Letter 1511
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
ΝΙδὶ Θχο η8 νοδίγα Υἱγὲι ΠπΠιθδ πὶ ΟΟΔΥζυ6 ΟΓδα ιἰοηθιη, ουπὶ ἀρυ( , ] πι δυηὶ (ρὶ Γᾶ εἐπὶπὶ ἰρβϑὶ πη1), τυπὶ ἀρυὰ ροϑίθγοβ (ἢογυπὶ δηΐηὶ ορὶ- πίοπο ρἰυτγη 86η1), πιὰ ἰοχαΐ υϑίαγοῖ, ἴα Ἰαυάυηι νὸ- ϑ.ΓΑΓΌΠῚ ΟΑΩΡΌΠΙῚ ΘΣΘΌΓΡΓΟΓΘΙΏ.. ΧΧΧΙ. --- ΡΑΙΓΑΌΙΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. . δογίρμιιτα ἱπομηιϑοπιΐ, πο δοϊομε σαῖμδα, τοδροπϑιισι εἰοπόσαὶ, π6, ημοα νοίαὶ Οἰιτὶδιι6, δαποίμηι (δὶ εαπίϑιι6. (οη[ἐν. ερίειοί. . Πολλοὶ μέν φασιν, ὅτι οὐκ ὀρθῶς βιῶν, ἀλλὰ περι- στέλλειν βουλόμενος τὰ ἑαυτοῦ πταίσματα, τὴν τοῦ φιλομαθὴς εἶναι δόξαν θηρώμενος, ἀχολουθεῖς Βοίον πὶ σοι μίμγοβ ἴθ, ΟΠΔ ΓΟ ΥυἱίδΠ) ΠΟΙ] ἰηδι , ( Οὐΐοφογα Υἱἱα ἰΔΏογοβ, ρος. ΓἾΔΠΊ, φυδϑὶ ἀἰβοσηάὲ οσυρί . , 56Π0 η 5θοίατί. τοῖς σοφοῖς " ἐγὼ δὲ τοῦτο μὲν οὐ φήσαιμι, ἀλλὰ τῇ ῃ) Εημΐθύδπη Ποη ἴδ Πρη860 ; δχμοτγίπηθηῖο 6άο- πείρᾳ μαθὼν, ὅτι οὐ διὰ τὸ εἰδέναι τὰ τῆς Γραφῆς ἄδυτα ἐρευνᾷν προσποιῇ. ἀλλὰ δόξαν παρὰ ἀνθρώπων μνώμενος" οὐχ ἀποχρινοῦμαί σοι, θείῳ πειθόμενος χρησμῷ παραχελευομένῳ μὴ διδόναι τὰ ἅγια τοῖς χυσὶ, μηδὲ ῥίπτειν τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων. Μαιἷ). νι , ; χυ, . αἴι15 ), αὐοα] Π01 υἱ σοβηοβθολϑ 8Δηοίδηι Βογίρίι - ΤΆΤΩ, δάγια ογβογυϊαγὶ θγ8 ἰ6 [ὉΓΔ8, υἱ ἰδυάδιι οι π πὶ ΔπΉίθη5. : ποη (ἰ ] . Ὠοὶ ΟΥΔΟΌ]Ο ραγδυδϑι8, αυΐ Ἰυθδὶ βαηοῖα ΠΟ Οϑηΐ- υὰς ο] εἰο πάλ, υἱ ῬΡΟΓΟΙΘ ΤΓρΑΓΙ ( ". ΥΔΕΙἁ ΠΕΟΤΙΟΝΕῈΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) Οιοά ροβί ἐλλογίμων .η οὐΐίο ἰεφίιυγ, ζη- ἘΣ ἼΝΝ ἃ (οὐι!. αι. οἱ ΑΙι. ῬΟΒ5ιν. ᾿ () Ργὸ [ν͵], οὐδὲ ὁ λόγος τὸν τοιοῦτον προσίεται, ως Βαθεοηῖ οοὐά. γειῖς. οἱ ΑἸι., οὐδὲ λόγον τοῦ τοιούτου προσ. ἴρ. ᾿ () Ριο ἐπὶ τὸν ἰασιιπι ἐπὶ τοὺς οοα]. γώωι. οἱ ΑΙιϊ. οἱ νϑῦβ. . ργὸ ἔρωτα ρομιηῖ ἔρωτας. ἰρ. ΧΧΧΗ, -- ΙΘΙ00Ι10 ὈΙΑΘΟΝΟ. . ἸΒΙΏΟΕΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΑΕ ΛΒ΄. -- ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. Καμάαι Ζοαππὶς Οἰιτῃςοειοπιὶ ᾽ν Ραμ! Ἐρὶειοίαπι αὐ Ποπιαποῖ σοπιπιοπίατίμπι. ἴῃ σοιπιβθῃίαγῖὶο Ερίβι οἰ ρος δδίμηυ" δ. ΟΠ 8η08 (ο 158ἰἀοτθ πλ Θος ΟΠ] ἢ13), βαρ δηι551ηγ Φοδημίβ δαρίθ ἃ πΠοδαυγυθ αἰ ἀλπι . δ'ς δηΐῃ Οχἰβιΐ πιο ( 4υ͵ἱ8 δ ρφτγαῖδην ἷἰς ἢ6 Ἰοχυΐ ρυϊ() 5ἱ οἰνίη8 Ῥαμΐυ5 Αἰἰΐοο αἱ βογηιοη νο]εἶβδαὶ, ιο 8ι οχβίβί6- ΓΘί ἰπίοθγργοθ, ἤθη δ Ὁ ἰηιθγργοίδίγιι πη [ιΐ886, σιυδπι ϑυργὰ ἀΐεῖυβ ΟἸΓΥϑοϑίοηνδ Υἱῦ Ὑϑηογδη Ὀγδι ἢ ; δάθο ΘηΠΠΥπηθιηαι , β6ηίοη δίαυδ ογδιΐον δ᾽ οζϑηιϊΐα, νορθογυπιάυδ Ὠΐς 65ῖ ὈΓ0- υγἱϑίδιο. 