteaiur, ct eum gaudehimiis sive rectum, sive correcium. 5. Dislingnenda is law and graiia. law jubcre novii, graiia juvare. nor law juberel, unless esset volunlas: nor grace jnvaret, if sat esset volunias. Jubelur so that habeamus intellectuin, where dicilur, Noliie essc sirut equus and mulus, iniibus not is intettectus (Psal. £ \.\ i, 9 ); and however oiamus ul habeamus inlellectum, where dicilur, Da to me intelleclum, ul discam mundala lua (Psal. cwin, 125). Juhetur so that liabeainiis sapieiitiam, uhi dicilur, Slnlti alitiiiando sapite (Peal. Ncm, 8); and lainen oralur ui sapieniiam babeamiis, where dicilur, if who uutem your indiget sapienlia, poslulel a to God, who dul to all affluenter, etnon improperal; and dabituT ei (Jacob. i, 5). Jubelur ul habeamus coniineniiam, uhi dieitnr, A when scirem because nvmo potesl to be contiitens, unless God del, and J thus Merl., Crab., Garncr., ac noslii mss. this lamen aliquid desiderari nianifeslum esi. Qnocirca editor Romaniis istud inira UnCinos altero cbaractere adjecit: [Uic aliquid deest ejusmodi: Siitt luinbi Is Doclor cpist. 147, to Hilaiium, n «J, idem argumciiliimpertiaclaiis ila serihil: Cumilicil Lex,i\on concitpisces, what videlur nliud imperare, unless ab illicitif citpidilatibus coiilineniiam '.'... cl limen cralur itt habcamiis coiriilien/iflni, uti dicitnr, Ciim tiirem qitia nemo polesl to be aiiilinciis, elc. Moxque concludil: Jitbet therefore God ctmlinentiam, ct dttl conliiicniiam. to menlem therefore Augustini integcr liet Mc nosler locus, if resliluanius: Jubeinr ui liabeamns cvntinenlium, where dicilur, not cjiicupisces: and lamcn orulur ttt habeamus contincntiam, where diciiur, Cttm scirem, elc. Proxima eariiinJcm vocum repelilio, fecunda lacunarum seges, huic occasionein gave. S. 1NN0CENTII I P\PM >:g this ipsumerat sapientiw, scire cujusessel this donum: A not nihil essemus, nor i(a essemus aliquid, so that adii the Lord, el deprecalus sumillum (Sap. vm, 21). Postremo nenimium longum may be cuncta percurrere, jubetur so that not Faciamus malum, where diciiur, Declina a malo (Psal. xxxvi, 27); and tanien oratur ul not faciamus maliim where dicitur: Oramns anlem to the Lord, lest what facialis mali (11 Cor. xill, 7). Jubetur so that faciamus boniim, where dicitur, Declina a malo el fac bonum (Psal. xxxvi, 27); and lamen oratur so that faciamus boniim, where dicilur, not cessamus for to you oruntes and postulantes (Coloss. i, 9), alque among caUera, qu;c illis oral, dicil: lll ambuletis diijue to God in omne placitum, in every opere and sermone bono (Ibid., 10). Sicut therefore agnoscimus voluntalem when liaec praecipiuntur; thus and ipse agnoscat grace when petunlur. 6. we sent reverentiae luae librum, whom dederunt quidam religiosi and bonesii adolescenles servi of God, quoruin eiiam nomina not lacemus; for Timasius and Jacobus vocantur. who, sicut audivimus, ei also nosse dignaris, ipsius Pelagii exhorlalione spem quam babebant in s:cculo rcliquernnt, cl now conlinentes to God serviunt. who when eodem errore landem aliquando [>er qu;ilemcumque operam nosIram to the Lord inspirante earuissent, protulerunt eumdem librum, Pelagii essc dicenies, and ul ei responderetur, impendio rogaverunl. Faciiim is: to eosdem rescripla is ipsa responsio (Liber Aunu tini concerning Natura and grace); agenies gratias rescripserunt (Episl. at Auijuslin. now 1G8). Ulrunique misicadaver that not vivit, ani arbor qnas not senlit, aul pecus that not inlelligit; but bomines, who ct essemus, and viveremus, ei sentiremus, and intelligeremus; and concerning boc lanto benelieio creatori our gralias agere •' valeamus; from which merito and ista graiia dici poiest, because not praccedeniium aliquorum opernm meritis, but gratuita of God honitaie donata is: alia esi lamen, qua prxdcstinati vocamur, juslificamur, glorificamur, utdicerc possimus: if God for to us, who conlra we? who ftlio suo proprio not pepercit, but for to us omuibus tradidil illum (Rom. viu, 5). 8. concerning liac graiia quseslio verlcbatur, when ab liis, quos Pelagius graviter offemlebat alque lurbabal, dicebatur ei, that eam suis dispiilalionibns opB pugnaret, quibus assereret not solum to facienda, veruin also to perficienda mandata divine, through liberum arbilrium bumanam to himself sufficere naiuram. Ilanc apostolic doctrina graliam c isto in the name of appellai, qua salvamnr and justificamur e\ fuie Chrisii. concerning hac scriptum is: JVoii irritam facio ijratiam of God. for if pcr Leqem justitia, erqo Chrislus qratis mortuus is (Galat. n, 21). concerning hac scriplum esl, Evacuati eslis a Chrislo,qui in Lege justificumini, a qratia e.vcidistis ( Galat. v, 4 ). concerning hac scriptum is, if moreover grace, jam not from operibus; alioqnin qratia jtim not is gralia ( Ptotn. m, 6). concerning hac seriptum cst, F.i antem. who tiperatur, merces not imputatur secuttdum qratiatn, but sccnitdttm debitum: ei moreover, iiui iton operatur, credcnli aitlem in enm, qtti juslificat impiitm, inu.', and to whom responsum is, and that responsum is. C deputatur fidcs ejus to jusiitiam ( liom. iv, i ). and El lest nimium essemus onerosi, signa fecinnis hir> locis, where pelimus inspicere