Letter 135

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Peter the Scholar Date: ~410 AD Context: Isidore gives his definition of a true festival, against the popular understanding of celebration as indulgence. A festival — properly speaking — is one that is unstained by any shameful indulgence, but adorned instead with purity and virtue. What most people call celebration, I call the destruction of both body and soul.

Πανήγυριν ἔγωγε χυρίως εἶναί φημι, τὴν ὑπὸ μη- δεμιᾶς αἰσχρᾶς ἐπιμιξίας χραινομένην, ἀλλὰ τῇ ἁγνείᾳ χαὶ ταῖς ἀρεταῖς ἐναδρυνομένην. Τιιζ’. --- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. Ἡ σύνεσις, ὅταν τὸν τῶν χρημάτων ἐξοστρακχίσῃ ἔρωτα, βασανιστήριόν ἐστι διχαιοσύνης ἀψευδέστα- τον, Εἰ δὲ τοῦτον προσίοιτο, χαπηλεῦσαι τὸ δέχαιον, χαὶ νοθεῦσαι τὴν ψῆφον οὐ παραιτήσοιτο. Τι.'. --- ΘΕΟΔΟΣΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Οἷδα πολλάχις ἐμαυτῷ παραινέσας τοιαῦτά τινα " Ὧ Ἰσίδωρε, ἐπειδὴ τὰ μεγάλα πράγματα μεγάλοις χινδύνοις φιλεῖ χατορθοῦσθαι, χρῆσαι τῇ πρεπούσῃ παῤῥησίᾳ" τάχα πως ἐρυθριάσουσιν, οἱ μηδὲ ἐρυ- θριᾷν ἐν τοῖς πταίσμασιν () εἰδότες. Ἴσως μὲν γὰρ χατορθώσειας. Εἰ δέ τι χαὶ πείσαιο ἄχαρι, μετὰ τῶν προφητῶν, χαὶ τῶν ἀποστόλων, καὶ τῶν ἄλλων ἁγίων πείσῃ, μεθ᾽ ὧν σοι εὐχταῖόν ἐστιν ἑνὶ τῶν πολλῶν ὄντι, εἰ χαὶ μὴ ἐν τοῖς χατορθώμασιν, ἀλλ᾽ οὖν γε ἐν τοῖς παθήμασιν ἀριθμεῖσθαι. ᾿Αλλ᾽ ἀνταπεχρίθην ἐμαυτῷ λέγων, ὅτι τὰ μὲν ἄλλα εὖ λέγεις, καί σοι ἕτοιμός εἰμι πείθεσθαι. Πῶς δὲ δὴ παῤῥησιασόμεθα ; ἾΑρα ἀκράτῳ τῇ παῤῥησίᾳ χρησάμενοι, ἢ χεράσαν- τες αὐτὴν προσηνείᾳ ; Οἶδα γὰρ τινὰς μὲν ὑπὸ τῆς σφοδρᾶς ἐπιτιμήσεως ἰαθέντας " τινὰς δὲ ἐπιτριδέν- τας, χαὶ εἰς χαλεπωτέραν παιδοτριδηθέντας χαχίαν " ἄλλους δὲ τῆς μετρίας συμδουλῆς χαὶ παῤῥησίας χαταγελάσαντας, χαὶ οὐδὲν