Letter 1611
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of teaching.
A teacher must live what he teaches. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful sermon is a well-lived life. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful lesson is a well-lived life.
δε (εἰϊμα αἀδεεπάϊ ρεπενγίϑωδ, ἐμπιπιο, Ἰπεαϊο εἴ. ἴβηο, ὼς ΠΞοηνενο, υἱίππε ΘΥα ἤοπ6 νεαοὶς ρμεγεκασετε. ἘΠ ἐμὶδι. , φ πῇ οἱ 20Ὁ, .) Νογαπ ! ἐροοιλνῖ, αιιαιὶ ποῖ (οἰ 4ι μ6Γ- εἰρὶδι,, πἰϑὶ γσϑν δοουγϑῖιθ οὐσεῖι). Ὠδ δινΐπι δηιἰοἷβ δά υηυπὶ δάνοςδι Παροίυτη, αυΐ δι ἀϊο6ῃ- ἄυπι Δριϊβοϊ γαῖ, ἀΐφοθιίο οδδη ἀξ : αὖυἱ πηι δρίυδβ, Δπίη08 ἀοιμαοῖ!, ἃι τογι058 ἀἰςοηἀΐἑ ἱπιρογὶ- (, ρογβυδείὶ, ἰδηίυπηφυα ἱπάοεοια5 μἷς ροιίυΐί, φυδηϊθην ΠΟΩ δ ᾿ . ΕΙοφυομ δδίηιο δοείαϊ!, αμιδι πη ἱμἀ00 δϑέτο ΟΥ̓ΘΗΪΓΕ ρὼΓ οὐαὶ. Ὧι ἰηϊεγ- ξορϑδίυβ αυ]ύλχα, δι ᾳιθηὶ ἰοχαιοηθη) ἴγγεὶ, ἀΐςο- Καινότερόν τι τεϑέαμαι, ὃ οὐχ ἄν τις ῥᾳδίως χα- ταδέξοιτο, μὴ ἀχριθῶς τὸ πρᾶγμα πνθέμενος. Τριῶν γὰρ ὁμοῦ φίλων περὶ ἑνὸς παραχαλούντων πράγμα- τὸς, ὁ μὲν δεινότατος προσπαρώξυνεν, ὁ δὲ ἧττον δεινὸς ἐπράῦνεν" ὁ δὲ ἡμεληχὼς τοῦ λέγειν ἔπεισε. Καὶ ἠδυνήθη μὲν ὁ ἀμαθὴς τοπτοῦτον, ὅσον ἐχρῆν τὸν δεινότατον" ἔπαθε δὲ ὁ ῥητοριχώξατος, ὅπερ ἐχρῆν τὸν ἀμαθέστατον, Ὡς δὲ ἡρωτᾶτο ἐχεῖνος, ᾧ τὴν πρεσθείαν προσέφερον, ἔφη, « τῷ τρόπῳ τῶν παρα» ΕΡΙΒΤΟΙΑΒΙΙΝΜΕΙΒΟΥ. -- ΕΡΙΩ͂Τ. ΟΟΧΙΥΊΙ. χαλούντων () προεσχηχέναι (), οὐ τῷ λόγῳ" τῇ Α τεῖ, « ες πιογαβ ἰοοιι ἀπὸ οδερογγανὶ., ΠΟ ογϑιϊο-. πολιτείᾳ πεπεῖσθαι, οὐ τῇ εὐγλωττία. Εἰ τοΐνυν ὁ βίος τοῦ λόγου περιγίνεται, ναὶ ἡ γνώμη τῆς γλώτ- τῆς, πρῶτον τὴν γνώμην, εἶτα τὴν γλῶτταν χοσμη- τέον᾽ εἰ δὲ ἀπιστεῖς ταῦτα γεγενῆσθαι, εἰς τὴν Ὁμη- ριχὴν πρεσδείαν, ἣν ἀεὶ ἐπὶ γλώττης ἔχεις, τὸν νοῦν παράπεμψον " ἔνθα ὁ μὲν Ἰθαχήσιος δεινότατος ὧν, πλέον παρώξυνε τὸν Πηλέως. Ὃ δὲ ἧττον δεινὸς, ὁ παιδαγωγός φῆμι, χατεπράῦνεν. Ὁ δὲ Τελαμώνιος, ὁ λίαν ἡμεληχὼς τοῦ λέγειν, ἔπεισΞ" χαὶ δεδύνηται μὲν ὁ Τελαμώνιδ; τοτοῦτον, ὅσον ἐχρῆν τὸν Λαέρτου" ἔπαθε ὃὲ οὗτο;, ὅπερ ἐχρῆν ἐχεῖνον. ΥΜΕ". --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ΠΟ ; » ΡΟ] ἰ4 ἰπϑιἰ ( Υἱῷ ρογβυδίθε., οι οἰοχυδηι. Ουδπιο γοι ] ογαιίου! Υἱἃ. ρυϑθδίδι, διΐδι πιθηβ ᾿ἰπρυ!