ue graveris, quemadmodum, to himself objecla quoestione that grace of God negarei, iia respondit, so that eam to be iioii diceiei, unless nalurain in qua we condidit God. 7. if auiem hunc to be suiim lihrum negal, or eadeni in libro loca, not contendimus: anathemet that, and eam conliiealur apeilissinie grace, quam doctrina Chrisliana deinonstiai, and pradicat himself propriain Christianorum, which not is nalura, scd qua salvaiur nalura: a qux naluram nou auribus sonaiile doctrina, or aliquo adjumento visibili fo\et sicut plantaior quodam modo and irrigatorextrinsecus, but subministralione spirit and occulta misericormulta alia, quse melius poles ipse meminisse, and inlelligere prudentius, and illustrius prxdicare. Illam vero grace, qua creali sumus people, eliainsi iia appellandam not immerito inielligimus, niirum is lamen if thus appellatam iu ullis legitimis, propheiicis, evangelicis, apostolicisque litieris leginius. 9. Ciim itique concerning hacgratia, Cluisiianis fidelibiis caiholicisque notissima, illi objicereiur qusestio, so that eam oppugnare desinerel; qnid is that when boc to himself in libro suo velui ab adversante persona idein ipse objecisset, so that himself respondendo purgarei, nihil aliiul rcspondii, unless nainram d creaii hominis refeire gratiain creaioris, atque thus himself dicere, without peccalo impleri posse juslitiam through liberum arbili iiun dia, sicul facit that, who gives incrementum God D cumadjutorio divinae gratine, that God hocdederit (i Cor. m, 7). Elsi for quadam not improbanda homini ipsa possibiliiaie naiurce? ratione dicitur grace of God qua creati sunms, so that 10. to whom merito respondelur: therefore evacuutum cst » lia this locus in novissima Augusiini edilione e ms. Vaticano, to whom ei duo Colb. favcnt, inslauralus was. ln aliis aulem lihris, Merlini editione excepla, desideratur <;ihb naturam... fovet. from tribus illis vocibus solani primain Quesn. retinuil. then in iisdein libris, neeiion in Merlini edilione, sicnt plnntatur quodammodo el irrigatur, m>\ that Quesu. particnlani sicut expunxit. « at Merl., Crab. and in Augustini editione bic adjicitur not immerito. •' Soliis Qiiein. iintiiruiii crcaii referri to graliam creatoris. lslud referre, id is qnod in himself exhibere ac repneseniare. Ipsa Pelagii verha Auguslinus lib. concerning Nai. ei grat. c. 51, exscribii ac refert in liunc inodiiin: Ipsa not peccandi possibilitas not lam in atlntrii poteslate, qitam in naturiv necessilale cst. Quidquid in nittnrw. necessitate positum esl, to nalurwprrlinere not dubitatur auctorem, ulique God. Qitoiuudo therefore absque of God grace dici erislimatur, quc.d atl Deiim proprie perlinere monstratur? Ibi, inquit staiim Auguslinus, expressa esl the sentence qtuv luiebat. Itleo of God gratiw tribuit not peccitudi possibililatem, because ejus ntttntw God auctor is, to whom pwsibilitatem tion?"'<"- cnndi inseparabiliter insilum says S77 EPlSTOL.K and DECKETA. sctintliilum crucis [Galat. v, 11). Ercjo Christits gratis mortuus is (Rom. iv, 25). a Num cnim, if nnn moreretur because of ilelicia noslra cl resurgeret proptcr justilicationem nostram, ncc nscenderet in altum ct Ciiptivans captivitatem darel dona hominibus, ista naturx possibiliias, quam defendit, in liominibus not esset (Eph. iv, 8; Psal. lwii, 19)? An forle of God mandaliim decrat, and therefore Christ mortuus is? iiiinio jam el lioc was sancium el justum and bonum (Rom. vit, 12). Jam dicium fuemt, Noit concupisces (Exo<l. xx, 17); jam dictum fuerat, Diliges pioxiniunt tuiim lamquctin you ipsum (Levit. xix, 18 ). in quo sernmnc Aposiolus oinnem legcm says impleri (Rom xm, 9 ). Etquoniam unless diligat God, nemo diligii himself ipstim; therefore the Lord in his dnobus praeceptis tolam legem Prophetasque dicil pendere (Mutlh. xxn, 40). Qu;e duo pracepta jam crant bominihus divinitus dala. An aHernum prxmium justitbc promissum nondum was? this ipse not dicil, who in suis lilleris posnit, also in veleri Testamcnto regniim ccelorum to be promissum. if crgo to faciendam perficiendamque juslitiam jam crat nattira; possibililas through liberum arbilrium, jam was lcgis of God sancium and jiistnm boniinique mandatum, jani t rat promissum praemium sempiternum: therefore Clirislus graiis mortuus cst. 11. therefore nor through legem jusiiiia, nor through naItirac possibilitatem; but from in faith ac dono of God through Jesum Chrislum the Lord our iiniiiu mediatorem of God el homimmi. who unless in plenitudine lemporis morluiis esset propier delicta noslra, and resurrexisset because of jusiilicationem nostram (Rom. iv, 25); profecto and anliquorum lides evacuarelur, and nostia. in faith vero evacuaia, qua; hoinini justiiia remaneat, when justus from fule vivat ( Hcb. x, 58; Rum. i, 17)? from quo for through uniini man peccatum inlravit in muudiini, and through peccatum death, ct iia in umnes liomines pertransiil, in quo oinnes peccaverunt (Rom. v, 12): procul dubio a coriiore mortis bujiis, where law *alia repugnat legi menlis (Rom. vn, 21 <'(24), nemiiicm liberavit or libcral b sua possibililas, qua; perdita, redemptore indiget; saucia, sal- \atore: but gralia of God through lidem uniiis medialoris of God and hominiini, hominis Chrisli Jesu ( I Tim. II, 5 ); who and God when esset, bominem did, el manens God, bomo factus refecit ipse that fccit. 