Letter 181
Isidore of Pelusium→An ungrateful person|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Rthoenis the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore rebukes someone whose promised gratitude has entirely vanished, and warns of the practical consequences of ingratitude.
I reproach you sharply for this: the gratitude that was owed has died in you. When you were in need, you gave solemn assurances that you would never forget what was done for you. Those assurances have come to nothing.
Know this: if you fall into difficulty again, you will not find anyone to help you. People who forget kindnesses will necessarily find themselves short of helpers when they need them next. It is not a matter of punishment. It is simply how the world works. Help flows toward those who receive it well. It flows away from those who treat it as their due and then forget it.
᾿Αχαριστίας, ἱπρταϊφμθ αὐοιιδα! απίπιὶ. Λίαν σοι μέμφομαι, ὅτι τέθνηχε παρὰ σοὶ ἡ χάρις, ἣν δεόμενος τότε ἀθάνατον ἕξειν () διεόεδαιώσω " ἴσθι τοιγαροῦν, ὅτι περιπεσὼν αὖθις συμφορᾷ οὐχ δεῖς τὸν ἀντιληψόμενον - βοηθῶν γὰρ ἀνχγχαίως ἀποροῦσιν οἱ ἐπιλήσμονες ὄντες χαρίτων. ἤοιη.ι, . Νοη ἰμπ)οτῖα εἰἱ διιοσδη, ΄φῃοἃ δριά ( στᾶιῖι, αυδηὶ τοάδογο ρογρϑίυο ορογίουαι, ρΡδτίϊοιίι. ϑοῖιο ἰἰάφυθ, οὐτη ὕδπαο ἴῃ ἀἰβοῦὶ πθη αἰᾳυοά ἰπ- οἰἀογίδ, δάὐμιοῦθι . πη Ταρογίαγυηι. Αὐχν Ιἰλῖογα δα ἤυτα οατοὶ αυΐ ΟὈΠ ν]ου φγαίς Δ- ςορί". ΥΔΕΠ(Ε ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΕ. () Ης, πῶς γὰ ἐρυθριάσει οἵ - μὸῖ οιἱ. Ῥαγὶβ., οἱ διἰδυει" ὁχ οὐ. γα, Οὐθ οἱ ΔΙι. ΕλιῈ. () Ρτο ἕξειν ἰόφυπί ἕξιν σοιἰ. γὰι. οἱ ΑΙ . Παδπληι ΥΘΓΒ. διιῖομ. ἐρ. ὑΓῸ τὸν ἀντιληψόμενον δογίυυμ! τ᾽ ἀντιληψόμενον. ῬΟΒΞΙΝ. . ἸΙΘΙΌΟΕΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤ. . ΠΧΧΥ͂Ϊ. --- ΑΘΟΙΈΡΙΟ ΘΌΡΗΙΘΤΕ. Α Οζ'. --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ουΐε νετε [οΥἱϊς. ((ΟΗ[εΥ ἐμρὶδὶ. .) Εογιθιη ᾿η Του γᾶ υἱγυπὶ Ὀγοπαμ , αὕηὶ Ἐχεῖνον ὄντως ἀνδρεῖον ὀρίζομαι, ὃν