Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 185 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Heron the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the best way to answer those who mock the faith — through the testimony of a well-lived life rather than argument alone.
If you wish to silence those who mock Christ's teaching, the most effective response is not argument but conduct. A life that clearly demonstrates what Christian teaching produces — in self-control, in generosity, in how one handles adversity — answers objections that no syllogism can touch.
This does not mean argument has no place. But argument wins debates; life wins people. The man who argues brilliantly for virtue while living badly has already lost the real contest. His opponents may not be able to refute him, but they see through him — and they are right to.
So answer first with your life. Then your words will carry the weight they deserve.
Ειὶ γοργοῃοπάσδγα (δΔοῖ ] οἱ οὐυθν ΠΟπΊ Ἶἷ, ψογυ αυοά οι ΟἸοἰΐ ου͵ύ., φυοχιθ ἴδοίο ἰῖ ΘΡυ. ἀθηπΊΟΙΒίΓΆΓΟ, ορίϊπιΐ δὲ σοηβ᾽ Αγ οδοΐυπι. γοργο ἢ ηϑοπθι ΠΟἢ ἔδτυηί Ζοβίπι οἱ Ναγο, ΠΟῸ οοπϑί πὶ οἀρίυπι, Θχαρίίδιὶ ἀδπιοηιΐα οἱ γουγομοηάθη!θ ἱπ͵ υγΐα «Αἰϊοίυηΐξ, οἱ βπ δβιιδλάθι- πηδ᾽ οἀΐει δ ἰησοβδαηι. Θυδπάοαυϊἀοιη γὰγῸ Πη- ΔΕ} πο ΓΟΡΡΓΟΒΘΠΒΟΓΟΒ, ΠΟΙ ΒΌΔΓ, υἱ ἀορ!ογϑηῖ δοοοββογιηῖ, οἰΐδη ἰος πιοάϊοϊπα ΟΠ - εἴτι δοουβαγυηῖ. ἰγγϊἀθηῖ οηἢ ἢ αἰἶδπὶ , } ρῖο ὯΙ οἤδβείυ ρογάαηι. Ουϊά ἰφίιυν δεῖο δὶ οριβῇ οἱ πππὶ ἢος ἰδὲ ἐδηππίΐυο, αἱ ποροιΐυση πηἰ ϊ [λοαϊ, δἱ ἱπηρογίυνυϑ, ἰρβογαπι ᾿Π γοιοΐυπι Δοργο ταϊὁϑη). Αἰ] υἱ}ΠΠ| ΡΟΒΠὶ ποαυσ Φρι δἀπηοῃ ἰοῃ ι, ΓΟρΡΘη ΔΙἘΓΓΘ οογγοοιϊοηθπι αυθλῶ). Οὐπὶ ΥΓῸ Τγ}}π| ΟΠΊΠΘΠΙ διιρογοὶ οἰγλιοθεη, ΘΚ, οπιοῖθυδάυθ τηϑϑϊεὶμ. νἱαγηνδοὶβ οχυϊοσγαίυν, εδηοὶβ υἷ ρεοοὶ Ορθπιὶ ἰρεῖβ ἴογαϑ, δὶ [ογίδθδα γϑίίοη π|] ϑυβογοίο οπιηΐ ὀχρυΐᾷοδ Υἱιϊο. ΟΙΥ.-- ΠΕΚΟΝῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ, ΕΟΆΤΕ ΠΙΕΔΆΟΝΙ, εἰ δαρτ. ομρίδι, Ὁ. Μοπεῖ μὲ {{|, φιιαδ, αυατίἰα σορεπίε, αἰἰογὲ ἐπίοπίαγαι!, αηνῖσε ροιῖνι εοπιροπαί, φιαηι ἀμϑίπηι φυεηίμπι ἐχερεείει. Οὐχ ἀγνονῦμεν ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ πρὸς τὸν σὸν διά- διχον πολέμου ἐκ πλεονεξίας λαῤξοῦσα τὸ σπέρμα, καὶ διὰ πλειόνων ἄλλων χωρήσασα, ἔληξεν εἰς χατηγο- ρἷαν" συμδουλεύω δὲ, ὅτι δίχαιος ἂν εἴης ἀρχεσθῇ- ναι τοῖς γεγενημένοις. Πολλὰ γὰρ δράσας, πλείονα πέπονθεν, ἵνα μὴ τὸ δοχοῦν τέλος εἶναι τῆς μάχῃς, ἀρχὴ γένηται μειζόνων συμφορῶν. Δέξαι οὖν τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ () παρακαλοῦντας, χαὶ κατάθου τὸ πρᾶγμα " ἄμεινον ἡγησάμενος χρηστότητι χαθυφεῖ- ναι μᾶλλον ἣ χρίσει διχαστῶν ἡττηθῆναι. Αδηλον γὰρ τὸ πέρας, καὶ πολλοὶ μυρίοις ὠχυρωμένοι δι- χαίοις, ὡς οὐδὲν ἔχοντες ἐσχυρὸν ἡττήθησαν. Εἰ δὲ χαὶ σαφὴς ἣν ἡ νίχη, τὸ χρηστότητι μᾶλλον χρήσα- οθαι λαμπρότερόν σε ἀποφανεΐ τοῦ νενιχηκχέναι ΡΕ'. --- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΩ. Νοη πιο ἤαὶὶ με περί ασπ οοηίοη(ἰοηΐ, εἰ] ἰη ἴοτο ἐὐαὶ [᾿ἰἰσαπῖθ ί, ὁχ υὐδγί(ἰα οὐὔίυηι ΠΔΌΘΡΟ, οἱ ρὸῦ νϑγὶδ θνγοδθϑιίθηβ Υ{}, ἴῃ - ιἰἰόη δ πη) ἢπ᾽ . Ἠογίογ ἤδηῆ, ἰιδίοαυθ (δοονίβ, δἱ ἰη ἰΐἴφ, Βλοίδηιϊ! (δοῖ δη!, ΘΟΏΔυΪ . Μυ}ἃ Θηἶπὶ δῴοηβ μογρειΐ δοίϑθὶ ρίυνδ, π οὐΪυ Ῥυξηῖ [πὶ υἱάδιυν, ἱπ εἶαπι ἤδι πιδίογυπι οΔ]διηἰ- (π|. υλΡα ϑιβεοῖὶρα αυλ ρὸ [ ἱπιδγοσδάπηϊ, ΓΟΒΆ ΘΟη[Ἰ, ΠΡ} Θχ᾿βι] πη Δ[|υἱ οἰδπιδῃ - ἐδ ἐοηῃάοπδγα, .