12. Pulo aulcm that eum laleai, faith Clirisli, which postea in revelationem came, in occulio to have been lemporihiis pairum nostrorum; through quam tamcn ctiam ipsi of God grace liberati are, quiciimque omnilms generis humani temporibus liberari potueriint, occulto judicio of God, not lamen viluperabili. Undc says Apostolus: Habentes aittem eumdcm spiriMerl. and Crah., ncc ascendisset in altum and captivans; cdit. Rom. and Lab., nor ascendens in allum, caplivttns. Ilinc antiquario dala occasio secundis cnris in N;tvajreo ac forte in aliis addendi natura:. from which and in 5"8 tnni of the faith ( nlique eumdem, qucm el illi ) secundum quotl scriplum cst (II Cor. iv, 13 ), Credidi because of that locutus sum, and we we believe, propler that and loquinutr ( Psal. cxv, 1 ). Inde esl, that ail ipse niedialor: Abraham concupivit videre dicm meum; and vidit, el gavisus est(Joan. vm, 60). Inde Melchisedech, prolalo saeramenlo mensa; Dnminic»', novit xternum ejus sacerdotium Ggurare (Gen. xiv,18)..lam vero d;ita in litieris Lege, quam says Apostolus subinlrasse so that abundarel deliclum (Rom. v, 20), ct concerning qua says: Siergoe.c Lege heredilas, jtim not from promissione. Abraluv aulem through repromissionem donavit Veus. Quitt igilur law? Transgreisionis gralia j} tem unius not is, God aulem nnus is. law therefore atlversus promissa of God '! Absit. if cnim datci esset Le.t qutc possel vivijicare, entirely from Lege esset juslilia. Secl conclusit Scriptura all things under peccalo, so that promissioexf.de Jesu of Christ daretur credcntibus (Gulal. Hi, 18, seqq. ). Nonne saiis osienditur hnc actum to be through Lcgem, so that peccalum agnosceretur, elpraevaricalione augerelur? where for law not is, nor prtvvaricciiio ( Rom. iv, 15); and thus adversus victoriam peccati to divinam grace, quse in promissionibus is, confugereiur: aique ila law not essel adversus promissa of God, because therefore through illam fit cognitio peccati, el from prievaricnlione of the law abundanlia peccati, ul to liberatinnem quoerantur promissiones of God, that is graiia of God; el incipiat to be in bomine justiC tia, not sua, but of God, boc esi, dala dono of God. 13. Quam eliam nuncquidam, ignorantes of God jusliiiam, sicut and lunc concerning Judaeis dicium esl, and suam volentes constituere, justitiiv of God not sitnt subjecli (Rom. x, 3). through Legem qnippe and illi juslificari himself arbilranuir, sufficienle to himself to eam custodiendam libero arbitrio, this is, jusliiia sua prolata e\ natura bumana, nnn donata from grace divine, because of that jusiiiia of God diciiur. from which iiem scriplum is: through Lecjcm for cogniiio peccati. now moreover siyie Lege jnstitia of God manifestata is, teslificata through Legem and Prophetas (Rom. m, 21). when says manifestata cst, osiendit because and tnnc erai, scd tamquam that phrvia, quam Gedcon impetravil, then velul in vellere occulta, nuiic auieni velut iu nrea manifesta (Judic. D vi, 57). when therefore law without grace, not death peccaii potuisset to be, but virlus; thus for diciiun esi, AcuIrits mortis peccatum, virlus aulem peccati law ( I Cor. xv, 56): sicut confugiiint mulli a facie regnanlis peccati to grace, velui in area now palemem; iia pauci to eani confugiebant velut in vellere lunc lateniem. Hsc vero temporum distrilmtio referlur nd altittidiuem divitiarum sapientioe etscientise of God, concerning editis.excepto Ang. oblinuit sua; possibilitas natura. Infra inepisiola 29. Innocentii, n. 5. leciuri sumus, quasi from nostra in tolum simtts possibilitate (not nddiio natura; vocabulo) perfecti. Vide infra epist. 50, n. 4. S. 1NN0CENTII I PAP;E 5S0 qua dictiim is, Qnam inscrutabilia sant judicia ejus, \ pctentes, so that cam ' ei millere ipse digneris. thus for and investigabiles wsejvs (liom. xi, 53)! 14. Quapropier " if ei aiite teinpus of the law, and leinpore ipso of the law, justos patrcs from flJe living, not possibilitas naturae iniirinae el lj indiga: ac vitiatic and snlj peccalo venunulatse, but of God grace pev lidem justilieabat, el now eadem in apevluin jam veniciis revelata justilicai; anatliemet evgo Pelagius scvipta sua, where conlva cam, etsi not through contumaciam, lanien through ignovantiam dispulat, possibililatem defendcndo natur» to vincenda peccala, and iniplenda mandala. Aul if ea sua to be negat, or scriptis suis ab inimicis suis dicil immissa, qua; sua to be negat, anatlieinel ca however el damnet patevna exliovlalione ct aucloriiaie sanctinioniic tua:. if vult evgo, oneroeam legerc l Otius not dedignabiliir, more in that eum who misil, quim who wrote aiiendens. 