Letter 107

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: An unnamed recipient (addressed as "most gentle") Date: ~410 AD Context: Isidore explains how the devil operates — not through foreknowledge of thoughts but by reading the body's outward movements and impulses, then directing temptation accordingly. The devil does not know what is in the mind, most gentle one. That is the exclusive power of the divine alone, which fashioned our hearts and searches them. But from the movements of the body, he hunts the soul's intentions. Consider: if he sees someone looking around with curiosity, feasting his eyes on others' beauty — seizing that person's impulse, he immediately incites him to adultery or fornication. If he sees someone quick to anger and easily inflamed, he immediately sharpens the sword and urges him toward murder. If he sees someone greedy for shameful gain, he pushes toward robbery and theft. This is how the enemy works: not from inside knowledge but from outside observation. He is not reading your soul; he is reading your body, your glance, your posture, your movements. From these he infers your current vulnerability and attacks there. This is useful to know. It means that the discipline of the body — guarding the eyes, moderating speech, controlling the expression — is not merely external propriety. It is the concealment of what the devil would otherwise use against you. Those who discipline their outward conduct are denying him the information he needs.

On the harmony of the Testaments. The Son of God introduced no novelty of beliefs, dear friend, into the Law and the Prophets, but placed a term to those things which had been revealed of old concerning Him. If you open[10] the Old Testament with the utmost attentiveness, you will find the whole of the New Testament announced therein. For those then who rely on the Law and consider the way of the Gospel strange, from the words of the Law He clarifies the truth of the beliefs (communicated by) grace. Thus they will (come to) see the intrinsic harmony of both Testaments.

“Ὅτι οὐκ ἔχει πρόγνωσιν ὁ διάδοιλος, ἀ..) ἐκ τῶν ἐν ἡμῖν κιγημάτων στοχάζεται τὰ καθέχα- στοῦ. Οὐ τὰ κατὰ διάνοιαν οἶδεν, ὦ πραότατε, ὁ διάδο- λος " τῆς γὰρ θείας μόνης ἐστὶ τοῦτο ἐξαίρετον δυνά- μεως, τῆς χαὶ πλαπσάσης χατὰ μόνα: τὰς καρδίας ἡμῶν " ἀλλ᾽ ἀπὸ [τῶν] τοῦ σώματος () χινημάτων () τὰ τῆς ψυχῆς θηρεύει βουλεύματα. Οἷον εἶδέ τινα πε- ριέργως ὁρῶντα, καὶ ἐστιῶντα τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῖς ἀλλοτρίοις χάλλεσι ; λαδὼν ἐχείνου τὴν ὁρμὴν, εὐθὺς ἢ εἰς μοιχείαν, ἣ εἰς πορνείαν τὸν τοιοῦτον ἐρεθίζει. Εἶδεν ὀργίλον καὶ θυμώδη; εὐθὺς τὸ ξίφος ἀχονᾷ, καὶ εἷς φόνον παρορμᾷ. Εἶδεν αἰσχροχερδῆῇ ; εἷς λῃ- στεία; προτρέπει χαὶ ἀδικίας. Εἶδε γαστρὸς ἥττονα ; εὐθὺς χαὶ τὰ μετὰ γαστέρων () αὐτῷ πάθη ὑπογρά- φει, καὶ ὕλας παρέχει πρὸς τὸ εἰς ἔργον χωρῆσαι τὸν οἰχεῖον σχοπόν. Διὰ τί γὰρ μὴ πάντας εἰς τὰ αὐτὰ πάθη ὠθεῖ; Ἐπειδὴ ὁ μὲν τοῦτο, ὁ δὲ ἐχεῖνο μᾶλλον προήρηται χαὶ τῷ μὲν τοῦτο, τῷ δὲ ἐχεῖνο ἀρέσχει. ᾿Απὸ τῶν χινημάτων οὖν τοῦ σώματος, χαὶ τὰ τῶν ψυχῶν σαθρὰ τεχμαίρεται " χαὶ οὕτω πλέχες τοὺς δόλους. ΡΝΖ΄.