} ᾿Ἰυάϊεὶαπι Βοηϊθηϊϊα υἱοῖμιδ . εἰαπι οαἷπι ἱπεδγίυβ οδὲ δχίίυβ, πὶ! ἰαυθ δύδο βυπιο ἱπηϊχὶ υτὸ ἐπ οἰ Π Οτὶ υ;ὰ γὶοεὶ ς - γυηῖ. Εἰδὶ νϑγὸ οἰδγᾷ δἱὶ υἱεζογίω, "υ»δηΐζχῃο ἰδπίθα δηΐπιο υἱδη. ἰἰϊυϑιγίοτγοηι (, αυᾶψι ἐμ τοι θβ Υἱοιοῦίδ. ΟΥ̓͂. --- ΜΑΛΚΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ, ΜΑΒΟΝΙ, ΕυϑΤΑ ΤΗΙΌ. Βοπαπι {{Π ορίαὶ πιοηίσνε. Ἱχανὸν μὲν σύμδολον, χαὶ μέγιστον τεχμήριον τῆς ἐμῆς εἰς ὑμᾶς γνώμης αὐτὸ τὸ συμθουλεύειν ἑλέσθαι " ἄπασα γὰρ τυμδουλὴ τὸ τῶν ἀχροωμένων ζητεῖ συμφέρον. Οἷς δὲ ἐχπορίζει τις τὰ χρηστὰ, τούτοις οὐχ ἕνι φῇήσαι δυσμενῶς ἔχειν τὰν παραι- νοῦντα " ὡς δ᾽ ἂν μηδὲ σχιὰ, οἶμαι, αἰτιάσεως () ὑπῇ τοῖς ἑτοίμως διαφύρειν ἐθέλουσι πρὸ τῆς εἰσ- ἡγήσεως, μᾶλλον δὲ ἡ εὐχὴ εἰσήγησις ἔστω, εὔξομαι πρὸς τὸ Θεῖον, ὥστε νοῦν ὑμῖν βελτίονα ἐνθεῖναι, δίξησιη ἰἀσποιπι πηαχυπ . ἀγσυπΊοη- .π| ΠΙ| ΟΓβᾶ γυὸβ ᾿δηθυο θη υοἀ ὁδγα ἰη}- ἰπϑγίτλ οΟὨ δ᾽ μ. Οεμηΐδ Θπίμι διιδβίο οομφἰ υμηιι ϑυδ᾽οηιπὶ δρδοῖϑι υἢιπ|. Θυἷ). γΘ ΡΟ βιρρο- ἀἸπαῖ ᾳυΐβ υ{}}, ἱ ἤθη ἀδθοπὶ ἀΐδογα ΠΟβι Π Γ - οααὶ Αθ ΓΘ δἀριορθηίοπι, . ᾧἱ μὲ αι γαπι φυϊάδιῃ δοευδϑιίοη} ΘΌΡΟΓΦΒ αΓεούαπι ἰΐδ, αυὐ ϑπηίοαιιδιι δἀπιοπθοληίιγ, γοϊυπὶ οὐβίγαρογα, αυΐῃ ροιΪυ ργαοο Ιοςο πιοηϊτἰοηΐβ βῖηϊ. θουπὶ ἰϊᾶι ργθοοῦ, υἱ Πηῃ- ΥΑΒΙΑ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤ. () (οὐ. φπιῦο, ὑπὲρ αὐτῶν. ῬΟΒΘΙΝ. () Ῥεὸ αἰτιάσεως οὐ. Δἴϊ. πὶ σοπιθχία δοΓθ Ῥδτμοι,. (ἰπ. ΠΧ ΧΥΠΙ. ᾿ αἰτίας ὡς" ἰαοςθησπὶ ἰἁοη οὐἀΐιΐ Δἀηοίδηϑ ἴῃ πιᾶῖ- εἰηα. ». , ἸΘΙΠΟΒΠ ΡΕΙΌΘΙΟΤῈ πὶ γο "οηλη) ἱπι , Τοϊοροίᾳυ ἃ νου ὶδ 'π- Α χαὶ τὴν ἀναλγησίαν ἐξοστραχίσαι, καὶ εὔειχτον ἰδηεἶαπι, Δίφυς οὐϑοαυθηβ ἃ πιοῦίβογυ ΠΟΥ γΥοὺ ἰαγαίδιυγ, δὲ σοιηρίοοιοηάδη νἱγίυϊοπι ΄φυᾶ: ἰῃ Π| ιιαθαδὶ ρυ]οϊιεϊαὐΐηαπὶ δίᾳια ᾿οιαϑιδίθιι ργαιῖο ἰη - ΘΟΙΡΑΓΆΡ }. ΠπρΓΟὈ ἰϑ.