15. that vero that dicunl, pnsse boininem csse without peccato, and niandata of God facile custodirc if velit, quamvis cuni boc through adjutorium giaiia;, which lamen pev incarnaiioncm Unigenili cjus revelala atque donata e=l, diciiur, tolerabilius dici videaior: lamen i|uoniam not immerilo b movcre polcst, where and when through eanidein grace id efficiaiur in nohis, so that without ullo prorsus peccato simus, ulrum in bac vila, when caro conciipiscil adversus spiriluiii; an vcro in that, cuin ficl sermo who scviptus cst(fia/n(. v, 17): where is, death, victoriu luu? nbicst, death, acuUus tuus '!, aculeus for mortis peccutum etl sum to himself ci pevniciosiim discat c the church: scandalum ]l ( I Cor. xv, 55 ); diligenlius pertractamlum proptcr aufevre: that scandalum audiiorcs and in perversum dilecluves ejus usqucqiiaquc spargcve not quiescunt. if cnim cognoveiinl eumdem libvuni, qiicin illius vcl putaiil to be, or nonint, episcopovum caibolicovum auctoriiale, and maxiine sanclitalis lua?, quam at cuni to be majovis pomleris niinimc dubilamus, ab codcni ipso to be anaihematum aiquc damnaium; not eos iilterius exisiimamus ausuros, loquendo contva graliam of God qua: rcvelala is through passionem ct resiivreciioiiem Chrisii, peclora fidelia and siinpliciter Chrisliana tuvbare: but polius, adjuvante mi - sericovdia of the Lord, conccvtantibus nobiscuni cbarilalc ac pietaie flagraniibus oralionibus luis, not solum ui in aclernum beali, verum eliam justi el holy alios qiiosdaui, who senserunl, aique in suis linevis nienioii.c niandaverunt, eliam in bac life to be possc man without pcccaio, not ab inilio naiivitalis smc, but convcvsione a peecatis to jusiiliam, and a ll via rcpvoba to bonam vilam ( S. Ambros. in i Lucrn 0 ). thus ciiim iiilellexcrunt that concerning Zacbaria and Elisabeib scripium esl, ambulasse eus in to all justificulitmibus Dvmiiu without quereltt (Luctrt, b). Iloc that dictiim esl without querela, without peccaio dicium acccpcriint, imii indeed neganles, immo eiinn, i|uod aliis locis in litieris coruni invenilur, pie confilcnles adjiitovium gralia: of the Lord iioslri, not through naluralem spiritiini hominis, but through principalcm Spiviiuiu of God. who parum vidcntur considevasse, ipsum Zasinl, d nou in sua virtutc, but in eadcm gvaiia conQ chariam to have been uiique sacerdolem. all aulem lisuros. from which and to ipsuni scriptam ab uno noslrum then sacerdoles neccssc babebant from lcgo of God, priepislolam.ad quein through quemdam Oiienialem diacoinitus for peccaiis suis offerre sacrificiuin, dcindc num, civeni aulem Hipponenscm, tamquain purgaiiopro of the people (Levit. ix, 7; llebr. vn, 27 ). Sicul crgo nis su* c qnoedam scripia transmisit, Iua3 beailiudini now ' through orationis sacrifieiuni convincimur not rather crodidimus dirigendam, melius judicanles and essc without peccato, since jussi sumus dicere, Di- " Paniculam if, for qua Garncr. siibstituit thus, Quesn. penitus expunxit. '• Edit. Uom. el concil. ac plures mss., inaigntr: that factum from intiujutv; thus for verbum indigai anliipiis pingere placebat. Quesn. thus vulgavit: if not vttlt; onerosum to himself and pcrniciosum to be discat Ecclesitr scandalum afferre, that audilores; praMer onmium codicum fideni cl Innoceniii meniem. Lecii» aiitem, quam niinus veclam judicavil, ciim antecedentibus ct consequenlibus apprime cob;cvet. Nempe of the bishop quimpie Pelagio anctores are, so that discat quo pacl ) scandaliim and onerosum to himself, and Ecclesre perniciosum auferat. nor that aufeveiidiim dubilaul, slaiini so that libriim ipsius in the name of vulgatum, ab ipsomet damnaium csse clisci puli ejus cognovevint. i' at Qocsn. bic addilur vcrbiim connri: that reclius abest ab aliis libris. cause. llunc locuin another that libvi Aiiguslini concerning geslis Pela"ii C. 52 illusival: lit chariula dcfemimiis suw, quam to me through qttctndtim Charum noslrwu llipponeusem civcm, Oricnlulcm tiutcm diuconum, iiit-il, did aliquid tptod ittttcr himself kubeat quam gcstis episcopttibus continelur. that autein liubeut qcstu, Itmge mclius e$l ac firmius and cnodatius for calliolica vcritate conlra illius hceresis pestem. Lx quo maiiifeslum is, Pelagium vocasse purgationis sua; scripta or gesta (seu nt loquilur Augiistinus epist. olim 252, now 170, n. 7, quamdam a s,e conscriplam velut dcfensionem suum, qun himself di.rit objcctis respondisse Gulluriim ) which to Aiigiisiinum iniseval adulteraia Diospolitanx synndi gcsla. concerning bis rursum Auguslinus in eodem libro concerning gestis Pelagii c. 29 thus loquitur: Qualtbcl purqutionis suce gestn protulcrit. nor binc miniis perspicuiim esl, ab to the bishops quinquc uniiis noslrum in the name of Augiistiniini iiitelligi, ciijus indeed episiola lunc missa excidii, and to we not pervenit. ' Quesn. when uno ms, Colb. el Pitli., ul eam emii0 tere. Sanior is leclio libroruni aliovum. at Garn. and Aug., a life. to their, concerning quibus this sermo is, opinionem aliquando acecssii Pelagius. Eum for Augiistinus epist. oliin 252, now 179, n. 7, islnd to sescripsisse narral: not diximus qinnii m inv.miatur who ab infnnlia usque to tetiecluiit, who niimqiuiin prccarerit; sci since u peecato convcrsus labore prvpriti, cl ijralia of God tidjitlus, potcsl absque peccalo to be. but in liac sentenlia eimi not seinper sletisse idemDoctor iu cadem epislnh n. 8 probat.; I» uno e mss. Colb. through orntioncs sacrificiorum. EPISTOLjG millc liobis dcbila nostra (Multli. vi, 12): iti cl Uinc through sacrificia victimariim animalium conviiicelinntur priests without peecato