--- ΚΑΣΙ ΠΟΛΙΤΕΥΌΜΕΝΩ. ΚἌμεινον μὲν ἔχειν τὸ τῆς ψυχῆς κάλλος ἀχέραιον χαὶ ἀπαθές" εἰ δὲ τοῦτο φυλαχθῆναι δύσχολον, χᾶν ἐν μιχροῖς τισι χαὶ εὐϊζάτοις, καὶ μὴ ἐν τοῖς χαιρίοις δέχεσθαι τὴν βλάδην. Μὴ γὰρ δὴ ἐπειδὴ ἀχούεις με-- τάνοιαν δεδόσθαι, ἀδεῶς ἐπὶ τὸ ἀμαρτάνειν χώρει, ὡς πάντως ἰαθησόμενος, ἀλλ᾽ ἴσθι, ὅτι πρῶτον μὲν πολλοὶ οὐδὲ μετανοίας ἔσχον χαιρὸν, ἐν αὐτοῖς τοῖς πλημμελήμασι δίκην ἀπαιτηθέντες, ἔπειτα δὲ ὅτι ἧ μὲτάνοιᾳ πολλῷ τῷ χρόνῳ θεραπεύειν εἴωθε τὰ πάθη. Καὶ γὰρ πόνων χρεία, χαὶ νηστείας χαὶ ἀγρυπνίας, χαὶ ἐλεημοσύνης, καὶ εὐχῶν, χαὶ πάντων τῶν τοιού- ΥΑΒΙ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΑ. () Αἀ δης ορ' βίοἰϑπι οἰγδόγνο [υσιη} δ᾽ πε θην ἀρυᾷ ΛΔυφιδιίηθ πὶ. ε« δυνοη δ }, ᾿Π οὶ αἰϊαυΐδ, (Δ εἰϑιη "Πὰ ἃ ᾳυοά πν ἀεοϊεοσίαι ; ρυβῖθ ὅληι ροπἰιοηιίπι. λύδηι δὃ( δὶ ἀΐξσεγοβ : Ῥογουτίλον τπὸ φἰϑϊο, ροβῖ- ΘᾺ σοί αἶα τνϑάϊοιυ. Ποὺ ἢ θηΐυ ᾿ΟΓΩ ΡῬιποῖο νοΐπυ δεοὶρὶ, φυοὰ νἱχ ἰοῆρο ἰδιηροτα ι|} - εἰ τατον γοὐμποί αν ῬῈΓ [ ροί ρόξοιΓα, μοῦ ( γ- ΒΙΓΚΟΓΟ ,» οἷς. ἈἸΤΤ. ) Ατηβνο οοὐά. ἰηϊος τοῦ φυυ. ΡυδδΙΝν. () ᾿Ασὸ τοῦ σώματος κιγημάτων. Β. (., ἀπὸ οι σώματος ἰηδαγυηὶ τῶν τῆς ψυχῆς χιν.. αυοιὶ πο ρτυῦο. Ῥίδπε χϑην- ἢπ}} ἦι Τα} δοτὶ υἱὲ Αὐρυδιϊηυβ ἀεβηὶ!. εεοίς δίαεί. ἀοπηι. : ε« ἰπ! ΓΠ Δ|}}}} σοί Δι] θη αἶεἷν»- ἰυπὶ ποι] νἱδέγα σογΕΪ }}}}}} : βΒ πιοῖι! ΘΆ σογΓρυΓὶϑ ιν οἱ οἴϊεοι ον ᾿π|} ΟΠ σὶ Θχραγίιμοι!ο (οἴ . ϑδογρίι } ΟΟΓ {| |}Π ΒΟΥ, δι] υθιν εἰς : δοίις ποεῖϊ εοτάα βίϊογμηι λοιπὶ- ππῆὶ {Ῥ}. ΧΒΗΠΪ], οἱ Ῥβαὶ. ΟΧΧΧΙΣ). » ( Ἰοοἱ ἱμε}}- οἴ εἰ. Υ. Ὁ. σοογαίο ἰδο . ΠἰθομίοΓ. Γλ}ν :.γΠο. Ἀιττ᾿ (ἢ) "ἰδ εοὐ., γαστέρα. βο. ἘΡΙΘΤΟΙΑΕΆΌΜ . ΠΙ. -- ἘΡΙΒΤ. ΟΣΙΧ. των, ἵνα θεραπευθῇ τὰ προλαδόντα τραύματα. Τρί- Α ἀεΐπἀδ ραηἰιαηιίαιν ἀϊαϊαγηο ἐδπιρογα Υἱ εἶα ουγαγΓα τον ἐννοεῖν χρὴ, ὅτι χἂν θεραπευθῇ, ἡ οὐλὴ ἐλέγχει τὸ πάθος. Οὐ γὰρ ταυτὸν σῶμα ἀχέραιον χαὶ τεθε- ραπευμένον᾽ οὐδὲ ταυτὸν ἑμάτιον ἀῤῥαγὲς χαὶ διεῤ- ῥηγμένον, κἂν δοχῇ τέχνῃ τινὶ εἰς τὸ μὴ ῥᾳδίως ἐλέγχεσθαι ἦχθαι. Εἰ δὲ χαὶ εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀποχα- κασταίη χάλλος, οὐχ ἁπλῶς, ὡς ἔφην, ἀποχαθέστα - ται, ἀλλὰ μετὰ μυρίων πόνων χαὶ θρήνων, χαὶ τι- μωριῶν, ὧν ἑαυτῇ ἐπιφέρει ἡ ἀμαρτήσασα ψυχή. ΒΙογο, Νὰπιὶ οἱ Ἰαυογὶ να οἱ ἰοἰυπίο οἱ νἱ αὶ ἶα εἱ οἰδοπηοϑγηᾶ οἱ ργθαὶι, δίφιιθ οἰπηΐθυβ [Δ ζΠι: ΤΟῦυδ ΟΡΙΒ αῦοὶ, υἱ σοηιγδοία γυΪΠΓ Π }. Τογιὶο Πα Ἄοοφίδη πὶ δὶ αιοι!, δἰ πιϑὶ ρΓβ- ΠΟΠΙΡ, Δπ|}} ἐπογθιπὶ οἰσϑιγὶς ργοάιι. ΝΘ αι οι ἰάθη ἱπίοσγαι οογρυθ, οἱ ϑδη δίῃ, πος οδίίδι γοϑι ἰηίοστ οἱ ἀἰβοἰβ.: θ(ϊδηηὶ ἃ] }υἱ Γι}{εἷο ᾳυούδπι δι άιϊιοιδ ὁ νἱιυθαίυγ,, υἱ δἰ "ἢ ἴαοϊ ἀδργθι θη δΐ ροβοῖῖ. Αἰφυθ υἱ οἰἰδπὶ ἴθ ρτίβιπαπὶ ρῥυϊοδ γι ἀϊοη Δϑϑόγαῖυρ, ἤθη ἰδιηθη ἰδν Γ, αἰχὶ, γ Ὁ, οι ἱπηυ πιο γὶβ Ἰδοῦ θυβ, οἱ ἰυοἰἶθυ ἃ ᾿ΟΥΠιοΏ αὐ δηΐμηᾶ , αυ ἷπ ρϑεοὰ- π| ΡΓΟΪΏρ ϊ, βι Γρ δλοςαγεὶ!. ΡΝΗ͂'.-- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων οὐ σώζει τὸν ἄγθρωπον. Τὴν πίστιν, ὦ θαυμάσιε, τὰ ἔργα μᾶλλον, ἣ οἱ λόγοι χηρύττειν ὀφείλουσι. Καὶ ὅτι τοῦτ᾽ ἔστιν ἀλη- θὲς, οἱ μὲν ἔξωθέν φασι’ Τὰ ἔργα δείξει τῶν λό- Ὑων σαφέστερον " ὁ δ᾽ ᾿Απόστολος δραστιχώτερον " « θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δ' ἔργοις ἀρνοῦνται.» Θεῖος δὲ χρησμὸς βοᾷ" « Ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἣ δὲ χαρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾽ ἐμοῦ" μάτην δὲ σέδονταί με. » Ἔχ γὰρ τῶν ἔργων, ἀλλ᾽ οὐ «ὧν λόγων τὰ λανθάνοντα ἐλέγχεσθαι ὀφείλει. ῬΝΘ'΄. -- ΑΕΤΙΩ. ἐ Καὶ ἔστη Φινεὲς, καὶ ἐξιλάσατο, καὶ ἐκόπασεν θραῦσις. νγν" Ὅπηνίχα οἱ Μαδιηναῖοι ὑπαντιάσαι τοῖς Ἑ δραίοις ὑπὸ θείας συμμαχίας στρατηγουμένοις διέγνωσαν, τότε δὴ ὑπὸ δεινοῦ ἀνδρὸς συμθουλευθέντες, ὅπλοις “Ξ χαὶ μηχανήμασιν, ἀλχῇ τε χαὶ ῥώμῃ χαίρειν φρά- σαντες (ἐπυνθάνοντο γὰρ μηδ᾽ Αἰγυπτίοις ταῦτα συν- τετελεχέναι), χόρας εὐμόρφους οὐχ ὁπλίσαντες, ἀλλὰ χαλλωπίσαντες ἐξέπεμψαν ἐπὶ τὸν πόλεμον. Ἥδεσαν Ὑὰρ ἄλλως τὴν ἄνωθεν ῥοπὴν αὐτῶν οὐχ ἀποατησο- μένην, εἰ μὴ εἰς πορνείαν, εἶτ᾽ ἐχεῖθεν εἰς εἰδωλολα- τρίαν ὀλισθήσοιεν. Πέφυχε γὰρ τὰ μέγιστα τῶν πλημ- μελημάτων ἐχ βραχυτέρων τίχτεσθαι. Αἱ δ᾽ ἐξελθοῦ- σαι ἐπὶ τὴν μάχην, ἠχροθολίζοντο πρὸς αὐτοὺς, ξίρος μὲν μὴ ἐπαγόμεναι, μήτε βέλος, τὴν δὲ μορφὴν χαὶ τὸν χόσμον ἀντὶ παντὸς πολεμιχοῦ μηχανήματος προθδαλλόμεναι, χαὶ τοσοῦτον αὐτῶν περιῆσαν, ὡς ΟἿ(Υ. --- ΕἸΏΕΝ. Εϊάφηι εἶπε ορετίϑις ποι βδεγυατγα ποηιΐπέπι. Εἰάδ, νἱν δχἰπιΐθ, οροῦ θυ ρμοίϊιι η ΒΘΓΙΏΟ - εἶθ ρτααϊοατὶ ἀοθαῖ. ΘΟ Πος νγαπὶ , τυ τὴ οχιογηὶ ἰοδίδηίυγ, οὐαὶ διηϊ : ΒΟΡΠΊΟΠΘ πιοῃδίγαϊ εἰατίυς, αυοὰ νυΐϊ, ορυϑ ; ἰυπὶ οἰΐδηι οΠ οἴ Αρο- βου ἢϊΒ νογ}} : «(ΟηἤΠιθ μι Γ Π [) }, [- οεἰἷἰ αυίοῦὶ ἠσφοηῖ “δ. » δοηΐᾳφυθ ἀϊνίηυπι ογαο [Ὁ πὶ εἰδπιαὶ, ε« Ρορυΐϊυβ εἷς ᾿}} πΠ| ΠΟπΟΡΆΪ, ΟΟΥ Δι ιἢ ὀοζιιηῖ ἰοηᾷο οδὶ ἃ ἴὴ. Ἐγιδβίγα ϑδυίθοε οοἰυπὶ πΝ.» Εχ οὁροτγῖθυβ δηΐπι, ΠΟ. Χ βεγῃοηὶυ, ὁ, αυῶ αὐὔάϊια δυη, ἱπυ ϊοατὶ ἐδῦθηϊ. ΟΣ. --- ΑΕΤΙΟ. . «Ετπ εἰοἰἶς ῬΑΐποεε, εἰ μίαςαυῖ!, εἰ εεεδατῖ! φιιαδεαιο .» ς θῦο ἰερογε Μαάϊδηϊιε Ποῦ γρ , 'φαΐδει ἀϊνίηυπι αὐχ᾿ πὶ ἱπηρογδίογὶβ ἰθ ογαῖ, Θρουτγο ΓΘ ΘΟη . {π|- τυηῖ, ἀ ο}}}π| δὐ)υϑπι Υἱγὶ σοΏ:} Υπι} οἱ τὴηᾶ- οἰ ηἶβ ἃς υἱγίθυβ ἱ γοῦοῦα υδίθγο (διιὐΐεγδηὶ δηΐη ἢ ργρι φυϊάαπι ἢ α ργΟΙι ), ΡΠ ΟΠ ΓᾺ οἱ οἰαφδηιθ ρᾳ. Πἢ ΔΓΠῚΒ ἰπϑί γυῖα , ι} ΟΥΠ » ( δἱ δσουὶαβ ] ὑδ] }υπὴ οδιπίδογιηι. Ῥογβροοίυεηῃ Θδηΐη οἱ δχρίογδίιν μα ροῦδηι.,, αἰνίπϑπι ορεπ δυὰ ΔΙΙΟΓ ἱρ} ΔΌΒΟΘββυγαΠῚ . ἢἶδί ἰπ ( ΓΠΊ. δίᾳυς ἴα ἴῃ ἰάοϊογυπι εὐ αν ἰαθογοηῖυν, ϑ: . δηΐηι ΠΑΪΟΓΆ οοιραγϑίιπι δῖ, υἱ πιαχίπιὰ ῃροσϑῖᾶ ΟΧ πὴ- ποείθυβ οἱ ἰουϊογ θυ ογιυ πὶ ἰγϑῆδη!. ἰχαν δὰ Ρυζηδηὶ ἀργα:, δύνογβδθ Ὑδ Πα λα ., ΠΟῚ εἰδάϊυμι αἱ πὶ, δυὶ τοῖυπι υἱλι πὶ δϑοιμη ΟΠ ΓΘΙ, σψόγυπ [τη οἰοραηιίαιῃ οἵ ογηδί [] ΠΑ γηηι ῥίψαντας τὰ ὅπλα παραχωρῆσα: ἐκείναις τὸ τρόπαιον. Ὦ οφῃνηίΐαιη πηδοϊπαγυιη ἱπδίδν ΟΝ) εἰθπ . Αἰ ἰ!