Letter 1097

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of scripture. Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.

Τῆς πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστοιλλῆς. Εἰς τὸ γεγραμ- μένον" ε« Παρέδωχεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκχι- μον γοῦν, ποιεῖν, ν Χ. τ- «. Ἐπειδὴ γέγραφας, δι᾽ ἣν αἰτίαν παρέδωχεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόχιμον νοῦν, ἐρῶ ὅτι εἰ τὸ ἑξῆς ἀνα- γνώσῃ, καὶ γνώσῃ, καὶ ἀπαλλαγήσῃ πάσης ἀμφιλο- ΥΑΒΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ῥοϑὶ εἰ μὲν οὶ ὅπη, Ιοο0 ι8 ροιιθη8, Ὦ διὰ τοῦτο χαὶ γίνεται τὰ γινόμενα " ἀλλ᾽ ὅτι γίνεσθαι γὰρ ὅπου. ΡοΒΒΙΝ. ω) Ροβι ὑπόθεσιν δΔάἀάϊ! δοθείη, Δι. ροι . δὰ ς ἰγδηβίαγι ὁχ ὑθῦβ. . δ γβ. υἱῖ. ΓΟ δοῦναι ροιίϊ εἶναι. ᾿ν. () Νοη 4ιΐ8 Γ6δ π )Γ8 Ὀ γα τοτυηΐϊ ργυρῃοία, Ἰἀεῖγοο δνοηθγιηί: δὶ ΐὰ οὐθηιυγα ογληϊ, ἰἰἰ60 ῬΓΖΥΪΒΆΒ 6Ά5 ρΓΒύΐχογιηι. ΒΓΟΝΠΟΡ, μΓΩΘΥ οἱ ργ- ἀἰεῖϊο οπ ἀἤθγι δνθη . ΓΟΓ ἢ ΠΘΟΟ5518- ἰόπ). δάση . Αἰ ἢ δα πιθη ἃ ΠΟ ἢ Ρ.- οἰοιθιη οἱ σγυσοιῃ Ὀοινιϊηὶ : Οἱ προφῆται τῶν μελ- ὄντων εἰσὶ προσημάντορες ᾿ οὗ γὰρ ἐπειδὴ λέγουτ', μέλλει, διὰ τοῦτο χαὶ προλέγουσι, χαὶ ἀνάγχη μὴ Ψεύδεσθαι τοὺς προφήτας " ὁρῶσι γὰρ ἀληθῶς. Εἰ ἴηῦχ: ἾΑρον τὰς πράξεις τῶν Ἰουδαίων, χαὶ πάντως οὐ προεφήτευε ἂν περὶ αὐτῶν ὁ Ἡσαΐας τοιαῦτα. Εἰ ΓυΓΒ5Ὸ , ΠΟ ΓρΟΒ1115 4υϊ νϑάλπι : Ἐπειδὴ γὰρ ἀλη- θῶς ἑώραχε, διὰ τοῦτο ἀδύνατον ἦν σφαλῆναι αὖ- τόν“ οὐ γὰρ ἄλλως ἑώρακεν ἣ ὡς γέγονε " χαὶ πάντα τὰ προγεγραμμένα πεπλήρωται" οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ. γέγραπται, διὰ τοῦτο χαὶ ἀπέδαινον, ἀλλ᾽ ὅτι ἐγί-. γνετὸ πάντως, διὰ τοῦτο χαὶ προελέχθη. ἈΠΤΤ, ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΟΌΜ .. 1Υϊ --- ΕΡΙΘΤ. ,Χ. γίας (). Φησὶ γὰρ, ε« Πεπληρωμένους πάσης ἀδι- Α ΠΙΡεγαυδτίΘ. Αἰι οηἰπι, « Βαρ]οίο8. οπιηὶ ἰηἰυβε . » χίας. » Γενιχῶς γὰρ ὀνομάσας πᾶσαν τὴν χαχίαν, χαὶ χατ᾽ εἶδος ἐν τοῖς ἑξῆς διεξέρχεται. Ἐῤ τοίνυν οὐ πληρωθησομένους, ἀλλὰ πεπληοωμένους παρέδωχε, τί ἄτοπον εἴη πεποιηχώς; Εἰ δ᾽ ἀσαφὲς εἶναι νομί- ζεις, χαίτοι σαφὲς ὃν, σαφέστερον αὐτὸ ἑρμηνεῦσαι πειράσομαι. Οὐχ εἶπεν, Ἐπειδὴ παρεδόθησαν, ἐπλη- ρώθησαν, οὔτε μὴν, Παρεδόθησαν πληρωθησόμενοι, ἀλλὰ, ε Πεπληρωμένους παρέδωχε " ν» τουτέστιν ἀφῆχε, γυμνώσας τῆς ἑαυτοῦ βοηθείας " ὡς ἂν στρα- τηγὸς μὴ πειθομένους στρατιώτας τοῖς παραγγέλ- μασιν αὑτοῦ, ἀλλὰ τό γε αὐτῶν μέρος ἡττηθέντας, ἀφίησι, γυμνῶν () τῆς ἑαυτοῦ σοφίας. Τοὺς γὰρ οἴχοθεν πεπληρωμένους πάσης χαχίας, εἰχότως τῷ ἐγχαταλεῖψαι παρέδωχεν, οὐχ ὠθήσας εἰς τὸν ἀδόχι- μὸν νοῦν, ἀλλ᾽ ὁρμήσαντας εἰς αὐτὸν ἀφείς. Νδπη) ροϑβίθαιδη), ΚΘΏΘΡΑΙ ΘΓ ΟἸμποη ἱπιρτοθ (δι θπὶ ποιῃΐανὶ!, οαπηάδπι οὐἶδπὶ ἰῃ βρθοία γοσθηθαὶ ἰη - συθηιθυ8. ] ΟΥ3Ὸὸ ποὴ γδρίβῃ , δοὰ πὶ γερίοίοβ ἰγδύϊάϊ, αυἱὰ ἀὐϑυταάϊ [6ο] οχί δι πηδηι8 οι ἢ υοά ] ος Οὐβουγυπὶ μι185, 4υ Δ Υἱβ ρ6Ὑ- δρίουυπι, ρἰδηΐυ8 οι) δὲ πιδηϊ [65ι ἰύθδαι ] ἰη- ἰογργοίδιὶ οοπαῦοῦ. Νοη ἀϊχίὶ : Θυοπίληι νοὶ ρμοβιί- φυλιη ΓΔ ἰ διιηϊ, τορίοι! δυμὶ; πϑαᾳυδ ἰος: Τιδαϊιὶ βυηὶ τορὶθηδϊΐ, τοὶ υἱ γαρίδγοηιυγ : : « Βορ]θιο5 ἐγδάϊαΐΐ, » μος αἰπηΐβὶι, γα αι , πὰ" ἀλι05 δυχὶ!ο οἱ ργϑίἀϊο. ΝῸΠ Ὁ 4018π ᾿τη- Ῥόγδιον δἰϊψυΐβ τι , αυΐ πιδηἀδι ἱρβίυβ ράγογθ ἀοἰγοείδηϊ, δ6 ᾳυδηΐπ ἴῃ 65ὶ υἱοίοβ, αϊπιῖειε τοἰϊηαυΐξ, δυὰ βδρίθηι οοῃδίοαυθ ἐδδιϊιυϊ08. Εο8 δΓξο, αυἱ ἃ δαἰρ5ὶ8 γερίϑιὶ δγδηϊ οπληΐ ἱπηργο "]- ἴλί6, ΠΟ ἱπηηθγ ὁ ἀδβογθηάο ἰγδάϊϊϊ, ἤθη ἱπηρθῖ ] ἰπ γαργοόθυπι δοηϑυπι, ἰῃ οὐπὶ ουρί ὁ τῦθδι- 6ἱ οὐυπὶ ἰιηρρίυ, ΓΟΙ πη] 06η8. ξ΄, -- ΘΕΟΛΟΓΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον" ε« Οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν. » Ἐπειδὴ πάλιν ἀποστολιχοὺς ϑησαυροὺς ἀνιγνεύειν ἡμᾶς παρεσχεύασας (ἔφης γὰρ᾽ Τίέ ἔστι τό’ « Οὐ μόνον αὑτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ χαὶ συνευδοχοῦσι τοῖς πράττουσι, » καὶ ἐπήγαγες" Εἰ τοῦ ποιεῖν τὸ συνευ- δοχεῖν χαλεπώτερόν ἐστι, δι᾽ ἣν αἰτίαν οὕτως αὐτὸ ἔταξεν ὁ Παῦλος :)" ὁλίγον συναγαγὼν σαυτοῦ τὸν νοῦν, ὥστε θηρεῦσαι φεύγοντα τὸν ἀποστολιχὸν νοῦν, ἄχονε. Τινὲς μὲν οὖν μὴ νοήσαντες τὸ εἰρημένον, ἀλλ᾽ ὥσπερ σὺ διαπορήσαντες, χαὶ παραπεποιῇσθαι τὰς λέξεις τὰς ἀποστολιχὰς νομίσαντες, οὕτως αὐὖ- τὰς ἡρμήνευσαν " « Οὐ μόνον οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, ἀλλὰ χαὶ οἱ συνευδοχοῦντες τοῖς πράττουσιν. » Οὕτω γὰρ εἶχεν, ἔφασαν, τὸ παλαιὸν ἀντίγραφον, ἵνα μεῖζον ἧ τὸ ποιεῖν () τοῦ συνευδοχεῖν. Ἐγὼ δ᾽ οὔθ᾽ ἧμαρ- τῆσθαι ἐν τούτῳ φήσας τὰ ἀποστολιχὰ βιδλία, οὔτε καταδραμὼν τῶν μὴ νενοηχότων (ἴσως γὰρ εἰ χαὶ ἐν τούτῳ πλεονεχτοῦνται, ἐν ἄλλοις πλεανεχτοῦσι, χαί τινὰ ἐνόησαν, ὧν αὐτὸς οὐδ᾽ εἰς ἔννοιαν ἀφιχόμην), τὰ νενοημένον φράσας, τοῖς ἐν