Letter 1089
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, scholastic (lawyer)
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of vice.
Vice needs no teacher — it comes naturally to our fallen nature. But virtue must be learned, practiced, and sustained by constant effort and divine grace.
Περὶ τοῦ αὐτοῦ (ἰὰ εδι, περὶ ποιλιτείας). Ὥσπερ τὸν φιλόσοφον οὐχ ἢ στολὴ χαὶ βαχτηρία δείχνυσιν, ἀλλ᾽ ἡ παῤῥησία καὶ ἡ πολιτεία " οὕτω καὶ τὸν Χριστιανὸν οὐ σχῆμα καὶ λόγος, ἀλλὰ τρόπος χαὶ βίος τῷ ὀρθῷ λόγῳ ἐφάμιλλος. ΛΕ΄. --- ΗΡΩΝΙ] ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ ζωοφθορίας, ἧς ὁ νομο ᾿ Φ ἐν ᾿ Ἐπ οτοῦ ΤΥ τ ΤΠ ὐδοαι ἐΒ μῆς ζόμενοι τὴν ἀνομίαν (). » Ὥσπερ ἡ μυθευομένη τῶν ἑτερογενῶν σύνοδος ἀλλόχοτα ἕἔτιχτε σώματα, Μινώταυρόν τινα χαὶ χεν- ταύρους" ὧν ὁ μὲν τοὺς ᾿Αττιχοὺς ἐθοινᾶτο παῖδας, οἱ δὲ τὰς ἀλλοτρίας ἥρπαζον γυναῖχας " οὕτως χαὶ ἡ τῶν χαχίστω") ἀνδρῶν συνουσία, ἀλλόχοτα χαὶ ἄτοπα , ἤθη τίχτει, μιχροῦ τὰ τῶν χενταύρων μιμούμενα τολμήματα. Δι᾽ ὃ χαὶ ὁ Μελῳδὸς τούτους ἀπήλαυνεν ὡς ποῤῥωτάτω, λέγων’ ε ᾿Απόστητε ἀπ᾽ ἑμοῦ, πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν. » Οὐ γὰρ μιχρὰν ἢ τούτων συνουσία τίχτει βλάδην, ἀλλ᾽ εἰς αὑτὴν βλέπουσαν τὴν ψυχὴν, ἧς οὐδὲν τιμιώτερον. Εἰ μὲν οὖν, ὥς φασί τινες, ἔργα γεγόνασιν οἱ μῦθοι (δι᾽ ὃ χαὶ ὁ νομοθέτης τοῦθ᾽, ὅπερ ἠθέλησας () μαθεῖν, ἐθέσπισε, τὴν πρὸς ζῶα χωλύων σύνοδον, καὶ θα- γνάτῳ τοὺς συνιόντας χολάζων, ὥστε μὴ τερατώδη τέχτεσθαι σώματα, χαὶ τραγῳδίας βλαστάνειν), θαυ“ μαξέσθω τοῦ νομοθέτου ἡ προμήθεια. Εἰ δὲ, ὥς φασί τινες, χαὶ αὑτὸς μᾶλλον πείθομαι, ἢθῶν ποιχίλων ἐπιμιξίαν δηλοῦσιν οἱ μῦθοι (οὐδὲν γὰρ, φασὶ, τῶν ἐξ ἀρχῆς γενομένων ἐπιλεῖψαι ἠνέσχετο), χαὶ οὕτως φυλαττέσθωσαν τὴν τῶν πονηρῶν συνουσίαν" ὅτι γὰρ τὰ μέγιστα βλάπτει (), δηλοῖ μὲν χαὶ τόν" ξόγεπι. Νδπὶ ἐγοδιυγαπι οπιηθι δυδίεπίλνυϊ!, δΌρΓ8- πιυηύδηἶβ αυϊάοα! ῥρουσίυπι, (ογγαδίγ θα ϑυίοδι ἸΙθογιαίθπὶ οοηοὶϊΐαιβ, οἱ ἀδο᾽ ἀδη ἰηνίοδηι οἷ δὶ οΟπηθοίθη8. ΧΧΧΙΙΙ. --- ΤΠΕΟΡΟΒΟ . δε υἱία εαἷἴο ἀΐθπα. δ᾽ οογάδία δὲ ργυάδηίοῦ ἴῃ 8δογὶβ ϑογίριυτὶ γ6Γ- δαγὶ νοῦ , ΠΟ δου! δὰ Διηογοη ἀἰνί πο δδρίοη- ιἰ ἂς πιοάϊιαιἰοπΐ8 οὐνηΐ ἱπιροία [ογγὶ ἀδ065,. γϑγυπὶ οἰΐδη) δὰ ἰρβοῦυπὶ ἀοφπιδίυα) ουρὶ ἀἰξαίεπι, ἃ ηι. εὐαἷο ἀΐρηα δίᾳυδ σοηνϑηΐθηβ υἱνεηάϊ γα , ἰδη- 4ι8π (υπὐαπΊοη! οχϑυγρὶϊ. ΧΧΧΙΥ. -- ἑΡΑ ΠΟ. Βαάειι ἀς τέ. Θυσιηαὐθπιοάυπι ΡΒ Οδορῃμ πὶ ποη αἰδοῖ! ρΡ4 π Πὶ οἱ Ὀ46 , . θα γα Ἰοαιιδην[ οἱ υἷα ργοῦς δί4: Ἰιοιοϑία ς [(ὰ οἱ (Ἰ γἰβιΐδηυπι ποη [δοἷῖ Δ Ὀΐ . οἱ ΟΓᾶ- (, .