ᾶ Ὡς δὲ εἶδεν ὁ τοῦ ἀρχιερέως υἱὸς μὴ μόνον τοὺς ἀγελαίους, ἀλλὰ χαὶ τοὺς ἐν τέλει ῥιψάσπιδας γεγε- νημένους, χαὶ εἰς πορνείαν ὁρμήσαντας, χαὶ τὴν θείαν ῥοπὴν διὰ τοῦτο ἀποπτῆναι μέλλουσαν, περιπαθή- σας, χαὶ διχαίας ὀργῆς ἐμπλησθεὶς, ξίφος μετάχει-» ρισάμενος, ἕνα τῶν ἐν τέλει μετὰ τῆς πεπορνευμένης γυναιχὸς ἀνεΐλε" χαὶ οὕτως ἔστησεν οὐ μόνον τοῦ νοσήυατος τὴν νομὴν ἐπὶ τὰ καίρια σπεύδουσαν, ἀλλὰ τὴν θείαν ὁργὴν τοὺς ἁμαρτίσαντας ἑπινεμομένην. Ἱερωσύνῃ γοῦν τετίμηται ὁ τὴν ἀχοσμίαν ἐχτεμὼν, ὡς στρατηγιχῆς εὐχοσμίας πεῖραν δούς. Καὶ τοῦτ᾽ ἔστιν ὃ ζητεῖς μαθεῖν "εἜστη Φινεὲς, χαὶ ἐξιλάσατο, Τί: ,. . χλῖχ, , Μμ). χν, ,. γαϊΐοπθ ἰρδ λ δβυρογᾶγυηι, υἱ δθίθοι! ΔΓιηἶς ρα Π]πὶ οἷ ᾿οηοδιίίδγοηι. Ροβίοηιυδη) δυίθπὶ δλοογθοιϑ πο φιοραγιοβ ἀυμίᾶχαϊὶ, ΥΟΓΟΠῺ οἰΐαπὶ Δηπιρ}Π| υ Εἰγρο ) ἰογΓξᾶ ψογί[, δίφυδ ἰη (ογιϊοαιἑοη δ πὶ ργΟΓρὶ , ὈΓΟΡΙΟῦ- οι οἰνίθυια δυχι ἴα πὶ [Δ πὶ [απιηιθ δ ἱρῖ ἅγ- Ἰλιυταιη ρογϑροχὶϊ, πᾶξηο δηΐηνὶ ὑοἸοΓὸ ἴδοι , ἃς Ἰυϑία ἰγαουνα ρα Υἤι, ΔοοΘρί Θι ὕ} } Ργοοογί νι β' πη ο πὶ πη} } Γ, οαπηὶ διυρτὶ σοιπιπδιοϊυιη ᾿αθυδγαῖ, πα γθι : δἰ . ἤθη πι|οάο βογρθοηίαπι ΠΟΓΌυι Διὰ δὰ ρογίουϊο ράΓΙΒ ρΓ-» δδμΐδιη, σοῦυπὶ οἱϊαπὶ ἀἰνίπδπι ᾿Γαπὶ, ] [ }}Μ}}} ΒΝ ΌΗ), ΧΧΥ, -ὃ. . ΙΘΙΠΟΕΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΑΕ δοῦ ΠΝ γδηὶ ἀδραβοθη Π), ΟΠ ρ ΓΘ .. ϑασογου !} αγο Α καὶ ἐχόπασεν ἢ θραῦσις, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δι" Νοηοῦο ἁδοίι! βῖ, υΐ ᾿νε} ηλο Οὐβοδι (. δ Σ - εἰδγϑῖ, αἱ ] ἱπι ραγδιογὶῶ Ποηθδίϑιΐβ Θχρογπηθηξιπὶ ργϑ . ΑἸαυΘ [ Θὶ ἢ ε}} ἰοεΐ, ιδπὶ τἰ}}ὲ δχροιΐ ροβιι], δϑιί θη, ειι} Ῥμΐ, δὲ μ᾽δοδυῖ., οἱ δοϑδαυνΐὶ αηδϑϑαιίο, καιοσύνην. » Ἐτίμησε γὰρ ἣ θεία φύσις τὸν πρὸ αὐτῆς διχαίως ἀγαναχτήσαντα, χαὶ δύο σφαγαῖς τὴν παρα- νημίαν στήσαντα. οἱ γτερυϊαϊυπ) : οἱ δὰ ἡυρε!ἴδπι.» Ὠἰνίπα δπἷπὶ παίυγα οὐαὶ ιΐ δηΐθ ἀϊνίηδ ἰγδουπάϊβ δχαγϑαγαί, ἃ ῬῈῚ ἀυρ!ίοαπι οὐράθηι Παριτϊν πη Γοργοδβογαί, ᾿όπογο οἤδοίϊ, ΨΔ} ΟἿΟΣ. --ΑΟΑΤΗ͂Ο ΡΒΕΘΒΥΤΕΠΟ. δὲ ρμαϊεηίἑα Ῥτορίον ϑαγτγαπι. φ"ο ἰθπιρογα ἢδοὸ οἰνδγυβ Α)»γα] πὶ Οὗ» ἀϊ τ πὶ ηιΐ δι ογδοι πὶ ἰῃ Ραϊαβιηδιη, Οὗ [Διηπὶ δυίθδι ἰπ Αἰ εγρίιπη ρεγγοχίι , ργοσθγοβ χόγϑῃ ἰρϑίυα Ρυϊεμγ ὐπὸ ἂς Ἰπυ! υγί νἱγίαιθ [οἸχοη απ η-- δ᾿ , ΠΟη δοὺ {ἰ βδυγι!}η σιδπάδπι βυηλπιΐ ῬΓΟΙΪ δά γοζθι (Ἔγθηϊθβ, θϑτη ἰρϑὶ ἱπάϊεδηι. Αἰι ἦρ δπι, μυύϊοίεα μοί ηυδιῃ [ΟΓΒια; ργαϑίδηια Δομυσθη θη) δυίογι. δοείεδαυδη; δυίεπι πηλΓϊ ἀπ ΟΥγε τηῖι φογβεγγίμιι ἔγδέγθπι ἱρβίιιβ ὲ ἷ]- ] η, Ὁ ΧΌΤΘΙῚ αυϊἀοιη φνούϊϊι, ἤθη ἰδπνθπ δάγϑυ- γον θη δον δκοίλιρανί : ἰδ τοτο οἰνίηυ! δυχὶ πῃ ΔΓ ρούθηδ ΡίοὟἶτο ἰπἰαοίδηι .