Letter 1519
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Artemidorus
Date: ~410 AD
Context: Isidore defends a man who tried his best to persuade others but failed.
The man who has done everything within his power to persuade, and yet failed, deserves to be admired as one who accomplished his purpose — he is that far from being worthy of blame. If this seems surprising to you, Paul will settle the question, saying: "Each will carry his own load." The one who makes the effort is not responsible for the one who refuses to listen. Virtue brings its own reward to the one who pursues it — and it does not wait on the stubbornness of those who refuse to receive it.
πΟη ἴῃ Δ].Ο γα ἸΏ000 Υἱῖλ (τιν Γ68. 58η6 ΠῸΠ ΘχὶβυΔ, ] πιοάο ργι θην [ ) ἃ ἴῃ [ι86, δι:Ὁ ἰαγγ, δἷνα ἴῃ υου δἴο υὐϊουηηι6 π]λ4 , , Ρυ]5α ἰφιανία, νἱγία τὶ μου ἢ) . ΕΧΧΥΤΙ.--- ΑΠΤΕΜΙΏΟΒΟ. Εχ απῖπιο, ποπ δὰ; δυθμίι γὲδ (δδἰϊἱπιαπά. (γ͵] εμρῖει. , τη ἐμὰ Ραμίϊ : ε ]πιιδημίεφμο Ῥτορτίαπε αοεὶρὶεῖ πιεγοοάοπι. ν Ϊ (ΟΥ. χιι, ὃ εἰ .) Ὅ. πάντα τὰ εἰς αὐτὸν ἤχοντα πληρώσας εἰς τὸ πεῖσαι, καὶ μὴ πείσας, ὡς ἀνύσας δίχαιος ἂν εἴη θαυμάξεσθαι- τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ μέμψεως ἄξιος εἶναι. Εἰ δὲ θαυμαστὸν εἶναί σοι τοῦτο δόξει, ἐπι- ψηφιεῖται () ὁ Παῦλος φάσχων᾽ ε χαστος δὲ τὸν Ουΐ ᾳυοι ἰῃ ἷρ80 6δ8ὶ, οἱῃνἶα δχϑοαυϊ υἱ ρΡοΓ- διιλάδαῖ, πο ρογϑυδάδι ἰμπηθη, ᾿Δηϊυ . ΓΟργοοηβίομα ν᾽ ἀδδίιγΓ ἀἰσιθ, υἱ ΟΠΊΠ18 ΘΧΡΟΓΒ. [ τηἶγαὰ ἀϊσιιῃ ] νοδίυγ, σα σὰ αὐ άδι μοδῖι5 Ῥδυΐυϑ ἀΐεοηϑ : « υϑ4υ πογοσάδιῃ δυᾶὲμ δοοὶ- ΨΥΑΒΙΠ ΠΕΟΤΙΟΝΕ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἐπιψηφιεῖται οοὐἀᾷ. γα, ει ΑἸι. Ὀγανίϑηϊ ᾿ὰ ἐπυϑηφιεζ, ΡΟ55ΙΝ. . ἸΒΙΌΟΕΙ ῬΡΕΓΌΘΒΙΟΤΙΕ Ρἷει [υτία ἸΔΡΟΥΘΙἢ δυμπὶ: ποη αἀϊχὶ!, « ἰαχία ἸΑθογίθ Α ἴδιον μισθὸν λήψεται χατὰ τὸν ἴδιον κόπον" » οὐχ ὁνθηΐ οσχἰἰη.» ()υἱ δι η) ὨΪΠ οιπίδὶὶ - Γι), [͵ ορογίαϊ!, σογομᾶ ἀΐψηι5 νἱ- ἀοδίυν. ΥΧΧΙΪΙ. -α ΡΑΌΚΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. εἶπε" Κατὰ τὴν τοῦ χαμάτου ἔχθασιν. Ὃ γὰρ μηδὲν παραλείψας τῶν ὀφειλόντων πεπρᾶχθαι, στε φάνων ἐστὶν εἰχότως ἄξιος. ΠΓ’. --- ΠΑΥΛΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. Οοπυϊναιοῦ οριΐπλμς μΐε. δὲο Τίπιοικέμς ἀϊσεθαι Ρίαίοπὶς ἐοπυϊυΐα εἰΐαπε ροείεγο ἀἷφ ξαρεγδ. Οοηνίναίογοιη ᾿ΠΠυτπ ᾿ἰπβίσηθπι ἉΓΌΙΓΓΟΓ, ποη γοἀυπάδηϊ οἷ ] πιδηβὰ δοηγίναιῃ δχοὶρίϊ, οἱ βδιυγί δία ἰη)υγίϑ!η ἰηεγαὶ, δοἀ αυΐ φυληίιιπ) δἰ1 ἀρρᾶγαίδβ δρι θη αι, πΐβοοίᾳυδ ΓΔιϊον ρίθμἃ μοτγίϑεϊοιδ, ουὐὰ8. υ ΠΠΠ2 δηίιη οἰΐδηι φυθλι ρτο- ΕΧΧΧΙΥ. -- ΜΑΠΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ, ΜΔΒΟΝΙ!, ΕΟΒΤΑΤΗ͂ΙΟ. Λαμπρὸν ἑστιάτορα εἶναι ἐχεῖνον ἡγοῦμαι, οὐ τὸν φλεγμαινούσῃ τραπέζῃ ἑστιῶντα τοὺς δαιτυμόνας, χαὶ τὸν χόρον ὑθρίζεσθας παρασχευάζουντα, ἀλλὰ τὸν τῇ αὐταρχείχ τῶν παρασχευασθέντων χιρνῶντα τὴν λογιχὴν παραίνεσιν, ἧς ἡ ὠφέλεια χαὶ ψυχῆς ἅπτε- σθαι πέφυχεν. ΠΔ΄. --- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥ̓- ΣΤΑΘΙΩ. Ἡογνίαίαν αὐ ρωπὶεπίϊαπι. θυδηννὶϑ του ιΐ ἀδ οἰπΐυπι γϑϑίγυπι - Β ΕἸ χαὶ πολλοὶ τὴν ὑμετέραν σωτηρίαν ἀπέγνω- δρϑύδηϊί, δηαυϊάδη) ἰΔπι6) ἀθηιὸ δὶ νοβ δεῦθιίο βιιἃ- διι , υυἱ ἃ Υἱ1 . , ᾿ΟΓΙΔἢ5 νοοὸ δι υἱγία θη σοπιρί οοιοηκίδι ; ρΓΩΠυη ἰΔὴ9 οἰΐδη) ἰη)» Ργουΐδ φιι ρῶηὰ πιδηθαὶ; Θοηέγᾶ Υ6ΓῸ νἱγιυ βίυ ἀΪο518 ργιηΐα ἀδθυηίυΓ. ] ἰΐδληιιθ Γϑιϊοηθ ἢ) ὨΟῺ ΟἸμηΐηο εχϑιϊῃχὶβιἷβ, ] γοϑῖδι , ϑοσδηΐξὶ ΄φυθαί, , ᾿πἤηι Δ διιδο (. ΕὐΓδὶ( ), ἰδιμρίδὶ γοῸ, ἰά ] χυδηι]ὁ οορπηοβεθριΐβ. ΟΧΧΧΥ. .- ἨΠΞΕΠΑΓΟΙ ὈΙΑΘΟΝΟ. Ολτὶδιἰαποταπι ἀϊδεοτάϊ. [π Ϊμειϊ ἴα βάεηϊιε Μίγοῦ δαυϊάθπι υὙϑδπιθηῖοῦ ἰδίγοποϑ, ] διγὶο φγδβϑϑαηΐυγ χἰδά , οἱ ἢ) ἤπϑῖος. δια ἃΓηϊᾶ ἴογυμ!, ἀ6 ργδα ραγιϊεῖραγο δαβίνιιπι δηϊπι [άπ σαν, ἀλλ᾽ ἐγὼ πάλιν ἤχω συμδουλεύσων μὲν ὑμῖν ἀποφο!