Letter 1502: Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance.
On the calamity of civil wars. In civil wars, even the victors are more wretched than the vanquished, for they are ashamed in proportion to the greater harm they have inflicted. Yet at least those engaged in external wars may hope for reconciliation. But with us, where the war is more grievous than any civil conflict — for it is the war of a single body against itself, of the soul against the flesh, of reason against passion — the stakes are infinitely higher. For in an external war one may lose property or even life, but in this internal war one may lose the soul itself. The passions marshal their forces against reason, and if reason yields even once, the enemy gains a foothold from which it is difficult to dislodge him. Therefore we must be perpetually vigilant, never laying aside our armor, never supposing the truce to be permanent. For the enemy within is more dangerous than any enemy without, and the wounds he inflicts are more grievous because they are invisible and often go unrecognized until they have become mortal. The wisdom of God, which orders all things sweetly and powerfully, has arranged matters so that every virtue carries its own reward and every vice its own punishment, even in this present life. The virtuous person enjoys peace of conscience, the respect of the wise, and the friendship of God; the vicious person endures the torment of guilt, the contempt of the good, and the enmity of heaven. And these present consequences are but shadows of the eternal realities that await each soul after death, when every deed will be judged and every motive will be revealed.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
. δὲ ποπιϊπὶς ἱπιθνίοτὶα ρισπα. Ἐν τοῖς ἐμφυλίοις πολέμοις, εἰ χαὶ οἱ νιχῶντες τῶν ἡττωμένων εἰσὶν ἀθλιώτεροι" πλέον γὰρ ἐχείνων αἰσχύνονται, ὄσῳπερ ἂν πλείω τι τῶν ἄλλων ἐργά- σωντα;" ἀλλ᾽ οὖν γε διαλλαγησόμενοι διοίσονται. Ἔν δὲ ἡμῖν ἔνθα ὁ πόλεμος ἀργαλεώτερός ἐστι τοῦ ἐμφυλίου "᾿ σώματος γὰρ ἑνός ἐστιν ἅμιλλα," ὡς οὐ διαλλαγησόμενοι διαφέρονται. ᾿Λλλ᾽ ἐχεῖνος ἐγχαλ- λωπίζεσθαι δοχεῖ ὁ πλέον τῶν ἄλλων δράσας, χαὶ ἐρυθριᾷν ὀφείλων. Τοῖς γὰρ δρῶσιν ἣ τοῖς πάσχου- σιν ἡ τιμωρία ἀπόχειται. ΟἸν! . ἴῃ Π6 Π5 οἰϑὶ υἱοίογοθ τοϊβογίογαξ φυδηὶ νοι! οχϑβίδηϊ : ρίυς απὶπ .. δγυθαδουμ!, ῥἱυβ αυδιὴ ΠΑθοταγυηΐ ; δὶ οδγία τϑοοποὶ ἴδε αὔϊηις αἰἤογαηι. [ἢ που ΐβ νογθ ΐης Ὀ6 πὶ πη !] . δορὶ δι, φυληὴ ἰηϊοϑι ἢ. ὑη0 δπἷπι ἠμηίεχαὶ σΟΓροτγα οογίαπιθη 6βῖ, υ[Ἷ ποη γοοοι Οἱ ) δϑἰάθῃ! : βαὰ Π ὲ ρἰδοθγὸ δι υἱάθίυγ, αὺΐ διῃριυβ 4ιιδηι φαγὶ ργῳ δ ἰ , οὐ ογυΐδϑοοῦγο θοῦογοι, Ῥδιγϑηίθιη οὐΐπ οἱ ποη μογροιϊθηίθη) τηϑι61 δι μ᾽ αἰ πη, ΥΑΠΙΑΖ ΚΕΟΤΙΌΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Φρύονα. Ὀϊοσοπθ8 [Δα γι . . . ἴῃ ΡΙΓ , Ριιγψοόπθιι νοοϑιὶ, εἰ ΑΕ δι : 0ι15 ποι ΠΠΙΟσ ΘΙ . Γιοίθοί ἢ . ἃ ΡΠ ἀπ16 ᾿) 84η ΘΟη ἴβοο5 . Ἰοἰμογὶ, ορίϑι. . ηἴγὰ ἷς ἐναθρόνω "Ὸη υἱ δετίριι ἃ ᾿γαγῖο, ἀναδρύνω, ἰὸψ. σοηϑυ!. ΒΟΙΟΤΈ, - (Ια. γα. ο( Δι. Φρυνωνά. () Ργο πολυθεσίαν ἰδηίάνο ΓΙ πολυφασίαν, ΄ην: Ποβγο!ίο πολυλογία, ἰοφμαοίίαδ, ΡΙΔιοΝΐοΔ νοχ Πη6 ἀυπίαχαι ὁχ γα [Πἰ6γὰ, πολυθεῖαν, ἀε0- τίηι πιμεἱξιαἴπσηι, ἰθσο, ΘΕΗΟΈΤ. () Ριὸ αὐτῆς . εοἀμ. αι. θὃ0 οἱ ἀι. "πὰ- υδηῖ αὐτοῖς. ΡΟδ51Ν. ΧΙ. --- ΜΑΠΤΙΝΙΑΝΟ ΕΤ ΖΟ5ΙΜΟ. . ΤΟΙΡΟΒΙ ΡΕΠΌΘΒΙΟΤΑΣ ΙΔ’. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΚΑΙ ΖΩΣΙΜΩ. Νὶγμιὶς σομποπααίϊο. γ᾿ υπι [, Ορίϊΐ. δι πι ἐπίαϊυδγα δὲ ἀοηνοηίο5 γοάάογα ἃπιαίοτοβ. Υἱγιυ θη μοιΐι8 δϑοίραιΐη!. δ οινὶπι βαρίθπιοβ. οἰϊσογο ροῖθβι, δίᾳφιιθ ἰῃ ἀφαθηιὶ οοπεΐμαγα οὔδοϊο, 4ιἰ δι διηρ!οχὶ δῖ. (γυδ οἰΐδτι ὁχ ἰρϑ818 οου τηΐ6 φαΐ ἐς ρἰδοεΐ- απ ἰυδο ΒΟΡΟΠΌΠΙΘΓΟ ργοάϊι, οφιοπαϊ πηδη8 ᾿π!οΓἶα8 πιούἀδϑιΐα δι. ἔπη. ΧΙΙ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΆΕΘΒΥΤΕΙΟ. Φεύγετε, ὦ βέλτιστοι, τὴν χαχίαν. Δεινὴ γὰρ ἐχ- λυττῆσαι χαὶ παράφρονας ἐργάσασθαι τοὺς οἰχείους ἐραστάς. Διώχετε δὲ τὴν ἀρετήν. Δεινὴ γὰρ σοφίσαι χαὶ ἐν τῇ προσηχούσῃ χαταστάσει διατηρῆσαι τοὺς ἀντεχομένους αὐτῆς. Ἢ γε χαὶ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν πολλάκις ἥμερόν τι χαὶ γαληνὸν βλεπόντων δείχνυ- σιν, ὡς ἐνέσταχται ἔνδον ὁ νοῦς σωφροσύνης ἀνά- “λεος. ΄. -- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. μῦθοι α εοείοδία υἱία αϑειἰπεγε, αἱ α δαογὶς πιυδίοτῖϊε. γι ἱπ[. ἐρ. . ΡΙοτίφυ δ8η6 (πᾶπι οἰπη68 ἀΐοονδ ἀυγαπιὶ νογθηὶ Β Πολλοὶ μὲν (τὸ γὰρ πάντας εἰπεῖν τραχὺν ἴσως ε' σά] ὼ6 δίηαμα δίίθο φοογῦα ἴ6 πιογάδηι δίᾳιβ δυῦδπηλ:; δι4ι6 υἱἱπαπὶ [. ΕΓδίογ δίψυϊ θη ἰαυ8 φογτημδηῦ8 οὐ) ἸΔΟΓΥ οἱ ᾿υοἴὰ , πῈ ἀἰσδπὶ σιλυΐϊογα, ΠΟυΐθ παγγανϊ, ᾿Πρτ6 ΘΧΙΓΔΠΘΓΟ ἴ6, δὶ ἰΐὰ Πανὶ ποάο ροίϊοδῖ, πἰιηΐα ὈΔΓΔΙ ΡΟ [ ], ἰὼ ᾳὖο Παφίεἶο οαρίτἷβ ἰυἱ ἀδπητο οΟπβαηι δι , ΟΠη1- θη) τορυδ αι! ἀο δαάπιοιϊἰοηθῃ., νἱιϊϊα, συΐρθυβ ] , ἤθη ΘΧρησηδη5. ϑδοῦίρδὶ πυρὸν, αὐ ἰυἱ ἰυτγὶ8 ίδοειυδ, ( ἱπιρυάίειϊ ἰυ5 ἀδάδουβ οοφίίΔη8, οἱ βοηΐυπι, φυοά οὈγαρὶϊ, οἱ Γπὶ δβαρσογαοίϊιπ), δὰ αυοά μαδοῖο 4ᾳυὰ ἱπιρυάρηιϊί4 ἰ6 ἰπ Γ18, ρ᾽γθ86Π" ( ἀράδοογα, δίᾳιε οἤεηὀίοιι!α,, υἱυγυϊ ἀδηΐᾳ βυρρι!ἰοὐαπι Θχροηάογοβ., οπηπὶθ8 ΔΟΟρΟΓίυ8 - εἶθυδ ἴῃ ἰρ80 βεηϊΐ υἱίβαυς ἤπηῖπα ᾿υγοη ἃ ( ἰπᾶ- πἷλ 56οίδη8. Ουοιποάο γόγῸ ἰανθηῖϊθβ., υἱ Πη0- ἀθϑίθ (δπρογδιίοται!θ ζογαβὲ, ρογϑυδάθδβ, δἱ π6 δ αυἱάδη) ὄδχίτοπυπι ὑδα06 δ8θ6ηΐυπι) ραιϑυλϑογίθ ἢ Ουΐη ἰαἰίανῦ ΠΟΓΓΘΟΒ γογ γα ( ἐρηνβίδίογα, οἱ δἰἰδγ Γγοηπδηίδγο ἢ Θυομηοῦο ἱπι- ΙΏΔΟΌΪαίΆ δβϑογογυπὶ πιγβίογία δ068 διιϊηρογο Ποῖον δυο ( (οἴ ] Θεΐτ ὁοϊεῖ, νογυπιιαπηθη ᾿ἰθ6 ΓΟ «ἰΪ64π αἱ γϑὶ σοιημ Γ6 ἢ ι ϑ8οαΐ ἀ65185, γοὶ ἃ γὙϑῃογδηαΐδ Ὁ γἷ5 5δοῦ Δθ δι , πΠ6 ΄υδπάν 'φθίη ἀ6 σδρ τὶ ΔΟΟΘΓΒΘη8 (, ᾿ΓΡῚ πηογί ας μο δὲ υἱ ομιδειΐ, [ι188. ΧΙ. -- ἸΌΕΜ. κατααχευάσει τὸν λόγον ) δεινῶς πάνυ χαὶ πιχρῶς σε κωμῳδοῦσιν " οὃς εὔχομαι μὴ ἀληθεύειν. ᾿Επειδὴ δὲ χαὶ ὁμογνήσιός () σου ἀδελφὸς θρηνῶν σε χαὶ ὁλο- φυρόμενος τὰ αὐτὰ, ἵνα μὴ λέγω φορτιχώτερλ. ᾿Απήγγειλεν ἡμῖν, ἀντιθολῶν ἀνιμήσασθαξ σε, εἰ οἷόν τε, ἀπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς λαγνείας, ᾧ ἐπὶ τῷ χαχῷ τῆς αὐτοῦ χεφαλῆς συγγεγήραχας, πολλὰ χαίρειν φράσας τῷ παραινέσαντι τοῖς χεχρατημένοις μὴ ἐγχειρεῖν. Γέγραφα ὅπως σαυτοῦ γενόμενος χαὶ τὴν τῆς
Related Letters
The man bringing this letter to your piety has been well trained — at home, on his own, as if under a master — and...
Most Blessed and venerable Father Florentius,
Scripture speaks with precision to those who read carefully.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
To our holy, venerable, and most dear brother and sister, Aper and Amanda — Paulinus and Therasia, sinners.