} ἐμιαργαπι υὑχογο δυδπ) γϑδύϊάϊι. Νοοῖυ ᾿δηΐπ «Ὁ ΟΡ λ βδἰ δ ΟΡΙΟἾΔΕ ΔΙ δἤοοϊα, νοϊυριδιΐ νυϑαυθ ΟΡΘΡ ἀοίογοθ ἀοιη ἰδ, καὶ, ὧἱ τορι ἰθφυδν, Ἔχϑιὶη- οι δ τπράϊΐο δι} , ἐϊἃ “ἀδηνυπὶ ἰυδί Υἱγὸ ευτοιδπ) ἰ}}. Ουδηγοῦγοιη πθ ι, ] ἰη [ ἢ- ἐΔιΐοιο ἰπεϊἀαπιυ, πὸ αἰνίπᾶπι) ρϑι οι Ἶ ] οΟἰΔη)- εἰ θυδ ἰπδοοϊδηιυῦ, γογὰ πὶ ροΟιΐ οΟΙὨρΙ Θοἰδιηυγ, οἱ οχί ἰα ἰδ γοῦυ, αυῷ δυ}] υἱη Θχ πὶ Πἃ- ἤναι ὙἱΠοπίυν, . ΘΟΠ , μοῦ ὃχ ἀοερεγαιῖβ ὙδΙπῚ ἘΠ ΕΓδηῈ, ἰγοηΐ!. ΟΙΧΙ. ---ΑΒΟΠΟΝΊΙΟ ΡΒΈΕΘΒΥΤΕΒΟ. πη μιμά ; « δΔίαπιες ερίπα. » βυοηΐαπὶ ηυΐϊὰ πιδηῆυ δρίνα οἰρηιῇῆςοι, ἐσ τὴϑϑ ΡΩ,͵ -- ΑΤΆΘΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Περὶ ὑπομονῆς διὰ τὴν Σάῤῥαν Ὅτε ὁ θεοφιλὴς ᾿Αὐραὰμ διὰ μὲν χρησμὸν ἀπὸ «ἧς Περσίδυς εἰς τὴν Παλαιστίνην, διὰ δὲ λιμὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον ἧχε, θεασάμενοι οἱ ἐν τέλει τὴν σύνευ- νον αὐτοῦ χάλλει τε χαὶ ἀρετῇ γυναιχείᾳ ἀστρά- πτουσᾶαν, ὥς τ' φέροντες τῷ βασιλεῖ χειμήλιον Β τιμαλφέστατον, χκαταμηνύουσιν αὐτήν. Καὶ ὃς ἀφαι- ρεῖται τὴν γυναῖχα, σωφροσύνῃ πλέον ἣ κάλλει λάμπουσαν. Ὡς δ᾽ ὁ ἀνὴρ θάνατον δεδιὼς ἀδελφὸς εἶναι αὐτῆς σχηψάμενος, προῦὔδωχε μὲν τὴν γυναῖ- χα, τῆς δὲ θείας μαχροθυμίας οὐ χατεδόησε" τότε δὴ, τότε ἡ ϑεία ἐπιχουρία, τὰ οἰχεῖα ὅπλα χινήδασα, τῷ θεοφιλεῖ τὴν σύνευνον ἀνέπαφον καὶ ἀχέραιον ἀποδέδωχε. Νύχτωρ γὰρ ἐχεῖνον πικροτάταις βασά- νοις μαστίξασα, χαὶ τὰς ἡδονὰς τοῖς πόνοις δαμά- σασα, μᾶλλον δὲ φρούδας οἴχεσθαι παρασχενάσαδα, οὕτως τῷ δικαίῳ τὸν στέφανον ἤνεγχε. Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, εἰ πειρασμοῖς περιπέσοιμεν, μὴ τῆς θείας μαχροθυμίας καταθοῶμεν, ἀλλ᾽ ἀντεχώμεθα μᾶλ- λον αὐτῆς, τῆς καὶ πόρους ὃν ἀπόροις, χαὶ μῆχα- νὰς ἐν ἀμηχάνοις εὑρισχούσης (θ). ῬΕΛ', --- ΑΡΧΟΝΤΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. ἘἙὶϊς τὸ, « ᾿Αστράγαιος χειρός.» Ἐπειδὴ, Τί ἐστιν, ἔφης, τὸ, ε« ᾿Αστράγαλος χειρός ;) αυμεὶς, αὐὐὶ. Θυδηδοφυΐάδαη Βαγατυβ ἱγγαπηΐάδ ἄχουε. Ἐπειδὴ ὁ βάρδαρος μεθύων τῇ τυραννίδι, ϑινα!δνίαα, δὲ ᾿διρορδηία “δυρονοοϑυδ, ΔΊΤΖῸ ρα ναὶ ὠφρυωμένος τῇ ἀλαζονείᾳ, καὶ τῷ οἴνῳ χαρηύα- νἱμο νογιϊφίηο ἰλθογϑηβ, δϑογοβάποία ροειΐα 'δϑόη ρῶν, τὰ ἱερὰ σχεύη οὐ μόνον ἀνδράσιν, ἄλχὰ καὶ «ποίο νἱείε, δοά εἰἰδπὶ πιυϊογί θυ, ἰμδίιι νος Ὑνναιξὶ ταῖς τὰς ἡδονὰς αὐτοῦ ϑεραπευούσαις Ἰνριαιίνυς -ουξοφυουνδιίυκ, δά ἀθυδὶ ρνοροβθῦαι, σἘροὔθηχεν εἰς χρῆσιν, ὥφθη τὸ μετὰ τὸν πῆχυν ἠϑοίγεο ρῈΡΒ πιλπις, , “ουὐϊίυπι δοαυΐυτ, ἐοη- μέρος τῆς χειρὸς, τὴν χατ᾽ αὐτοῦ ἀπόφασιν ὑπογρά- Δρεοοῖδ ὁεἰ, Βεδίοοηιίδαι δάνεγδυβ διπὶ ρίηροηβ. ὕἱ οηἶπι ρμἱοίογοα (οἱ δ οὐτυπὶ ᾳυοαυθ δι δεΐδ (δ) «ἰοηιοδββιγι ἤθε Βυ ΠΠ} } ΓΟΡ. ἰδ, αυ σΟΥΡΟΓΙΒ ΟΧΡΟΓ βυηΐ, ΘΟΥΡυ τρί δυδηῖθ, πιοθθιη δο δι φρίωφοτο θη ϑηῖυγ, ἰἀγγοποόγυπι Γασθὶ οὩρ ἃ ΓΟΓΟΠἃ φοῦϊονίθηίαπι, ᾿προῦίαπι) ἱρεὶβ οΟἸἰ , ἀδίυπὶ }υ͵ἱ ἀδπιοηδίγρη!