η) οοηίγα ἀοί οἴἶδιβεγα, αυδπὶ ουρίἀ π᾿ τἷ δαοίϑηλίηὶ [Ογπὶὰ (ογὶπα ργυΐ - ἰΔη), οὐηΐψ ὅου }] πιοἰ ϑιίογθηι, οἱ υς πιθιι σϑρι Ὠθ υἃ ΓΑιΐοΠ ροββϑὶϊ δυλνϊβ δ. Ἰυοσυηάδ. δ᾽ γγῸὸ ἀοοῦ Οπλ . ΟΣ ΔηΪΠ) ϑι, ( φυοά ᾳυϊάθι ραιϊοηιΐα ἰῃ λάνογϑίβ οϊοαγ βο οἰ), γα] ῥΡΓΟΡΙΘΡ ἴρ, αυἱυυ οἰεηάϊίου!ο [ςυἱδιΐ, δυρογεοάσδίο δάνοιβυβ ὑϑογοβθϑηοίδηι ΓΟΙ ἰβἰοηθιη ἰΐη- δυλη σοι Γ. Ὑρβίγὶ γ ΓῸ θϑίοἱα ΘΟ ΡΟΙ, πθ γοδίγα ἰωρὶοίαϊα ] ἰῃ ὑδγδῖμγαπ) π} π|- ῬΘΙΙΐ . ᾿ .δ ΟΥ̓. --- ΠΕΆΜΙΝΟῸ ΟΟΜΙΤΙ. καὶ πειθήνιον ὑμῶν κατασχευάσαι τὴν χαρδίαν πρὸς τὸ τὴν μὲν ἀρετὴν, τὴν. ἔμφυτον ἔχουσαν χαὶ ἀχαπήλευτον τὸ χάλλος, ἀσπάσασθαι, τὴν δὲ χαχίαν ἧς ἐχθύμως περιέχεσθε, τὴν θηριόμορ- φον, κχαὶ Σχύλλης ἁπάσης ἀτερπεστέραν, τοῖς δὲ τὸν νοῦν ἀπολωλεχόσιν, οὐχ οἶδ᾽ ὅπως ἡδεῖαν, διαφυγεῖν. Εἰ δὲ τέλειν ἀπηλγήσατε " ἡ γὰρ παρα- μονὴ ἡ ἐπὶ τὴν πονηρίαν τοῦτ᾽ ἐγγυᾶται" χἂν διὰ τοὺς σχανδαλιζομένους ὑφ᾽ ὑμῶν, παύσασθε μὲν χατὰ τῆς θειοτάτης θρησχείας ἀχονῶντες τὰς γλώτ- τας" ἑαυτῶν δὲ γένεσθε, χαὶ τοῦ μὴ διὰ τὴν ὄμε- πέραν ἀσέδειαν χαὶ ἄλλους εἰς τὸν πυθμένα τῆς χα- χίας παραπέμψαι. Ρᾳ. --- ἘΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. γίγίι ας εοἰόπάα, οὐαίετα μηιτα εἰ ἘΣοπεπΐα. θὰ ὀρϑῦϑῃ! γΥδιθδηΐ, πιοφῃθ Υἱν, γδὶ ἱπμηρογίυ ψοὶ ἀϊφωίιδι ἰὐπιογ, δυϊ τὸ τηογίδιίαπι δοοσηθμδ᾽, βαρ οη ἷ ἰῃ ἰ ΔΠΊΟΓΘΙΙ δίυἀΐυ οοπουίοθΓο δί} δνδγίογθ, αυῶ διηδηϊ τπηδχὶη) ΘΟ (Δι:}η Π- ᾳυὰ δοιηίηυπ ἴῃ δ] π ἰοἰΐαγο. Ὑογυπὶ [ οπιηΐᾶ ψο]υϊ ὈΠΙΡΓΆΣ οἱ βοπιηΐδ γορυΐδηβ Υἱγίυνοπι οοἷδ, ροβϑοϑδιοπὶθιυ γοβίΐβ δί πϊηΐπιθ γϑίθγαβοδηβ. ΟΥ̓. -- ΕἸΌΕΜ. Μήτε ἀρχὴ, ὦ θαυμάσιε, μήτε ὄγχος ἀξιώματος, (ἦτε εὐπραγία βιωτιχὴ τὴν φιλοσοφίαν τὴν σὴν διασαλεῦσαι ἰσχύσῃ" ἃ μάλιστα τῶν ἀνθρώπων φιλεῖ τὴν γνώμην εἰς ὕψος αἴρειν. ᾿Αλλὰ ταῦτα πάντα σχιὰς ἡγούμενος χαὶ ὀνείρατα, ἀῤετὴν ἄσχει᾽ αὕτη γάρ ἔστι τῶν χτησαμένων ἀπαλαίωτος ἁλουργίς. ΡΖ. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ “Ειοτπα ἐμγαπάα, πεσίοοιἷδ ἰοτγεπὲδ αὐ ρεγιιτῖε. Ἀοευπὶ ΦΙΟΓΠΆΤυΠ [ δοῖδ ; ΠΠ ΥΕΓῸ Ππιοπιοηίδπθᾶ βυηὶ οἱ ὁλίυοδ. Εἰοηΐη) δἰνθ ὕΓῸ- Ἰῶν ἀθανάτων φρόντιζε πραγμάτων, τῶν δὲ μετ᾽ ὀλίγον οὐχ ἔτι ὄντων ἀμέλει. Εἴτε γὰρ ἀγαθὰ, εἴτε Βρογἃ δίᾳυδ υ{Π|Δ [Ὀετίηϊ, βἶνα δ θεῖα δῈ Υἱ "ἃ, (Σ φαῦλα εἴη τἀνταῦθα, τέλος ἔχει, καὶ τοῦτο τάχιστον" ποι ἰδ μδθθαΐῖ, οἱ υϊάθιη αᾳυδῖὰ ΓοοἰογΓὶ πλυηι. [πῃ ΓΔ υϑῦῸ Υἱία., ΘΓ ἢ) ἱξηογαηὶ ομηΐὰ ὕηθηι ᾳυ. Ερίϑιοἶα μϑρο, οἰδὶ ὈΓΟΥ ἃ , δπιῖοδ ἰϑπΊδῃ οδί, αἱ Γαιοηΐβ ρθη. ΟΥ̓. -- ΙΑΝΟ ΒΟΠΟΙΑΘΤΙΟΟ. τὰ δὲ ἐχεῖ πέρας οὐχ οἷδε, τέλος οὐχ ἐπίσταται. Ταῦτα τὰ γράμματα εἰ χαὶ ὀλίγα ἐστὶν, ἀλλά γε φίλα, χαὶ διαθέσεως βρύοντα. ΡΗ!. -- ΑἸΔΙΑΝΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Ἔργα π βαπι πάρεργα. γ͵με ἤϊε δξοβοί. αν. Θαεηιρί. εἰ ἐρίδι. τη[. δ. ῬΑΙΠῸΓ ΒΘΡΟΏΒΙΠΘΓΟ πλ}{ἃ τηοτί], ἀυπ δοουεδιίοπο ἰπάϊχοηϊ, φογϊηυδ. Π ΘΠ ΟΓ : αὐ διιΐθπὶ ΓΟΡΓᾺ παρ ἰβοπάδ βαηὶ οἱ οοπιοιποηᾶ, Θὰ ουρί οομρ θα πη Γ, ΘΟηΒΘΏ ἰυἀΐογ ΘΡΑΥ ΘΓ, δῖ σοί φγανίϑ ΡῈ ἰοουπὶ ἰΓϑοϊδηάδ. ϑδογία υΐϊ- ἄδηὶ οὈΐίογ δὲ ρογίυποιοτία; οἱ οοηῖγα οἱοδᾶ δογία ποορββδγία ἀυοίμηυδ. ΘΓΙΠῚ ΟΩ} ] ΔΙΏΟΡ Πάσχομεν πολλὰ πολλάχις οἱ ἄνθρωποι, ἐπειδὴ. τῶν μὲν φροντίδος ἀξίων ὀλιγωροῦμεν, τῶν δὲ ὄντως ὀλιγωρίας ἀξίων ἐχθύμως περιεχόμεθα. Σπουδῇς μὲν τὰ παιδιᾶς, παιδιᾶς δὲ τὰ σπουδῇ,, ἄξια χρένοντες. Τὰ μὲν γὰρ ἔργα πάρεργα εἶναι ἡγούμεθα (), τὰ δὲ πάρεργα ὡς ἀναγκαῖα χαὶ προηγούμενα ἀνύομεν. ᾿Αλλ᾽ ἡ φιλαντία