not to be, who for suis peccaiis jiibebaninr offerre. that if res ila so has, so that through graiiam Salvaioris profieiamus quidcm in bac viia, ileficienie cupidilaie, cbaritate cresccnte; pcrliciamur aiitem that in viia, cupidilate exsiincia, cliarilato complela: profeclo illucl that scripluni cst, who niilus esl from to God, not peceat (I Joan. [II, 0), secunduni ipsam cbarilalcm dicluni esl, which sola imn peccat. to nativitatem quippe, qiu» from to God is, augenda and perlicienda eharitas pertinel, not ea quse niinuenda is and eonsumenda ctipiditas: qu;e lanien, quamdiu is in membris noslris, lege qiiadam sua rcpugiiat legi menlis ( Roin. vn, 20). but nalus from to God, nor obediens desideiiis ejus, nee exbibens niembra sua arma iniquilalis peecaio (Rom. vi, 13), potesl dicere, Jam not I operor that, but illuil that habital in me peccntum (Rom. vu, 20). 16. but quoquo modo himself babeai isla qmeslio, because clsi not invenilur bomo in hac vila without peccalo, id tainen dicitur posse (ieri through adjuloiiiini of grace and Spirilus of God, quoJ ul fiai, coitanduin alque poi-cendum is; tolerabiliier in eo quisque fallitur; nee diabolica impietas, seil error bunianus is elaboranda ei optauda affirmare, eiiamsi that affirmat not possil osiendere. ld for credii fieri posse, qnod certe lamlabile esl velle. to us auiem snfficii, that nnllus in the church of God fidelium reperilur in quolibcl Idcm ms., Quie.t to God is. AllerColb. when Pilb. from Dco, nmissis verbis who iiulus is. Al Merl. and Crab. posl superius verbum rcfundimus, proxitnp subjiciiinl, rerum eliitm no ler licel exitjiins, etc., omissis interniedijs « in edii. Conci| -i. Qci:e acileni 29 cral, niinc 7. Edili, cxcepio Aii '. sec.midiiin Codicis a Quesnello vulgati ei UjdQri veiera exempla, Aurelio eiomnibus.sniic/i. epi&cauis tel eeicis who in ainciHu Carthaginensis ecclesiai adfuerunt, singuloiTim episcoporuin noiiiinibns oiuisMs, qtia: iu suiccriorilius inss. recensenliir. Btolas 2(i inscripiioiic desiderari. '' Edit. concil., liiiiuircndo concerning liis rcbus, at Cj9,rET DECRETA.:,s2 A 17. Csctera qua; ilii objccia suni, sicut gosiis defensa perviderit, ila dc bis procul dubio lua beatiluclo judicabit. Dabit certainly to us vcniani suavilas miiissima cordia lui, qnod prolixiorem epistolam fmlassis, quam velles, luse we sent sanctilali. Nnn for rivulum nostiiiin tuo largo fonli augeudo rcfundimus; scd in bac d not parva lenlalione temporis, undo we liberct to whom clieinius, lest we inferas in lenlatiouein, uirum also nosler licel exiguus cx codeiu, quo ctiain luiis abundans, einaiiet eapile flueiitoruni, boc a you probaii voluiiius, luisque resc.iplis concerning coninnini pai ticipatione unius gralia? consolari. EPISTOL.V s XXIX. lnnocentius cpi.copis Cartkaginensis comilii vetoribens J5 their udeersus Pelagianos litrreticos doclrii:, m atque sentenliam luiidul ct cvufiruiai. IiNNOCENTIUS f AuRF.LIO, NuMIDIO, liUSTlClANO, FlM.Ntiano, Evaguio, Antonio, Palatino, Adeouato, VlNCENTIO, PUBLIANO, TUEASIO, TUTO, PaNNOMO, Victori, Restitito, 6 alieri Restitito, Ulstico, Fortunatiano, Ampelio, Ambivio, Felici, Do.natiano, Adeodato, Octavio, Sf.boti.no, Majobino, Postiiumiano, Cbispulo, Victori, alleri Victoiii, Leucio, Mariano, Fkuctuoso, Proculo, Fausti niano, Quodvultdeo, Candorio, Maximo, Megasio, Rustico, Rufiniano, Pkoculo, Severo, Tiiom.e, Januario, Ogtavia.no, Pr.ctextato, Sixto, Quodvultdeo, Pentadio, Qlodvultdeo, Cvpriano, Si.iivtlio, Pelagiano, Makcello, Venantio, Didvmo, C Saturni.no, Rizaceno, Germano, Gekmaniano, 1nvenito, Majokino, Invenito, Candido, Cypkiano, Romaniano, jEmii.iano, Afkicano, Marcellino, and eoeteris, qiti in Carlbaginensi concilio adlucrunt, dilectissimis to the brothers itt to the Lord saluiem. 1. in h requirendis of God rcbus quas oinni when solliciludine decet a sacerdotibus, niaxime a vero juner. Quesn. and Aug., in rcquircndo dc liis rclius. in rdii. Rnm. el aliqtiot mss., in rcqiiircndis concerning l,i, yCbus. Verius inss. Remig., Coib. ct Gerni., ln reguircndis Dci rebus, eamque leciioncni ccinlirioai Afrortiin cpislobi to Tbeodoium papam in ci ncilio I.uteranensi snb Marlinol, act.2, loni. VI Concil. Labb. pag. 12S imerla, cujus exqrdium, uii pracnimiuimus, ev liiiiocenlii verbis ac senlenliis cxptessiuii, bic icprir-scnlarc juveril. thus porro incipiiint: Magnuiu cl indeficientcm oiiinibiis Chrislianis (lucnla redundanleiii JJ iipud AiHistolieam setlem consisterc fontcm nulliis aiubcjcre ppssit, concerning quo rieuli prodeunt affluenier, uuirersuni largissi.: e irrignntcs orbcm Cluistiunoium, to whom etium in Iwnore beatissjmi Petri pivniii, decreta peculinreiii oiuiiem decrevcre reccr, niuini in require.ndis of God RF,BUS,qiUi' entirely and siAlieit. dcbeul, mu.iie, ecro justeque ab ipso prwniiluin c.eaminari ecriice apustolico cvjus vetusta sollicitudo esl lam mala dumiiiire, quani proliare laiiilaiiilu. Antiquis eniui regulis lauciluu; e$t ul (juidquid qniimvis in remoiis or in longittquo positis oij.r. lur prorinciis, not prius lii:etandu,u vcl ua ipi, nrfl(iil sil, ni-,i iut noliliaui ulmw sctlis vcstne fuisst t d ■ duel:,m, ul linjus auctorita, m luissct pronuntialio