56ζ ΧΧΧΗΙ. --- ΕἸΌΕΜ ΙΒΙΌΟΙΟ. Ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τῆς πρὸς Ῥωμαίους ᾿Ἐπιστολῆς μάλιστα, ὦ ὁμώνυμε, ἡ Ἰωάννου τοῦ πανσόφου σοφία τεθησαύρισται. Οἶμαι γὰρ, καὶ μὴ τίς με πρὸς χάριν λέγειν νομιζέτω, ὅτι εἰ Παῦλος ὁ θεσπέσιος ᾿Αττιχὴν εἴληφε γλῶτταν, ὥστε ἑαυτὸν ἑρμηνεῦσαι, οὐκ ἂν ἄλλως ἡρμήνευσεν, ἣ ὡς ὁ προειρημένος ἀοίδιμος ἀνήρ’ οὕτω χαὶ ἐνθυμήμασι, () χαὶ κάλλει, καὶ χυριολεξίᾳ χεχόσμηται ἡ ἑρμηνεία. ΔΙ". --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. [αις δαποῖὶ αο αἰδοτιὶ ἀοοιοτὶς (Ῥοτίς εἰ μδάθηι Οἠτυςοδιοπιὴ. [ποἰάϊ ἰογία ἴῃ βδποίυπι νίγυην, ου͵υ8 ἀοεοηϊ8 οου- Β ργρΓΓΟΙ πη] Θδίδίθιη ἃ6 βαρ " 8π . ΑΘ ] ΔηΐΠ] Ρυγο8 ἀΐεσοηίο ἰηἤᾳουαι. δι ΡΟ ἑπ ἢ γ Γὸ οου- Ιογυϊὴ ΘοΓυπι, 4υ85 ἀΟΟΘΓΘΉ ΙΓ, πισπίθη) δχ] θαι. [ φυϑιιῖιι5 αφυληίυ5 οὶ, υἱ ἰίὰ ἀϊδσαη), υ1 δρίγαυδι, οὐκ ροϑβοὶ διαὶ ΟΟΥΏΘη δαρίθηι5 ἰη5. Π Π4ΓὙ6 ΔΙΠΟΓΘΙΗΉ. ΧΧΧΙΥ͂, -- ΖΟΘΙΜΟ, πον ΕἸΘΤΑΤΗΙ ΡΑΓΙΠΑΡΙΟ ΕἸ Ἐνέτυχόν ποτε ἀνδρὶ ἁγίῳ, οὗ τὸ μὲν ὄμμα δι- δάσχοντος φοδερὸν ἐτύγχανς ταὶ σοφόν. Πολλὰ γὰρ αὐτῷ ἦν πρὸς τὸν λόγον τὰ χέντρα" ἣ δὲ ὀφρὺς ὑπερδεδλημένη τοῖς ὀφθαλμοῖς διεσήμαινε τὸν νοῦν τῶν διδαγμάτων. Καὶ ὅλος, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ὠφελείας ἔπνεε, δεινὸν τοῖς ὁρῶσιν ἑνιεὶς τῆς θείας σοφίας τὶν ἔρωτα. ΛΔ'. ΠΑΛΛΑΔΙΩ͂Ι, -- ΖΩΣΙΜᾷ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥΣΤΑΘΙΩ. Λ πιαϊὶ δοοϊοίαί6 ἐπιργοῦοις αεἰεγτεῖ. ὐπὶ δυάϊβϑοιη Υοβ [ὉΓΔ5 ἰη)τηδη ΒΌΡΘΟΓΩΓΟ, δίφυρ ομμηΐ ρδόθηὶ πιοϊϑϑιίογθηι [ἄθγα ἰρϑὺ ἰπιδῦ γῸ5 ρΟΓΟΌ ρᾷοίοϑ, πΡίοπὶ ἃ. μοὶ ἀν πὶ [- Πυθόμενος ὅτι θῆρας ὠμοθδόρους ὑπερδαλλόμε- νοι, χαὶ πολέμου παντὸς ἀργαλεωτέραν εἰρήνην σπεισάμενοι πρὸς ἑαυτοὺς, πρᾷον χαὶ μειλίχιον πιΐηδηι, 4υΐ δἰ] 54ὰ6 ρῥγοάθββθ οοηβυθδυδγὶῖ, οοη- (, ἄνθρωπον, χαὶ ἑαυτὸν χαὶ ἄλλου: ὠφελεῖν εἰωθότα, π ] δοοσίρεγθ ἅ0 . νῸ8 , ἰΔ 1ἃ οἱ ἀἰσδηί68, υῷ ἴῃ νοὸς ροι δοίαι φυλύγαγθηί ; οαυίἀδηὶ οἰ"η Ἰδογγπιΐδ ἀέρίοτο. Ουᾶγα π) δίψυ ἱϊηργουθο8 γῸ8 ἰφηογδηία8, ἀἴϑοοῦο ἰδηάδπι υἱ γε ΟὈΒΘΟΓΟ. ΧΧΧΥ͂. --- ΒΙΟΝΥ͂ΒΙΟ. λοιδορῆσαι οὐκ ἐφοδήθητε ἐχεῖνα αὐτῷ εἵπόντες
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.