Letter 1127
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of trinity.
The Holy Trinity — three persons, one nature — is not a contradiction but a mystery. It exceeds our understanding but not our worship.
Εἰς τό" « Ἔν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος. νυ Τὴν ἄχρονον καὶ ἀΐδιον καὶ ἀμεσίτευτον, χαὶ παν- τὸς λόγου χαὶ νοῦ κρείττονα πρόοδον τοῦ Χριστοῦ () ἀπὸ Πατρὸς, γέννησιν χαλοῦσιν αἱ Γραφαὶ, οὐχ ἵνα πάθος ὑπογράψωσιν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸ ὁμοούσιον στήσωσιν. Ὁμοούσια γὰρ τῷ ὄντι τὰ τιχτόμενα τοῖς τίχτου- σιν (). Ἵνα ὃὲ μὴ νεώτερον ἐπινοηθείη, ε« Ἐν ἀρχῇ ἣν ὁ Λόγος, » φασίν. Εἶτα χαὶ τὴν σχέσιν κηρύττουσι τὴν πρὸς τὸν Πατέρα" « χαὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν. » Εἶτα χαὶ τὴν ἀξίαν" «ε Καὶ Θεὸς ἣν ὁ Λόγος. » Ἔχ μὲν τοῦ Υἱοῦ τὸ ὁμοούσιον " ἐχ δὲ τοῦ Λόγου τὸ ἀπαθές ἐχ δὲ τοῦ ἐν ἀρχῇ εἶναι, τὸ συναΐδιον᾽ ἐχ ὃὲ τοῦ πρὸς τὸν Θεὸν εἶναι, τὴν πρὸς τὸν Πατέρα οἰκειότητα’ διὰ δὲ τοῦ Θεὸν εἶναι, τὴν ἀξίαν αὐτοῦ χαταμαθόντες᾽ χαὶ ἐξ ἑκάστου ὀνόματος τὸ ἑφορμοῦν ἀπρεπὲς ἀποπεμψάμενοι " οἷον, ἀπὸ μὲν τοῦ Υἱοῦ τὸ νεώτερον, ἀπὸ δὲ τοῦ Λόγου τὸ ἀνυπό- στατον, Θεὸν ἀΐδιον, ὁμοούσιον, ἀπαθῶς χαὶ ἀχρόνως ὲχ τοῦ Πατρὸς προελθόντα εἰδείημέν τε χαὶ προσχυ- νήσαιμεν. χυοὰ ᾿ηὰθ ἴοτία ἰῃ δηΐπιος ποβίγοβ ἰμϑίπυδι δί4υ6 ἰπρογί!, υϑγ φγαια, ΕἾ ποπιῖιθ, ἰὰ αυοὶ 65ὶ Τροοῃιΐ8 οἷν ροβίογιυβ; Ὑογθὶ δρρο!]διίοπθ, ἰὰ φυυά πυ δι μιαροὶ ϑυθβἰϑίεπιίαι, ϑόυ) δειογηυωι, σοηδυθϑιδλιμ ! 6ηι, ΟΓΘΙΏΙ8. ΔΌδηι16 Ραγραβδίοηο, οἱ ΟΧΙΠΙ. --- ΑὮἢ ΒΑΘΙΠΙΌΜ. θυϊθυ5 ᾿προγία αι οοηιίεὶι Ἰοφὶ πηυη), . οἰΐδπε Ἰνὸη6 Ργοσοίάει. Β6η6 δυΐθ) ἴῃς ἀδίηυπι ϑβυσοθιοὶ, δχίρα ἰθριιδ ὁχ βαδῖγα ργοζγϑβϑυ δαιοϑόλι οἱ - ΜΓ". --- ΠΡῸΣ ΒΑΣΙΛΕΙ͂ΟΝ. Οἷς τὸ ἄρχειν χαθέστηχεν ἔννομον, τούτοις δήπου χαὶ εὖ ὑπάρξει ἀχόλονθον " εὖ δὲ πράσσειν χατορθω- δὶ οὐϊινιοτῖι ρίοῖλ8, φυ88 . οπνηϊατη Βοπογυμ 5ὺ- Ο θήσεται, ἡνίκα χρατύνηται ἡ εὐσέδεια, τῶν ἀγαθῶν ργθιθυπ), οἱ ἀϊνίπογυπι πιδηάαίογιιπι οάρυϊ ᾿ ϑβαπᾶ : 4υ8τ οσηϑί αἱ τοοία ἀ6 αἰνίπο ἡπηνίηθ ορίηἷο, οἰ βίποορα ἱποογγυρίδαυδ σοηίεϑε,, οἱ - ἀἷι εἰπλοῦ δίᾳυο ἀἰοοιο Ὠεὶ, οἱ γε οοβρπαῖυπι) βοηυβ οὔαγίί5 ἀ'4φυ ἃἴδειϊο : αυΐϊθυθ ὃΣ γαῦυβ ἰοἱὰ ἰοχ δἰ ργορ]ιοί» οπῆπθβ ραπάρσηϊ. 