οὔτε δυσχο- ΠΟ΄υ δάγογϑδ Γθ, ᾿οβίίπν υἱσογίηϊι ἰησδι θα. λία πραγμάτων, οὔτε ἐχθρῶν ἤλεγξεν ἐπιδουλή. Οὐ δηἶτῃ οδρὶ ἰι ρίαγίηα οοηδιδναγίηι, { φιΐ- Τῶν γὰρ πολλῶν ὑπὸ τῶν τοιούτων εἰωθότων ἁλέ- ἀραὶ αυΐ Διιχ! οπιπὶ ἀδδι α Υἱποὶ πΠοπ ρ σχεσθαι, ὁ μὴ ἐν τοῖς ἀδουλήτοις εὐάλωτος φωραθεὶς, ἀσργθμθηβυ, δὰ οἱ νἱπὶ οβργοξὶς ρογίεγθηβ, οἱ 'ῆ-ὀ ἀλλὰ χαὶ ἐπηρείας χοσμίως φέρων, καὶ δόξης ὑπό- βἰἷ ἰδυὰϊ δὲ ἀυξοης, πο ἰῃ βγν ὁ ρθὺ θεσιν ποιούμενος τὰς ἐπιδουλὰς, χαὶ μὴ εἰς δουλο- δάυἰδιίοη θ᾽ η , Ὁ πϑΐογα πὶ να γὸ ἤλθη πρεπεῖς χαταγιγνόμενος θωπείας, ἀλλ᾽ ὑψηλότερον αυδληῖ ἰπβἀϊδίογος θγι ἀθη ἴλπὶ., [ΟΓΙ. ἢ] ΟΣ Υ]Γ ἐδ π- στῶν ἐπιδουλευόντων ἔχων τὸ φρόνημα, οὗτος ἀνδρεῖός η{{ι|, δἷ φιιοά ἴῃ . }ΠΠ᾿ π᾿} πηθῖι. απ θη ἔστι παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ. Ἐπειδὴ γὰρ ἐν μὲν ταῖς εὑ- ἱ) ργόβροῦα [τη Θχραι δεΐδι πη }} [- ημερίαις ῥᾶπτον καὶ τοῖς ἀνάνδροις φρονήματι χρύ;- Π} ρΡΓΘΠΘΔΘη π{η, ΓΟ ΠΟΥ ὐνογββ ζγοΟῦΟ σασθαι, αἱ δυσχολίαι δὲ τοὺς ἀγαθοὺς κρίνουσι" τὸν ἀδοϊαγαν νἱγοβ. ἴῃ [Πα θὺ ἰἰάφαθ πιοάογαῖυ αὶ μὲν ἐν εὐημερίᾳ μέτριον, ἐν δὲ δυσχολίᾳ πραγμά- δἷῖ, ἰῃη δάνογβίβ υγῸ γϑ!. οοἰκὰ. τηἰη θη - Β των, ἀταπείνωτον, ἀνδρειότατον εἶναι ἔγωγε ὁρί- Ἰθείυ, [Γι ΙΪβδθυπὶ ὁ πη ΥἹΓῸΠῚ Ο) ἃΡ- ζομαι. ΡΟΙΙπάππι. ΧΧΥΤΙ. --- ΜΑΒΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ οἱ ΜΑΙΟΝΙ. ΟΖ΄. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ. Ηονίαιαν εἰ α υἱιϊϊ ἀδεϊξίαπί : χε ἰοἱ ἰαπίαηιδ, τὶ πϑὸ υἱοὶ υογϑὶς φμίάοηι οαρτίπιαηι, πὲς ροδίεγὶ εἰμ ογεαϊτὶ. ((ΟΝ [ἐγ ἐρὶδι. δῦ αα δοϑαάομι.) δ. ὺἱ (ὁγυηΐϊ, αυϊάδπι γα] δ ρογῖιἱ, ἀϊοσαπάϊιθ Εἰ, ὥς φασί τινες, οὐδὲ οἱ λίαν δεινοὶ, καὶ τὸ λίγειν ΓΘ ΘΧΘΓΕΪ Αἴ], υθϑι γᾶ ΠῚ ΠΟῊ [Ὧ}} ΔυιΔηι ἰΓρίοδ τέχνην πεποιημένοι, τὰς ὑμετέρας ῥᾳδίως τολμῶσι ΓΟίΈΓΓΘ ΥἱΔΠῚ : ὙΟΓΟΠΙΌΡ Θηΐπὶ ΘΟγυπι, αυἱ πυης νἱ- στηλιτεῦσαι τραγῳδίας (φοδοῦνται γὰρ τῶν μὲν νῦν νυηΐ, ΓΟΡΓΘΙ ΘΙ : ηΠ), οἱ ροβίθγοβθ ἤθη ογα ΠΠγο. τὸν ἔλεγχον, τῶν δὲ ἐσομένων τὴν ἀπιστίαν. Τοὺς (ἩΠ ὁπΐην ρΠγὰ . βεῖγα ἀΐδσυπί, ιδπὶ νοῦὶβ μὲν