μὴ χρίνουσα ὀρθῶς, λύπην τίχτει θη τϑοίθ ἠυάϊοληβ ἀοίογαπι ἢ} ρα ϊ, αυΐθυ πιὶ- Ὁ ἐχείνοις οἷς ἥχιστα χρή. Οὐ γὰρ δικαίως πάσχοντας, πἰπθ ορογίυϊ!. ΝΟοη δμὶπὶ , ἱ δῖ ροΓραι ἢ- τῶν, δοὰ αυΐ ἰπιδίο δφυηί, ἀοΙοΓγὸ βδαυῦπ). ἀλλ᾽ ἀδίχως πάσχοντας () λυπεῖσθαι χρή.; ΨΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. ) Τὰ μὲν γὰρ ἔργα πάρεργα εἶναι ἡγούμεθα. Ατἰ βιοίεἰϊα δυμὶ ἢ}. Ειίοογμπι Νίοοπιασπίοτιιπι ; Τὰ μὲν πάρεργα τῶν ἔργων πλείω γένηται. Ουΐ οἱ . νἱ! Ροϊϊιῖς. : Ἐκεῖνο μὲν γὰρ πάρεργον ἂν εἴη, τοῦτο δὲ ἔργον τῆς μεθόδου ταύτης " ἢ μα αὐεεεδῖο ΡοδεΊ( , ἰος υότο ρμταείρια ἱπίοπίῖο ἰγαείαἴδ μι, ῬΤΊΠΟΕΡδ-. ηιι αοἰἷο. ϑοίίυιη ἀρυά Αἰποηφυπὶ ἰπίεο . Υ Δει- πνοσοφ., οἱ (Ἰεπηοηίοπι . ν δίγοπιαῖ. ᾿ὰὰ Αρ}- μἷν Τγαρίοεὶ : Τὸ μὲν πάρεργον ἔργον ὡς ποιούμεθα " Τὸ ᾿ ἔργον ὡς πάρεργον ἐχπονούμεθα. Ορεγὶς ἰοοο ἀμοΐπιιδ ἀοοοεξοτίμηι, ἔτι ἵπ οϑεγὰὸ δξαϊαηίπιμδ μἰ ἀξοδεδοτῖο. ΡΙΔῖὺ ἴῃ δρ᾽ῖ. : “ἵνα μὴ πάρεργα ὡς ἔργα μοι ξυμ- θαίη λεγόμενα, Ν« αὐρεϑεοτία υἱοά ορεγαπι ποιπὶπατὶ πεῖδι ἐοπίπραι. Ὀπυγ οἱ ΡοΟΙΪγθΐυδ ἰ ἢ ἐξέ. οἱ ϑίγηῃο . ΧΙΥ όοστ. ἀδ ]Αγδοὸ Ργοιοβαηὶβ οἱ ϑδιγγο ἰο- υθδη ; ᾿ἰἰαπη φῆ (σαίθι ρυγϊηοὶμίο ᾿ἰ γί τι δὲ παῖκ- γαίϊϑις [αομἰαἰ θα; υἱ οἱ Ναχίδηζοηυς [ἀηδῦτὶ ἰπ Βαβι αιη Μ. Ἰδυύδιίοπθ ἀθ ὅδ} γογθὰ (δείθηδ; εἰ ἴῃ σαγιΐη (ΓΗ ΠΘΙΓΟ : Ἔργον πάρεργον οὐδαμῶς ἔργον λέγω. Εχιγατίμπι ποσοίϊεηι παμά ορις νοσοηι. ὕιτ Ῥγουθεθῖ! ργωίεγγθ δροοΐδη ἀϊείυ νἱἀδαίων. Δίπης οἱ ᾿᾿Πυὰ : Ὁδοῦ πάῤεργον ῃτο παρέργως. [μ΄ εἰδῆυδ ὅουε Ττασαάο ϑ ἐ τὴν μὴ ἵν δησεὺς ἐχ ΡΘ΄. --- ΦΙΛΗΤΡΙΏ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΌΜ .. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΧΙ]!. ΕΙΣ. -- ΡΠΙΚΕΤΆΙΟ, γ γίμιε ἱπεῖσηοε ἱπιδαπαϊ. Οοη[. ἐρὶει. , ἐπίεἴο. Οἱ χατ᾿ ἀρετὴν χράτιστοι ὄντες, χαὶ δι᾽ εὐσέδειαν ὑπερφέροντες χαὶ ἔγχριτοι, καὶ τοσοῦτον τοὺς ἄλλους ὑπερδαίνοντες, ὅσον ὁ ἑωσφόρος τοὺς ἄλλους ἀστέ- ρας, οὗτοι φωστῆρες ἂν εἰχότως χρηματίζοιεν, μὴ μόνον ἑαυτοὺς εἰς τοσαύτην ἀναγαγόντες ἀξίαν, ἀλλὰ καὶ τοὺς τνφλώττοντας φωτίζοντες, χαὶ εἰς τὴν τῆς ἀρετῆς χειραγωγοῦντες περιωπήν. Τούτους τοίνυν ζήλου, χαὶ μὴ τοὺς πάντα ποιοῦντας, ὅπως καὶ τοὺς ὁρῶντας σχοτίσοιεν. ΡΙ'. -“ΑΡΠΟΚΡΑᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. ρυΐϊ νἱγίυϊα ργαβίδηί ρίοίϑίο δι: ( ] υπἱ, ΘΧΊΓἃ οἴἠποη [ἶοϊ! βυηι πη), (Δηιυπηαυδ οὐ .Υ] δηίο- ουηΐϊ, φυδηῖυπι οδδιθγ ι}}} δχοθ}}} ΡΠ ΟΒΡΙΟΡΙΒ οἰδυίίδίθ, υἱ ἢ] πιδγίιο . }} Δρρϑὶγὶ φυδϑηὶ, - ἦρδοδ ποὴ πηοὐο ργουθι)θηῖο ἀἰφηδιϊοιβ, οἱ εἰοῖβ [υπλθη δυο η(, Εἰ ἰη νἱγίυ δροου]διῃ πιδηυ ἀυοδδίεβ, ἤο ἰἰδᾳυθ ἰαιἰαγΓα, ΒΟη ἐ, υὶ ουποίδ δὶς δρυϑὶ, υἱ οἱ νυἱάδιιεβ ὀχοδοδγο ροδϑίηϊ.
◆
Modern English Latin / Greek Original
If you wish to silence those who mock Christ's teaching, the most effective response is not argument but conduct. A life that clearly demonstrates what Christian teaching produces — in self-control, in generosity, in how one handles adversity — answers objections that no syllogism can touch.
This does not mean argument has no place. But argument wins debates; life wins people. The man who argues brilliantly for virtue while living badly has already lost the real contest. His opponents may not be able to refute him, but they see through him — and they are right to.
So answer first with your life. Then your words will carry the weight they deserve.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.