fii;i,areiur, indequi '11111, rcnlcwu,aecdesia? tteJ,- ul concerning natali suo fonle piirdiealionis e.rordium,,1 pg\ tlivcrstts lolius mundi rcgiones purilutis iucorruplu: muncant of the faith sacra.itcnla salulis. S. INNOCENTU I PAP/E 584 sioque el calholico traclari coueilio, antiqua tradiA borum argutiis, suh imagine catliolicac fidci ilispuliimis exempla servanles, and ecclesiaslica: memorcs discipliine, vcslrcc religionis vigoreni not niimis niinc iu consulendo, quain anlea when pronuniiarelis, vcra ralione firmastis, who to noslrum relcrendum approbaslis to be jtidicium, scientes what apostolicnc sctli, when onines this loco positi ipsum sequi desideremus Apostolum, debeatur, a quo ipse episcopatus ct tota authority nominis hujus emersit. Qiiem sequentes, lam mala damnare novimus, quam probarc laudanda. Vcl itl vern, that palrum inslituta sacerdotali oflicio cnsioilienies not censelisesse calcand.i, quotl illi not liinnana, but divine decrevere senteniia, so that quidquid quamvisde disjunclis remotisque provinciis agerelur, not prius diieerenl finiendum, unless to hujus of the see t.intes, velut pestiferuni exlialanles virus, so that honii num recle senlientiiim in deteriorem partem cnrda corrumpant, lolam vcri dogmaiis qusernnt everlere disciplinam, Sanandum therefore eelcrius, nc longins Itr... fuerat vulnus obduci; ac if id manens sanaii not poierit, lest corpus reliquum sua tabe corrumpat, ferro ampuiat qnod nocebat, quo reliquum iniegriim servel ei iniacliiin. Prxcidendum id therefore noliliam perveniret: ul lola liujus auctoritalc justa B is, that velut puro sanoque nimiiim corpori vulquae may have been pronuntialio lirmarelur; indeque sumerent cxierte of the church (velut tle natali suo fonte aquse cuncla; procederent, and through diversas totius mundi regiones puri a latices capitis incorrupli inanaienl) what praecipereh [ Forte leg. precipereut ] quos abluere, quos veluti coeno inemundabili sordiclaios, niundis digna corporibus untla vilaret. 2. Gratulor therefore, eliarissimi brothers, that through IValrem and coepiscopum our Jiilium lilleras to we deslinastis: and when illis curam geriiis quibus nns obrepsil; lest euni tardius absiergitur, in ipsis pene visceribus hujiis mali not exh.nirienda after seutina considat. 5. for what nns dc liis poslbac recitim meniibus xstimemus, who to himself himself puiani must that boni snnt, nor illum considerant, ctijus quotidie grace consequuntur? but jam isii, who lales stint, nullam of God graliam conseqountur; c tiut without illo lantum assequi himself possc confidunt, quanlum vix illi, who ah illo poslulant, f and acciperc proniereniur. Quitl prasidetis Ecclesiis, solliciludinem vestram for for so iniquum polest to be, lam barbarum, so omnitim uiililate monstralis: el through cunclas loiius lotius religionis ignaruin, tani Cbristianis ineniibus orbis the churches to all uua that prosit, decerinimicum, quam buic le negare must quidquid in nendiim to be deposcitis: ul suis conslabilita regulis quotidiana grace consequeris, to whom you ipse conflteris the church, c ei this, quo illos caveat, pronunliaC. must that nalus es? therefore eris libi in providendo lionis justce lirmala decreto, lalibus patere not pr.estantior, quam 6 poiest in eo to be, who le so that may be able, who perversis instructi, immo destrticti, veresses effecit? h and to whom pules debcre that vivis, Edit. Uom. el concil, nccnon Quesn., puri cupiih; then Merl., incomipli; Crab., incorrvpte; cselerse, incorrupiw: from edit. Auj;iist. ei mss. Coi b. atque Germ. inslaurantur. Htijus exordii materiam especially sunipsit Innoeeniius from eo that of the bishop quinque to calcem epistolae superioris to himself sciipscrant: Nonenim rivulum our tuo lurqo [onli refundimus... uirum eliam nosier lieet exiguus from eodem, quo cliam tuus abundans, emttnel capiie (luentorum, lioe ti le probari votumus. Rom. el concil., what prcecipere. then in cotlire Germ. quos absolvere, where in aliis quos abluere. at Qtiesn. and Aug. reposiium cst because prwcipercnt, quos (tbluerent. Totuni jtitem liunc locum Gamerius, ingenio suo plus jcquo indulgens, thus edidit: from which aqutis sumerentcceterwecclesim, velut concerning nulali suofoule " Editio Rom. and rccenliores concil. exhoc, ac then when vetustioribus, that itlos eavcut pronuntiationhjmtw firmattt decrelttlibus (Merl., pelere; Crab., putere; edit. Rom. and sequenles, pttvere) not may be able. Garner. res eca n s lioe that illos caeettl, retinuit cl pronuntialionis justce firmata decrelalibus pavere not may be able. Nosira lectio csi Quesn., Aug. ei meliorum mss., unless qtiod at Quesn. expiinclum csl this, ct at Aug. so that in mss. Corb. el Germ. for putere, exstat parere: thus porro esl intelligetida, quasi diceret Innocentius: A me deceruendum to be depos- < iiis, so that the church veteribus suis jnm constabiliia rcgnlis, also uunc firmatajiisle pronuniiato this novo tlecreto, quo inemoratos illos liuereticos caverejuheatiir, lalibus deinceps p.ttere not may be able, but iis scclusa pcrpeiuo maneat. inserpitt. Aller, exsecrandos aniinis morbos inserptit. Verbum inserpal, edil. Rom. and concil. when aliquot ■D aliis mss. retinet. Ejus loco nielius mss. Germ. cl Corb. exhibent inreptit. nis. Corb. accipere, not prajinissa pailicula and, qiuc cumGerm. and aliis relinetur. Perspicua erit senienlia binicin modum dispo-iia: quiinliim vixilli etiuiii, who postulant, accipere proinereatur. 58S EPISTOL E and DECRETA. S86 qiiomodo not pnias illi must tjnod quntidianam A to himself God poslulat adjutorcm; qnod nati sumus ejus consequendo graiiam taliter vivis? and who we adjutorio negas indigere divine, quasi cx noslra a sinuis in tolnni possibilitate perfecti, quoinodo not adjutorium h ejus in we, when tales a iiobis eiiam csse possumus, pruvocamus? 4. who cniin adjutorium of God negat, vellera interrogare what dicat: we not mereri, an illum this posse sufQcere we dicimus, that Deura lest derelinqualur exorat. f not, rogo, manifeste discimus what orenius, euni that lanlopere blessed, so that supra diximus, vir lest despiciatur exoplat? Illi enini necesse is isia ar»unut, who that coBfirmant. David for orationis ignarus, el suae nalurae nescius accuseiur, who when sciat tantum iu » sua inesse nanon possc pr;csiare,an nibil to be propier that tura; adjutorem to himself Deitm, and assiduuin adjutouiiusquisque boc debeat c potulare? Possc lioc rem, nor illi sufficit assitluum, but lest aliquando God, opera ipsa leslantur. and adjutorio quotidiano illum despiciat, oratiouibus pronus exoptnt; and through we egere, negare not possuinus. Hocenim seu well corpusomnepsalteriiliocetpricdicateiclainnt.Siergo vivimiis d provocamus, llt nielius sanciiusque vivaliocilleitauinagnusscil utassidue dicere.ila necessamus; seu prave sentienies a bonis averlimur, so that to riura confessus esl, so that doceret: queiiiadiinduiu rcctam redeamus viaui, ejus auxilio plus cgcmns. Pelagius Ccelesiiusi|ue scposila every responsione for what so moriiferum, tnni proeceps videatur vj psalinorum, lalique abdicata doclriua, su.isuros sc to casuin, so expnsitum to all things pericula, if aliquibus to be conlidunt, we adjutnrium of God nor this soluni to us pulantes pusse snflicere, that lidebere quserere, nor egere; cuni all sancii niberuui arhilriiim ciim nasceremur we received, ullra liil himself without boc agere pnsse lesteniur? jam a D.miino niltil qtueramus, id is, auctoris 6. Liberum ' for arbiiritim olim that pcrpessus, noslri oblili, cjus poienii.ini, so that we osiendamus liduui suis inconsultius uiiiur bonis, c idens in prsevaberos, abjuremus; quasi jain amplins that may be able ricaiionis profunda demersus esi, and niliil queinaddare not habeat, who le in luo orlu liberum did: modum exinde surgere possct invenit; suaque in ncscienies, that unless magnis pret ibus giaiia in we aeieriiuin liberiaie deceptus, hujus riiin.e i jncuisset iinpbiraia desceudat, ° neqnaquani lerreme labis and oppressu, unless eum after Cliristik for sua grace mundani corporis vincere conemur errores, ciim pares we to resistendum not liberum arbitrium, scd of God soliim fncere may be able auxilium? 5. for if illcclamnt adjuioiio to himself opus essedivino, who digne this not quaereret, if to whom liberum relevnsset ndvenius: who through nov;c regeneratiouis purilicaiionem, oinne praeterilum vilium sui baptisinaiis lavacro purgavit; etejus lirmans sialum, quo rectius slabiliusque procederet, lamen suam grat.iam in posteruni iion negavit. Nnm quamvis redearbilrium plus prodessei; quippc euinvir bealusel Q misset man a pricterilis that peccatis, tainen jam eleclus a to the Lord nihil egerei, tnmen iia Deiun sciens iteruin posse peccare, to lepnrntionem to himself, deprecatitr, poslulans: Ailjulor mensesto, lest derequemadmudum possel illiim ei posl isia corrigere, linquas me, nor despicias mc, God saluiaris tneus mult.i servavit: quotidiana puestat that remedia, (Psal. xxvi, y): we to us liberum arbilriura, that quibus unless freti conflsique nilamur, nullatcnus vinin naturu, velle inarbitrio and essein affectu consliluebat. Tum posse to Deuin naiurae aiiciorem proprie periinere thus Inrgiebaiur, so that vtliect to be, sen agere to man referenda essc cnnienderet. Solius of God to be dnCebnl, that potesl man velle bonum alque perficere: but quud illtul vclit perhcere. ac re ipsa perlicint, adeut|tie el t|iiod boiitis ac perf. cins velit cssc. or etinm may be, ipsius bnmitiis to be procdtcabat, not iuUciabatur linmiuem yrulia always adjuvari auxilio: but atmlium illml iu lioc poucbal, that volnntatis ati|m opei'isp<issil)ilitnleml)eu<iiumqtinm p iiiui d.irei. Ip-a illius verba videsis at Aiigiisiiniiin lib.tleGraii.i Chrisii, cap. 4. of God uequi, rttrsiis icllcm inlerrogare cur dicat we id uttu prontereri? ' (Juesn. cuni uiin ms. Colb., pr&stolnri. Gnrn., we dicimns manifesie, so that what oremus God, that: and infra, David therefore, for, Duvid for. Etlil. ii"in. ei Cttncil., in sua nalura to be. Mox Garn., adjutorem inv cai, nor illi sufficil assiduum inPatkol. XX. vocarc: refragantibtis aliis libris, from quibus liquet vi.rnlitiliiin ■djuifrcm a verbo exoptat regi. Concil., ila magnumscil, so that ass due diceret. ApudAugust., i,a mnqnus ticui assidue dicere. Garuer., hoe illi so mngnum visum may be, so that assidue diccrci, trm necessariitm confessus