γὰρ πλείονα εἰδέναι φασὶν, ὧν ἂν εἰπεῖν δυνη- ΘησπΕἰΓ αι ληὶ ; ροΟβίογὶ ΨΘΓῸ ΠΙΪΠΟΓΆ γῸ Πιρίἷἰα θεῖεν" οἱ δὲ ἔλαττον ὑμᾶς δεδραχέναι τῶν ῥηθτ,:ο- (ΠΟΙ Πλ , .) Π ΠΑΓΓΘηΪΌΓ, ὀχ ἰβιϊπηαθιη}), μένων ἡγήσονται), τίς ἡ ἀνήχεστος αὕτη μανία, ἡ αυα ἰῶς ἰφί αν νϑδίγα ᾿μογ}}}}} δπιθηϊΐ οἱ ἐχβαχχεύσασα ὑμᾶς τοιαῦτα δρᾶσαι, ἃ χαὶ τοὺς νυνὶ ἀοδοοϊιδιῖο, ( νο ρλίΓΑΓΘ βοαίογα, ι οἱ ἰνοάϊα (Ο δεινοτάτους ἐλέγξει, καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ἀπιστῆσα: ἀϊδογίοβ δυρυδηί }|η{]Ϊ, οἱ ἀρυἀ ροβίοθγοβς ἢ ἤθη ἤθη παρασχευάσει (); Οὐ γὰρ πιστεῦσαι ἐθελήσουσι ἱινεηίδηι Νάε δπίπι [Ὡς Ἰ} υἱ ὀγθάδι! δἀάυοϊ ροίθΘ-ἅ ῥᾳδίως, ὅτι ἄνθρωποι τοιαῦτα ἔδρασαν, ἃ οὐδ᾽ ἂν Γυηΐϊ ροβίογίὶ ᾿οιη Ἶ . δύ πι οὐἑ ἢ ἷΠ, δαίμονες ἁλιτήριο!: δρᾶσαι ἐτόλμησαν. Οἱ μὲν γὰρ Ὧ ΟΧἰ αὐϊάθιη ἀδεπίΟη ΠΟΠΠΠ.ΠΓα ἀυΐδληῖ. ὁρῶντες τὰ δραματουργούμενα , ἥττους τῶν τραγῳδιῶν γινὶ δηἷπὶ υϑίγϑία σογῃθηί [ γᾷ ἀϊσοηὶ ἰηίογίοσα τοὺς λόγους, οἱ δ᾽ ἀχούσαντες, μείζους ἡγήσονται. {||} ἀγασίοα ἀγδιμδῖα. Ῥοϑίδσὶ ὑυϑγο αὐ ΐθηίος, οἱ μὲν μὴ δεδυνῆσθαι τὴν φράσιν ἐξισωθῆναι τῇ ΠιΔ)ογὰ {|Π| ἀχἰ οι παυυσηῖ. ΕΠ νοῦθ ροί δά- πράξει νομιοῦσιν " οἱ δὲ ἐξωγχῶσθαι, χαὶ πρὸς τὸ φΦαυδνὶ παγγδιοηθπὶ γου ἃ ΥΟ}} βαιγϑιὶβ Πορ- μεῖζον Ἦἦρθαι τὰ γεγενημένα ὑπολήψονται. Οἱ μὲν υνυηῖὶ ; ροβίοτγί δυίθιη οχορφογαίδηι ἰῃ Πη)}υ οἷἃ - ἡττῆσθαι τοὺς ῥήτορας, οἱ δ' ὑπερδεδηχέναι ψη- ἴΔπ| Ογδιϊΐοπαπι δπβρι οα θυηίυγ. ΠῚ φυϊίίαπὶ ΟΥ̓ΔΙΟΓΟΒ φιοῦνται, Τοὺς μὲν γὰρ κατόπιν τῆς ὑποθέσεως ὑπο- Υἱο ΓΘΓᾺΠῚ ΘΠΟΡΙΠΪΙ, Ὠοϑίογὶ ὙΓῸ .:-ὀ λελεῖφθαι (), τοὺς δὲ ὑπερδεδηχέναι φήσουσιν. Εἰ ΡΟΓδ ογδιΐοηθ Ἰυἀίοαυυηι. [Π|, ἰπᾳφυδηη, ἀγζὺ- τοίνυν πάντα μιχρὰ πρὸς τὴν ὑμετέραν βδελυρίαν " Υἱοῖοσ, ἷ ρ] Γὸ δυχίϑϑα ἀΐδθηϊ. φθέγξασθαι, παύσασθε τοιαῦτα δρῶντες, ἃ καὶ τοὺς ὥνδτγο οὐτη οπμηΐα, Οἱ οἰ ροβουηί, οὑπὶ γα ϑιγῖὶβ χ νῦν ἐλέγξει, χαὶ τοὺς ἐσομένους ἀπιστῆσαι παρα- δοογδηἝΐβ Υ} σΟΙΠρᾶγαι δχίζιια δἰηΐ, σοπιπλ Γ ) σχευάσει. ἀ᾽ ηἾ , ἐΐ ριφϑθηῖ ΟΓΆΙΟΓΘ ἀγρυδηί, οἱ ΦΡ}] ροϑδίογος ἤδη ΠΟη ἸΠΘΓΘΔ ΕΓ. ΕΧΧΥΡΠ. --- ΕΘΕΈΝΙΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. ΟΗ΄. --- ΕΥ̓ΓΕΝΙΩ () ΔΙΆΚΟΝΩ. Μωον ἱπ [μίμγτα υἱία πιότοεδ οτὶὶ δογμηι, φιὴ πἰ δ δοποταπι ἵπ ας υἱα αοσέρεγε, μι Π αγροογας ϑοριιϊεία, (ϑὲρ. δρίεϊ!. ὃ εἰ ὃ.) ͵ ϑεῖϊο, οριΐα!