Letter 1533

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore urges his reader to embrace moderation, since human nature carries nothing extraordinary of its own. Since our nature has nothing inherently noble or extraordinary, let us lead it toward the moderate and the fitting — which are, in fact, its proper goods. Pride in what is not truly ours is the source of most of our destruction. The man who knows that he is neither more nor less than human is the one best equipped to become something more.

φυοά δοηιϊῖο, ἀΐο4π)) ρδί δῖον [ [ὀγγὰ, . ἀϊδρὶ- ο6Γα, "υπὶ ν γᾷ ἀΐσϑηι, υἱ ΓΔΙΪοπΠ6 διηθηύθηιυΓ. Ουοά οπἶπὴ 45ϑθηϊδηίγ ποι η , ἰάςϊΓοο ἴῃ [) ἰυ- ) Γ68 (μεἰδϑιΐδπα οοη͵οεῖα. Ουϊά ἰρσίτυν ἴλοίο 6ϑὶ ορυβ ᾿ ΐεααν Ὀγανΐ, πὸ δα. ] αυϊάθπι δϑογᾶϑ ι 6τὰ8 ρτοὸ [δ . τόριιίδηι, ἰυτπὰ ᾽]6ληϊ, ] ν6ΓῸ οἰ δϑίοη) ογοάυηί ἀοοίγίπαη) 8ΔΠποΟ ΟΠ ΠΊ606, Ορογο “Πα ρτῖυϑ ὀχβθαυσπίυν, ἀοης Ρυδ] Ὀγοδαϊ- οοηΐϊ. [ἃ οδηἰμα εἷβὶ (δοογίηϊί, ἰὼχ ἀϊψίηα [ ΟἿ - δίγυοι. ΟΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΑΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ. Ἡοάεειία εἰ [πη αἰἷς σοπιπιεπαά αἴΐο. Ἐπειδὴ οὐδὲν μεγαλοφυὲς, οὐδὲ ὑπερφυὲς ἔχει ἡμῶν ἡ φύσις, ἐπὶ τὸ μέτριον αὐτὴν χαὶ ἐπιειχὲς, ἅτε δῇ οἰχεῖον χαὶ συγγενὲς, συνελάσωμεν, πᾶσαν ἀλαζονείαν ἑξορίζοντες. ΡΚΗ'. --- ΠΕΤΡῺ : αυΐάοπι πηαθηδηΐπυδι ἢἰἰϊ λπ δυργῶ πϑίυγδηι, Βυπηδηδ δομϊηοι παίυγα, ᾿ἰἰ8ηὶ δὰ πηοάογαίυῃι ᾳυΐά Πῖ16 δρῃδιυπη00 ΠΟὈΪ8 ργορτίυπι διε ϑιι8, Ὁ οἰμηθίῃ ) βδηῖθ5 διγοφδη(ίδηι).: ΟΥΧΧΎΙΙ. --- ΡΕΤΒΟ. Θυὶς ερὶ τὶ αἰἷξ, απὶπιαίϊα οἱ σατγπαϊὶς . Οοη[. ορὶδι. , [ἰδ. Άῇἷἵὰ'ῦΌῆ αὐ ΝῚμπι. Σαρκικοὺς χαλεῖ ἣ Γραφὴ τοὺς εἰς τὰ τῆς σαρ- χὸς () χατολισθήσαντας, γυχιχοὺς δὲ τοὺς πέρα «ἧς ἀχολουθίας τῶν λογισμῶν μηδὲν χαταδεχομέ- δογίρίυγα 8Δεγα νοῦδὶ εαγπαίεδ, αυἱ δά οατηΐθ Οραγᾷ ὑγοϊαρδὶ ϑυηῖ ; απἰπιαίο8 γοτο, αυ πι6ῃ115 ἴῃ - ιοΠ]Πδεῖυδαυς ται οοϊηδιϊοηοπὶ ϑοαιυηίυν; «ρίγί αἱ ἐς ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ,. () Μυ]ογυπι οηΐ πὶ δπιίοἰ :16πιϊπὶ αἰ ΓΘ Πα, ». Εἰλίοον. Νίοοπι. Ατὶϑιοῖ., πολλῶν γὰρ φιλίας ἡ ἀπροσηγορία διέλυσεν. Εἰ δρυὰ Οοἰυπηθ 8πηὶ ΑἸ - (δπογδῖοῦ : ε Βοηῆδ, ἱπαυΐϊΐ, ποιηηᾶ ἱπιογάυτη πιδῖ2 Πἰυηϊ, πἰδὶ ἰῃίογρο! . ΟΡ θΟΠαΐ ἰἰδαις δι Διπίςοϑ, πὸ διΠῸΓ ἰπιογοϊἀδὶ πηυΐϊυυδ. Οἰοίαπι ἰηϊοι -. πὶ ποη ἀδθοῖ, βοα δχαζβογαῦὶ. ν ΘΟΠΟΤΤ. () Ροβι σαρχὸς οοὐά. αι. θ50 ει ΑἸξ. δάάυμι πάθη. γ6γ5. ργὸ παρὰ ἰάθη οριΐπια ὁογθυηι πέρα, αἱ νόγβ. χατεχομένους ᾿ίδηι Ορ(ΪΠ6 πιυίδηϊ ἰη χα- ταδεχομένους. ΡΟΒΘΙΝ. --- ἀοηίον, ορίϑι. οἱ θδ. Ω, ΙΘΙΠΟΚΙ ΡΕΙΌΞΙΟΤῈ ἀοῃΐφυο, φυὶ ἀϊ νηὶ ϑρίνἰτυς ἄοηο βυηὶ ογηδιΐ, γαιϊοοἷ- Α νους χγευματιχοὺς δὲ τοὺς θείῳ χαὶ πνευματιχῷ ΠΔηὲ νἱπὶ δϑυρογϑηῖς8, δι ργα πδιυγπιὶ Πα π Δ, ] νεῦθὶ σταιδ, [ [ ρυόνὸὰ ἰη Βα γ]σπίοαπι ΘΔ] ΠῚ ΠΟ. ἀΓῤϊ5 , πΠόὴ0 ἀϊχοῦὶι ἡδίυγῶ Ορι8. Ουοά δ8.1η116 4υϊὰ ἰηναδιϊχαί, πς τῃδη ἷ5 ᾿π " Π Πιῖ6πὶ ρογϑρίοδε. ϑ[η ἀἰϊνίηϑιὴ ροιΐι8 σοπεοίἀογοὶ ηϑίσγδῃ), αυῷ μη δηὶ ἰοχο οχοοάϊ, εἰ ἀγρυπηθηίδι ἀϊ υἱπὴ, Ομ ξαυθ δλά60 ἅγι68 φυρογδὶ, ργααϊοία οπληΐὰ ἰπίε!!] δου σου βααυίυΓ, ΟΧΧΙΣ, -- ΤΗΕΟΡΟΥΡΟ. χαρίσματι χεχοσμημένους, τὴν τε τῶν λογισμῶν ἀχολουθέαν ἀναδεδηχότας, χαὶ τὰ ὑπὲρ φύσιν φωτι- ζομένους. Οἷον τὸ, τοὺς τρεῖς μειραχίσχους ἐμὄλη- θέντας ἐν τῇ Βαδυλωνίᾳ χαμίνῳ μὴ καταχαῆναι, οὐχ ἂν ἔχοι φύσιν, εἰ τὸ εἰκός τις ἐξετάζοι, χαὶ τὴν τῶν λογισμῶν ἀσθένειαν θηρῷτο. Εἰ δὲ τὴν θείαν δύναμιν ἐννοήσει, τὴν χαὶ φύσεως περιγιγνομένην, χαὶ λογισμῶν ἀχολουθίαν ὑπερθαίνουσαν, καὶ πάσης χρείττονα μηχανῆς, χαταδέχεται τὰ λεγόμενα. ΡΚκΘ. --- ΘΕΟΠΟΜΠΩ. γε ΤΙεορεπιρίο μὲ ἱπ[. ὅ08, . Ερίει. δὲ [ταϊόγπα εοττεριίοησ. θερτεβσηάὲ ἵπ ρεεεαίο, αἰΐσπαιη ἑπυότίεῖγα σοπειτγαπι εἰ διιρεοίοηπθηι, οΥαῦα. Ὀερτγοιθμϊ φυϊάδπι ἰη ᾿ΐ5, ἴα φυΐνυβ πο ορογίθ. : Τὸ μὲν ἐφ᾽ οἷς οὐ προσῆκεν, τοῖς μὴ λίαν ἀναλ- »λι, δηβϑγιη) δὶ , «υἱ ΘῈ Πδ: γα δυμί : δὶ Β γήνως διαχειμάνοις, ἁλῶναι ἀλγεινόν " τὸ δὲ χριθῆ- δγωνϊογῖθυυς ἰυάϊοοτὶ ρσγᾶνα δ8ὲ. [τ δυβρίοἰσιδιῃ ϑθ γνοοδγὶ , ] νἱγίαιϑ δἰἰἰσογα οὐ ηϊθιι, "δ χίμ) οἰ ηἐ Ο50 . ΟΧΧΧ. --- ΝΟ. ναι, τοῖς σεμνοτέροις. Τὸ δὲ ὑπυπτευθῆναι,, τοῖς εἰς ἄκρον ἀναδεδηχόσιν ἀρετῆς μεγίστην ἔχει συμφοράν. ΡΛ’. --- ΝΕΙΛΩ. δε εοπιηιὶπαιϊοηπΐϑμς ργοηνὶ ἐηις θεῖ ραδεῖπι οοπ)μποί δ. Οοππηνπαθαίυγ οἰΐπι )6ι. Π Ὀγωῖς, οἱ βαϊυιαγία ρμιδιυἰαναι. (),εἱ δα ΐπι τὐἰαίας ἰδηίυμι οἱ πιο]οβὶα Ργδαϊοῖι, ἀδδροζαίίοποῖ) τη ] οτ πὶ ρῥτγογοοδὶ, ἀίαι6 δυσίιοτ ΟΠ ρογϑυδάδι, οἱ ροονίυ8 ἀοἰἰδη!ϊ. Αἱ οθηΐΓα "οηπᾶ ἰποϊηαί, δὰ πηὸ- Πογάφυθ ρογύυοῖι. Ἰάδο υὐΐφια οοιμιπίδίυν Ώδεις δυύαῖς Βα υγισηΐίσατμ οἀριϊνι δῖοι, γαάϊτυπ) μι ραιγίαπι ργοιἰϑὶι ν᾽, Καὶ ἠπείλει πάλαι τοῖς ἙἭ δραίοις ὁ Θεὸ;", καὶ τὰ χρηστὰ ἐπηγγέλλετο. Ὁ μὲν γὰρ μόνον ἀπειλῶν, καὶ τὰ δεινὰ προλέγων, εἰς ἀπόγνωσιν τῶν χρειττόνων ἐρεθίζει, καὶ παντάπασι τοὺς ἀχροιυμένους τοῖς χεέ- ροσιν ἐχδοῦναι ἑαυτοὺς ἀναπείθει" ἡ δὲ ἀγαθὴ ἐλπὶς