Letter 1091

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of general. The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.

Εἰς τό" Μὴ ποιδῖν τὴν ἐλεημοσύνην ἔμπροσθεν τῶν ἀγθρώπωγ. » Θαυμάζω σον τὴν χεχρεωστημένην () ἀφροσύ- γὴν. Οὐ γὰρ οἶμαί σε εἰς τοσαύτην ἄνοιαν ἐληλαχέ- ναι, ὡς νομίσαι, τοὺς ἐλεοῦντας μὲν, ἐπιδειχνυμέ- νους δὲ, τῶν μὴ ἐλεούντων χείρους εἶναι. Ἐγὼ δὲ ὡς ἔχω γνώμης περὶ τούτων φράσω " ὅτι ἐλεήμων μέν ἐστι χυρίως ἐχεῖνος, ὁ εὐεργετῶν μὲν, μὴ ἐχ- πομπεύων δὲ τὰς τῶν εὖ πασχόντων συμφοράς. Εἰ μὲν γὰρ δι᾽ αὐτὸ τὸ χαλόν τις πράξειε, μείζονα ἔχει τὸν μισθὸν τοῦ διὰ μισθὸν αὐτὸ ποιοῦντος" εἰ ὃὲ διὰ μισθὸν θεῖον, ἐν δευτέρᾳ τάξει τετάξεται " εἰ δὲ δι᾽ ἔπαινον ποιεῖ, ἕξει τοῦτο δι᾽ ὃ χαὶ πεποίηχεν. -Ὁ δὲ μήτε δι᾽ αὐτὸ τὸ χαλὸν, μήτε διὰ τὸν θεῖον μι- Ὦ σθὸν, μήτε δι᾽ ἀνθρώπινον ἔπαινον ποιῶν τὸ δέον, οὐδὲ ἄνθρωπος εἶναί μοι δοχεῖ, ἀλλ᾽ ἀλιτήριος δαί- μων. Δι᾿ ἦν τοίνυν αἰτίαν σὺ τῶν θείων χρησμῶν ἀχούσας, παραχελευομένων μὴ ποιεῖν τὴν ἐλεημο- σύνην ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, οὐ διὰ φιλοδοξίαν ΥΔΙΙ ΠΕΔΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Ηςες, καὶ τὴν βιωτιχὴν .... πλρὰ τῷ Ἐχχλη- σιάστῇ, οιπἰἰοῦ δι . βανὶβ. αδιυσπίυ σού οθ γαιοᾶνο ἀρ. Ροθδίνυμ. Εριτ. ἐ () Ῥγο ἠθιχόν ἰάδωι οοὰ. ἰερὶὶ ὑλιχόν. ῬΟΒ5ΙΝ. ) γβ. . ργο χεχρεωστῃ μένην οο(. Υο!ῖ. θὺ0 Πιὰρει χεχρωσμένην. ΡΟϑΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜΝ . ΓΥ- -- ΕΡΙ5Τ. ΧΙ. ἀνεχόμενός τι ποιεῖν χρηστὸν, τοὺς διὰ φιλοτιμίαν Α ρογηϊοίοδυβ 4υϊάδπι οἱ ποχΐυ5 ἀξιῆοη. φυδτθ ποιοῦντας αἰτιᾷ; “Ὅσῳ γὰρ χρείττων ὁ διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων δόξαν σωφροσύνην ἀσχῶν, τοῦ μηδὲ διὰ ταύτην σωφρονοῦντος " τοσοῦτον ὁ διὰ φιλοδοξίαν εὖ ποιῶν, τοῦ μηδόλως εὖ ποιοῦντος ἀμείνων. Ὁ μὲν γὰρ τοὺς ἀνθρώπους, ὃ δὲ οὔτε τοὺς ἀνθρώπους οὐδὲ τὸν Θεὸν ἠδέσδη. 6ἱ ἰεπορογδη δ), , 4υἱ πῈ απ ά6π) Ῥτορίονῦ ἢδης ΘΠ ρΟΓΔἢ8 οἱ ολδίι8 δδὶ : ἰείιυν, ἰυ, φυΐ αὐνίηα ογδουϊα δυάἰνἰβεὶ, δἀϊιιοσμοδιία Π6 [Δείαιποα εἰδαιιθεγαδαι ἐοεδης δοιοέπέϊνος, ὁπ ρεα. πα αυΐόοιι εἰοτγίδ ουρὶ ἐἰ416 δἀιυςίυ8. ηὐἱ4- 4υ2π δθοηΐ ίδοογ βδυβιίηθ8δ5, αἱ ρ6Ρ δινυ - " πὶ ἰᾳυϊά [Δοϊυμὲ ΓΟΡΓΘΙ πα Οὐυδηιο Θηΐε Π16- Ποῦ . ἰ8 4υὶ ργορίδν ποιιΐηιμι αἰογίδπι) οΟ οϑειϊ- ἰϑη10 οἰἰδπὶ ἰδ 4υἱ ( εῖι οἰθοιμοβυπαπὶ φἰοτί οοηδοηισηΐδο διυαΐο, δίι6γὸ μίδηθ ποη [δοὶϊ, πιοίϊοῦ οϑὶ. Αἰιοῦ δηΐαι δοιηΐα8 δϑ ἴθ: ἈΠ16Γ γ6ΓῸ θαυ ΒΟηΐ , π6 θουπὶ ὁδὶ γονογίιυβ.