sil. II tpiod plures ac veuisliorcs mss. exliibenl reliueinus. Mallemus ininen, thus ma-;;;i- ■ scivil assidue diccrc, ct ila. Vlevlin. fi e\ eu Que-n., Libero cnim arbiirio olimiie pcnersus; relncianlibus onuiibiis inss. and eilili. imn snliiiii lnc, S"d ei in librn n Augustini atl! nifnciuin, cap. -i, n. ti, in libro Prosperi cuiiIim Collaiorem, c. S, n. 15, and in Cceleslini epistola 21, n.5, where b;cc catlem vci ba cnaniur. Snne Inuneeniii seiileniin rather permissws, quam peiversus, poslulat. Pelag. n. 0. itnii episola C.oel stiui papsc, cnp. 4, where b;cc verba cilaulur. Qnaniiiiiani ncc in illis dnobus lncis desnnl mss. igui cxhibeanl htuisset oppressu. Apttil Crab. ei exintle itt eilil. concil. bic legerc est./tuic ruince suw jacnisset cpprcssus, at Garner. ei Q ic-n., Itujus rttina subj cuisset oppressus, $87 S. INNOCENTU PAP E S88 cere linniaiins poterimus errores. Necesse estenim, \ 8. who if lamen 6 aliquod in himself of God adjuloriiini, quoil Imc usque negaverunt, provocarint, ei opus sihi ejus anxilio to be coguoverint, so that liac labe, in so that quo auxiliaule vinciinus, eo iteruiii not adjuvauie yincamur. 7. but possem plura diccre, unless you conslaret cuncta dixissc. Quiaquis therefore huic assentiens it seems to be senlenlia:, qua dicat adjuiorio nohis not opus to be divine, ininiicum himself caiholie.c of the faith, el Pei beneficii-. proliietur ingralum. " for nor noslra comniunioiie siint digni, quain pradicando taliier polluerunl. Ipsi for sua sponle, dinn sequunliir that qiue dicunt, longius a true religione refugerunt. Cuni for this lotuin iu nostra prnfcssione consistat, quotidianisque precihus nihil agamus, unless queinadmodiim of God raisericordiam consequainur; queinadinoduin ferrepossumus isla jaclanies? who, quain sui cordis incurvatione conuerant, liherenlur, and quasi in lucein concerning fneda tracti caligine, remnlis abdicatisque omnihus, qiiibus lolus, lest veriim f aspieeret, fcedabauir and caligahat aspectus.damnent ha;c qua; Imc usi]ue senserunt; and alii|ii:indo aniiuiim lectis dispiilaiionibus commodantes, ah hac aliqiianiulum labe corret li, veris himself sanandos ° consiliis irihuaut aiqne subinilianl. that if feceiinl, eril in poiesiatc poniificiun islis aliquatenus subvenirc, el lalibus aliquaui curam prasiare vulneribus, quam solet lapsis, cuin resipiierinl, Eeclesia not negare: ul a suis h revocali rogo, tanlus illoriim poctor.i error obc;ecai, so that if C pnccipiliis, inlra ovile of the Lord rediganlur: lest foipsi nullam Ilei gr.niam senliunl, because nor digni are, nor merentur; nor concerning aliis considercnt what quolidie singulisgratia divine largialur? Sunl indeed isti b oinni ciecilate dignissimi, who nor this to himself reliquerunt, ul himself auxilio credant revocari ah erroribus posse divine. Negantes for adjuioiium, not aiiis, but to himself lioc penilus abslulerunt: who avellcudi sunl longius ct ab Ecclesise procul reinovendi visceribus; lest c diu inulius niulia occupans, insanabilis after error increscat. if eniin diu fueiint suh hac impunilale versali, necesse is multos in liancsua; pravilaleni mentis inducant decipiantque innocenies, or rather iinpiudeiiics, who fidein catliolicam J now sequuulur. Putabunt for eos recte ris positi, and tanto praesidio ' a lide iuuiiilionis cxclusi, periculis to all exponautur, devorandi luporum denlihus aique vexandi, quihus obsisleie bac, qua illos iu himself irrilaverant, doclrina; perversilaie not possinl. 9. but satis vestris monilis, thus abundaiilibus nosira: lcgis exeniplis prohalur to be respoiisuin. nor nuid'|uani supeiesse diixiinus ijuod dicainus, cuni mliil pixierinissuin a to you, nihil coustctesse suppressum, quo illi refutaii and peuitus eognoscantur to be convieii. Ideoque a to us tesiimonia no pnnuntur, qui.t in lns plena relalio e-l, and satis Coustal l"t d"Ctissinios saceidoies ciineta dixissc: nccdecel credere you aliquid, qnod to causain possentiie, quos adbuc vident in the church perdurare. q may be prolicere, praieiisse. Ei utia munu: well vaSepareliir therefore a sano corpore vulnus iiisaniiui, remoioque inorbi stcvieniis afllalu, cauiius qu;e are sincera perdurent, ct grex purior ab liac mali pecoris contagione purgetur. Sil lolius corpoiis illibata pcrfeciio, quam you scqui and lenere hac in illos pronuiiiiaiii lest cognoviiiius, ei una \obiscuni pari assensione servanuis. ' Conjunctio for from edit. Merl., Crab., Aug. el plurihiis niss. revocalur. then iu m>s. Isid. desideralur iiosiih. Mox cdil. Rnni. and Coocil. cuin aliquot inss., thus for, ttbi ruin aliis lihris pncferiinus, i/).si enini. Garnerus vero locuin liuiic iniililuin ceusens, noia to inarginem a-cripta. thus resarciri posB in edil, llmn. ei Concil., aliquindo in sc. so monet: Pelagium iyitur and Ccelestnim, quos nucf at Qjesn. el Aug., atpiceient. tores nefarii prorsus and oinnibns anulhetnalizandi cn K at Garncr., concitiis. Veibiun aniecedi n.. sanandos, that Quesn. reuinvit, oinnesii.islrim.ss. lcic, fr.ities, El to lutus: Daia vi kal. Febr. (Jun. 27 aun. 417) after consulaluui i Tbcodosii aiignsli mi and Junii Quarii, V. C.

Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.