Δ Υνἱῖία οἱ ποτα ΓΘΟΙϑΒ Γαι] ΟηΪ ΟΟΠηδΘη ΘΗ .. ΧΧΧΥΎ. .--- ΠΕΆΟΝΙῚ ΒΟΠΟΓΑΒΤΙΟΟ. δὲ εοἷτα ει ὑτμς, σα ι8 πιοπι πὶ ἰδοϊδἰαίον. ΕἸ ἷπ ἐμά: ε Ὠ᾽δοσ α πιὸ, οπιπα φιὶ ορογαπιϊπὶ ἱπὲ- φεϊιωίσηι ὅν. ν Ουοπιαύηιϊούπη) οοἵτι. δηϊπια!απὶ ἀϊνογαὶ: Κϑηουΐθ, ἀδ ᾳὐόο 68ὲ ἴῃ [Δ00 , πιοῃδίγοβ᾽ φθηυΐ ΘΟΓΡΟΓΒ, ΠιΐποιδυγΓπ) ἢό8010 ), οἱ δδηϊίδυγοβ, ἤυογυ ᾳυϊάοπι Αἰἰϊο08 ἀθνογδθδί ρυθγοβ, ἰδιϊ δυίδιη Αἰΐθοδ5 γαρίουδηιϊ τυ γ68,͵[ οἰἰδτ πη ρ ΓΟ ΠΠΟΡΌΠπὶ ποιιΐπιιι οοηδυθίἀο, Δϑϑυγάυβ δἰάυθ πηοπβίγοβοβ ἸΟΓΟ5 ΒΑΓ ῖ, 4υΐ ράγυπι αυθϑὶ αυΐῃ σαηἰδυγοτγυπι) [- οἰηογὰ δυάδοὶβδίπηα φιηυϊδπίυγ. Ουδ οδ184 αυοῆυθ , εὐν ῬΔΙΠΊΟΡΟ ΠῚ 8οΥ ίΟΥ αυ8π ἰοη ἰδ π Ὁ ἀνοροῦίι, οὐηὶ αἷΐ : ε ορραΐϊ ἃ π οἴπηδδ, αυὶ οραογϑϊηὶ ἱπίᾳυϊίαίοπ!. » Νοῆ ὀχίρυλπι δηΐηι ΠΟΧΔΠ αἰβηὶ! δογυτ οοηδυοίυάο, ( 6Π , αι: δι ἱρβϑίῃ δρϑοίοὶ δηϊπιαπη, ὥὐά ΠΪΠῚ] ργοιϊοβίιβ δίᾳυρ ργεβίδηιἷίυ5. να ἰφίυγ, αἱ αυϊάδην ροΓΙν - θομΐ, γογῦα ἴῃ ορεγὰ ἰγϑιιδίογυηϊ (απ οἰΐδηι [ - ἰδίογ Βος, φιυοί ἀΐβεογο τυ υἷϑι , βδηχὶί, ΘΟ ΓΘ Β50Π) οὐ Ὀγι118. π ργο η5 ᾽", . ἢ οἱ τιογίθ τυ] 18η8 ] οοπ ῖοδϑὶ (Ὠγίηϊ, " υἱ οἰ ϊοδὲ πηοθη- δίγοβα ργοούδδηίιγ ΘΟΓΡΟΓ8, δἱ ἱγαφουϊαγυιη ἀγρὰ- πιοηϊᾶ ἱπάς μι υ] ) : ες ] 4τοτβ ρτον! ἀθηιϊὰ δ - τη γαιίοηὶ , ϑῖνο, υἱ ἀΐουηι, οἱ τὶ ργοραθὶ- Ὁ γυ8 ν᾽ ύσδιυν, νϑρίογι! ἢ) πηογθ τ σοιηη δεϊοηδπι γοῦν Ἰὰ ἱπάΐοδη! (η δηΐπ), ἰηφυΐυηί, δοῦγυπὶ φυθ ἃ ἐπὶ Θχϑίϊίογυηι, ἀοἤσογο βυβιϊηυΐ!, διίᾳυθ!ὲ δαπιίδιη δὶς δοηβοευδὶ οοπιἰ ἰοποηι ). Εἰδη Οὐ πάης ςλυ88Π Υἱίᾶγα δι υἀθϑηῖὶ ΠΔΙΟΓΌΠΙ οομηηδγοίπηι. Οιιοά δηΐηὶ πϊᾶχὶ πηυ ἀ οἰ γἰ πιδηΐ πὶ αἴεγαί, ἰηἀϊοαὶ ΠΟ. 4υο4ὺ6 : .« φΦθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιΐίαι κακαί. Δηλοῦσι δὲ χαὶ ᾿Αμνῶν ὁ πρεσδύτατος, χαὶ ᾿᾽Δθε- σαλὼμ. ὁ νεώτατος υἱὸς () τοῦ Μελῳδοῦ, αἰσχρῶς δ Ῥρα). γἱ, , " Εχοιϊ. χη, , Βοπὺε σΟΥΤαρμπί πιογες σοπρτοεδμδ πιαί!. Ἰηδεδηϊ ργϑίογθα οἱ Αιπῆθοη πϑίι τηδχίπιυδ5, οἱ Αδδῖίοθ πῖυ πἰμΐπυ5 ἢ ῬΒα οφτϑρ ν;, αυΐ οὶ ΥΑΒΙΣ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () ἀοπίογ ορίϑι. ΠΠγἱ κω. Βιττ. () Ρεὸ ἠθέλησας εοὐ. αι, ΠΒαιεῖ ἐζξήτη- σας. ῬΟΒ5ΙΝ. () ως, φυλατ.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, scholastic (lawyer)
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of vice.
Vice needs no teacher — it comes naturally to our fallen nature. But virtue must be learned, practiced, and sustained by constant effort and divine grace.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.