αὐτὴν εἶναι ἡγησαμέ- νους. Πῶς οὖν τις τοσούτοις πάθεσιν ὃν προσενέγχῃ φάρμαχον; Πῶς δὲ θεραπεύσει, τῶν αἰτιῶν ἐξ ἕναν- τίων παθῶν φυουσῶν ; Οὐχοῦν ἔφην πρὸς ἐμαυτὸν, ὅπερ χαὶ πρὸς σὲ νῦν φημι" ὅτι Εἰ μὲν σὺ μόνος ἀποτυγχάνειν ἔμελλες, ὀκνεῖν ἐχρῆν, εἰ χαὶ Μωσῆς χα Ἡλίας καὶ Ἰωάννης, οἱ θεοφιλεῖς ἄνδρες, οὔτε συμ.- θουλεύσαντες, οὔτε παῤῥησιασάμενοι ὥνησαν ἐχεί- νους " οὐ μὴν τὰ καθ᾽ ἑαυτοὺς χεῖρον διέθεσαν, χρὴ τῇ μὴν παῤῥησίᾳ μιγνύναι τὴν προσήνειαν" τῇ δὲ θείᾳ δεξιᾷ ἐπιτρέπειν τὴν ἰατρείαν’ τὰ χαχὰ γὰρ ἴσασι πάντες ἄνθρωποι σχεδὸν ἀφ᾽ ἑαυτῶν" τὰ χαλὰ δὲ, οὐδὲ παρ᾽ ἄλλων ἀχούοντες, μαθεῖν ἐθέλουσιν. ΒΔ ῃ ΔΙΊ Π|Ὶ] ρΘΓΗΪ ΟΓ. Μα] δηΐη Ῥνοροπιοάυτη ὁχ , Ὁπη ἰΟμἾ ΠΟΤΌηΐ Ὀθη δυΐθη, Ω } ἃ} υ]π| δυάΐδηι, δἀάΐδορΓα ἧι δηΐηυπι ἱπάυσαθμ!. ἄ (ΟΟΧΟΥΙΙ. ---ΑἸΥΡΙΟ. δε εο εμὶ οτεάϊία ε! φιίπφιιθ (αἰεπία " Ρρουηΐδ ηυπιογδιϊοηθιῃ, Υἱς ΟριΪπιθ, αν παγυϊη ϑογὶρίυγαγυπι ἀοοιγίηδην ἃς ργιροοριϊοποιῃ ΔρρΕ δι, ἀυϑἰοηἶβ αὐΐοπη ίδηι, ορογυπὶ ἀθιποηβίγϑι! ηΠ). ΝΙΝ δηΐπλ υἱ} οχ δυι ἴοι θ μογοϊ μ᾽, Οὐη ομόγυ ἀδῃοηβί Γαι οὐπὶ ἰΐ, ἀἰσιηιυῦ, ὨΟη ΜΠ] λα. χχν, . ΤΗΗ', --- ΑΔΥΠΙΩ. Περὶ τοῦ πιστευθέντος τὰ ε' τάλαντα. Καταδολὴν, ὦ βέλτιστε, ἀργυρίου λέγει, τὴν τῶν θείων Γραφῶν διδασχαλίαν " τόχον δὲ ἀχροάσεως, τὴν τῶν ἔργων ἐπίδειξιν. “Οφελος γὰρ οὐδὲν ἀχροάσεως, ὅταν ἡ διὰ τῶν ἔργων ἐπίδειξις μὴ συμδαίνει τοῖς λεγομένοις. Ὅτι δὲ τοῦτ᾽ ἔστιν ἀληθὲς, τιμωρία ἕπε- ΥΑΒΙΑΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ρεο πταίσμασιν οοἰὐ. Υ͂. ςογὶ δῖ. πράγμα- σιν, εἰ νεῖδ. μοϑῖ , ρῥγὸ ἄχαρι Πι})εῖ χεῖρον. - παι νϑγς. υἱϊ, Ρ. ΡΓῸ μαθεῖν Ἰεφὶ, μανθάνειν. ΡΟΒΘΙΝ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ . Π. -- ἘΡΙ͂ΘΤ. ΟΌΠῚ. ται τῷ μὲν διδάσχοντι () χαὶ πράττοντι, εἰ μὴ χαὶ Α δοπουγτίι. Οαοά δυΐθπὶ ᾿ς γΘΡῸ δι '[, μΐῃς ὁοηβίαι, φράσειεν" τῷ δὲ ἀχούοντι, εἰ μὴ χαὶ πράξειεν. Τιθ΄. -- ΑΡΧΟΝΤΙΩ. Εἰς τὸ, ε« Καθ' ἡμέραν ἀποθγήσχω. ν « Καθ᾿ ἡμέραν ἀποθνήσχω, » ἔφη ὁ ᾿Απόστολος, τῷ πρὸς τοῦτο παρεσχευάσθαι. Ὃ γὰο παρασχευα- ζόμενος εἴς τι, εἰ χαὶ μὴ τῇ πείρᾳ αὐτὸ ὑποσταίη, ὑφίσταται τῇ προσδοχίᾳ χαὶ τῇ προθυμίᾳ. ᾿Απὸ γὰρ τῶν ἐπιχειρημάτων, οὐχ ἐχ τῶν ἀποτελεσμάτων τὰ πράγματα, ὡς τὰ πολλὰ, χρίνεται " ἀπὸ τῆς γνώ- μῆς, οὐχ ἀπὸ τοῦ τέλους ὁ στέφανος πλέχεται. Εἰ δὲ χαὶ, ὅτι χινδυνεύουσιν οἱ ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσο- φίας, λέληθε τοὺς πολλοὺς (), ὅτι τῷ χόσμῳ ἀπο- θνήσχουσι, διὰ τοῦ νεχροῦν τὰς ἡδονὰς, ἐπίστησον. ἙἘχεῖνο μὲν γὰρ πιθανώτερον, τοῦτο δὲ πιχρότερον. γ', -- ΚΑΣΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΗ (Ι). Τὸ μὲν εἰδέναι αἰσχύνεσθαι ἃ δεῖ, αἰσχύνης ὄντως ἀπαλλάττει. Τὸ δὲ μὴ εἰδέναι, αἰσχύνῃ ἀθανάτῳ περ! θάλλει. ΥΑ΄. -- ΖΟΣΙΜΏ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ ΕῚ οἱ νηστείαις χαὶ χαμευνίαις χαὶ ταῖς ἄλλαις σχληραγωγΐαις τὸ σῶμα δαμάζοντες, χαὶ ταύτῃ τὴν ἄλογον τῶν παθῶν ἐξουσίαν χολάζοντες, ἀλλ᾽ οἱ ἐν- ἁπαξ () ὑπὸ ἐπιθυμίας χεχειρωμένοι, οὐ συγγνω- σθήσονται᾽ οἱ τὸ ἀχόλαστον παραχαλοῦντες, καὶ διὰ τῆ; τρυφῆς τοῦτο διεγείροντες, ὧν ἕνα σέ φασιν εἶναι, ποίας ἀπολαύσειαν συγγνώμης; ΥΒ', -- ΚΑΣΣΙΑΝΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. Τῆς Νέας, τῶν δ' Εὐαγγε.ιίων. Εἰς τὸ, «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος. ν ὋὉ θεολόγος καὶ θεοφιλὴς Ἰωάννης, ὁ τῆς βροντῆς ὄντως υἱὸς, θεοφράστῳ γλώττῃ (ὑπὸ ἁγίου γὰρ Πνεύματος ἐχινεῖτο) τὴν τοῦ θείου Λόγου ὑπόστασίν τε χαὶ ἰδιότητα, ἀϊδιότητά τε χαὶ βασιλείαν, οὐχ ἐπίχτητον, ἀλλ᾽ οὐσιώδη τυγχάνουσαν ἀνεχήρυνξε. Καὶ τῷ πολλάχις τὸ ἦν εἰπεῖν, τὸ ἐκ μὴ ὄντων, ἐξ- ωὠστράχισε, ΥΓ΄. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΟ. Κιρνᾷν χρὴ, ὦ σοφώτατε, τῇ τῶν δογμάτων ὀρθό- ιιοιὶ ἀοοοπίοπι φυϊάεπι οἱ Δεϊδηίοπι βύρη βου ΐυγ,. ' ποθὴ οἰΐδιῃ Ἰοαυδίυῦ : δυάἀϊδηίαπι δυίθην, οἱ ποι οἰἰδι; [δοἷδί. ΟΟΟΧΟΙΣ. --- ΑΒΟΠΟΝΤΙΟ. Ϊπ ἐμῶ, « (οι αἷς πιοτὶον δ". » «ε Θυοιϊάϊα τπηοεΐοτ, » ἰάοο αἰχὶι Αροβίοίυϑ «υοά δὰ ἰά ρᾶγϑιυβ ϊ, Νδπι αυΐ δὰ «Αἰ αυΐὰ ρᾶγαῖι! ῖ, Οἱ δἱ γεῖρβα ἰὰ ποὴ βυΐϊεγδί, δχβρϑοίλι!οηθ ὑδηιθῃ δηϊπιίφυο ργοπιρι υἀϊπο ἰ( δυβετί, δ᾽ φυΐάεπι ΓΒ ἃ οοηϑδεΐθυβ ρῥἰοτυπαυθ, ποι) ὺ ἴδοι}! ᾿ ἀἰϑηίυγ : δίηι. ἂν δηΐπιὶ βϑηϊθηϊὶα οἱ υοϊυηίδιθ, Πη ἃ ἤπηε, Ἄοοτύηᾶ προίϊυν. Ναπι δυΐϊοιη οἰΐδηι, φυΐϊα υ] Ρἢ}Ϊ- Ἰοβορ! δ τγοοια οἀροδϑδιμῖ, ρα γί Δὰν, ἰσιογδηῖ Ρἰογίαυθ τηπάο ᾿ποῦὶ ἀυπὶ γο]υρίϑίο ΙΏΟΡΙΘ αἰποίυηι, δηϊιμδάναρίδ υοϊΐη. {πιὰ δηΐπι ργοθαὈὶ- " : βος δυίθηι ἀηπηϑγυ η}. ΟΡ. --ΑΑ ΡΆΕΘΒΥΤΕΒΟ. Ρυάογοα Οὗ ι. Ὀροτίοί βεῖίγο ὩΠϊοὶ, ἃ ρυάονῦθ ΡΓΟΟΣ] ἀυθῖο ᾿θαγαὶ. Νοϑοίγα δυίθιη, ἴῃ ἱπιη)οῦγιδί οὶ ἱπίαινν'δηι σοπ] οἰ. ΟὈ[]. ---Ζ ΜῸὺ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. δὶ, υἱ ) υμ ΐ, ἱ ἢυπΐ ἀοτγη {η}}ὺ, } | ΔδρΟΓΙΟΓίβ Υἱίδα ζοηογθυ, σοΥρυ (οι ϑηῖ, δΔίι ὰς γδιίοηα υγυΐδηιν ἰδ ἀϊηυ πὶ ροιθιῖαι σΟΟγθθεὶ, δ᾽ ἃ δ ἀΐ βϑαχδὶ βαυδαςιὶ ἀδργο θη ἀϑηιιγ, υθυΐϑη μιυδᾳυδαυδιῃ οοηβοουϊυτγὶ δυηὶ : αὖ [᾿υϊαΐϊποπι αἰ οἰ, ΡΓ ἰυχυ δᾶπιὶ Θχοϊίϑηι (᾿ Γ ῃποιηθῃ ἰυυπὶ νυΐχο Γείδγυ!) φυδπη ἰΔη θη) ὙΘΕἾ}} οθιΐηογο αιθαι Ρ.--- ΠΑΒΒΙΑΝΟ ΒΙΑΘΟΝΟ. ἴῃ μιμά, « ἴπ ρτὶπεὶρὶο ἐταὶ Ῥόγϑιπε .» Τιιοοίοσιια {Π| . οἰναῦβ ΖοΔηη, ἃς Υθῦα ἰοοἰ τὰ ἢΠ , ἀοοᾳυα ᾿ἰησυὰ (ηδι δρίτίιιυ. δδηοίο ῃουθυθαίυγ) ἀϊνὶπὶ Υγυ μγροδβίαδιιη οἱ Ργοργίθίδίθιῃ, δίᾳυβ ἰδγηϊ δίθιη οἱ γοθηυμι, ᾳυοά ". δΔανδημ ει . Θββϑηιία! δἰῖ, ργοάϊοαν!. Ἂς ρόῦ ἰα ᾳιοὺ φΦρίυ αἰχί!, ὁγαί, ", ἐν οπ ἐχεὶδί )" εἰϑιυις, Οἰϊ]ηΥὶ!. ΟΡ]. --- ΕἸΘΕΜ. Ουπι γοοι ἀορπηιδιθυδ, Υἷς δδρίοπιϊβδί πιο, υἱἱὰ τητι, τὴν ἀπὸ τῆς