Letter 1131

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of anger. Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.

(οπίτα Οτίσεπεμι. ΡΞΓ', -- ΕΥ̓ΛΟΓΙ͂Ω. Κατὰ 'Ωριγέγους. θυοι ἀθ δηϊπιάτυπὶ ἰρδυ ἰγααί(ι . αὐ Οτίροπα, Ὁ Τὸν περὶ τῆς τῶν ψυχῶν (δ) ἐκπτώσεως λόγον, ἀληθὴ Φ Ἐχού, χι!, . ΥΑΚΙΑΣ ΓΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΑ͂. () ας πιο!ῖυ8 ογάϊπδιϑ οἱ διηθπάϑδιίΐογα βυφφογὶϊ ςοι. αι. . ΕΜ, Ρατ8., χαὶ μυρία δρῶντας χ. οὐχ ὧν μ. ὕστ. ἀπ. δίχας ἐννοοῦντες. ΕΝΙΤ. () Ροδι. χακχίζουσι ἰ(δπὶ οοιἰ. ( δέ. Γβ. ροεῖ Φ ῥγὸ εἰ δὲ ἰερὶϊ εὖ δὲ εἰ ραυϊο ροδβι εἴρηται πιυίαὶ ῃ εἰρῆσθαι. ῬΟΒΒΙΝ. () ᾿Αγροίχου γὰρ ἐστι σοφία, φιιονδιχεὶῖν περὶ τῶν μηδεμίαν βιλάδην τοῖς ἀχροαταῖς οἷ» σόντων. Ε΄ ἰοφ. σοφιάς [5ἷς εο4. γ4ῖ.. δυίδιι Βαρίθηἷ ΟΠΏΙ ΦΦΥΟ 1Πη18 πη τἰοτία! ρΓρι ἰ (στιν, ἀγροικόσοφοι : ατι8 Θοιμροδὶ!ο6 υἱἱέιν []- ἀοτ. Ιἰ. ᾽η1, ορίβι. . Ά ττ. () Σπουδὴ πραξις... πρὸ πράξεως. ΕΙος η ἰ58᾽ πὰ ἀοιἰηἰεἴο, 4ιι 1Δ, Χείρ ἐστιν ὄργανον πρὸ ὀργά- νων, δίς βιυθδίυπι ἀδῆηίΐ! Οἷς. [ ἴὉ. ἱπυσπμίίονε, 4υοι βἰῖ Δηϊηἱ υᾶ οἱ γε νδπιθιϑ δ Δ᾽ υϑτη ΓΟΙ Δρρ ΐοαία πηᾶσηᾶ οὐτὴ νοϊυηίδια οσσιρϑιΐο. ἴρ, --- [μι6Γ πράξεως εἱ διὸ [γχ855 οἰπηΐα ἰβαγεπάδ βυρεο!ι “. γαιὶο. θῦ0, συγγένειαν σώζουσαι πρὸς τὴν πα- ἀσχευὴν, ἧτις ἐστὶ χυρίως πρᾶξις πρὸ πρά- τως. ῬΟΒΒΙΝ. () Σπουδαῖον... τουτέστι φιλάρετον. δὶς κἰυο- Βυηιϊ αἰΐαιη (ὐοτηϊ!είυ8 δι΄ Πογοημίαι . δίκη ἐς οδιίοηθ αἰϊχὶ!. Αἰττ. () Ηκς νογῦδ, τῶν ψυχῶν, 4υφ ἰη οὐΐ!. Ῥατγίς. ἀδύγαηϊ, δυρρίοιηυ8ϑ ἐχ οοάϊεα γαϊϊσφηηο . ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΙΜ . ΙΥ.-- ΕΡΙΘΤ. ΟΧΊΠ. μὲν, ὡς οἶμαι, οὐκ ὄντα, πιθανὸν δὲ δοχοῦντα, πολλὰ Α ἰά ικπιοιοὶ νοῦ, οἱ ρυϊο, πο ἷϊ, νυϑυὶ βίην μὲν καὶ ἄλλα, δύο δὲ (), χατά γε τὸν ἡμέτερον λο- γισμὸν, ἀνατρέπειν δοχεῖ" ἕν μὲν, τὸ μὴ σαφῶς χεχηρύχθαι ἐν ταῖς Γραφαῖς" δεύτερον δὲ, ἡ ἄχρατος λήθη. Οὐ συνορῶσα γὰρ (), ποῖον ἔμελλε τίχτεσθαι, σχάνδαλον ἐχ τοῦ διαῤῥήδην χηρυχθῆναι" ῥᾷον γὰρ ἐπὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἐπαλινδρόμει χατάστασιν " ἣν χα- ταπεσοῦσα () τοῦτο μαθοῦσα ψυχὴ, τίς ἡ ἄχρατος αὕτη χαὶ βαθεῖα λήθη, ὡς μηδὲν αὐτὴν τῶν ἐχεῖσε μεμνῆσθαι, καίτοι μνημονεύουσα, ἀνέδραμεν ἂν τὴν ταχίστην, ὅθεν