Letter 188

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Theophilus Date: ~410 AD Context: Isidore on the proper source of correction — and on a personal encounter he had at dawn that illustrated the point. Correction that actually corrects must come from those with the authority and standing to give it — from teachers, from fathers, from those whose own lives give them the right to speak. Correction from an equal or a lesser person is received as an insult, regardless of its truth. A short while ago, while it was still dawn, I had an encounter that illustrated this exactly. Someone who had no business rebuking anyone stood up and made a great show of admonishing his betters. The result was not repentance but resentment. His words were right; his standing was wrong. And standing matters.

Ῥονοστὶπαίΐο φιατε εἰ α φιιΐδμε εἰδοὶμίοπάα, α ἡμευεκὶδμδ, πο α ερπὶθμδ. ΝΟΡΟΓ οΓίθπ ( ποοι} Θπΐπ ἃς ἀΐαὶ νϑὶαὶ τηΐσὸὖ }, ΟσουγΓὶϊ Π}Π ποοδσϑαγίι αυΐάδηι ηυη- ιἰδ δι υοβάδη!] Υ͵ἱγοῸ } }]η, ΟΠ Ωη Ρογαρυϊπδιίοποπὶ ἰηβι}., ΠΟ ὑγὸ υἱγίυϊ, αυΐ ᾿ ( αἰϊαπηνα δὰ ρ οϑορ ἶδη) ἀράυσλβ, υοὰ εἰ ἱρϑὶ Ὑϑοπι πο Γ ργοθαβϑοηί, δἀ ιἰ αἰν Ιοσυ- Ρἰοιογὶ., ἰάἀοΐγοο ( Θοη οι πθη ( : δ᾽αυϊἀοπη οὐ) Πρὸ βραχέος, ὄρθρου ἔτι ὄντος (ἐχιρνᾶτο γὰρ νύξ τε χαὶ ἡὼς) ἐντυχών μοί τις τῶν ἀνδρῶν ἐπιτηδείων ἀπήγγελλεν, ὡς πυθόμενοί τινες ἐλλόγιμοι στειλά- μενόν σε ἀποδημίαν μακρὰν, οὐχ ὑπὲρ ἀρετῆς, οὐδὲ ὥστε σαυτὸν ἣ ἄλλον τινὰ εἰς φιλοσοφίαν ἐναγαγεῖν (ἢ γὰρ ἂν καὶ ἀπεδέξαντο), ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ χρηματί- σασθαι, χομιδῇ σου χατεφρόνησαν, εἰ προῃρημένος Διο αβοθη δ πη ἴῃ ΟἱΪο ἰγδῃβοβογίβ, πῦπὸ ἰη ὦ τὸν τῆς νεότητος χρόνον τὰς ἡσυχίας ἄγειν, νῦν ἐπὶ ρογορτίηδρὶ ἰηδιυἷθιῖὶ, αφυληὰο σοηνθηΐουδὶ ι, οἰδὶ Δ᾽} ἱ ργείυβ νογδδίυπι,, ἀοπηυπὶ γράΐγα, δ πὶ δ Υἱ! ἰῃξίοι ἐυ ἱογΐπ}. δῦνοΠ δἰθηΐ δὰ ΟΧΙΓΟΠΊΔΏΣ) ΡΟΓΥΘΗΪΌΓΟΒ Βρογδηὶ δεποοιυ(Π) : ΒΠ νΘΓῸ ΡγϑίοΣ τηοτίθηι ἢΐ } τηδρὶδ ργοϑίοϊδηίον. ἔφυ ἄθιι φᾶυδᾶ θ) ὨΪΔη οοβοΐίδ, υδπὶ πο αἷ- ( , Βι ἀσίοο(οει) ἰ ὀχειβαιιο, Π ἀδιηηδῦίη) αυϊάθῃ), Δἃ ( δογί Γα υἱδυΐη ι. Θυδιηοῦγοιι φυοά οἴδοὶ! δὶ. αἱ, ἰθουπι ΔΙΝΟΒΗΝ ἰΓ Γορυΐϊδ. ΟΧΥ, -- ΤΗΒΟΡΟΒΟ ΘΟΠΟΙΓΑΘΤΙΟΟ. γήρως ἀποδημεῖν ἐπεχείρησας" ὅτε εἰχὸς ἦν σοι, εἰ χαὶ πρότερον ἄλλοθξ που διέτριδες, οἴχαδε ἐπαν- ἥχειν, οὕτως ὑπογυίου σου τῆς τελευτῆς οὔσης. Τοὺς μὲν γὰρ νέους ἐλπὶς εἰς γῆρας ἥξειν βαθύ" οἱ δὲ γεγηραχότες οὐδὲν ἕτερον, ἣ τὸν θάνατον ὀνειροπο- λεῖν δίχαιοι ἂν εἶεν. ᾿Εγὼ δὲ τὴν αἰτίαν ἀχριδῶς μὴ ἐπιστάμενος, δι᾽ ἦν ἐντεῦθεν ἀπῆρας, αὖτε ἀπελογη- σάμην, οὔτε χατεψηφισάμην, ἀλλ᾽ ἐπηγγειλάμην γράφειν. Αὐτὸς τοίνυν τὸ δέον πρᾶξαι προθυμή- θητι. ΡΙ͂Ε΄. -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΑΛΑΑΣΤΙΚΩ. Μείϊον ὁεἰ ἤοϑιο «εάμίνι ἰἰσθι ραμρον, φμαῃι ἰσπανις ἀἴαδε αρίϑωις αβῇμοπε. Ουΐδηαπι αἰογία ἰυδίοηυο ἀΐχη!ον" ΠΟΠΟΓΟ [ Ποῖος ἄρα δοχεῖ τῇ σῇ παιδεύσει εὐχλείας χαὶ δό- Ργυάοη νἱἀοδίαν, αἱ αἰ} φαΐ ξ πογοϑὶ δ γα Ὁ ξης ἀγαθῆς δίκαιος εἶναι τυχεῖν, ὁ μηδὲν μὲν προ- βιυάοί, ἰπ Βϑοιιῃ ὙΓῸ οοηβἰδίθῃ γαθυ,, οἱ ἀἐν}}}} Πιχοῖ οἱ οἰδγίιδίο ἀϊβη ; νοὶ } πἰἷ}, φυδηίυπι ἦνι ἱρ ι, Γεϊϊρβηιθηβ, ἀϑδὶ ομμοΐα “Ἢ}υδε ἀἰξηυπι Ρυβοοηΐο τοάάδηιϊ, ]} δὰ νυἱτίυοπὶ οχοίιοι, δύάνογϑα ἰΔπθὴ υδὺ ΓΟγυπᾶ., οἱ ἰη ἱηορίἃ ἀοαοη Μιμὶ φυϊάδπμ πἰς ροιϊδϑίημιπι ἰδυἀδοάυβ υἱάσι». ΥϑγῸ οἱ (ἰδὶ ἰά ἰρϑῦμη υἱάδαίανγ, Π ρΓφ [ δγδβ, ᾳιυιλλδὶ οοῃιγαῦίιιπ πηι} . ΟΧΎΪ. --- Α ΡΒΕΒΘΒΥΤΕΙ͂ΙΟ. Ζοεϊπεὶ ἐπιρτοθε [αοιὶε ΜΙνγαγὶ ( βδοῦὶ οὐπὶ Ζοβίημυπι ἰμἰεἰατί θυμηθεὶς γενναῖον διαπράξασθαι, ἐν εὐημερίᾳ δὲ τυγχάνων χαὶ πλούτῳ, χαὶ τοῖς δοχοῦσι λαμπροῖς ἀξιώμασιν; Ἢ ὁ μηδὲν μὲν, ὧν οἷός τε ἣν ἐλλιπὼν, ἀλλὰ πάντα πράξας, ὅσα αὐτόν τε ἀναῤῥήσεως ἄξιον εἶναι ποιεῖ, καὶ τοὺς ἄλλους εἰς ἀρετὴν διεγείρει, δυσπραγῶν δὲ καὶ πενίᾳ συζῶν; Ἐμοὶ μὲν οὗτος δοχεῖ" εἰ δὲ χαὶ σοὶ, μὴ τἀναντία φαίνον ψηφιζόμενος. ΡΙζ'. --- ΚΑΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. . (ϑυρ. ορίει. εἰ .) Ἐπειδὴ γέγραφας θαυμάζειν, ὅπως “ὃ ἱερᾶσθαι ΥΑΒΙΖ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () ᾿Αποστερήσειν π|ῦ οοὐά. ργοάθπουηι ἴῃ ἀποστερήσειεν. ῬΟΒΙΝ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟῸΜ {. Υ.Ψ - ἘΡΙΒΥ. ΟΧΙ͂Χ. Ζώσιμον δεινὸν ὄν, οὐ δεινὸν εἶναι δοχεῖ τῷ παρανό- Α πολ εἰι, ιοιηοάθ ἤθη Ἴἃ ποίφπάυπι : νίϑυπι οἱ, μως χειροτονήσαντι “ ἀντεπιστέλλω, ὅτι σὺ μὲν ἀπὸ μισοπονήρου τρόπον εἰχότως ἀγαναχτεῖς " οὐδεὶς γὰρ πρὸς τοῦτο ἀντείποι" ἐχεῖνο δέ σοι παραινέσαιμι, καθαρὰν χαχηγορίας τὴν γλῶτταν διαφυλάξαι. Εἰ γὰρ ἐκεῖνος μυρίων ἄξιος, ὡς γέγραφας, σκηπτῶν, μηδὲ τῇ τιμῇ βελτιωθεὶς, ἀλλ᾽ ὅπλῳ χαχίας τῇ ἱερω- σύνῃ χρησάμενος, χαὶ τολμῶν ἀτόλμητα" ἀλλὰ σύ γε τὸ σαυτοῦ στόμα μιαίνειν οὐχ ὀφείλεις, τὰς μια- ρὰς ἐχείνου πράξεις ἐχτραγῳδῶν χαὶ τὴν τῶν τρόπων σχαιότητα διηγούμενος. ΡΙΖ'. --- ΠΑΥΛΩῚ υϊ ρῥγρῖον ἰοαθι οὐ ἰηἰἰλνογιι. Ἀσϑροινίθο ρτὸ δηΐπιο φυϊάθηι ἰᾳ, αφυο πηλΐα ΟἸὨηἶΔ ΔΙΥΘΟΓΒΑΓΪ., τὸ ͵Ἶυβίο ἱπαϊρσηατὶ, φυοὰ ποοιο υοφαγογὶ!. ΠῚ᾿π ἰμ οεῖπὶ τηοηδϑηυβ ἃς ρΓΩοὶρίδαν, ρυγάπὶ ιἱ ἃ ᾿ηΔ] η - εἶα ΠΠχυδηι ουδιοάΐ. Εἰ] οηΐπη ἱπ}{{ . οὅἱ ΒΟΓΙ, ἀϊδηυβ δὶ [] πἰ ", πραὰ ΟΠΟΓῸ ἃς ἀϊκξηϊ δία γοἀάϊιυ ἸΏ Γ, 'ρ δισογώοιίο νϑίυϊ προαυϊΐεΐε ᾿μβιγυθηῖο ἀῦυδυ δυίίοαι, φυ δυάδη δα ΠΟη ογδηΐ, οαΥο ἰδηιθη ἰαππ| ἰμαυΐαγο δοθίοεὶ- Ὀυ α͵υ ἱπρυγὶβ ἀγχυθδη δ, ἃς ἸὩΟΓΌΙ } δὰ ΠΑΡΓΔΉΏΜῸ . . ΟΧΥΙ.. --- ΡΑῦμ. γί [αἱἱ εἰ πιοοεεδαίόσηι, ἰοριάο ατραπιέπίο ἐμϑυοτεῖ!. ((οπί. [}.. εἰ, ορίει. .) Εἰ πᾶς λογισμὸς χαὶ πᾶσα ἐνθύμησις, ὡς φὴς, Β ] φυκνὶβ, υἱ αἷ, προουϊδιῖο πηοηιἰβυὸ δρίιαιϊο παρὰ τῆς εἱμαρμένης τοῖς ἀνθρώποις ἐπιφοιτᾷ, ἀτοπώτατόν τι πάσχουσα φωραθήσεται. ΕΓ τοῖς μὲν καταπέμπει ἐνθυμήματα, ὥστε ὑπεραπολογεῖσθαι αὐτῆς, τοῖς δὲ τέχνην καὶ ἐπιστημονιχοὺς λόγους ὀρέγει, δι᾽ ὧν ταύτην ἀνατρέψουσιν. Εἰ τοίνυν αὐτὴ ἑαυτὴν ἀνατρέπει, δι' ὧν χορηγεῖ τοῖς ἀνατρέπουσιν αὐτὴν ἐνθυμημάτων, πῶς συστῆναι αὑτὴν οἷόν τε. ΡΙΓ', -- ΕΥ̓ΣΤΑΘΙ͂Ω ΔΙΑΚΟΝΏ. ἃ ἴαϊο ροηάθαι ποηλίι!, ἀυβυγ ϑί παι ηὐυἱά {Π}} [[] δοοίάδγα ἀδργθιιθπάθβ. ϑἰ φιιϊάδθιῃ ἢ͵ Γαιΐοιο βυρξογαι αυΐνυβ ἀαοἴδηάαιυγ; [ γΓῸ ΓΑΙΪΟΏΒ βοίθη τ Πολ δύθοψυθδ δίῃ ργυθαὶ, υὰ νἱρ β}}. ονογίδιυγ. θυδγα ἱ ἰρϑυ ουογιὶὶ [ἀΐυπι ΡῈ , ᾳφυ ρέθοι, δηιῃγιηθηδία ἰρϑυπὶ ὀνογιθη τα, ΄- Ιηεἰ, ι, ροίοδι [αἰυ ϑυἰβίοῦα ΟΧΥ͂ΠΙ. -- ΕὔΒΤΑΤΗΙΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. Αά υἱία δηιεπα αἰξοπεηι αὐπογνίαίἷο. δὲ υἱοίοτία, πιαχίπια. Τοῦτο τὸ νῦν τολμηθὲν παρὰ σοῦ τῶν δεινῶν ἐχεί- νων ἐστὶ δεινότερον" ἡμιλλήθης πρὸς σαυτὸν, χαὶ νενίχηχας " τὰ πρωτεῖα τοίνυν ἐν τῷ τῆς ἀσεύείας καὶ ἀσελγείας ἀγῶνι χατὰ πάντων φέρῃ, ὑπερηχόν- [πο , . βίγοηυς φαοϑδίϑιὶ, ΠΠ᾿υ Δ δυπηηυῖ δδὶ, φυοά (δου 'ρβ δοΡίδηϑ νἱοογὶβ. ῬγΐηΔ ἰἰλυδ ἷη δ. οὐ ἱπηρίἰοῖδίο δο ᾿ἰ θ᾽ ἀΐπα ρυζηα ομπη Ἀθι} ΓΘίδγΘἢ Υἱοΐϑιὶ, Ομ [Δ} Βυρογαβιΐ : ὈγΟΡΙΟΓ τισας, πάντας ὑπερδέδηχας" διὸ χαὶ δαχρύων ἡ μῖν (( {|| που ΐδ ἰΔογγιμάγυπι ρογθηηΐ δλυὰ Θτϑι[(Γά. ] ὑπόθεσις γέγονας ἀεννάων. Εἰ τοίνυν βούλει ἡμῶν τὴν λύπην τὴν ἐπὶ σοὶ ἰάσασθαι, πάντα ποίει, ὅπως ἀποτρίψαιο τὴν καχοδοξίαν (). ΡΙΘ΄. -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΏ. ἰϊδυθ ἀοίογαπι ποδίγιη ἰυἱ φραιΐα βυβοορίυηι) []- Ιογα υἱβ, ὁπ πθη] ογ ἰδρί θη), πὸ τηᾶῖς οἴ ρ δυϑῖ.. ΟΧΙ͂Χ. -- ΤΠΕΟΌΟΙΟ ΒΟΠΟΙΑΘΤΙΟΟ. ζήπσωα φμοπιοάο ϑέπε