πολιτείας φιλοσοφίαν, εἴγε ἀληθές ῃ, ργοθαίξ βιυάϊιμη σοραπβαγα οροτίοι, ζ,ΏΗ εἰηυΐ- ἔστιν, ἀληθὲς δὲ, ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νε- χρά ἐστιν. Εἰ δὲ τὸ μεῖζον χωρὶς τοῦ ἐλάττονος νε- κρόν ἐστιν, εὔδηλον ὅτι χαὶ τὸ ἔλαττον χωρὶς τοῦ μείζονος (). Εἱ δ' ἀμφότερα χερασθείη, χαὶ τρόπον δὲ [(ΟΓ. ΧΥ, ὅ. ὅδ . .. ἰδην ᾿Π ν ΘΓ πὶ , υἱ σοΓὸ ϑὶ, ἤάδιν δἰ οροτί - θὰ ΙηοΓῖυ}}) . δ Δη] Πη} ΠΙΪΠΟΓΟ ᾿ογιυυπὶ) δδί, δϑαυ! υῦ διΠ| Ὠγΐη. ΠῚ ΔΙΟΓΘ Ογίμ ἢ . (υθα ] δηηῦ ρογη)ϑοσδηιυν, ἃς ΥΑΒΙΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΕ. () Ρνο [ε' νοῦν ἰαχυπῆιν ἴῃ οαΐο, ἕπεται τῷ μὲν διδάσχοντι, '") οοὐ. . ἢώα [] δι, ἕποιτ᾽ ἂν τῷ μὲν διδασχάλῳ. ἴν. () Ῥγο λέληθε τοὺς πολλούς ἰάδηι (οἰ. “πάθοι λεληθέναι τοὺς ἄλλους. [». () ) (ἰτυο .}}}}} ορ᾿ϑίο]α" ργο πρεσδυτέρῳ ᾿ἰἀΠ) εοά. ἰεομἰῖ πολιτευομένῳ, ἰ. () ΡῬτὸ |} ἀλλ᾽ οἱ ἐνάπαξ, τοοία οο. δι. ἢφο ροηἷϊ, ἁλοῖεν ἅπαξ, ΡΟΒΞΙΝ. () Εα. Ραγίβ., [εἰ ὃὲ τὸ μεῖζον χωρὶς τοῦ μείξο- νος] εἰ δ᾽ ἀμφότερα, εἰς. ᾿μθοιοπην βαυΐμγ σου ἷ- ΕἾ γαιίς, θὅὺ, μον βίπ φίοβϑδιἙ βυβρίείοιιο. ὈΙΤ. . ΙΘΒΙΠΟΕΝῚ ῬΕΙΌΘΙΟΤΕ ιοαδπιηπ)οἋ οΟρι!δηίυγ, ἰπ| ἀδηΐᾳαθ ρογίβείδ οἱ Α τινὰ ἐνωθείη, τότε δὴ, τότε ἡ τελεία χαὶ ἀκροτάτη ΘΙ ΡγοηΔ φἰογία οἰποοί, νἱείδια πἰτγαπι οἱ Υἱγίυ! ἰδ υπ}} ΠΟΠΟΌΓΓΕΠΙΪΌ. ΟΡΙΥ͂. --- ΜΑΒΟΝΙ. ᾿Ουδηάοφυϊάοπι οχίψυς οδυβὸο ἰΠαοηἶ Ὁ} - ΒΈΡ δἪοοϑηάδυηί, ἀθβοῦίοῦ ( " σοπίοηιἰοηυηι ἱβηΐ- οὐ]ο ἰπ] οἷα, Νὰ ΠῚ ουπ ρυξηῶ Οχοίϊ(Δπίυγ, ΟπηηΐΆ θοπᾶ Χ ΘΟΓυπ, ἰπιοῦ εἰ|ηϊ, δη[Π| ΓΆ- οἰτυ οΥο ἢ, ΟΥΥ͂. -- ΡΑΙΠΔΌΙΟ ΙΑΓΟΝΟ. ἡ π, « Ῥτορίεν υος ὑίαερποπιαία ΠΟΠιΕΗ ΠιΘΜΙΝ ἐπίεν σοπίες ὅδ.» Θυοιΐδπι ΡΓ ᾿πιγΔ ἐσ πιὸ αυδ οί νἼβιῖ, αυ ἀΠ:} ἡΠυ δἰ δ σϑ : « Ῥγορίογ γ ποπιόῃ πηθὺυπὶ - ΡΒοππδίι, » ὮΟΟ τΤοϑρουάθο, υοά αι ἃ δυάεαὶ υ}}- εὐδοχίμησις ἀναφαίνεται (), εὐσεδείας χαὶ ἀρετῆς εἰς ταὐτὸν συνδραμούσης.