ϊ : δἰο οἰΐδη {ΠΠ|ς ἢ δὲ ρὲ ἰπάυϊᾳοη- Αἴδλιν ἀδιηγἰ(ἰη οοηβὶΠ| πιδηι υἱρὰ δὶ ᾽", υἱ Πυ οειου ἀοΓρίυγ, οπΐθαι τοχοπὶ οδἰουϊθηι - ΩΓι. ἰγγδηηιμα οἴἴΐδεγθ, Δ δοη(θοςΐδη) δειθθογῖθθ Γθ. (η. χιι, {-. . Ὅλη. ν, . φον. Ὥσπερ γὰρ οἱ ζωγράφοι (ἵνα καὶ ἀπὸ τῆς ἐχείνων τόλμης τὴν ἀπόδειξιν ποιήσωμαι), σώματα ποιοῦντες τὰ ἀσώματα, χεῖρα γράφειν ἐπιχειροῦσι μόνην στέφουσαν τῶν τῆς γῆς βασιλευόντων τὰς χορυφὰς, ἵνα δείξωσιν οὐρανόθεν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν δεδόσθαι" οὕτω χἀκχεῖ συγχαταδατιχῶς ὥφθη, ἵνα δειχθῇ, ὅτε ὁ τῶν ἀπάντων βασιλεὺς τὴν κατά τοῦ κυράγνου ἐχφέρει ψῆφον, καὶ τὴν ἀπόφασιν ὑπο- γράφει. ΥΔΒΙΦ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΘΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) Ῥίείοταπε αμαάαοία. ὍΔ υἃ ποίυπι ὶ ᾿ΠΠυἀ “Ποτοι πυΐη : Ρἱειοτέδωε αἰημε ρμοείδε Οκίαἰἰδει απάφπάϊ δοηιραν {μὶ{ ασμα μοίεδίων. ἈΙΤΊ. ἰι) Τῆς καὶ πόρους (,. Ο, πόρον) ἐν ἀπόροις, καὶ μηχανὰς ἐν ἀμηχάγοις δεὐρισκούσης. Ὦειι Χ ἱποαρ ΠΑΝ}! . }} δείρογο οἱ ΠΡΟγωγα ΡΟ ΘδΙ. πυνγὶρί οἰἰϑπι ἰά ἀρηονἧ!, οἰ πὶ ᾿πΊΟΓ εἷς ἐπι- ἐυνεῖ τῦοι ψ αΠ| : Τῶν δ' ἀπόρων ΕΝ εὗρε θεός. ἴ» ῬΞΡ. -- ΜΔΡΤΥΡΙ͂Ο ἩΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Κανών ἐστι χαὶ εὑσεδείας χαὶ διχαιοσύνης, τὸ χρύπτειν μὲν τὰ κατορθώματα, διὰ τὸ τοῦ τέλους ἄδηλον, χαὶ διὰ τὸ “ἐνοχλεῖν τοῖς ἀχούουσιν" ἐναγώ- νιον δ᾽ εἶναι, διά τε τὸ τῆς φύσεως ἐπιῤῥεπὲς πρὸς ἁμαρτίαν, χαὶ τῶν ἀχουόντων τὴν περὶ τὰ χαχὰ ἑτοιμοτέραν πίστιν τε χαὶ συγχατάθεσιν, ᾿Ὀ λίγοι γὰρ τοῖς χαλοῖς, πολχοὶ δὲ τοῖς χαχοῖς πιστεύουσιν, οὐ μόνον ἐκ τῶν χαθ’ ἑαυτοὺς χαὶ τὴν περὶ τῶν ἄλλων φέροντες ψῆφον,, ἀλλὰ καὶ τὰς σφῶν ἁμαρτίας διὰ τῆς τῶν ἄλλων χατηγορίας περιστέλλειν οἱό- μενοι. ΡΞΓ". -- ΤῺ ΑΥ̓ΤΩ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΈΆΌΓΝ . ΠΙ|. -- ΕΡΙΘΤ. ΟἸΧΥ. ΟἸΧΊΙ. --- ΜΑΚΤΥΆΙΟ ῬΆΒΘΒΥΤΕΒΟ. ῬίείΔ ἃς ᾿|π ΠΟΥπΊἃ ἰῃ ϑβί, υἱ ἃ ηιἷ- ἄδπὶ Π: ΓΟοία ὁχ Υἱγίυϊ ρογί πη, ΟΟΟ ( , ιυπὶ φυΐὰ Πηΐδ ἱποδγι! δῖ, ὉΠ πὸ δηάϊηι,}}} ἔγανο ἃς πηΟἰι βίτηυ, ᾿η } } εἶτ Δ γΓῸ δἰηυθ ΔΏΘΟΓΘ ΥΟΓΒΟΙΏΌΓ, ἴπ| ΟὟ ἡδίιγα Πποβίγ ἰη νἱτΐυπὶ ΡΓορθηβίοπαπι, ἰυπὶ ηιΐῖὰ δυάϊϊοτοβ δὰ ἤάδπι οἱ Δ ] ΟΠ οιὴ ΥἿ}} Δ ἢ ἀπ) ὈΓΟΙΠΡΙΪΌΓΟΒ δηϊ. Ραυςεὶ δ ΐτ νἱγιθ εἶ! , πὴ νἱ εἰ} ( π| οοοηλπο- ἀδπι, ηι) πιούο αὐυἷὰ δχ ο͵ ἷπ η- δουηὶ δά ᾿ἰοη }}} ργοπυπιηϊλι άπ δύ ύπουπιυῦ - Ὑ ΓῺ Π| Οἰΐδηὴ αυΐα ἰπϑοοιδη οἱ δοουδληά δ } ἰὰ υἱ ρυιϊᾶηί, υἱ ρόοσΔιΆ οὐΐερδηι. ΟΙΧΗΠ. ---ΕἸΘΕΜ. Εὐσεδείας, ὦ ἑλλογιμώτατε, διττὸς ὁ τρόπος (). ῃ ῬΙοἰαιΐα, τὶν οἰ ερϑηι βίπια, ἀμ ρίαχ δδὶ τηοάιι. Ὁ μὲν ἁγιώτατος χαὶ θετότατος ἐν ψυχῇ. Ἱερεῖον γὰρ τοῦτο χάλλιστον, χαὶ Θεῷ προσφιλέστατον, τὸ τὴν γνώμην ἔχειν εὐαγῆ. χαὶ τὴν θείαν παρουσίαν φαντάζεσθαι, ἱδρυμένην τε χαὶ βεθαίαν ἔχε:ν ἐν τοῖς τῆς Ψυχῆς τεμένεσιν, Ὃ δὲ δεύτερος ἐν τῇ ἀγνείᾳ τοῦ σώματος. Ὃ γὰρ τούτων τῶν δύο τρόπων χη- ρεύων, οὐδὲ εἰ τὰ γῆς τε χαὶ θαλάττης τημαλφέστα- τα προσάγοι χειμήλια, οὔτε εἰ πάντα