Letter 1507

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of general. The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.

Θεὶ δὶς ἱπ δμπιάσηι ἱπιρὶποὶ! ἰαρίάδηξ, ποπ πιετοίμτ υεπΐαπι. ἀοη[εν. ορὶδί. . Νυρόογαπὶ ἰυυπὶ ἀεἰ οι πὶ οοοαϑῖο Θσχουβανυ!, ηυοιὶ [γαϊγοπὶ γἱβυϑ ἀδίδηογο. Ησο νοτὸ [ἐς β με ναγίοδιϊο ἢ ] πὸ ἰΔηηθη ργρίογι ρῥγωιαχίιπ) : ἧιο οἱ ργίυγα γεηΐβ δχοίἀϊϑιϊ. δὲ δηΐῃ ἰιρδὶ ἔγδιγ κυ αγαιῖα ργυ8 ἀθ δυπιρδίϑι! υἱη ἱοῖϊαπι, 4υ8 Γᾶ- ἐἰυ. ἰρϑι) ἐς. 6Ππ ἃ ( ργορυξηδίυϊη ὙἾ8, βοόγα ἰίογυτ ἃς Ρ6Γ Οὐ ΐαᾷ ΘΧαζ ΓΘ "ἢ Π δΓυ- βοδείβ ἢ Μαηϊοϑίυμ μἷης ἀναδίι οἱ ᾿ος ἀδιλ Δ0) ἴ6 ορόγὰῶ σοι ΐβδυπ).. Ουἱΐ δηΐπὶ [ταἰγὶ ἤθη ράγοὶ!, δἰϊοειιπι ἰηΐυνα ᾳυοπιούο .] ἰθιρογαυοῦίι. ΧΧΥ, --- ΠΙΕΒΑΟΘΟΙΟΝῚ (Ε. ππξκλοὶ Ριλοονο μὲ ἱπίτα). Τὸ μὲν πρότερόν σου παρανόμημα, πρόφασις εὐπρεπὴς ἐδόχει ποιεῖν συγγνωστὸν ὁ ἀδελφός σου ἐχ- δεδιχήσθαι νομιζόμενος " τοῦ δὲ νῦν παρανομήματος οὐδὲν τοιοῦτον ἔχεις παραπέτασμα , ἀλλὰ χαὶ τῆς προτέρας συγγνώμης ἐξέπεσες " εἰ γὰρ διὰ τὸν ἀδι- χηθέντα σον ἀδελφὸν πρώην ἡμύνου, πῶς αὑτὸν νυνὶ τὸν ὑπὲρ οὗ τότε, ὡς φὴς, ἡμύνου ἀδικῶν χαὶ ἐλαύ-- νων πάντοθεν οὐχ αἰσχύνῃ; Δῆλος τοίνυν γέγο- νας () ὲχ τούτου χἀχεῖνο ἐχ προαιρέσεως ποιήσας “" ὁ γὰρ ἀδελφοῦ μὴ φειδόμενος, πῶς ἂν ἀλλοτρίου ἐφεί, ( σατο;