Letter 1115
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
Εἰς τὸ" ε« Ὕμεις ἐστε σῶμα Χριστοῦ. ν Ἐπειδὴ γέγραφας" Τί ἔστιν " ε« Ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ, καὶ μέλη ἐκ μέρους ; » οἶμαι, ὅτι ἐπειδὴ, οἱ μὲν ἀπανταχοῦ τῆς ὑφ᾽ ἡλίῳ Ἐχχλησίας σῶμα Χρι- στηῦ, Κορίνθιοι δὲ μέρος ἦσαν τούτου τοῦ σώματος, ΟἸΙ. -- ΕΡΙΜΑΘΗΟ ΓΕΟΤΟΗΙ. π4, « γος ἐξὶς σογρις (νι ει ... Ουομίδπι Ρ6Ρ [ π 6Γὰ9 αφυϑδὶυΐςιΐ, αὐυἱά 5ἰυΐ νοϊϊ' ἰΠυἀ : « Υοβ σοΟγρυβ ΟἸγδιὶ, οἱ πιοπιῦΓ 6Σ. ΡΆΓΙΘ: » ΔΓ ΓΓΟΡ, αυΐα φυοίχιοι υυΐηυθ νἱνυν Ποιΐ.. "), Εσοἰοο ἰδ υηΐϊνο γ9. δ ρΡ6Γ τοίυπι ΟΥΡΘΙῃ διὰ τοῦτο ἔφησεν᾽ ε« Ἐχ μέρους" » οἷον, Μέλος ἐστὶν ἡ ἢ) ἀἰβρογβα! ΘΟΓρυ8 οοπδιϊίαθηι ΟἾ γῖβιὶ , ον πε γος παρ᾽ ὑμῖν Ἐχχλησία τῆς ἀπανταχοῦ. Ὥστε δίχαιο! ἂν εἴητε οὐ μόνον πρὸς ἑαυτοὺς (ἐστασίαζον γὰρ), ἀλλὰ χαὶ πρὸς πάντας τοὺς χατὰ τὴν οἰχουμένην ὁμοπίστους ὁμονοεῖν, πᾶσαν διχόνοιαν ἐχ ποδῶν ποιη- σάμενοι. Ρᾶγβ δγδιηὶ ᾿"υ σογροτὶβ, ἰάθο βαυΐυιη μος. αἰχὶδ56 " « ἔχ ρᾶγίο. ν» Ουδεὶ ἀΐεογοϊ : Ἐοοίεβία αὐ δρυζ. ΤΟϑ ὑδί, πιοπΊθγυπὶ 6ϑὶ Βοο᾽ δ᾽ ὑπ͵ Γ58 υὐΐᾳυε. Ἰφεοτιιη Πα :. Θυδλιποῦυγθοηι Φηυυπι , νΟῸ8 ΠΟΙ]. π Π ἰπ6 νοϑπιοιΐρδο5 (ϑοογάϊα Θηΐἶπὶ [ονεου δι), λόγι δἰἴσιι ἐπ ΟἸΠἾ ΒΕ ΡΩΓ ΟΥ̓ΡΘΠῚ ( Γγάγυ ἀοσομι ραβδία ἢ οἱ ,. ἑοηοογι απ εοίογα, οπιηΐ. ἀἱβοογάϊα ργοου! γεϊοραιας (δηί.1ν, . δ᾽ ῬκᾳαΪ. ΧΥΙΣ, . ΟοΥ. χΥ, ], ΟΧΥὰ!, . ἤοπη.ΧΠΠ!, ὅ. , , γον. ", , ΥΑΒΙΖ ΨΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ως, ὅπερ, οἶμαι υϑῆυ6 δὲ χαταπλαγῶ, οιμἐ θαι ]. Ρ ΑΓΙ5., οἱ ΓύσίΘ βυρρίοη!ϊυν ἃ ςοαΐςα γαιΐσαηο . ριτ. ΟὟ. -- ΠΙΕΆΑΟΙ ΒΙΑΘΟΝΟ. Ϊπ αἴείαηι, ε Υοῦὶς ἀεαϊς διε, ποη πιούο μὲ ἐπ ἐρεννι εγθαφίείϊε, ἐθἃ εἴἶαπι Μὲ ὕ7ΓῸ ἐρεο μαϊεῖ6- πεὶηὶ .. Ῥγῴεϊδγα δίαυθ δργορία [δεῖβογα ἤθη. βίηθ πιδρχηΐβ εἰΐάπὶ Ἰαυθγίδυ8 ρεγβςοὶ βοίθηὶ. Οὐπὶ ἱψί ων οσχίχυδ εἰ ΛΗ ποϑοῖο ορογᾶ ἰυἱ6 [δεΐ88, ποὶϊ ρυΐίαγο ΠΑ Χ ΡΓΘΠι ρου Ἂυγυπὶ : ἢ6ς 6δ5ὶ αυ0ἃ Βρ6Γ65, εἴη Υἱίϑηη οἰερογὶ8 ρογίοι! ! οσρογίθα) δὰ πη0 ἰ6 ἀππυδηίοι, ἴΟγὸ ἰδπιθη ἴῃ ἴγοηίθ δοἰαΐ, υἱ οἷα ὁ0η- δρίουυβ ἱπβί χηΐβ. ΕἾυ8 δηΐπν οϑὲὶ οἰΐδιιῖ νοῦδ Ργοθηΐ5. Υἱοίογοι ργοο δηνδγὶ, ηυΐ ρογίουϊα δυΐογὶι, αιΐαυο ἰγορ688 βίδιυεῦ. Θιοὐ ] οἰἰδη) οομεἰφοτγῖι οἱ ἱῃ ργῷὶο οσουπῦδι, πηοπηογία ρέγροίυο υἱυΐ!, οἱ ρΓϑι να τηδ[ογα αυδηὶ ρΓΟ ΟΠΪΠ6 ΘΟπδοαυθδίυγ. (- . ἸΒΙΡΟΒῚ ΡΕΙΌΘΙΟΤ ἢ ΡΔ'. --- ἹΕΡΑΚΙ ΔΙΔΚΟΝΏ. Εἰς τὸ, ε« Ὑμῖν ἐχαρίσατο ὁ Θεὸς, οὗ μόνον τὸ δὶς αὐτὸν σιστεύειν, ἀ..λὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Τὰ μεγάλα χατορθώματα μεγάλοις χαὶ τὰ μέγι- στα μεγίστοις () πόνοις κατορθοῦσθαι πέφυχε (ὅ1). Μὴ τοίνυν μιχρὰ χαὶ φαῦλα πράττων, οἵου τῶν με- γίστων ἐπάθλων τεύξεσθαι" μηδὲ τὸν ἀχίνδυνον χαὶ ὑγρὸν ἑλόμενος βίον, ἔλπιζε ἐν τῷ μετώπῳ τῆς φά» λαγγος λάμψειν. Τοῦ γὰρ χινδυνεύσαντος χαὶ τρό- παιὰα στήσαντός ἐστι καὶ τὸ ἀναχηρύττεσθαι. Εἰ δὲ χαὶ τελευτήσειεν ἐν τῇ μάχῃ, τῇ μνήμῇ ἀτελεύτητος μένει (), χαὶ τὰ ἔπαθλα μείζονα ἕξει ἣ χατὰ ἄνθρω- πον. Ὁ δὲ γενναῖος τοῦ Χριστοῦ στρατηγὸς, χαὶ τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ παθήματα στεφάνους εἶναι εἰχότως νὸ- Βαγοϑὰβ δυίοπι ΟΠ γὶβιΐὶ ἀτχ πη αὐ ὑγὸ Β μίζει, λέγων" ε Ὑμῖν ἐχαρίσατο ὁ Θεὸς, οὐ μόνον τὰ ἶρ580 διϑιΐηαὶ, πιογίιο Ῥγοὸ δογοηΐβ ἰαῦοὶ, . ὀυπ δἷι : ε Τονὶβ ἀφ! θουδ, Βοη δοϊυπι ἴῃ ἰρϑῦπ), ογα- ἄδγο, δο δἐΐδπη ΓΟ ' ραϊιΐ. » Νδπ) υἱ δη) οἴηἶ!- ἴ.π , ἱπαυΐι, ἰυἱυγα "θη8, οἰΐλη 'ρ885 ρ85β: ἢ , ΒΡ : οἰἴδι ᾿ρϑὶ θοπιῖθ οοπιυηΐοδηιυβ, Ιηδχίιἃ δη1 ργϑιηἷα οἱ φογοι Ἰοησα ρυϊοπορηϊ πη. ΟΥ̓. --- ΟΡΙΕΙῸ ΟΠΑΜΜΑΤΙΟΟ. ὃε ἀσπιοπίϑιις. Θυοηΐαπι ἴ6 πηϊγαγὶ ἀϊο6 ), φιοπιοὰο πορη ΟΣ ποσὶ ἰ8 ἐφηοηΐυ5 ροβιυ!γίηϊ, δυυπὴ οὐ ογοὰ - δίυπ) , ᾿ΠΠ γ6ΓῸ ἰη͵ υϑῖ8 ΔΖοΓγα βιιβι[ πυδγυηί, οχ͵- δίϊη0 ἰἰεἶτοο 'ρ5038 ροδίυ υἱ ΟἸΠΟΓ 5υ08 : ΟὨΟΓΆΠ) ἀᾷγοὶ, ΓΟ ( φογουδϑηῖὶ, οἱ οἵἢ- μίθιι5 Βαυ οὶ νοδυδηι. [π͵υ518 γόγὰ βυδι]ηἰδίγαυδωξ, φυοά ἱπιρτοῦί δββϑηί ἰμδιϊίυϊο δεϊπὶῖ οἱ 8ι18 υουη- ἰΔι6. Νάὰπι οὐ δβοίγοηὶ πη ]ΠΠ09Ὰ πιογί8 υἱγί ἢ ργοῖΐο ἢαῦογα, οἰπιυ δι υἱγίυ βειἀ ΔΙ ΔΓ6, ᾧἱ νἱ ἀ6 ορίηἰοηθῃ ργοῦ ] οοῃ- οἰ ϊαγοωῖ, ΠΟ.) του ροβὶ δοοίογαιϊ5. δοιϊοηΐνυΝ ρτον ἀουδμῖ δι δι πηδὶ8 ργορθηύεηβ ἰποηίυ!η. ΟΥ̓́. -- ΕΡΙΜΑΘΟΗ͂Ο ζΕΟΤΟΒΙ. ὲε εο εἰμὶ φιΐπφμε εἰ φΦ0 ομὶ ἀμ ἰαἰεπία ογθιίδία ". Θυοηΐδιη αι ϑἰνίϑιὶ, αὐ] οδυβὸθ δἰῖ, σὺ γ ἰ8. συὶ φυΐη4ι8 ἰαἰθηῖδ δορερεγδὶ, οἱ ᾿θογαηο ἀυρ[οᾶγδὶ, ΡΠ ρρ. , . " ΜΑιν. χχν, . εἰς αὐτὸν () πιστεύειν, ἀλλὰ χαὶ τὸ ὑπὲρ αὑτοῦ πάσχειν. » Ἵνα γὰρ παρῶ, φησὶ, τὰ μέλλο
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.