τὰ ἱερουργεΐ- σθαι πρώην νενομοθετημένα ζῶα χαταθάλλοι, χαρι- εἴτα! Θεῷ. ῬΞΔ', --- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΏΩ. Θεσμός ἐστιν ἄνωθεν χαλῶς χεχυρωμένος, χαὶ νόμος ἄγραφος πρὸς φιλανθρωπίαν βλέπων, τοὺς ὕπυϑ δηοσ πιᾶχὶ πηθ ἀἰνίη ᾽π ΔηΠ|Ά : Ρυϊοπαγγίιηἃ δηὶπὶ ἢδο Υἱοι! ἃ ῖ, ὨΘΟ΄υ ἰη ρῥτὶ πιΐα ἔταῖλ, πηδηΐοπι ματι ΠΏ ΘΓ, αἰ ν ρΓ } δ᾽ δὶ δροσίθιν ἤπροτθ, δίσυρ ἴῃ ηπ| ἀδίυγο ἤχδη οἱ βι}πὶ ἴἰδηαγα. ΑἸΓΟΓ 'π σογρογὶβ οαϑι (. ΝΑΠπὶ υϊ ἀϊοῦθυβ πιοάϊβ «ἰδ: Πυῖΐι} , ] ρΓδ- ιἰοβἰβϑίπη ἰοῦγα ἃ τηΔγΓ {Ππόϑαῦγοβ ΟδΓγαι, δυϊ ΟπἸηΐὰ ὁ Δηϊπ)δ, απ ᾿ἰορὶϑ ὈΓΒΟΥΙΡΙΟ οι] ἰ( ρτίοπὶ ἱπιπηοίδρδηίυγ, ἶθ αι, σγαι πὶ δρυὰ (διηι ᾿ηἰ τ} Θδί. ΟἸΧΙΥ. --- ΤΙΕΟΌΟΒΟ ΠΟΙΑΤΙΟΟ. [μοχ βι δηι αυΐϊϊ ῃγθοίδγα σοηῇιπηδία, διηοἴ- υ πνἰηΐπια βογρία, δὰ δυπιαηδίαπι ἰΘηἰη, υἱ χρατοῦντας τοῖς ὅπλοις τῶν ἱχετευόντων ἡττᾶσθαι, (ὶ αιἷ ἀγηπιΐβ νἱπουηί, δυρρ!! οἶθι δογιΏ, νἱοοτὶμ, χαὶ τοὺς πολέμῳ νιχῶντας παραχωρεῖν τῷ οἴχτῳ. Σὺ δ᾽, ὥς φασιν, οὔτε τοὺς ἐμφύτους θεσμοὺς, οὔτε τοὺς ἀγράφους νόμους αἰδεσθεὶς, τοὺς περὶ τῶν οἰχετῶν τὴν συνηγορίαν ἀναδεξαμένους ἡτίμασας. Ἴσθι τοίνυν ὅτι εἰχός σς εἰς τοῦτο περιστῆναι τὸ σχῆμα, ὃ ἄλλους θεασάμενος ἔχοντας, οὐχ ἕἔπαθές τι ἀνθρώπινον, ἀλλ᾽ ἀμείλιχτος ὀφθεὶς, καὶ τὴν φύ- οι) αὐτὴν χαὶ τὸν ἕλεον ὕδρισας. ΡΞΕ", --- ΠΑΥΛΩ ὙΠΟΔΙΆΚΟΝΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ᾿Αποστόιου" ε Κἂν ἄγγειος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγε.ίσηται ὑμῖν. ν ργΓοοϊθυ υἱηοδηῖιν, οἱ αυΐ } ϑυρογδηῖ, πἰϑουὺϊ- εογΓαάϊα οδάδηί. Τὰ νΓῸ, υἱ δίιηϊ, ποῦ ἃ πδίυΓᾶ ἰι δὲ εἰ Ἰοφίυυβ, π ι)οιἰοπὶ δογῖρίο πιϊηΐ πη ΡΓου εἶδ, ραγιηοίι, , υ] ὕγο δι } ( ρϑῖτο- ΠΟΓΩΙ τ η δυιϑοδρογυηί, οΘοπ απιρ͵. Ηος ἰφίυῦ εἰ δἰ. ὀχρίογαδίυπι, τηϊἶπ ἱπογθ , } δὶ δυπάδηιν Παδϑ λα τοὐϊ ζαγὶβ, πὶ (ἃὰὼ ἰῃ αἰ ουμπδρίοδίι, πἾ}}}} ᾿υπηδηΐ Βηἰι}, νογιμῃ ΘΑ πὶ Δηἶπὶ δοογθιδίθηιν ργῶ ( τυ}, ἱ ηδίυγα, ἰρϑὶ, οἱ πιΐ - δογίοογι δ ουηιυπ)ο πὶ ἰηΓἀγΓΘ . ΟΙΧΥ. --ΡΑῦ ΒυΒΡΙΆΘΟΝΟ. [πα πιά ἀἱείαπι αὐ Αροείοίο, « Εἰ εὶ ἀπρείιις ἀ οὐοἰθ ἐναπηείϊ οὶ νοὐὶς ὃ.) Ὃ διάπυρος τοῦ λόγου ἐραστὴς, Παῦλος, φημὶ, ἡ Ατύδπε ᾿ΠΠ ΥΘΓΡΪ δπιϑίουῦ, αι, ἰπηππι, δρ- ὁ ἁπόστολος, οὐ μόνον χαθ᾽ ἑαυτοῦ χαὶ τῶν ἄλλων ἀποστόλων φέρει τὴν ψῆφον, εἰ τολμήσειαν χαινο- τομίαν τινὰ τῷ χηρύγματι ἐπινοῆσαι, ἀλλὰ χαὶ χατ᾽ ἀγγέλων χαὶ οὐχ ἁπλῶς ἀγγέλων, ἀλλὰ τῶν ἐξ οὐρανοῦ" οὐχ ἐχείνους, ὡς ἐνόμισας, ὑδρίσαι προ- ῃρημένος, τοὺς μῆτε τετολμηχότας πώποτε, μῆτε τολ- μῶντας, μὴῆτε τολμήσοντας τοῦτο δρᾶσαι, ἀλλὰ τοῖς ἁλιτηρίοις δαίμοσιν ἀποχλείων τὴν ὁδὸν τῆς ἀξιοπι- στίας, μἧποτς πρόφασιν λαθόντες ὡς ἄγγελοι ἀνατρέ- βίο! , ΠΟ πιο δάνθγβυβ δοίρδϑαπὶ δἰ'υβᾷιια δρο- δίοϊοϑ βϑηϊθηιίδηι [δγὶ, οἱ αυϊὰ πονϑγιηῃ γάγυμ ἴῃ δυδηρθίίοα ρῥγαἀϊοαιίομθ οοιπην ἰδεῖ δυϑεδηὶῖ, βεὲ οἰἴλη δάγυθγθυβ δηφοῖοβ, δηβεῖο. [Π|ΟἱΡ, δβθ οιἷδπὶ ἀ οοἷο. Νοὴ φυοά , ααὶ ἴος ἴβεοϊηυϑ ΡοΓροίγαγα ὑπιδπ) διϑὶ βυπὶ, ΠῸ φυύθοθυηίϊ, οοιτυπα ἰδπὶ ἴδοογα ἴῃ απίπιιηι ἱπαάυσογοῖ, Υ̓ΘΡΌΝ) αἱ ροϑιἰγὶ ἀπιοηΐθυ πο νἹπὶ ργροϊαιογοῖ, π- αυληἋο δγγερία οὐοοιϑίθηθ, υἱ Δι }}, ργ: ἀ!