Letter 1105
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of wealth.
Wealth is a tool, not a treasure. Use it for others and it becomes eternal; hoard it for yourself and it perishes with you. The only treasure you keep is the treasure you give away. Everything else will be taken from you at death.
Τῆς ᾿Εξόδου. ε Αἰτήσασθε ὅχαστος παρὰ τοῦ π.ἴη- σίον σχεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, » καὶ τὰ 1οιπά. Καὶ σἱ τὸ, ὃ φὴς προδεδλῇσθαι τὸν πρὸς σὲ διενε- χθέντα, διχαιοσύνης ἀχροτάτης πνεῖ. Ἐπειδὴ γὰρ τοῖς ἝἭ ὀραίοις () μαχρὸν δουλεύσασιν οἱ Αἰγύπτιοι χρόνον τὸν μισθὸν οὐχ ἀπέδοσαν, ἄχοντας αὑτοὺς εἰσπραχθῆναι παρεσχεύασεν ἣ τῆς διχαιοσύνης πηγή. Διὰ τοῦτ᾽, ἔφη, χρησάσθω ἔχαστος παρὰ τῆς γείτονος ΥΑΒΙἙ ΚΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. οἰἶ8 σοπηἰ ἰυὉ : [Δοἴ8. ἰηαυδπιὶ, ἰἶο ρυηίυμέιγ, ποα Ὁ ἰπδιογ εἶναι οἱ χαὶ ἰάδῃι ἰπβογὶ! ἵνα. Ῥοϑειν. ψοῦῦα. Υἱά. . υμΐοα. ὦ. δὲ φιὶς ἐπιρογαιοτὶ πιαίε- ἀϊπετί!. Οοτποί. Τδοϊτυβ . Δηπαί. ἀα ΤΊθοτίο : « [μοφοπὶ Π Δ) γούυχογδιὶ, οὐΐ ποπιθῦ ἀρυὰ να- ἰεγοα ἰόσπι ; ) ἰῃ [υὐἱείυπι νου ϊουδηϊ, 5ἱ 4υΐ8 Ρνγοάϊιίοπα ὀχθγοίιαιν, δὖυἱϊ ρίοθυουν βουϊιοπίθυ5, (- πἴᾳυο π δὶ6 φοδία γορυ !ΐοα π)α)δίδίθηι ρορ. Βοιη. εἰν υἶδδεῖ, ἴδοίλ διζυθυδηῖυγ, ἀΐτίαΔ ἰπρὰηθ δγϑηϊ. » Ἀιϊττ. () (ο4. . ροϑί ἐπαγγειλάμενος ᾿δάϊϊ μέν. γοῖθ. ρο5ὶ ὅ, μιχρὸν ηὐἱλί ἐπ μικρός. Γ5. πὰς ὃ, () [ἀδηὶ τὸ δέον νογε!ϊ ἰη τὰ δέοντα, ἵν». ᾿ () οὐ. αι. ργὸ ἐχχολάπτεσθαι δυρροεγῖς ἐχχόπτεσθαι. ὟεΓ8. δηῖαρ. τῷ πιυίδι πῃ τό. ἴρ. ΠΡ ΝΜ τδηνρι ΠΟΒΙΟΡ ὁΡ. "Ὁ . ν» οἱ ἱμ. 6ρ. νἕν τ τοῦ τὰ αὐτὰ παθεῖν π Ν οὐαὶ ἔλλων τὴ χατόν: θαι ἢ () ᾿Επειδὴ γὰρ τοῖς 'Εδραίοις. (οηἴεν [ς᾽άοτ, . ορίϑδι. . δ΄᾽΄ οἱ ΔΓ δ, Ραιγοβ δχοιι βδη, ἱπι0 ιδίυτα ργοιᾳηιίδηι ἐΠυ ἤδυταο γυπὶ ἂὺ - ΡΕἰ αἰ ϊαιη δρο τ). [Ὁ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ ,. ΤΥ. -- ἘΡΙΒΤ. ΧΟ. αὐτοῦ χαὶ συσχΐνου σχεύη ἀργυρᾶ χαὶ χρυσᾶ. ν Εξ Α ἃ Υἱεΐπδ δυ8 οἱ ΘοηυροτΤη γ888 δγζοηίθα οἱ Δ8γθᾶ.» μὲν γὰρ μὴ δουλεύσασι τοῦτο προσέταξεν, ἴσως ἄν τις ἄδιχον τοῦτο ἐνόμισεν εἶναι. Εἰ δὲ τοὺς τὴν ἐλευ- θερίαν ἀφελομένους χρῆμασιν ἀμύνασθαι ἐχέλευσεν, οὗ μόνον μὴ ἡἠδιχῆσθαι ἑἐχείνους ἂν ἔγωγε φαίην, ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἴσην τιμωρίαν ἀπητῆσθαι" ποῦ γὰρ ἴσον, χρημάτων στέρησις, καὶ ἐλευθερίας, ὑπὲρ ἧς οὗ μόνον τὰς οὐσίας προΐεσθαι, ἀλλὰ χαὶ ἀποθνήσχειν οἱ νῦν ἔχοντες ἐθέλουσιν ; ἰο, οἱ ᾿ γίδια ϑρο! Διο ᾽ Ὁγο ου͵υ8 οΟηβογυδιίΐοηα γί δη) δϑηρυΐηοπ) ργοίυπιοξγζο η0η ΓαοοιΒδηί. ΠΗ’. --- ΖΩΙΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ .1ήθης. Καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος, καίτοι