0α ὀἰΐδπι ἴῃ πιαϑὶ- δίγαιὶι5 οδἱ διρταηπδληυην αυϊἀδιη οἱ χορ ]θιις οἱ ῥγαδίαμ . Πδ. Ἰορὶ ἶ ριπτοίδοίυγα, οἱ οινηΐι πὶ ) Πγυ) ἃα ὈγοσυΓαιῖο : δίοι! ΘΟμ ΓΑΓΙΟ ΑὙΓᾺΠ . ἀοιηη4: 4πὼ ἱρδὰ δι0ὶ ἰοχ οϑῖ, φυδαυδ ηἶ πἶδὶ ργοργίδπι (Ὑγαπηηὶ υ -- ἰδίο οοπϑθοίδίυγ. Θυϊδυδουπαυδ ἱφίτς ἴθ. ἱμιρο- υἴω:η) δοῦί6 οὐχὶ δὐιηἰηἰδίγαπίυηι, [Π υδϑί σογῸ - "πὶ ΔΌΓΟΔΙΩ ἐχ ἰδρ! ργοίϊοϑίβ οοπιρδοίϑηι αἰ υἱ ἱπηροϑβίίαπὶ ἰιαθθη! ρἰοίαι6π), οἱ [. τΔΠ]υΔΠπὶ Ρυγρυτὰ ἱμάυι᾽, ἰδ ) ᾿ρογαγα, δὲ ργίπεϊρδίιη δἀιϊηοάυπι δι πὶ οὐὈϊΐπογα βιυάουυηι, ,. Ο516η- ἄυμ δηΐπα ἰπ δοιῃ δι ρ518 νο Ὁ βϑἰ τυ πὶ ϑογυϊ ΟΥΔΕΙΙ - πὸ ἀχρότατον, χαὶ τῶν θείων προσταγμάτων χεφά- λαιον, ἣν συνίστησιν ἣ ὀρθὴ περὶ τὸ Θεῖον δόξα, χαὶ εἰλικρινὴς ὁμολογία, φόδος τὰ ὁ τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζει καὶ ἀγάπησις, χαὶ ἣ πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀγάπη τ: καὶ συμπάθεια" ἐν οἷς ἅπας ὁ νόμος χαὶ οἱ προφῆ- ται χρέμανται. Τὸ καὶ ἐν ἀρχαῖς τι ὑπερχόσμιον, τὸ προὗχον χαὶ χράτιστον. Ἤδε ἐστὶν ἐπιστασία ἔννομος, χαὶ τοῦ παντὸς ὑπηχόου πρὸς τὸ λυσιτελὲς ἐπιμέ- λεια " ὥσπερ δὴ ἐχ τοῦ ἐναντίου, τυραννίς ἐστι δυ- ναστεία αὐτόνομος (), ἐπὶ τὸ οἰχεῖον μόνον συμφέ- ρον τῷ τυραννοῦντι μετερχομένη. "Ὅσοι τοίνυν ταύτην διέπειν τὴν ἀρχὴν ἀποχεχλήρωνται, ἀναδούμενοι ὥσπερ στέφανον χρυσοῦ ἐχ λίθων τιμίων συνηρμο- σμένον, τὴν εὐσέδειαν, διχαιοσύνην τε ὥσπερ ἀλουρ- γίδα ἐνδιδυσχόμενοι, ἐν Θεῷ τε ἄρχειν, καὶ χρατεῖν διχαίαν μάλα ἀρχὴν φιλοτιμήσονται " δειχνῦσι γὰρ ἐφ᾽ ἑαυτοῖς τὸ ἱερὸν ἀληθέστατον λόγιον, τὸ φάσχον᾽ ε Δι᾽ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσι, χαὶ δυνάσται γρά- ΥΛΕΙΠ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ρτο Χριστοῦ ὁ0ἀ. . [Θαἷῖ Υἱοῦ, οἱ Υ0Γ5. δ᾽ γγὺ στήσωσιν ΒοΓ πιαραστήσωσι, ῬΟΒΒΙΝ. () Ιμιδγ τίχτουσιν εἰ ἀρχῇ ᾿ια! οἰπηΐα ἰάδπι οΟΎ. ἰηβογίί, οχίγι ἴθ δ ἶτ0 ἰοσηηι, ἵνα δὲ μὴ ἢ πάθους φαντασία ἐπιχωμάσῃ λόγον προσαγο- ρεύουσιν" ἵνα δὲ νεώτερος ὑπονοηθείη. Υ6Γ8. ρ6- μ011. πῖον λόγος οἱ ἐχ ἰάδπι ἰπ ἵν᾽, [Ὁ. () Τυραγγίς ἐστι δυναστεία αὐτόγομος. Νοῖᾶ αἰ Π γοπ πὶ ΕὙγαπηἶ ἃ ΓΟχπΟ, ΟΟΠΙῈΓ ορίϑί. 19ὲ Ἰ9.. ν᾿, δι Ατίσιοι. Γοίἑἐ. πθς ποιὶ Αιηπιΐηπιπ, Μδτ- ςοἸ ἔπι πι, ρ᾽5δἰη6 ος ἱπουϊοαὶ ἴῃ 5υ ἢἰδῖο- γ᾿ , ηἶ Αἰυἀ [δι ηὶ 8ς ἰεσὶ πη ἱπιρογίυηι, αιδηὴλ ΘΓ πὶ Αἰἰθηϑδ. δ1᾽. δρυὰ ᾿χηδιυπὶ ορῖίϑιί. , οἤῇοϊιη θοηΐ Γορὶα 65ι, εἰρήνην χαὶ ἐνγο- μίαν τοῖς ἀρχομένοις
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of trinity.
The Holy Trinity — three persons, one nature — is not a contradiction but a mystery. It exceeds our understanding but not our worship.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.