μιεπάμπι. ( π|. ορῖεῖ. ἀν, οἱ ἐπ Οἰτγυδοείοιο (ἰαεαῦ. ἱπ ἑαἱ. ἃ Βεγδὶϊ.) ΕἸ ὀξυτάτην ἔχεις τὴν γλῶτταν, μάλιστα μὲν αὐτὴν ἐπιστόμιζε, χαὶ χαλινῷ ἀνασείραζε " εἰ δὲ ἀδυνατεῖς, χρῆται αὑτῇ εἰς δέον ὑπὲρ τῆς θείας χαὶ ἀχηράτου δόξης, ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδιχουμένων βοηθείας, ὑπὲρ τῆς τῶν καλλίστων συνηγορίας, κατὰ τῆς τῶν ἀδιχούντων πλεονεξίας (), κατὰ τῆς τῶν δαίμοσι πονηροῖς τὴν τοῦ παντὸς Πρόνοιαν ἐπιτρεπόντων ἀμαθίας, χατὰ τῆς τῶν αἱρετιχῶν φρενοθλαδείας, κατὰ τῆς ᾿Βλλῆ- νων δεισιδαιμονίας, κατὰ τῆς Ἰουδαίων ἀπαιδευσίας, κατὰ τῆς τῶν ἁμαρτανόντων χατηγορίας. Εἰ δὲ τού- των ἀφέμενος, τῇ ὀξύτητι χατὰ τῶν ἐντυγχανόντων χρῷο, ἀτοπώτατόν τι ποιήσεις. Ταυτὸν γάρ τι πρά- ξεις, οἷον ἂν εἰ μάχαιραν ἔχων ὀξεῖαν, κατὰ τῶν ἐπιτηδείων ἐπέφερες, ἣ ῥώμην, χατὰ τῶν πολιτῶν" δέον τῇ μὲν χατὰ τῶν πολεμίων, τῇ δὲ χατὰ τῶν ἀντιπάλων χρῆσθαι. Μὴ τοίνυν τὸ φάρμαχον δηλη- τήριον χατασχεύαζε, ἀλλὰ δεόντως αὑτῷ χέχρησο. υἱᾶγα ΥθπΠ, ] πιογάδηϊοπι δουϊδηηυδ ἰδυδὲ ᾿ἰπσυλιη, ονίυγὰ πιαχίπια, οἱ ἴγεθπο ἐοϑγοοίο. [( ἱ πιῖιῸ Ροι, υἱοῦ δὰ ρτὸ αἸνίηα οἱ ἰησογγυρία [οὶ ρτο- [οβϑίοηθ ἴῃ ργϑϑιΐαηι ᾿} ὈΡΡΓΘΒΒΟΓΙΙΝ, υριῖ- πόγὰ πὶ ἀοίδηἰοηθη : ΘΟ Γᾶ ΔΥΔΓΙΠπ| οοτγυηι, αυὶ ΡΟ ποία ἀϊίδοῖυγ; ὁΟηιΓὰ ὀογαμὶ ἱπιρογίἰδιῃ, υἱ υπἱγνοΓδὶιδι οὶ ρτεονϊμϑδείδηι τ}} δβογὶθυηὶ Βρὶ γἰ εἰ ..; δύνογβυθ ἰιοογοίσογυπὶ Δηοῖ, Οἵ Ὁ δεοιιίαν βυρογδί ἰοηθη ; οΟηγ δυύθδαογυπι ἰη]- ιἰδῃ!; οοηίγὰ ρασοληίί πὶ σον ἷα οἱ ῃιαϊοἀϊοίἃ. Ουοΐ ἱ ποῃ (ροοτίβ, ᾿ἰπσῦδ τὲ δουΐα ἃ Οὐνὶα ηυφηυ δῦιδι, ἀὐβυγάνπι (δοογῖ, Εδοΐθϑ δηΐπι ρΡαγΐπι , δι δἱ δου ϑϑ᾽ παπὶ πδοιυ τ δάϊιπι, ἰῃ ΠΘΟΟββΑΓΪο ἰογγαηι Ομ να Γί ; ναὶ ΓΟΌΌΓ Υἱγαβ|υα ὁοηϊτα οἶνα Δ , οὐἹἢ ἃ} ἢύβι ὉΓῸ - ρυφιδγα οροῦίεγοι, οἱ ᾿ΐπφια ἴῃ δινργβδγίοϑ, ποη δι βιγπροηάδ. δύ ἰρίυγ, Π ὕΓῸ ρῃδγπῆᾶ ΄αυΐῆ γμοῖυ υοιηούν οροτίοϊ, υἱΓ. ΥΑΙ Ὁ ΜΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Ρεο τὴν καχοδοξίαν ετίθυ! τὰς χαχοδο- ξίας ἐοοι]. ῬΟΙΝ. () ἸοΓ πλεονεξίας οἱ χατὰ οοὐμ. αι. οἱ ΑΙΙ. ᾿μθς οὐπηΐα ἱποοτονα δυρρογιηῖ, χατὰ τῇς τῶν εἱμαρμένην εἶναι λεγόντων ἀλογίας, χατὰ τῆς τῶν αὐτοματισμὸν φανταζομένων ἀνοίας, κατὰ τ. [|ρ. ΟΧΧ. -- ΗΥΡΑΤΙΟ ΒΕΧΡ. ΘΕΚΕΝΤΙ. . ἸΒΙΌΟΕΙ ΡΕΙΌΒΙΟΤ ἊΣ ΡΚ΄. --- ὙΠΑΤΙ͂Ο ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΈΝΩ. Ῥγτοογαδίἑπαίιο ἐπιεπαἰϊοπὶς ἰαπάεηι θεὶ ἔγταηι ρτουοεαὶ. Νογθηΐ, Ορίπονγ, ΟπΊηῈ υΐ ἰῃ γτοθυβ ξεγθη- ὁΐβ εὐποιδθυπαϊ δυηϊ, οὐραγθ ργορίιϑ ἱπβρίςθγα δδγυπὶ ΓΟΡῸ ΠῚ Π)Ο]εβι[. Ουἱ δαἷπὶ ΡῈ ἱφηδνίδπι νυ] γίυι ἰπ)υτγίαπι ἰδοἰυη!, ρα Π δἰ δὲ ἀγαθββιηῖ, ιι, η Δρργο οι ἀδγίη!, ἃν, ΧΡΓΔΥ ΟΡ υἱοἰβουηίυγ. θυοά νοτὸ ἰη ἀεἸΐςία υἱἰοη οοηδι ραΓαίῷ ίηί, . πἰ] ροηϊδηι δοοοάδί πηϑϊοίηα, Νοώ ἀΠ|- Υἴυπ, φυξαᾳυδ ἰα δοάοιηΐβ δοοϊογιηῖ, δρογία οἷδ- "η. ῬγῸ υ}}}} οἴ] οιποίδιϊο δἰς ργοσγαβιϊ πϑίΐο ᾳυφύδλπι, ΠΟη ἰδπίθὴ ἰη ἤμδη) ἀϊ ΠΡΟ, τοὶ ἴδ αυΐϊύεπι, ποη ρΘηΐτυ ἰδ ρορηᾶ ] Γ. ΟΧΧΙ. - ΟΡΗΕΙ ΟΚΑΜΜΑΤΙΟΟ. Ὅτι μὲν οἱ ἀναδαλλόμενοι πρᾶξαι τὰ δέοντα, ἰδεῖν ἐγγύθεν βούλονται τὰ δεινά. (Οἱ γὰρ διὰ ῥᾳθυμίαν εἰς τὴν ἀρετὴν ἐξυθρίζοντες, τὰς τιμωρίας ἐφ᾽ ἑαυτοὺς ἔλχουσι, διψώσας μετελθεῖν τοὺς ἁλόντας,) οἶμαι πάντας εἰδέναι ὅτι δὲ εἰς χολάσεις περιστή σονται τὰ πλημμελήματα, ἂν μὴ μετανοίᾳ θεραπευθῶσι, καὶ ὁ καταχλυσμὸς, χαὶ τὰ ἐπὶ Σοδομιτῶν συμόάντα διαῤῥήδην βοᾷ, Ἐφ᾽ ὧν, εἰ χαὶ μέλλησίς τις γέγονεν, ἀλλ᾽ οὐχ εἰς τέλος ἀχίνητος ἔμεινεν, ἢ μόλις μὲν, πάντως δὲ χινουμένη δίχη. ΡΚΑ', --- ΩΦΕΛΙΩ ΓΡΑΜΜΑΤΊΚΩ. δε Τιαοροηῖτα οταίξοπε (). Ουπ) του [υηάἀυηίιγ τογῦα, οἱ ἰπροτίυπα ἢϊ ογϑιΐο, ὨΟη ργορίογοα δάἀπηίγαπμάδ οβϑὶ, οὔπὶ Ὀγθ- Υἱβ φυϊάθηι ῥγοϊϊχί ἰδία, ἰοπχὰ γοΓῸ [ βοηβίθιιβ, ἃς Ἄεοπη)ρθηάΐο, φυϑιίιπι ὶ οοηίΐθη, ἰοςΐ ρ- Ῥογίυηϊδι πιοχΐίηια δηϊπιδία υἱυϊἀΐου ἀρρᾶγοί. ΟΧΧΙΙ. -.