Letter 1596: Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance.
To Epiphanius the Deacon. The question you raise about the interpretation of Scripture is one that has exercised the minds of the wisest teachers in every age, and I shall not pretend to settle it definitively in a letter. But I can offer you this principle, which has guided me throughout my own studies: always prefer the plain sense of the text to the allegorical, unless the plain sense is either impossible or unworthy of God. For the Holy Spirit, who inspired the Scriptures, is not a riddler who delights in obscurity but a teacher who desires to be understood. When Scripture speaks plainly, take it plainly. When Scripture speaks figuratively — as it sometimes does, using metaphor, parable, and symbol — seek the spiritual meaning that lies beneath the figure, guided by the analogy of faith and the consensus of the Fathers. In this way you will avoid both the error of the literalist, who takes every metaphor as a fact, and the error of the allegorist, who turns every fact into a metaphor.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
Βοπὶε αάνυεγεα ραιὶ ἰαμαὶ εεἰ, τιαϊὶ ἀεάεοοτὶ ; εἰ ξέφ. ἐρὶε!. ἔξᾳαυπι 6δὲ ἔυπο 4υϊάθηι οὐ νηα!οῆοῖα ρυηΐίυπι ΘΓΌθΟΒΟΘΡΟ, ΔΙ ογ πὶ Υογὸ Υἱγίυ σγδιὶα Θ68 εἰο- Γαι]. ΝΟ δι ΐη οδιΐϊδπι ὈΙΡΓΟΑΙῈ ρᾶγ δδὶ δϑ γα, διυϊοηῖο γογυτ βοδίδγυπ) ρἰυγ ἢ ἰηνίοοαηι ἀἷ- βογορϑηίθ. Νϑῳυθ Θηἶ πὶ δὶ ᾿ΔιγῸ δὲ "ΠΔΓΙΥΓ ρᾶΓ68 ρᾶἃ- εἰδηίυν ογυοίαιυδ, οδ θη) βυηὶ Γαιϊίοηθ φϑιἰπηληΐὶ ᾽". ΠΠῸ δηΐτ φυξ οομμἶδὶϊ 'π ρολιδηι νϑγίυηὶ, ἢυΐο δυίθῃ) ΠΟΓΟΙ δυρρμοάϊιδι, ἰφίυγ πιϊδογυπὶ ΔΡρΟΠ]οῖ ἤδΟ6886 , ; ἢἰΐς Υ6γ0Ὸ Ὀοδίυῃ) ἢ0Π- ουρει. ΟΟΟΘΙΧΊΙ. --- ΕἸΡΕΜ. Ὁ μὲν διὰ καχίαν κολαζόμενος αἰσχύνεσθαι, ὁ δὲ δι᾽ ἀρετὴν ἐναδρύνεσθαι δίχαιος ἂν εἴη. Οὐ γὰρ τὰ αὐτὰ φρονεῖν αὐτοὺς χρὴ, τῆς ὑποθέσεως, ἀφ᾽ ἧς Ὑίνεται, πλεῖατον διαλλαττούσης. Οὐδὲ γὰρ εἰ λῃστὴς καὶ μάρτυς τὰ αὐτὰ πείσονται, ὁμοίως διαχείσονται. Τῷ μὲν γάρ ἐστι τιμωρία τὰ γινόμενα " τῷ δὲ στε- φάνων ὑπόθεσις " διὸ ὁ μὲν «ταλανίζειν ἑαντὸν ὀφεί- λει, ὁ δὲ μαχαρίζειν. ὝΞΙ". -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. δὲ εαὐέηι τε. Νϑὴ οούθηι δἤϊοὶ ἀοῦδιι πιοάο φαυΐθυδ [υεί6, οἱ αυϊϊι8 ἰπ͵υδία ἰη Βος πηυπάο (για οὐνδηΐυηι. ΠῚ δἰ δοοίἀσης παΐδ, υἱ Ὀγουοίαν, Βυΐϊ ὁχ τρορὶο δὺ8 οιἶρλ. Ηυΐος ἰίδαυο ἱΠΠπὰ αγο δδὲ υδυγρδπάυπι : « Νοὴ ῥῖῸ ρῥδοοδιΐϊβ ἀΐξπο 84ι18 Προ ληυν ; » πβῖίο υϑῦὸ : ε Νόοῃ δυπὶ οοπάϊιιϑ ρϑεβδίοῃβθ ἢυ το ρογὶ5 [υἱυγλπιὶ φ]ογίδπι ", » 'ς ααΐάοιῃ ἔδγεηϑ ρδιίθηι ον ροοοδίᾶ οχρίδι : ᾿ιΐς ὙθγῸ βθη6- ΓΟΒ6, ᾿ΠΠυδίγοι ἠΔηοἰβόδιυῦ ΘΟΓΟΏΉΔΠΙ. ΘΟΟΟΙΧΙΥ. --- ΡΕΤΆΟ ΜΟΝΑΓ(ΗΟ. Οὐχ ὁ δικαίως καὶ ἀδίχως πάσχων τι ἐνταῦθα λυ- κηρὸν, ὁμοίως διαχεῖσθαι ὀφείλουσι " τῷ μὲν γὰρ χατ᾽ ἀξίαν συμδαίνει, τῷ δὲ δι᾽ εὐδοχίμησιν. Διὸ χαὶ ὃ μὲν λέγειν δίκαίος ἂν εἴη" ε« Οὐχ ἄξια ὧν ἥμαρτον μεμαστίγωμαι. » Ὁ δὲ οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν. ν» Οὕτω γὰρ ὃ μὲν εὐγνωμόνως ὑπομείνας ἀποτρίψεται τὰ πταίσματα " ὁ δὲ εἰ γενναίως οἴδει, στεφάνους ἕξει τιμαλφεστέρους. ΤΙΔ', -- ΠΕΤΡΩ ΜΟΝΑΖΌΝΤΙ. Οταιιίαίμν αἢἰοοπίϑως, εἰ σμοικοάο εἐμυεναπάς. Οἰδευπι Πναϊδιὶ οογιδιθίηυπι ῥυϊοοὶρίυπι, πὸ- τοὶης βδυύοηγυβ Δίααθθ δάθ0 ὀχδυϊίδιηυς : οἱ πιδία- τίδιη ρϑηοθυτγίοῖ δυρραάϊ!Δ5 Γαι σηΐΒ. ῬΔΓΡ ἰϊ8- δάνί αἰ !αγα, δίᾳφαθ ἢυΐδ ορογῶπη ἀδγδ δἰι [] ] 0Γ, 4ιι6 πὶ Θοπμδοιυθεὶβ 8ἷ, ε αὐ γΓοίρο δυμὶ οὐ νίβοοηα δ 6ἃ 4φυε δυπί Ὀγΐογἃ ἰοἰρδυηι ὀχίοη- ὧΔ85 ῬΊ» Π6606 οσίϑιϊ θα οογοηδίο δρβιϊβοηάνιη ἃ ἰθογο ἀδίησορβ. Μυϊΐ ϑοΐπὶ ἰΠΠυδὲγὶ ἴδοιο Ρυβηδ ἰπἰ1 , ΠΊΟΣ δυρὶπδ δβθηίο65 ἰυγροπὶ νΥἱῖξ οχὶ- ἰυπὶ δοουϊὶ δυηῖ : αὐοὰ οπ]6ῃ, Ορῖο, ) ἃ βϑς[Ὸ ἰυ0 εδρίϊα ἀναγίαι. Γ(ΟΟΧΥ. --- ΓΆΑΜΝΡΒΕΤΙΟ ὈΙΑΓΟΝΟ. Λαμπρὰν μὲν ἔσχες τῶν ἀγώνων τὴν ἀρχῆν᾽ διὰ ποὔτο χαὶ σχιρτῶμεν, χαὶ χαίρομεν, χαὶ πανηγύ- ῦεως ὑπόθεσιν τὴν σὴν εὐδοχίμησιν ποιούμεθα. Δί- χαιος δ᾽ ἂν εἴης ἀγρυπνεῖν χαὶ φροντίζειν, ὅπως λαμπροτέραν ἕξεις τὴν τελευτὴν " ἕξεις δὲ, εἰ τ τῶν μὲν ὄπισθεν ἐπιλάθοιο, τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεχτεί- νοι" » καὶ μὴ νομίσας ἤδη ἐστεφανῶσθαι, τῶν πόνων παύσοιο. Πολλοὶ γὰρ λαμπρῶς προοιμιασάμε- νοι, χαὶ ὑπτιωθέντες, τελευτῶντες αἰσχρῶς χαᾶτ- ἐστρεψαν" ὅπερ ἀπείη τῆς ἱερᾶς σου χεφαλῆς.
Related Letters
The priesthood is a sacred trust, not a career.
Festal greeting.
I know that my words of consolation come somewhat late.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
To an Anonymous Correspondent.