πνευματιχοῖς χο- μῶν χαρίσμασι, τῆς ἀναγνώσεως οὐ μιχρὰν ἐποιεῖτο σπουδήν. Διὸ χαὶ τῷ θρέμματι αὑτοῦ τῷ περιδλέπτῳ ἔγραφε" « Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει. ν Δεινὸν γὰρ μάλι- στατῷ γευσαμένῳ τῆς θείας σοφίας ἐστερῆσθαι ταύτης, οὐ μόνον τῆς μνήμης οὐ προσγινομένης, ἀλλὰ χαὶ τῆς ὑπαρχούσης λήθῃ διολλυμένης. Αὕτη γὰρ μάλιστα ἢ δύναμις, εἰ μὴ καθ᾽ ἑχάστην ἡμέραν θεραπεύηται, ἀποφοιτᾷν πέφυχεν, ἀργίας καὶ ῥᾳθυμίας χαὶ σχήψεως μὴ ἀνεχομένη (). Ὅπερ οἱ πολλοὶ () ἀγνοοῦντες, μᾶλλον δὲ τὴν οἰχείαν ἀμαθίαν περιστέλλοντες, χωμ- ῳδοῦσιε τοὶις φιλολόγους χαὶ σοφοὺς, οὐχ εἰδότες ὅτι ἣ σοφία σοφοῖς φοιτηταῖς μάλιστα χαίρει. ΠΘ΄. --- ΦΙΛΙΤΡΩ (). Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ, «ε« Πέγητα οὐχ ἐϊλεήσεις ἐν χρίσεις. » Καὶ τῆς δυναστείας τὴν ἀπληστίαν, χαὶ τῆς πενίας τὴν φιλοπραγμοσύνην χολάζων ὁ νομοθέτης, ἐθέ- σπισε᾽ ε« Μὴ ἐλεήσεις πένητα ἐν χρίσει" » οὐχ ἀπαν- θρωπίαν διδάσχων, ἀλλὰ τὴν χαχουργίαν ἀναστέλλων, ἵνα μὴ τῇ πενίᾳ εἰς φιλοπραγμοσύνην χαταχρήσωνται. Εἰ δὲ τὸν πτωχὸν, τὸν τῷ δυσνουθετήτῳ θηρίῳ μαχό- μενον τῇ πενίᾳ, ἀπεῖπεν ἐλεεῖσθαι, πολλῷ μᾶλλον τῶν πλουσίων τὴν ἀπληστίαν ἐχόλασεν. μι. -ς ΑΛΥΠΙΩ. Περὶ ἀναγνώσεως. Κατὰ ᾿Ε.λ.λήνων. Περι τῆς χά- ριτος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, καὶ τῆς ἐξ Ὁ αὐτῶν ὠφε.Ἰείας. Καὶ τοῖς ἕως τῶν τῇδε ὁριζομένοις εἶναι τὰ πρά- γμαᾶτα, μετριωτέρα (). οἶμαι, ἣ τοῦ βίου τελευτὴ Τίη. τιν, . “" Εχοά. ΧΧἸ, ὅ. Νδηι δἱ αι ΐάοπι ἰ(ἱ ρερεορί886ι (Ποὺ Ηουγαἰ5) συ! ΠΟΩ βου] δδθηϊ, [γι γο ἢδης ἱη)υδίδπι Δ! 4υἷδ᾽ οκἰ δι ιηδγα οι Ἶ886ῖ. δίη δυίθηι αὐὖὶ ᾿᾿Πνογίδι6 Βρο 'διΐ πόγᾶηϊ ἰυ88] νἱηάΐοαγο δῆς ἱηϊυτγίδηι Δ0141 ρϑουη , οαφυϊάδη ἰΠΠ (ἡροὶ] Δί ογ68 [ἰθγια- () ἢοη δοίαπι πο ἰηυγίὰ , η6 αυϊάο) σγανΐ ρϑγίφιια ροπᾶ [ ἀἰχορὶπ). () υ οηΐτ ἰπίο γ ΘΟ ραγ τὶ ροδδὶηὶ, ροευηίαγυπ) - “ αυΐθυϑ ΟΟΥ δδρὶϊ, θη ἰΔηίυπι Οραβ, δε] οἰΐδιι ΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- Ζ0110 ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. δὲ οὐ!]υΐοπε. ἴρ86 ΄φιοαυθ Ῥαμὶυς, ἀἰνίηυ [Π υἱγ, φυδηίϊυπιν Β ερί εἰ τυ! θυ5 ἀοι ογπδίυβ εὐδοί, ἰδοιἰοηΐἱ ἰδθη ποι ράγνδηι (οὐ Ορογϑπ). Ὁ ἱδΠ] ΟὈΓα πὶ οἰΐα πὶ οοηϑρίουο δἰυπηιπο δυὸ βεγίρβίὶ :
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of wealth.
Wealth is a tool, not a treasure. Use it for others and it becomes eternal; hoard it for yourself and it perishes with you. The only treasure you keep is the treasure you give away. Everything else will be taken from you at death.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.