οαι- ΥΑΒΙΞ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Αὐΐ αὐ Αὐυκιυπιϊπανν Π. πὰ, δοπίτα {πΠ|εγας Ῥειἐ αν, ΟΡ. ὁ. ΠΠΤΤ. δὴ . ΙΒΙΌΟΕΙ ῬΡΕΓΌΘΙΟΤΕ μὸπὶ Θυθγίσγθηί. Θυ͵ἱὰ δηΐπι ἰηφαυΐ! ἢ « Εἰ απιβὶ πο, Α ψωσι τὸ χήρυγμα. ΤΊ γάρ φησι; « Κἂν ἡμεῖς ἢ ἄγ- δηροίυ δ οἷο δυδηροι ζαγαγι τουΐβ δἰ υΐὰ ργϑίοῦ Πσ Δοσορίδβι}, Δη δι! Π| βἷϊ. » Νϑιὴ φἰϊοφυΐ δηφοῖ! οσ ρτγαϊοδιϊοι δ βοουγίίαι ἰδηϊλιῃ γοϊυρίδιειη οαρίομυδιέ, υἱ ἰ. οἰΐαπι, αφυὶ δὰ (ον- π δἰ ἴθ πὶ τ θϑυ [υδγαΐῖ, πιιρφίϑιγιιπ ἰπϊσαγὶι, ἤθη ϑυίδπι : υ᾽᾽ρδὶ ἀοοδινϊ πγυν ροΓ βογὶϊ. ΟἸΧΥ͂Ι.-- ΑΒΟΗΌΝΤΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ι μά, « γεπμιγας οπῖπι ει ΕἸ με ἠοηιὶπὶς ἱπ σίοτῖα Ῥαιγὶς ει ". » , Ομ γ βίιι, Υἱγ οριἰπη), ἤδης οὗ οϑιιβαπΠ) ἴῃ ρᾶ- ἴθγηᾶ φἰοτία νϑηϊυγυη ργοπι δἰ, υἱὁ μφγοιἰογαπὶ οΓὰἃ Οὔὐδίγυδγοί, δογιιπῖυα (ἀτοόγϑῆν οἱ γδΐοπὶ οχϑίΐη- δυογοι: Νοὴ δηΐη ἀϊχὶξ : [ἢ δδάδπι ρἰοτία υἃ Ρᾶ- γ, {ἴηι Γυγϑυ αἰναγϑίιδ . οι υδρίαπι αἰϊουὶ διιβρίε!ο ἰη) σογοίυγ, , υἱ Γθῖλ δοοι γαῖ ΐ δχρτγῖ- ἸηΓΕΙ, ἴῃ δδίίδηι }}|ὰ ναπίυγυηι Δ[Πρηγανὶ!. Εχ {Πυἀ πϑοαββαγίο βοαυΐίυγ, υἱ υπλι οἱ δαπιάθδηι δάης ΘΧἰΒΕΠ|}}}. ΟΌΟΓΙΠΙ ρΟΓΓῸ ὑπ οἱ δλάθη) δἰογιἃ ., ΠῈ}} πιδχὶβ υηᾶ οἰΐδπὶ οἱ ὁδάδπι Θββθηιΐα. Ουοι ' υΐδ πιἰΐ αἰ! , ραγροηάαι ἰὰ «υοἀ ἀϊείιγαβ δυπι. Νὰπι δἱ, υδὶ Θαιἰαπὶ ηιἰὰ πΠοῺ , ίοτγϊ ἀϊβοῦίπη δι) γορογίιυν ( δηΐμη } φίο- γ͵λ δβϑῖ, δ᾽α Ἰυηδ", δἱΐα βιθ!]λτυπὶ : δία! δηΐπὶ ἃ διε] ἰὰ ἀϊεγι ἰὴ οἰατίιαι), φαοηϑηι (Δ ἀδπι ρᾶ ἃ ( ὁδάθῃ) ρὶογίἃ βι ΟἼΟΧΥΙΙ. --- ΜΑΠΟΝΙ. Ομιογ αυΐάδη) ΡῈ πὸ οπηηθ Υἱεοδ Δδοί ον , γελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίσηται ὑμῖν παρ᾽ ὃ εὐηγγε- λισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. » Οὕτω γοῦν χαὶ οἱ ἄγγελοι ἔχαιρον τῇ ἀσφαλείᾳ τοῦ χηρύγματος, ὅτι χαὶ ὁ ἀποσταλεὶς πρὸς Κορνήλιον, ἐμήνυσε τὸν δι- δάσχαλον, οὐχ ἑαυτῷ τὸ πρᾶγμα ἐπέτρεψεν. ῬΞΦ. --τ ΑΡΧΟΝΤΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ον, ε Μέλ.λει ὁ ΥἹὸς τοῦ ἀν- ΔῈ Μὰ νόου ἐᾷ ἐν τῇ δόξῃ ἡΜῖ Πατρὸς αὑτοῦ. ἬἭξειν, ὦ βέλτιστε, ὁ Χριστὸς ἐν τῇ πατρῴᾳ δόξῃ ἐπηγγείλατο, τὰ πῶν αἱρετιχῶν ἐμφράττων στόματα, καὶ τὴν λύτταν αὐτῶν σόεννύς. Οὐδὲ γὰρ εἶπεν, Ἐν δόξῃ τοιαύτῃ, οἵα χαὶ ὁ Πατὴρ (ἵνα μὴ πάλιν παρ- “αλλαγὴν τινά τις ὑποπτεύσῃ), ἀλλὰ τὸ ἀπηχριδω- μένον περιστὰς (), ἐν αὐτῇ φησιν ἐχείνῃ ἥξειν, ὡς ἀναγχαίως μίαν εἶναι αὐτὴν νομίζεσθαι χαὶ τὴν αὐτήν. Ὧν ὃς μία δόξα, πολλῷ μᾶλλον χαὶ ἡ οὐσία. Εἰ δέ τις ἀπιστεῖ, βασανιζέτω τὸ λεχθησόμενον. Εἰ γὰρ ἔνθα οὐχ οὐσία μία, διαφορὰ δόξης εὑρίσχεται (ἄλλη γὰρ δόξα ἡλίου, χαὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων’ ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ) πῶς ἂν ὧν ἡ δόξα μία, διενεχθεῖεν ἐν τῇ οὐσίᾳ; δϑβδι Γαιΐοθ ἰηίοῦ ἀἰΨδίογο αυθαηῖ, αυοτγι