τῆσαι τῆς χαχίας, προτρέψων δὲ ἐπ᾽ ἀρετήν" καὶ προμηνύσων μὲν τὰ τοῖς φαύλοις ἀποδοθησόμενα ἐπίχειρα, προαγορεύσων δὲ τὰ τοῖς φιλαρέτοις δο- θησόμενα ἔπαθλα. Εἰ τοίνυν τὸ λογιστιχὸν μὴ παν- τελῶς ἐνεχρώσατε, ἀλλ᾽ ἔχει τι ἐμπύρευμα ἀναλάμ- Ψψαι δυνάμενον, τοῦτ᾽ ἀναῤῥιπίσαντες ἐξάψατε. Τάχα πως χἂν ὀψέ ποτε τόδε γνοίητε. ΠΕ’. --- ΙΕΡΑΚΙ ΔΙΑΚΟΝΩ, εοτυαηπάα ἰαίγοποε ἐτοπιρίο εἰπ . (Οἷς. ΟΙΝε.) Λίαν θαυμάζω, ὅπως οἱ μὲν λῃσταὶ, οὗ ξίφη γυμνὰ ἐπισείοντες, χαὶ χατὰ τῶν μηδὲν ἀδιχούντων ὁπλιζό- μένοι, ἁλῶν χοινωνήσαντες, οὐχ ἕτι εἰσὶ λῃσταὶ πρὸς ἸΔΓΓΟΠ65 6γβ. , 4υ υϑουν ἰοίιπι [ ἐδ, α, οὖς ἂν σπείσωνται, ἀλλὰ μεταῤῥυθμίζει τὸν ἀμεί- πιθ) ἀιιγὰπιὶ Δοογθυ Υἱνοηδὲ πΠΊΟΓΘΙῊ ΘΟΓμΙ ἰθιηρογαι. ΝῸ5 σόγὸ εἰν ηἷς [πη Εἰς αὶ ] ἀϊσηδιίί δρυ , ἰγγοοοης ἔμ6 Γ᾽ πο08 ὈΘίΠ: ἐέτι . Φ79 ΟΧΧΧΥῚ. --- ΑΘΙΟ0 ΒΟΠΟΙΑΘΤΙΟΟ. λιχτον τρόπον ἡ τράπεζα. Ἡμεῖς δὲ θείας ἀξιούμενοι τραπέζης, ἄσπονδον ἔχομεν πρὸς ἑαυτοὺς τὸν πό- λεμον. Πᾷῴ". -- ΚΑΣΙΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Ραιγνῖς οἤεπδας ἐπ ἰἰϑετὶς μίεἰβεὶ ἱπαεοογμηι. ] αυϊάδιι μδγθι8 πιογίοιῃ δὲυάϊΐοβο οὐϑθογυδαίὶ, ( ἢ νἱηάϊοί π) οάρδγοβθ, ὀυρ!ϊ οἱ ἰὸ νἱιἶο οδιθη οὐβιγίηχὶβ86, βοοογιΐθ πἰπγυι οἱ Υἱπαϊείς, πιριμουὶϑ ἰπὐυγίαγαη). Θοοοτοΐθο 4ι]- ἄδην, αυυὼ πη Πὰν μνΐπι ΡΟβ868:; Υἱπα οἰ γΈΓΟ, 4ι0ἀ [ υἱοἰβεὶ ) Π , πη ΘΙ ΟΥἶ ᾿π υ ΓΙΆΓΙΝ ἱπ ἐχΐθ65 ἀχθιμρίιηι. Αἱ 5ἱ πὸ [ὸ5. φυΐάθωι ἰριο- Εἰ μὲν τὴν τοῦ πατρὸς
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Artemidorus
Date: ~410 AD
Context: Isidore defends a man who tried his best to persuade others but failed.
The man who has done everything within his power to persuade, and yet failed, deserves to be admired as one who accomplished his purpose — he is that far from being worthy of blame. If this seems surprising to you, Paul will settle the question, saying: "Each will carry his own load." The one who makes the effort is not responsible for the one who refuses to listen. Virtue brings its own reward to the one who pursues it — and it does not wait on the stubbornness of those who refuse to receive it.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.