β δηίθοο! , τη6η9 [ ρυΐπιο, ἀφ ΐπο ᾿ἰσυὰ ὀχογηδηςδ. Ουοά κ5ἱ ἰι [Δοῖμπὶ Ποραῦΐδ, ΠΙοιηδγίοϑπι ἰοφαιοπθην, η118Π οἱ ἷι ΟΓΘ ΒΘΙΏΡΟΓ , ἴῃ. πηθιῃογϊ πη) Γαγοοᾶ. [ δι Ἶ:) ὕΠγ8568 [1ΠΔ06Π818, οἰοηθδπι : πΠ ι18 Ουηϊ ΟΒ856ῖ, ΔΙ ΡΠ . ἱπεϊανι ῬοΙοὶ (Πὰν ΑΟΙ πὶ. ΠΠ Ὸ νόγὰ εἴ Ὑϑθπιθη5, ρα ιἀαροσυβ ἰπΠαυδπι, δοάδιϊον ἴυϊι. ΤοΙΔιποη γ6ΓῸ ἢ Δ͵[αχ, ] ἀἰσοη ἰπΠπιυ5 [Ἡ . ἡογδυδϑὶί : ροίυϊιι6 Α͵χ Τοϊδινοηΐιδ ἰδ πὶ 8η- ἰὴ [,Δογιῖ5 Πἰΐαπι Ππηγ55ει) οροτγίουαὶ. [Π υϑγο ἰδη- ἴυν δοοίι, φυδηλαπι θΠ6 ΡΘΙΓΕΓΓΘ ρᾶγ ΟΓΔΙί. ΟὈΧΙΥ. -- 2ΖΟ0Θ1Μ0 ΡΙΕΘΒΥΤΕΠΟ. Υγίγιμίφηι ςοίεμάσηι ἰλοτίαί μγ, φιαπι Ῥγοροεῖία οἰἕπηι ρωηα δὰ εεοίατὶ πιφίί6 (εδίαίμν, φιαπε υἱἐΐδιδι Ὀγοροςίία, ρταπιῖα. ((οη[εν. Ὁ Τὴν ἐμαυτοῦ Ὑνώμην σαφῶς εἰπεῖν βούλομαι. Εἰ δέ τἰς ὑπερδολιχῶς εἰρῆσθαι δόξει δοχείτω. Οἱ γὰρ τῆς ἀρετῆς ἐρασταὶ μαρτυρήσουσι τῷ ῥηθησομένῳ, Φημὶ τοίνυν, εὖ μὲν τῇ ἀρετῇ τιμωρία, τῇ δὲ χαχίᾳ Φφτέφανος ἀπέχειτο, ἥδιστ᾽ ἂν δίχην δέδωχα φιλάρε- τὸς ὧν, ἣ ἐστέφθην χακίας ὧν ἐραστής. Οὕτως ἡ μὲν χαχία, χἂν στέφανον προξενοίη, πάσης μο: τι- μωρίας δοχεῖ χαλεπωτέρα εἶνα!. Ἢ δὲ ἀρετὴ τιμαλ- φεστέρα, χἂν τιμωρίας μὴ ἁμοιροαίη. Ἧ μὲν οὖν εἰρημένη μοι ἧδε ὑπερδολῇ, ὡς φαῖέν τινες, ὧδε ἔχει χαὶ ἅλις ἐχέτω. Εἰ δὲ χαὶ πάντως: τῇ μὲν ἀρετῇ στέ- φανος, τῇ δὲ χαχίᾳ τιμωρία ἀπόχειται, τί ἐστι τὸ “πεῖσάν σε εἰς τὸν πυθμένα τῆς καχίας χαταποντῶσαι σαυτόν; ἡδέως ἄν σου πυθοίμην ἐγώ. ΥΜ('. -- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. “αι, ἐμι. οἱ .) πηθᾶι οἰατα ργούεγγα δαι οι αη). Ειδὶ αυϊὰ ΒΌρτγΑ ἤάθηι ἀΐοέγα νἱιϊδαγ,, δἷϊ [ βάβο. Τοβι - νυν οηΐη υἱνιυλὶν δια ἰοοὶ ηϊοὰ ἀΐο2η). ΑΠἤϊριηὸ ἤδηιιδ, δἰηυξάδιη νἱνίμεἰ ροθϑᾶ, Υἱεἱΐβ υογο σΟὐθηδ. Ργοροβίία βὶ1, ἰυουνἶι8 ροηδπι, αὐυἱ νἱγιυιὶ8 5ἷὲ Δι 84η8, ὀδίυγυη), δὲ οογοπαοίαυν, Οὐ ἱπιρτγουϊία- ἴδεν υὗ ΔΙΏΔΠ8 : ἱπρ τοῦ! , οοτγοηλι δἰΐδιν διίορία, οἵμπΐ σ6ι ΘΓ Βυρ οἰ ΟΓΊΙ ΠΙΟΙ νἱσ ἄδινν. Υἱγία5 τϑγο ργοιϊοϑίου, οἰδί ροθθὰ ΠΟΙ) συγθαϊ. Π 5ς ἰἴίδῳυς ἤάδπι οχοθιίίθ! βθηίοἶα., αἱ ἀΐϊχατυηὶῖ αὐυϊάλην, ( δἱ βδυῇποῖ!. ᾽ νόγο οιμΐηο Υἱγία - ἴθ μγηπλδυπηι), νἱτἶπι ) αὐ161 ρόδα τηδηθᾶϊὶ, αυἱὰ 68ἱὶ αυοά ( 4Π[ εδιὶ, υἱ πῃ ποηυ Ὀδγαι γαπὶ ( ὁΟΙ) οἷΔ8 ἢ θην οζο ἰά ἰ6 τοφάγδιῃ. ΟὈΧΕΥ͂Ι, --- ΡΑΙ ΑΘΙΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. Μονει μὶ εαυθαὶ Ν6 ἰπ ἐαάθηι ἱποὶάαί υἱιΐα σμ ἱπ αἰΐο τεργοἠσηάϊι. ᾿Ανθοώπιον φαῦλον, καὶ βδελῳρὸν, καὶ χίδδηλο
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of teaching.
A teacher must live what he teaches. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful sermon is a well-lived life. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful lesson is a well-lived life.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.