α Υἷγ, γϑοίθ ἀρϑηίθη ργδηιΐυπι ἢ Ἴσθι, ὦ μαχάριε, ὅτι οὐχ εἰς τὸ μὴ λαθεῖν ἁμοι- ΥΔΆΙἙΣ ΜΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤ . () Ἰπίὲγ παρασχευάσει ἱ οὐ ἢ. ΡΙΔη ΄ποΓΆ " ΟΟηγη οπι πο ὶ. ῬΟΞΒΙΝ. οἱ δὰ δβθιιθηι } ποσοϑθατίο ᾿πβογθηκία ϑιρρίθοϊ () Ὑπολελεῖφθαι ἰἰάοια οοἀ . πνυϊᾶπὶ ἴῃ ἀπολε- οοι . γι. εἰ ΑἸι., Τούτους μὲν γὰρ ἐλέγξει, ὡς λεῖφθαι. ἴν. ΠΣ ᾿ κὴ δυνηθέντας ἐπαξίως τῆς ἡμετέρας χακίας φράσαι" () Ριὸ Εὐγενίῳ, φυὶ υμ!εὺ ἰνος ᾿γο, ΡΠ Γδ- χείνους δὲ ἀπιστῆσαι παρασχευάσει. ἤσς νόγθυ ροπδηύυ Εὐτονίῳ, ὀχϑίδι Θηΐπὶ δ θυ πιθηι ΡΟΓΕΙ" αἱ εἰπιυ πὶ πσρασχενάσει, βοουπιο τοροίλιιπι, οο- ἀ|{| Ἔρίϑι. ει , Υἱάδ οἵ θρίδὶ, , δι) ου!- δίοποῃ οϑοί δι ἀοδογίριοτγὶ ργυυΐθ ογϑά ὶ : ἀθπ). ΘΟΒΟΤΤ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟΝ . Υ..-- ἘΡΙΟΤ. ἘΧΧΧΤΙΙ, θχς, ἀλλ᾽ εἷς τὸ λαμπροτέρας λαθεῖν, εἰ ἐν πᾶσιν Α ργίΠ Ποη Δοείρεγα, ἰἀΐρϑυπὶ ποὴ αἱ Διη , εὐδοχιμήσειας, τὸ μηδέπω λαδεῖν περιστήσεταί σοι. Ὁ μὲν γὰρ ἐνταῦθά τι λαδὼν λαμπρόν" ὁ δὲ μὴ λα- Θὼν, λαμπρότερον ἐχεῖσε ἕξει τὸν στέφανον. Μὴ τοίνυν, ὃ θυμηδίας ἐστὶ πρόξενον, τοῦτο ἀθυμίας σοι αἴτιον γινέσθω. Τῷ μὲν γὰρ ἐνταῦθα εἰληφότι, εἰχότως ὑποτέμνεται ὁ μισθός " τῷ ὃὲ μὴ εἰληφότι ἀχέραιος ὄτιλον ὅτι φυλάττεται. θ΄. -- ΚΕΚΥΡΙΛΛΩ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. ΕἸοονιόδ μι ἐς μδι ματι δ Οἷδε πάντως ἢ σὴ σύνεσις, ὡς οὐδὲ τὸ ἄδιχον κέρδος εἰς ἐλεημοσύνην ἐπιτήδειον" οὔτε ἡ ἀπληστία τῶν οἰχονομούντων τὴν Πηλουσιωτῶν Ἐχχλητίαν χόρον οἷδιν. "Ἄριστα οὖν πράξειας, εἰ παύσειας τῶν τὰ ἐχχλησιαστιχὰ διοιχούντων χρήματα τὰς πλεον- εξίας᾿ εἰ γὰρ τὸ ἐξ ἀδιχίας πορίξεσθαι τοῖς δεομέ- νοις τὰ ἀναγχαῖα οὐχ εὐαγὲς, τὸ μηδὲ τοῖς δεομέ- νοις αὐτὰ πορίζειν, ἀλλ᾽ οἰχείοις θησαυροῖς ἐναπο- χλείειν, πάντη ἐναγέστατον. Μανθανέτωσαν οὖν, ὅτι χαὶ διανέμειν ὀφείλουσι χαθαρῶς τοῖς πενομέ- γοις τὰ διχαίως προσόντα χαὶ ἀδιχίας ἁπάσης χα- θαρεύειν, μάλιστα μὲν ἐπειδὴ τῷ Κριτῇ τοῦτο δοχεῖ" ἔπειτα δὲ, ὅτι οὐδὲ ἐκείνων ἕνεχεν, ὧν φασι φρον- τίζειν, πλεονεχτοῦσιν, ἀλλὰ τοὺς οἰχείους θησαυροὺς ἐμπλῆσαι γλιχόμενοι. Εἰ γὰρ σθέσειας τῶν διοι- χούντων τὴν ἀπληστίαν, πολλῆς ἀπολαύονται οἱ πέ- νητες εὐετηρίας. Π'΄. -- ΑΡΠΟΚΡᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. υι πιυπὶ οσηιυ Δδοοϊρίαι, Οσοδβίοηθ . θΟυΐ οηἶπὶ ας οἀρὶϊ «ἰἰχυϊὰ, {ΠΠυδίγοπι αὐυϊάδπ), Αἱ αυἱ ἢ }}}} γϑοθροῦῖι, Ππδίγογθῖῃ ἰῃ ] γὰ υἷα οογοιϑιη ἐοηδοαιοίυγ. Οαγο ἰρίιυγ πὸ φυοΐ δηΐπι} ἀαἰεοίδ- κἰοηθπι σοηςο ἶι, ρατγίδὶ { ὲ] ρυ}}}} δηΐπιὶ οὐολ- πριῆΏ. Ηΐς οηΐπὶ τοοϊρίθηι! πιοῦῖῖο ἰηίο γε μ Ὁ "ΠΏ ΘΓΟΘΒ : {ΠῚ σογὸ ἤθη δοοὶρίοηι ἰπιοζτυτ γυλτὶ ργΓαηλΐυπι, πιλη ) . ΕΧΧΙΧ. -- ΟΥ̓ΒΙΠ. ΕΡΙΘΟΟΡΟ. ταί ἢφο. ((υη[. εμῖει. .) Ριονα τ. μονὴ με διε ᾿ογα ἰη] δι ΠΩ . ΕἰσοπΊΟσΥ πη ἰἰοπουπ), πραι ἱποχρ]οὺ]- Β ἴδ Δ θομάΐ ουρὶ Πῖδαὶ ἀἰδραηϑαίογυπὶ οἰ δίῳ Ρεἰ δ᾽ οἴδτυ πὶ ρο διἰδγὶ. Οριΐπηθ ἰϊδα [ΟΟΓΙδ, δὶ ΘΟ, υἱ ΕοοΙοσθ θη δυθογβδηῖ, οαϑϑᾶγὸ ΔΥΔΓΓΠΔΠῚ οομὰ. δὶ ΟὨΐΪη) ΡῈΓ πείαβ ρἅγία π ἰῃ ᾿υδ᾽ο! . ιυΐάδπ) ΟΓΟΣΔΓΟ [ ; ιοιοιίο ποῖ ηη ΘΓὶϊ ἃ ἰπ ργοργὶ . {Π᾿ϑαητῖα γορόπογο ἢ Ποσδβη- υγ ἰἴλῆυθ, φυδπάο μέγ οἱ οδηάϊ δ ρδιρογθυ ἀϊβιτίθυογα ἀσθθηϊ, . ]υ Δ ᾿ἰοφὶ εἰ π }- βἰνογίηί, ἰπ]η δι} ομνΐ ριΓῸ ΓΘύάθΓΟ, πιοχὶπ]Ὲ ουπ) δυύϊοὶ [θ)] ἷς ρἰδείιυ πη, συᾶπ ΠΟι ᾿ΠΟΓΆ ἢ σγα , ΘΌΓΑΓΟ ἀϊουηῖ, Δη}}} ρΡοβϑίἀθϑηὶ, βιὶ φιιοι! ἶα . ἐπ ρα πο {ΠΒδυγΓῖ. οηἶπι φυρθδγιδηι πὶ Γαβδοιογῖβ } ουρ᾽ἀϊ- ἰΔτ πὶ, ΘΟ πη ϑηιὶ οἰ αὶ πλ πὶ ἰμορ Ργούθη οδρί θυ. ΕΧΧΧ. --- ΠΛΆΡΟΟΘΒ( ΘΟΡΗΙΘΤΕ. π ταιϊοοϊπαπάο οαμι ασοπά πηι, υϑτῖας πιαία ἀο[επάὁπάο μτοάαίμγ. Ὁ μὲν ἐν τοῖς χομιδῇ ζητουμένοις ἔχων ἰσχυρὰν λύσιν ἐπαγαγεῖν, εἰκότως οὐ δέδοιχε χαλεπωτέραν «ποιῶν τὴν ἀντίθεσιν. Ὁ δὲ μὴ ἔχων, τὴν δὲ δύναμιν τῶν λόγων ἐν τῇ ἀντιθέσει ἐπιδειχνύμενος, ἐν δὲ τῇ λύσει ἀσθενὴς φαινόμενος, λανθάνει λαμπροτέραν τὴν οἰχείαν ἐπιδειχνύμενος ἧτταν. Οὐ γὰρ ἐχρῆν οὕτω παρὰ τὴν