-- ΜΑΒΤΙΝΙ͂ΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ, ΜΑΒΟΝΙ, ΕὔΘΤΑΤΗΙΟ. Οὐχ ὅταν πολὺς ὁ λόγος ῥέῃ, χαὶ ἔξω τῶν χαιρῶν φέρηται, θαυμαστός ἐστιν" ἀλλ᾽ ὅταν βραχὺς μὲν ἧ τῷ μήχει, πολὺς δὲ τοῖς ἐνθυμήμασι, καὶ ἐν τῷ συν- τόμῳ τὸ ἀπαράλειπτον ἔχων, ὑπὸ τοῦ καιροῦ μάλιστα Ψυχωθεὶς, ζωτιχώτερος φαίνηται. ῬΚΙ,. --- ΜΑΡΤΙΝΊΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥ̓́ΣΤΑΘΙΩ. Ἐορτοιομαϊι ἱρεοτεηι ἱμπρμασηίοπι θη ἰαηι. ΘυδηἋο ποη δοϊυπὶ ποη ρῃἀεῖ γ μϑίΓαγα, ἈΘΙΠῸ |, ἰηαπιίδ ἰΔθΟΓΔΠ , σοπη , νογΌ τὴ οἰ) φίογίαῦὶ δυάδι ὶδ ( , αυῷ ΟὈδβουγανὶ ς ἰορὶ Ἐπειδὴ οὐ τῷ μόνον διαπράξασθαι ταῦτα, ἃ μη- δεὶς πώποτε ἄλλος τῶν ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις βεδοημέ- νων, αἰσχύνην ὠφλήχατε, ἀλλὰ καὶ τῷ ἐναδρύνεσθαι ο᾽δὶ ὡφυιπὶ, ἰὰ ΟΠΠΏΠ) ξυρδγδδίϊβ διηθηιίδη ; Ο ἐφ᾽ οἷς ἐγχαλύπτεσθαι δίχαιον, πᾶσαν ὑπερηχοντί- ἰθείγοο δὰ νοϑ ᾿νδο ἀϊχὶ ψμγϑοῦ οηάα. [Π| δηΐη ἰδπίο ἀειογίογοβ θϑιϊβ, φυο ᾳυφ ἱρβὶ χυϊάδηη οοπι- Ἰηἰδογυηΐ ογἰ πλΐπ, ἰΘσογίηὶ γὺ οΟηΐγα ἰῃ ᾿Ϊ ΔγΓο- ΕλΠΙΟΓ γ ͵δοῖδι . ΘυΠλη}πὶ γΓῸ πηδϊογυπ) ᾿ἰἰοτγυηὶ Γοίογυμί, αυοά εἰ νο}} ν᾽ ἀδδηίυγ ἀ! γάγα, αυΐ Ποηοδία ἀδοφαηϊ, οἱ ἰγυεϊἀι} , ἱ γο δι ποπθῃί. ἡυδ ουτη [ }, } νοἷβ τοὶ οίαπι ρϑίγο- εἰπίαπι ἢ ΘΟΠΙ Γ ἢ οσαυξ νοηΐα γο υὰ ἢ Εαυϊάδη) ἤθη ἢᾶ ἀΐξογο. ΑΧΧΙΙ.. -- ΤΗΟΜ. σατε μανίαν" δίκαιον ᾧῳήθην τοῦτο χαράξαι πρὸς ὑμᾶς τὸ γράμμα. Τοσούτῳ γὰρ ἐχείνων ἐστὲ, ὥς φασι, χείρους, ὅσον ἐχεῖνοι ἔπραττον μὲν, ἔχρυπτον δέ " ὑμεῖς δὲ χαὶ ἐγχαλλωπίζεσθε. Τὸν ὃὲ χολοφῶνα τῶν χαχῶν ἐχείνων εἶναί φασιν, ὅτι χαὶ μαίνεσθαι ὑμῖν δοχοῦσιν οἱ χοσμίως ζῶντες, καὶ παραπαΐειν οὗ παραινοῦτες. Ποία οὖν ὑμῖν λελείψεται ἀπολογία ; τίς ἔλεος, ποία συγγνώμη; Οὐχ ἔχω λέγειν.