ἐξέπεσεν, χαὶ εἰ μυρίους ἐχρῆν ὑποστῆναι πόνους. Καὶ γὰρ εἰ βασιλέως υἱὸς, ἀπὸ ῥᾳθυμίας () τῆς βασιλικῆς μὲν δόξης ἐχπέσοι, μετὰ λῃστῶν δὲ καὶ ἀνδροφόνων συνδιατρίδειν ἕλοιτο, ἣ μνήμη τῆς πρώτης εὐημερίας δυνήσεται ἀπόνως τάχιστα ἐπαναγαγεῖν ἐπὶ τὴν πατρῴαν ἀξίαν. Εἰ δὲ παντελῶς ἀποσδεσθείη ἀπὸ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἡ προ- πέρα μνήμη, οὔτε βαρεῖαν διαιτηθήσεται () τὴν μετὰ τῶν λῃστῶν διαγωγὴν, ἀλλὰ καὶ ἥδιστα αὐτοῖς συνδιατρίδοι - οὔτε τι πράξοι τῶν ἐπαναγαγεῖν αὐὖ- τὸν δυναμένων ἐφ᾽ ἣν μηδ᾽ οἷδε βασιλείαν" μῇ πράττων δὲ τὰ φέροντα αὑτὸν ἐχεῖσε, οὐκ ἂν ἐπ- αἀνέλθοι ποτέ. Ὁ μὲν οὖν τῆς μνήμης λόγος, εἴγ᾽ ἀληθὴς ἣν ἡ ἔχπτωσις, πάντας ἀνθρώπους ἦλα- σεν () ἐπὶ τὴν ἐπάνοδον ἡ δὲ σαφὴς τῶν Γραφῶν , διδασχαλία πλέον ἂν ἐθεθαίωσε. Πιστεύομεν δὲ ἄλλα τινὰ μείζονα ἡμῶν ὄντα τῆς ἀξίας ἀποχεχρύφθαι" ἀλλ᾽ αὔτη, ὥς γε οἶμαι, φαίνεται ὠφελιμωτάτη, τὸ μηδὲ ὁπότερον γεγενῆσθαι, πολλὰ δόγματα εἰς τὸν βίον εἰσεκώμασε τὸν ἡμέτερον. Οἱ μὲν γὰρ οἵον- «αι (), σδέννυσθαι μετὰ τοῦ σώματος τὴν ψυχήν" οἱ δὲ ὅτι ἀπολαύσοντες μόνον τῶν ἐν τῷδε τῷ βίῳ χαλῶν παρήχθησαν εἰς τὸν βίον" χαὶ οἱ μὲν αὐτο» ματιοσμὸν ἐφαντάαθησαν᾽ οἱ δὲ εἱμαρμένῃ Καὶ γενέ- σει χαὶ τύχῃ τὰ χαθ᾽ ἑχυτοὺς ἐπέτρεψαν" χαὶ οἵ μὲν γεννητὸν () εἶναι τὸν χύσμον ἀπεφήναντο ([)" οἱ δὲ τὸν μὲν οὐρανὸν προνοίας ἠξιῶσθαι τὴν δὲ Ὑῆἔν οὐχί οἱ δ᾽ ὑπὸ τῆς καχίας τὸ σῶμα πεπλᾶσθαι, καὶ μὴ δύνασθα. ἀρετῆς ὄργανον εἶναι" χαὶ ἄλλα μυρία" ἅπερ, ἵνα μὴ τὸ λογίδιον μηκύνωμεν, παρα- λείψω. Ταῦτα δὲ πάντα ἐσδέσθη (), ἣν ἡ μνήμη τῆς προτέρας χαταστάσεως ἐνυπῆρχε τῇ ψυχῇ, εἴγε ἀληθὴς ἦν ὁ τῆς ἐχπτώσεως λόγος, χαὶ εἰ ἐν τοῖς ἱεροῖς χρησμοῖς σαφέστατα ἐχηρύχθη αὐτῆς ἢ ἔχ- ἰϑπρέη ἀρράγθιβ, σθι τ) ΔΡρυν δια, ἴπ ) γν6 ὶ πηλχΐπθ ἀν, υἱ ὨΟδίΓα ἴδγὶ δοη θη ΓΔ- ιἶἰο, ὀνόγίογο υἱάδηϊηγ : ηυ] αυΐύδπι, 6υοὐ ἰδιυά ὀοψίηα ἰῃ δεγίριιγὶβ ΠΟ δἰϊ ρέτβρίουϑ ργερυϊσοίυη : ΔΙ Ίόγ ΠῚ σ τὸ ἐηρογηηΐδίδ οὐ! ἑνο. Νοη οηΐπὶ νϑάθωϊ παβεϊυγυι) δἰ βοδπιίδίυιη ὁχσ πιδηὶ δία δι4υ6 ἀϊδβογιἃ ᾿νε ἀοσιγαι ργωυϊοδιίοηα. ΕΔΟΙ φυΐρρο δὰ οὐπι, ἰΐ δὺ ἰηϊ(ΐο ε]ϊ, βιδίιιπι γοοιυγγογοῖ δῖ) αυὖὸ ἀχοίάἰι, αἱ ᾿ς αἰ ϊοοεῖι. ()υιϑδηδαι ἔνε 6δβὶ δσίγοιοὰ οἱ ργοίηηιϊδ οὐ νῖο, οὐ . ἴρδα οἰ, : ἦ γγΐογα β00