ἀρχὴν ἀγωνίσασθαι: τὸν μέλλοντα ἡττηθήσεσθαι" μᾶλλον δὲ, εἰ δεῖ τἀχριδὲς εἰπεῖν, προδότης τῆς ἀληθείας φιυραθήσεται, δι᾽ ὧν τὴν δύναμιν τῶν λόγων τὴν ἐν τῇ ἀντιθέσει, οὐχ ἐπ- εδείξατο ἐν τῇ λύσει. ΠΛ’. --- ΖΩΣΙΜΏ. Ουὶ δὰ δχαρρογαῖλο αἰ ϑιἴ γα] ἀλη] ροίθϑὶ ΔΙεγγα οἰ υἱἱοῆθη), πηογίιο ποη {ἰπιθαᾶϊ, αὐἱ ἀϊῆ[εὶ- Ἰίογαπιὶ ἃἴϊδογαι ου)θοϊὶ οπθπ). Αἱ Δπ| πο Δ ΌΘΏ ΒοΙυιοιαη, ἰῃ Οδ͵δοιΐ γα γο γαϊϊοηυηὶ οϑβιθηάδὶ πποπιρηίδ, οἱ ἰῃ βοϊυιίοπα } } ἀρρᾶγθαί ; ᾳυοὰ ἀϊῆει!ιαι! βδυσουθυ εἰαγίυ οϑἰθηαδί. Νοη Θηΐμῃ δ' ορογίθαὶ θυ Δ ἰηΐι σΟΠΙ ΘΙ ΔΘΓΘ, αυΐ (υἱυγιβ ογαὶ ᾿υἴογῖογ, νοὶ ροι , δὶ ἰοᾳυδηθυπι νογίυϑ, ργούϊιονῦ. νου δ:} οομῃργοβοβάσηθυβ, ᾳυι ποη υἱάδεὶὶ ἰῃ βουτΐοια υμ Γϑιΐοηυη, αυδὲ ἰῃ ο}" Ἰοσιοη ἀρράᾶγαραι. ΕΟΧΧΣΙ. --- }. Αα υἱτιμἰθηι οχδιδημίαι. Εἰ μὴ βούλει ὀνείδη τε ἕξειν, καὶ τιμωρίας ὑφ- . ΝΞ] κυ]ῖγα νυἷβ ἱσηοπιϊΐαπι ρῶηδβαιο ρϑι] ἐξειν οὔ φημι ἐνθάδε (χαίτοι οὐ μικρὸν χαὶ τοῦτο τῷ ἐχέφρονι),, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς εἴτε ἐπὶ γῆς, εἴτε χαὶ ὁπουδηποτοῦν τοῦ παντὸς τυγχάνει διχαστηρίοις, τὴν ῥὁχθυμίαν ἀποσεισάμενος ἔχου τῆς ἀρετῆς.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Rthoenis the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore rebukes someone whose promised gratitude has entirely vanished, and warns of the practical consequences of ingratitude.
I reproach you sharply for this: the gratitude that was owed has died in you. When you were in need, you gave solemn assurances that you would never forget what was done for you. Those assurances have come to nothing.
Know this: if you fall into difficulty again, you will not find anyone to help you. People who forget kindnesses will necessarily find themselves short of helpers when they need them next. It is not a matter of punishment. It is simply how the world works. Help flows toward those who receive it well. It flows away from those who treat it as their due and then forget it.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.